Ενώ Εσύ Κοιμάσαι

   Με καληνύχτισες και τώρα υποθέτω πως κοιμάσαι αγκαλιά με το αρκουδάκι σου. Εύχομαι τίποτα να μην ταράξει τον ύπνο σου και γλυκά όνειρα να σε ταξιδέψουν ως το πρωί.

   Εγώ όμως δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ακόμα και όταν τα πάντα ησυχάζουν και η σιγαλιά πέφτει σαν αόρατος μανδύας πάνω στην πλάση δεν υπάρχει ηρεμία για' μενα. Το μυαλό μου τρέχει σαν αφηνιασμένο άτι προς πολλές κατευθύνσεις. Ιστορίες μικρές σαν παιδικά παραμύθια, ιστορίες σαν διηγήματα και μεγάλες ιστορίες για να καλύψουν πολλά βιβλία, βιβλία που διαβάζω ή θέλω να βρω.

   Απόψε δεν υπάρχει ησυχία ούτως ή άλλως, μια καταιγίδα μαίνεται, οι αστραπές και οι βροντές προσθέτουν έναν τρομερό ορυμαγδό εικόνας και ήχου. Και με τη συντροφιά τους εγώ σκέφτομαι και γράφω. Σκηνές από την καθημερινή ζωή ως επικές μάχες μεταξύ πολεμιστών σε έναν άλλο κόσμο υλοποιούνται από την πένα μου.

   Καθώς γράφω το μυαλό μου ξεστρατίζει σε ένα άλλο αγαπημένο προορισμό, εσένα. Σκέφτομαι την αντίδρασή σου όταν θα διαβάσεις την επόμενη ιστορία, το χαμόγελό σου, την γνώμη που θα εκφράσεις, μαντεύω τι θα σου αρέσει από αυτά που γράφω.

   Η βροχή έχει αλλάξει, τώρα δεν πέφτει άγρια σαν θυμωμένη, οι αστραπές και οι βροντές έχουν σταματήσει. Το νερό ακούγεται μόνο με έναν γλυκό, απαλό ρυθμό. Με γεμίζει νοσταλγία αυτό το μελωδικό μουρμούρισμα του νερού, μου θυμίζει εσένα.

   Κοιτάζω τη φωτογραφία σου, το γλυκό πρόσωπό σου, τον χείμαρρο των μεταξένιων σου μαλλιών, τα χείλη σου. το αψεγάδιαστο δέρμα σου. Είσαι τόσο όμορφη και όμως αυτή η ομορφιά σου δεν συγκρίνεται με την ψυχική σου λαμπρότητα. Μπορώ να σε κοιτώ και να αναπολώ για ώρες μα η νύχτα προχωρεί και αποφασίζω να παραδοθώ και' γω στο Μορφέα που με πολιορκεί, ελπίζω να με μεταφέρει κοντά σου. Ξαπλώνω με το όνομά σου στα χείλη μου και τη σκέψη σου στο μυαλό μου.

   Γλυκιά μου πριγκίπισσα των ρόδων καληνύχτα.