Ο αέρας φυσάει μανιασμένα, τα παραθυρόφυλλα τρίζουν κάτω από το σφυροκόπημά του σαν καστρόπορτες κάτω από τον πολιορκητικό κριό. Εκείνη ξαπλώνει κάτω από τα βαριά σκεπάσματα και μαζεύεται σε ένα ζεστό κουβαράκι, ακούει τον άνεμο και χαμογελάει. Σαν πολιορκητικός κριός όντως, προσπαθεί να σπάσει την πόρτα για να φτάσει στην πριγκίπισσα.
Το μυαλό της ταξιδεύει σε εκείνον που πάντα την αποκαλεί πριγκίπισσά του, και που την προσέχει τόσο πολύ. Αυτή τη στιγμή δεν είναι κοντά της αλλά ξέρει πως η σκέψη του ποτέ δεν την αφήνει γιατί την αγαπάει και είναι τα πάντα για εκείνον, η πηγή της εμπνευσής του, η μούσα του, αλλά και εκείνη με την οποία θέλει να μοιραστεί τα πάντα, κάθε στιγμή της ζωής του. Η σκέψη τη ζεσταίνει, τη χαλαρώνει και γλιστράει στην γλυκιά ανυπαρξία του ύπνου με ένα χαμόγελο στα χείλη της και μια τρυφερή μελωδία στα αυτιά της. Τον αγαπάει όπως την αγαπάει και ξέρει ότι είναι για πάντα.
τι σε κανει να πιστευεις οτι την ωρα που ειναι ετοιμη να κοιμηθει σκεφτεται εσενα κι οχι σουβλακι που εφαγε μιση ωρα πριν ή εστω την υπεροχη μυρωδια τον καινουριων σεντονιων;;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχαχα! Όχι, μιλάμε συνήθως μέχρι να κοιμηθεί οπότε ξέρω τι σκέφτεται!
ΑπάντησηΔιαγραφήπόσο όμορφο να μπορείς να κοιμάσαι με τέτοιες σκέψεις..
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι πόσο όμορφο να ξέρεις ότι δεν είναι γέννημα της φαντασίας σου, αλλά απόλυτα συνειδητές σκέψεις που προκύπτουν απο την συμπεριφορά του άλλου!
Να συνεχίσεις έτσι καλέ μου!
Το αξίζει και το αξίζεις!
Φιλί Διαμαντένιο!
Ευχαριστώ κοριτσάκι με τις μπούκλες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣίγουρα της αξίζουν τα καλύτερα, ελπίζω να μπορώ να της τα δίνω πάντα.
μενουν μερικα λεπτα απο την ωρα που κλεινεις το τηλ. μεχρι να κοιμηθει,τοτε δεν ξερεις τι σκεφτεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήτο λεει και ο ΜΙΧΑΛΗΣ:Δεν μπορείς στο μυαλό μου να μπεις
να διαβάσεις την κάθε μου σκέψη
Μα μπορείς μια κουβέντα να πεις
και να πάρει η ζωή άλλη γεύση
Δεν μπορείς την ψυχή μου να δεις
δεν το νιώθεις εκείνο που νιώθει
μα για λίγο μπορείς να βρεθείς
στη δική μου απέναντι όχθη
Μην το λες....
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι αν είναι να παραθέτεις στίχους διάλεγε μπαλάντες παρακαλώ.
Καλησπέρα Πένα!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμορφες σκέψεις πριν κοιμηθείς! :)
Όμως...θα συμφωνήσω με τη meanan :P Και είναι πεντανόστημα τα άτιμα τα σουβλάκια!!!
Τα λέει ο Μιχάλης, αλλά αυτό το τραγούδει βρήκες και διάλεξες;; :P Τα καινούρια του δε μου αρέσουν καθόλου!
Ας έλεγες: Αν μου τηλεφωνούσες
θάνατος η φωνή σου
που δεν ξεχνώ ποτέ! :P
Φιλιά πολλά και πάντα όμορφα όνειρα (με έρωτα, γαλήνη, κρέπες ή σουβλάκια!!) ;)
Χαίρομαι που σου άρεσε Τζίνι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠες της τα! Υπάρχουν και οι μπαλάντες.