Ρ όπως Ρεκόρ

Author: Νυχτερινή Πένα /

Και μιας και μιλήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση για το πόσο γρήγορα γράφουμε ας μιλήσουμε λίγο και για τις κορυφαίες επιδόσεις μας.
Για εμένα αυτό σημαίνει τρεις φορές από είκοσι σελίδες, μια από είκοσι τρεις και μια από είκοσι τέσσερις, μια είκοσι πέντε και μια, που είναι και το απώτατο κατόρθωμά μου, είκοσι έξι. Έγραψα από είκοσι σελίδες, χειρόγραφες άρα κάπου 2500 λέξεις, στις 26 Αυγούστου 1993, στις 29 Νοεμβρίου 1995 και στις 15 Ιανουαρίου 1996 αυτήν την ακολούθησε από κοντά η μέρα με τις 23, κάπου 3000 λέξεις, στις 15 Φεβρουαρίου 1996 και στις 5 Αυγούστου 1997 έγραψα 24, ενώ η μέρα με τις 25, κάπου 3500 λέξεις, στις 14 Δεκεμβρίου 1998, τέλος μετά από δεκαεπτά χρόνια στις 13 Αυγούστου 2015 ανέβασα το ρεκόρ στις 26, κάπου 3700 λέξεις.
Εσείς ποια απόδοση έχετε για προσωπικό σας ρεκόρ και πότε την κάνατε; Μπορείτε λέτε να την επαναλάβετε;

Π όπως Πόσο Γράφετε;

Author: Νυχτερινή Πένα /

Εσείς εκεί έξω που με διαβάζετε και είστε ομότεχνοι πόσο γράφετε;
Στο sff (http://community.sff.gr/) πρόσφατα τελείωσε το ΝοWriMo και κάποιοι που δεν έχουμε ολοκληρώσει τα έργα μας συνεχίζουμε να τα συζητάμε εκεί ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλο να γράφουμε. Για εμένα ωστόσο δεν τίθεται θέμα αν θα γράψω κάθε μέρα μόνο το πόσο θα γράψω. Έχω τόσα να γράψω και η έμπνευση δε μου λείπει ποτέ. Οπότε θα γράψω όποτε έχω την ευκαιρία. Αλλά τι πρόοδο θα κάνω;
Αν η ημέρα είναι μια όμορφη αργία ή Σαββατοκύριακο θα γράψω κάπου 2000 λέξεις, όχι απαραίτητα σε ένα έργο μιας και συνήθως έχω παραπάνω από ένα σε εξέλιξη και βέβαια έχω και το ιστολόγιο. Τις υπόλοιπες μέρες όσο περισσότερο μπορώ αν και πολλές φορές δεν είναι πάνω από 200 – 300 λέξεις.
Εσείς; Πόσο γρήγορη πένα έχετε;

Ο όπως Όνειρα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Βλέπετε όνειρα; Ναι, πολλά, μερικές φορές, όχι, θα μου πείτε. Στην πραγματικότητα όλοι ονειρευόμαστε άλλο αν δεν τα θυμόμαστε πολλές φορές όταν ξυπνάμε. Με λίγη εκπαίδευση είναι πιο εύκολο να μπορείς να ανακαλείς τα όνειρά σου.
Τα δικά μου όνειρα είναι συνήθως μάχες, έχω δει αμέτρητες μάχες, συνήθως εκ του σύνεγγυς με αγχέμαχα όπλα αλλά μερικές φορές και με τηλεβόλα ακόμα και με λέηζερ. Τα πρώτα υπερτερούν και μετουσιώνονται σε μάχες και μονομαχίες που βρίσκονται στα φάντασι κυρίως έργα μου. Αυτό κάνει τον ύπνο μου (μαζί με το άγχος) πολύ ελαφρύ, σχεδόν σαν να είμαι ξύπνιος.
Μερικές φορές βλέπω και πλοκές στον ύπνο μου και έχω ξυπνήσει κάμποσες φορές από αυτές συγχυσμένος γιατί δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η ιδέα ή γιατί έχασα κάποιο σημαντικό κομμάτι. Ωστόσο όπως και να έχει είναι μια ανεκτίμητη βοήθεια στο έργο μου.
Εσείς τι όνειρα βλέπετε;

Ξ όπως Ξενόγλωσσο

Author: Νυχτερινή Πένα /

Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη κλίση στις ξένες γλώσσες αλλά έμαθα Αγγλικά και Γαλλικά. Με τα πρώτα ασχολήθηκα και μετά το πτυχίο και έτσι έχω τώρα μια πολύ καλή γνώση τους. Τα δεύτερα δε μου χρειάστηκαν ποτέ και ελάχιστα θυμάμαι.
Η παθητική μου γνώση των Αγγλικών είναι σχεδόν τέλεια, διαβάζω βιβλία και παρακολουθώ ταινίες ή σειρές άνετα, αποφεύγω μάλιστα τις ταινίες σε άλλες γλώσσες γιατί δεν καταλαβαίνω τι λένε και δε θέλω να στηρίζομαι στους υπότιτλους. Η ενεργητική μου γνώση όταν πρέπει να μιλήσω ή να γράψω εγώ σε αυτήν είναι λίγο χειρότερη κυρίως επειδή αυτό το δεύτερο δεν το κάνω συχνά. Ωστόσο όπως φαίνεται ίσως η πορεία για την έκδοση να περνάει από τα Αγγλικά και το Άμαζον και έτσι άρχισα πρόσφατα να γράφω και στα Αγγλικά πάλι. Δεν τα πάω και άσχημα.
Πέρα από τις γλώσσες που γνωρίζω καταφέρνω να αναγνωρίζω τις περισσότερες γλώσσες που ακούω άσχετα αν στις περισσότερες δεν ξέρω ούτε καν λέξη. Εσείς πως τα πάτε με τις ξένες γλώσσες;

Ν όπως Νάζια

Author: Νυχτερινή Πένα /

Υπάρχουν πολλά είδη ναζιών και δεν με ενοχλούν όλα. Δεν με πειράζουν τα παιδικά νάζια ας πούμε. Έχω τρεις ανιψιές και η μεσαία είναι πολύ ναζιάρα. Πιο μικρή μάλιστα έκανε τόσα νάζια που σχεδόν δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Ε αυτό το νάζι δεν με ενοχλεί, είναι λογικό να το κάνει και είναι όμορφο.
Όμως υπάρχει και το νάζι που δεν μου αρέσει και είναι το πιο συχνό. Όταν κάθεσαι σε ένα σαλόνι και η άλλη, μια γυναίκα μιας άλφα ηλικίας, κάνει ναζιάρικα στο σύζυγό της: αγαπούλα... με μια φωνή σαν νιαούρισμα ή μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τσα! Μετά μου τη δίνουν τα υποκοριστικά, όταν μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τα ποδαράκια μου ή τα δακτυλάκια μου, είναι γελοίο.
Έτσι έχουν τα πράγματα με τα νάζια. Ελπίζω να μην το ακούσω ξανά αυτό το φρικαλέο νιαούρισμα, ας το αφήσουν οι κυρίες στα μικρά παιδάκια που είναι χαριτωμένα όταν το κάνουν.

Μ όπως Μυθιστορήματα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Αναμενόμενο ε; Για τι άλλο θα μιλούσα στο Μ; Παρά το τι θα περίμενε κανείς δεν αποτελείται όλη η εργογραφία μου από μυθιστορήματα. Έχω γράψει πεζά κάθε μεγέθους, από διηγήματα μερικών σελίδων έως και τις 1290 που είναι το αναθεωρημένο Δάκρυ του Ουρανού στο χειρόγραφο, ποίηση και θεατρικά, δοκίμια και βιβλία πάνω σε επιστημονικά θέματα, οικονομικά κυρίως.
Αυτή τη στιγμή μετρώ 814 έργα με τα εννιά από αυτά να είναι εν εξελίξει. Ευελπιστώ να ολοκληρώσω τα μισά έως το τέλος του έτους. Φυσικά με τόσα έργα είμαι απασχολημένος με το γράψιμο σε βαθμό που ξεχνώ τον κόσμο για ώρες, ειδικά τις μέρες που δε δουλεύω. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση αυτή της δημιουργίας και σίγουρα δεν θα την αντάλλασσα με τίποτα. Και τώρα τέρμα το διάλειμμα επιστροφή στο έργο μου, μια αποστολή στην αρκτική πρέπει να ξεκινήσει πριν να είναι αργά! Και ο καιρός με σιγοντάρει, μια χαρά, τι περισσότερο να ζητήσω;

Λ όπως Λίγα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Λίγα; Τι λίγα; θα ρωτήσετε. Γενικώς λίγα θα έλεγα. Για να γίνω πιο ξεκάθαρος, λίγα είναι που μου χρειάζονται. Μου αρκεί να μπορώ να περάσω την ημέρα με το γράψιμο και τα βιβλία μου και δεν θέλω τίποτα άλλο. Αν προσθέσει κανείς σε αυτά και τις βασικές ανάγκες για μια στέγη και φαγητό και αυτά είναι όλα όσα μου χρειάζονται.
Έχει τύχει να το πω πολλές φορές, αν μου έδιναν τη σύνταξη τώρα θα την έπαιρνα, σίγουρα δε θα με απασχολούσε το πώς θα περνάει η μέρα μου. Οι ώρες δε μου φτάνουν για αυτά που θέλω, δε θα προλάβω να βαρεθώ, το μόνο σίγουρο. Από εκεί και πέρα όπως είπα, να έχω το σπίτι μου και τα απαραίτητα και είμαι εντάξει.
Εσείς πόσο ολιγαρκείς είσαστε;

Κ όπως Καρδιά

Author: Νυχτερινή Πένα /

-Είσαι μεγαλόκαρδος.
Κανονικά αυτή η έκφραση είναι τιμητική να ειπωθεί για κάποιον. Στην περίπτωσή μου όμως δεν είναι για καλό και αυτό γιατί δεν αφορά την γενναιοδωρία μου και την μεγαλοψυχία μου αλλά είναι κυριολεκτική πραγματικότητα. Η καρδιά μου είναι μεγαλύτερη από αυτό που θα έπρεπε με αποτέλεσμα να ανεβάζει την κυκλοφορική μου πίεση και να βάζει σε κίνδυνο τη ζωή μου.
Το μόνο καλό της κατάσταση είναι ότι η μεγάλη καρδιά είναι από του φυσικού και όχι αποτέλεσμα της πίεσης. Αυτή η κατάσταση είναι ωστόσο επικίνδυνη ειδικά υπό συνθήκες στρες και άγχους. Πως το αντιμετωπίζω; Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι και να συνεχίζω με όσα θέλω να κάνω. Αν πιάνει; Πάντα, εκτός από όταν κουράζομαι πιο γρήγορα από όσο θα έπρεπε που μου θυμίζει την κατάστασή μου και την νύχτα καμιά φορά όταν στο σκοτάδι κοιτάζω κατάματα τους φόβους μου.

Ιστολόγιο του μήνα – Νοέμβριος 2018

Author: Νυχτερινή Πένα /

Περνάω όλο το χρόνο που μου αφήνει η δουλειά με το γράψιμο και δευτερευόντως με το διάβασμα, είναι απολύτως λογικό που ένα ιστολόγιο με τον τίτλο λογοτεχνία τράβηξε την προσοχή μου αμέσως μόλις το είδα. Έτσι το έψαξα και διάβασα τα κομμάτια που παραθέτει, είναι μια πένα με αμείωτη έμπνευση και δραστηριότητες αφού είναι πολύ μικρό το διάστημα από τη μια ανάρτηση στην άλλη.
Γράφει ποιητικά κομμάτια για όλα όσα βλέπει και παρατηρεί, για όσο απασχολούν το δημιουργό και για όσα αισθάνεται, για όσα σκέφτεται όσο διαβάζει και όλα αυτά που η σκέψη γεννάει. Αν θέλετε να διαβάσετε τι γεννάει δεν έχετε παρά να πάτε εδώ: http://logotexnia-filoteo.blogspot.com/

Ι όπως Ιπποσύνη

Author: Νυχτερινή Πένα /

Είκοσι χρόνια πριν όταν ξεκίνησα να δουλεύω την ιδέα που είναι τώρα η Έρεμορ, σκέφθηκα και την Ιπποσύνη. Από τότε έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα. Όσο έγραφα και σκεφτόμουν τα όσα την αφορούσαν, από την εκπαίδευση και τις στολές ως τα ήθη και τα έθιμα, και το ρόλο στην ιστορία της Έρεμορ αλλά και την πλοκή, την αγαπούσα και πιο πολύ. Χρησιμοποιώ ακόμα και σαν μότο το μότο των Ιπποτών μου. Υπηρετώντας ο Ένας τον Άλλο γινόμαστε ελεύθεροι.
Αναρωτήθηκα κάποτε γιατί τελικά αγάπησα τόσο την Ιπποσύνη (πέρα του προφανούς λογοτεχνικού λόγου) και κατέληξα στο ότι είναι επειδή ενστερνίζομαι πολλά από τα ιδεώδη της. Το να έχεις ιδανικά και να μάχεσαι για αυτά, να είσαι πιστός φίλος και γενναιόδωρος, μεγαλόψυχος ακόμα και με τους εχθρούς, Να επιζητάς να βελτιώνεσαι και να αγαθοεργείς όπου είναι δυνατόν, να αγαπάς χωρίς να ποθείς, να είναι τα συναισθήματά σου αγνά και δυνατά.
Ναι μου ταιριάζει η Ιπποσύνη και μακάρι να ενστερνίζονταν πολλοί άνθρωποι ακόμα τα ιδανικά της, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος.