Ιστολόγιο του μήνα – Ιούνιος 2015

Η ψυχή αφουγκράζεται τον κόσμο και όσα συμβαίνουν με άλλο τρόπο από αυτόν της σκέψης και της λογικής, πιο συναισθηματικό και ευαίσθητο, αλλά οι περισσότεροι τείνουν να το αγνοούν ειδικά σε τέτοιες δύσκολες εποχές.

Η Αμυ δεν το αγνοεί ωστόσο και μας παρουσιάζει τι αφουγξράζεται η δική της ψυχή είτε με εικόνες, είτε με κάποια παρατήρηση, είτε με κάποιο τραγούδι ή με κάποιους στίχους. Θα βρείτε τις καταθέσεις της ψυχής της εδώ: http://acrovatodas-stis-siopes-tis-psyxis.blogspot.gr/

Ρ όπως Ρεκόρ

Και μιας και μιλήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση για το πόσο γρήγορα γράφουμε ας μιλήσουμε λίγο και για τις κορυφαίες επιδόσεις μας.

Για εμένα αυτό σημαίνει τρεις φορές από είκοσι σελίδες, μια από είκοσι τρεις και μια από είκοσι τέσσερις και μια που είναι και το απώτατο κατόρθωμά μου, είκοσι πέντε. Έγραψα από είκοσι σελίδες, χειρόγραφες άρα κάπου 2500 λέξεις, στις 26 Αυγούστου 1993, στις 29 Νοεμβρίου 1995 και στις 15 Ιανουαρίου 1996 αυτήν την ακολούθησε από κοντά η μέρα με τις 23, κάπου 3000 λέξεις, στις 15 Φεβρουαρίου 1996 και στις 5 Αυγούστου 1997 έγραψα 24, ενώ η μέρα με τις 25, κάπου 3500 λέξεις, στις 14 Δεκεμβρίου 1998.

Εσείς ποια απόδοση έχετε ρεκόρ και πότε την κάνατε; Μπορείτε λέτε να την επαναλάβετε;

Π όπως Πόσο Γράφετε;

Εσείς εκεί έξω που με διαβάζετε και είστε ομότεχνοι πόσο γράφετε;

Με αφορμή μια συζήτηση στο sff ( http://community.sff.gr/) το σκέφθηκα. Για εμένα δεν τίθεται θέμα αν θα γράψω κάθε μέρα. Έχω τόσα να γράψω και η έμπνευση δε μου λείπει ποτέ. Οπότε θα γράψω όποτε έχω την ευκαιρία. Αλλά τι πρόοδο θα κάνω;

Αν η ημέρα είναι μια όμορφη αργία ή Σαββατοκύριακο θα γράψω κάπου 2000 λέξεις, όχι απαραίτητα σε ένα έργο μιας και συνήθως έχω παραπάνω από ένα σε εξέλιξη και βέβαια έχω και το ιστολόγιο. Τις υπόλοιπες μέρες όσο περισσότερο μπορώ αν και πολλές φορές δεν είναι πάνω από 200 – 300 λέξεις.

Εσείς; Πόσο γρήγορη πένα έχετε;

Το Νησί Των Καταραμένων

Το καλοκαίρι του 1954 ο μάρσαλ Τέντι Νάλσι με το συνεργάτη του Τσακ Άλι έρχεται στο νησί Σάτερ όπου στεγάζεται ένα ψυχιατρείο για να ερευνήσει μια υπόθεση. Η παρανοϊκή δολοφόνος Ρέιτσελ Σόλντο έχει εξαφανιστεί και βρίσκεται κάπου στο νησί παρότι ήταν σε ένα καλά φυλασσόμενο κελί.

Μια πολύ δυνατή αστυνομική περιπέτεια από τον Ντένις Λεχέιν, με ατμόσφαιρα και μυστήριο που διατηρούνται ως το τέλος και με μια συγκλονιστική ανατροπή σαν κατάληξη. Συνιστάται στους λάτρεις των αστυνομικών και της αγωνίας.

Ο όπως Όνειρα

Βλέπετε όνειρα; Ναι, πολλά, μερικές φορές, όχι, θα μου πείτε. Στην πραγματικότητα όλοι ονειρευόμαστε άλλο αν δεν τα θυμόμαστε πολλές φορές όταν ξυπνάμε. Με λίγη εκπαίδευση είναι πιο εύκολο να μπορείς να ανακαλείς τα όνειρά σου.

Τα δικά μου όνειρα είναι συνήθως μάχες, έχω δει αμέτρητες μάχες, συνήθως εκ του σύνεγγυς με αγχέμαχα όπλα αλλά μερικές φορές και με τηλεβόλα ακόμα και με λέηζερ. Τα πρώτα υπερτερούν και μετουσιώνονται σε μάχες και μονομαχίες που βρίσκονται στα φάντασι κυρίως έργα μου. Αυτό κάνει τον ύπνο μου ( μαζί με το άγχος ) πολύ ελαφρύ, σχεδόν σαν να είμαι ξύπνιος.

Μερικές φορές βλέπω και πλοκές στον ύπνο μου και έχω ξυπνήσει κάμποσες φορές από αυτές συγχυσμένος γιατί δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η ιδέα ή γιατί έχασα κάποιο σημαντικό κομμάτι. Ωστόσο όπως και να έχει είναι μια ανεκτίμητη βοήθεια στο έργο μου. 

Εσείς τι όνειρα βλέπετε;

Ξ όπως Ξενόγλωσσο

Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη κλίση στις ξένες γλώσσες αλλά έμαθα Αγγλικά και Γαλλικά. Με τα πρώτα ασχολήθηκα και μετά το πτυχίο και έτσι έχω τώρα μια πολύ καλή γνώση τους. Τα δεύτερα δε μου χρειάστηκαν ποτέ και ελάχιστα θυμάμαι.

Η παθητική μου γνώση των Αγγλικών είναι σχεδόν τέλεια, διαβάζω βιβλία και παρακολουθώ ταινίες ή σειρές άνετα, αποφεύγω μάλιστα τις ταινίες σε άλλες γλώσσες γιατί δεν καταλαβαίνω τι λένε και δε θέλω να στηρίζομαι στους υπότιτλους. Η ενεργητική μου γνώση όταν πρέπει να μιλήσω ή να γράψω εγώ σε αυτήν είναι λίγο χειρότερη κυρίως επειδή αυτό το δεύτερο δεν το κάνω συχνά.

Από’ κει και πέρα καταφέρνω να αναγνωρίζω τις περισσότερες γλώσσες που ακούω άσχετα αν στις περισσότερες δεν ξέρω ούτε καν λέξη. Εσείς πως τα πάτε με τις ξένες γλώσσες;

Το Πέρασμα

Όλα ξεκινούν από έναν ιό που ανακαλύπτεται στον Αμαζόνιο και δημιουργεί μεταλλάξεις στον άνθρωπο. Ο στρατός πειραματίζεται θέλοντας να δημιουργήσει στρατιώτες άτρωτους, αλλά όταν οι δώδεκα μεταλλαγμένοι δραπετεύουν αποκαλύπτεται ότι διψάνε για αίμα κυριολεκτικά και είναι πολύ δύσκολο να σκοτωθούν. Σπέρνουν τον όλεθρο και ο πληθυσμός των ΗΠΑ αφανίζεται. Ενενήντα δύο χρόνια αργότερα υπάρχουν χιλιάδες μεταλλαγμένοι και μικρές αποικίες επιζώντων. Υπάρχει όμως και η Έιμυ, το δέκατο τρίτο μέλος του πειράματος, εκείνη δεν θέλει αίμα και μεγαλώνει πολύ πιο αργά από έναν κανονικό άνθρωπο, και φαίνεται να είναι η μόνη ελπίδα της ανθρωπότητας.

Το πρώτο μέρος της τριλογίας του Περάσματος του Τζάστιν Κρόνιν είναι μια δυνατή περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο. Είναι μια ιστορία επιβίωσης αλλά και μια ιστορία για τις ανθρώπινες αξίες. Μην σας φοβίσει το μέγεθος ( 1053 σελίδες ) και το αργό ξεκίνημα, το βιβλίο αξίζει! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ν όπως Νάζια

Υπάρχουν πολλά είδη ναζιών και δεν με ενοχλούν όλα. Δεν με πειράζουν τα παιδικά νάζια ας πούμε. Έχω τρεις ανηψιές και η μεσαία είναι πολύ ναζιάρα. Πιο μικρή μάλιστα έκανε τόσα νάζια που σχεδόν δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Ε αυτό το νάζι δεν με ενοχλεί, είναι λογικό να το κάνει και είναι όμορφο.

Δεν με ενοχλεί ακόμα το νάζι από μια γλυκιά μελωδική φωνή, αυτή της πριγκίπισσάς μου. Αυτό μου αρέσει, αλλά εκτός από την υπέροχη φωνή σοπράνο που διαθέτει είναι και ο γλυκός τρόπος που το κάνει.

Όμως υπάρχει και το νάζι που δεν μου αρέσει και είναι το πιο συχνό. Όταν κάθεσαι σε ένα σαλόνι και η άλλη, μια γυναίκα μιας άλφα ηλικίας, κάνει ναζιάρικα στο σύζυγό της: αγαπούλα... με μια φωνή σαν ναούρισμα ή μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τσα! Μετά μου τη δίνουν τα υποκοριστικά, όταν μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τα ποδαράκια μου ή τα δακτυλάκια μου, είναι γελοίο.

Έτσι έχουν τα πράγματα με τα νάζια. Ελπίζω να μην το ακούσω ξανά αυτό το φρικαλέο νιαούρισμα, ας το αφήσουν οι κυρίες σε εκείνες τις ομόφυλές τους που το κάνουν με γούστο.

Μ όπως Μυθιστορήματα

Αναμενόμενο ε; Για τι άλλο να μιλούσα στο Μ;

Αλλά σήμερα δεν θα πω για αυτά που γράφω, έχω εν εξελίξει έναν μεγάλο αριθμό πραγμάτων ( ένα ημερολόγιο συγγραφέα είναι στο πρόγραμμα σύντομα ) κάποια τελειώνουν κάποια έχουν δρόμο ακόμα και ο Θυρεός πολύ ακόμα, αλλά σήμερα θέλω να μιλήσω λίγο για τα βιβλία που θέλω να διαβάσω, είναι και αυτά πολλά.

Αυτή τη στιγμή έχω 35 βιβλία σε υλική μορφή και πάνω από 500 σε ηλεκτρονική που με περιμένουν να τα διαβάσω. Και έχω στη μέση πολλές σειρές.

Κατ’ αρχάς έχω αφήσει τα Dragolance, τελείωσα τον πόλεμο της λόγχης αλλά έχουμε ακόμα μέλλον. Υπάρχουν πολλές ιστορίες να διαβαστούν.

Μετά, έχω ακόμα το τέταρτο για να ολοκληρώσω την σειρά του Έραγκον ( είναι η μόνη περίπτωση που δεν έχω το βιβλίο και πρέπει να το βρω).

Θέλω να ολοκληρώσω το τραγούδι της φωτιάς και του πάγου ( βλέπε Game of Thrones ) στο οποίο έχω πολύ διάβασμα αφού μόλις το ξεκίνησα.

Και θέλω να τελειώσω και τη σειρά του Φλαμέλ που μου έχουν απομείνει ακόμα δύο βιβλία.

Και φυσικά είναι και άλλα που δεν είναι σε σειρές. Πολλά είναι;

Εσείς ποια βιβλία έχετε στο πρόγραμμα για το 2015;

Ιστολόγιο του μήνα – Μάιος 2015

Αγαπούσα πάντα την φαντασία και πολλά έργα μου έξω από τα φαντασίας περιέχουν κάποια στοιχεία ή νύξεις, τα φαντασίας βέβαια είναι άλλη ιστορία ( μια αναγνώστρια είχε πει ότι είμαι η φαντασία στην εξουσία σε αυτές ). Σε κάποιον που αρέσει τόσο η φαντασία ο τίτλος στα μονοπάτια της φαντασία μου και η εναρκτήρια εικόνα θα ήταν οπωσδήποτε ελκυστικά.

Έτσι ακολούθησα τα μονοπάτια αυτά. Το ιστολόγιο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2012 μιλώντας μας για την ημέρα της γυναίκας και από τότε ακολούθησε μια μεγάλη σειρά αναρτήσεων με πολυποίκιλο περιεχόμενο: θέματα καθημερινά, ειδήσεις, νέα αλλά και φωτογραφίες που σε ταξιδεύουν, παιχνίδια αλλά και κατασκευές. Για να ταξιδέψετε στα μονοπάτια αυτά λοιπόν, δεν έχετε παρά να πάτε εδώ: http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/