Το φιλί σου γλυκό
και μεθυστικό
σαν γλυκόπιοτο κρασί,
ω κέρασέ με απ' αυτό
μη μ' αφήνεις να διψώ!
Τα χείλη σου απαλά
σαν το πιο φίνο
του μεταξιού κομμάτι,
αέρινο το άγγιγμά τους
και τόσο βαθύ συνάμα
που ν' αγγίζει την ψυχή.
Κάτω απ' των άστρων
το απαλό φως
με τη σελήνη να μας κοιτάζει
από ψηλά
άσε με να φιλήσω τα χείλη σου γλυκά
βασίλισσα της καρδιάς μου
που σου ανήκει ολοκληρωτικά.
Πολύ όμορφο ποίημα Γουίλ!! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Τζίνι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.χαχαχαχαχαχαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν ήταν η δική σου κριτική αλλά η φιλοσοφική συζήτηση όπως την αποκάλεσες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι βέβαια εκείνη που είναι η έμπνευσή μου.
Εισαι απαισιος!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή