Αγρυπνία

Χθες το βράδυ το ξενύχτισα. Όπως ξέρουν όλοι όσοι με διαβάζουν αυτό από μόνο του δεν είναι και τόσο σπάνιο, πολλές φορές η νύχτα προχωράει και' γω αφοσιωμένος στο γράψιμο δεν το αντιλαμβάνομαι. Αλλά χθες δεν το ξενύχτισα γράφοντας, ναι αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Χθες άργησα να κοιμηθώ γιατί είχα πάει σε μια αγρυπνία.

Οι εξοικειωμένοι με τα λειτουργικά έθιμα της εκκλησίας θα κατάλαβαν ήδη για τι μιλάω, για τους υπόλοιπους να εξηγήσω ότι μια αγρυπνία είναι μια περίσταση κατά την οποία σε νυχτερινές ώρες γίνονται διαδοχικά όλες οι κύριες ακολουθίες μιας μέρας, εσπερινός, όρθρος και θεία λειτουργία. Αν η αγρυπνία διαρκεί ως το πρωί λέγεται ολονυκτία.

Είναι μια μοναδική εμπειρία, μέσα στο σκοτάδι που το διακόπτουν μόνο οι μικρές φλόγες από τα κεράκια μπορείς να ξεχάσεις τον υλικό κόσμο και να αφήσεις την ψυχή σου να μεταβεί σε μια άλλη πνευματική διάσταση. Να προσεγγίσει εν σιγεί το θείο, να προσευχηθεί, να ευχαριστήσει αλλά και να δεηθεί για όλα όσα αποτελούν το σταυρό που σηκώνει, για κάθε φορτίο, μικρό ή μεγαλύτερο, ελαφρύ ή βαρύ.

Το έκανα και' γω χθες. Εναπέθεσα στη φροντίδα του Υψίστου τα όσα με βαραίνουν, τα όσα κουβαλώ, τις ανησυχίες μου και την έννοια για τα πρόσωπα που αγαπώ. Και είμαι σίγουρος ότι θα με ακούσει.