Πτήση 178 - 13

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 12
17:31 – 18:00

Λονδίνο             
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:32
«Ο εκτοξευτής που έχουν οι τρομοκράτες έχει διακόσια μέτρα αποτελεσματική ακτίνα, αυτό σημαίνει ότι μετά τα διακόσια μέτρα μειώνεται η δυνατότητά του να βρει το στόχο όχι ότι δεν μπορεί να γίνει αν ο χειριστής είναι καλός και στα διακόσια τριάντα μέτρα ας πούμε.»
Ο Μπιλ Σάικς ένευσε ότι κατάλαβε την εξήγηση του Ρόμπερτ καθώς με την ομάδα γύρω του προσπαθούσε να βρει το πιθανό σημείο από το οποίο θα γινόταν η επίθεση στο αεροσκάφος.
«Πόσο ψηλά μπορεί να πάει;» ρώτησε. «Εννοώ το βλήμα που θα ρίξει έχει κάποια ακτίνα και προς τα πάνω έτσι;»
«Είναι αντιαρματικό όπλο κανονικά αλλά έχει μια γωνία ανόδου,» απάντησε ο πρώην καταδρομέας της SAS. «Πόσο ψηλά θα είναι το αεροπλάνο κατά την προσέγγιση σε εκείνη την περιοχή;»
«Στα 2100 πόδια και θα κατεβαίνει.»
«Άρα μπορεί να χτυπηθεί,» μπήκε στη συζήτηση ο Άιαν, «ειδικά αφού θα χαμηλώνει.»
«Ναι,» είπε ο Σάικς, «στα δύο τελευταία λεπτά θα κατέβει από τα 2100 ως τα 200 που θα περάσει το κατώφλι και θα είναι μέσα στο αεροδρόμιο. Άρα λίγο πριν όταν θα είναι στα 400 με 500 πόδια θα είναι δυνατό να χτυπηθεί.»
«Από ένα κτίριο ύψους εξήντα, εβδομήντα μέτρων,» είπε ο Ρόμπερτ. «Κάτι άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει;»
«Παρότι βόρεια υπάρχουν πολλά ψηλά σημεία για να στοχεύσουν το αεροπλάνο, αν δεν βρίσκονται στο υψηλότερο θα έχουν ένα πρόβλημα με τα άλλα να παρεμβαίνουν άρα θα έχουν ένα μικρό παράθυρο βολής.»
«Δε θα ρισκάρουν κάτι τέτοιο. Νότια λοιπόν, δεν έχει ιδιαιτέρως ψηλά σημεία και έτσι προσφέρει πιο καλό πεδίο βολής. Μάικ, ψάξε για ακίνητα του ιδρύματος στην περιοχή παράλληλα της πορείας προσέγγισης του 777.»
Ο Μάικ ένευσε στον Άιαν ότι άκουσε και ξεκίνησε τη δουλειά. Πρόβαλλε πάνω στο χάρτη την πορεία προσέγγισης του αεροπλάνου και επέλεξε την περιοχή που υποδείκνυαν οι σκέψεις του Σάικς και των συναδέρφων του και ορίζοντας τα όριά της άρχισε να ψάχνει για ακίνητα που να είχε νοικιάσει ή αγοράσει στην περιοχή το Ίδρυμα.
Το κινητό της Αμέλια χτύπησε και εκείνη κοίταξε την οθόνη υγρών κρυστάλλων όπου φαινόταν ο αριθμός του καλούντος. Συνοφρυώθηκε. Ήταν ο αριθμός του σπιτιού της, η Τζένιφερ ποτέ δεν θα την έπαιρνε εν υπηρεσία αν δεν ήταν ανάγκη.
«Έλα ματάκια μου,» είπε ανοίγοντας το κινητό.
«Έλα μαμά,» η φωνή της κόρης της έδειχνε ανησυχία.
«Έγινε κάτι;»
«Όχι, καλά είμαι, αλλά να… έβλεπα βιντεάκια στο youtube και βρήκα ένα που μόλις αναρτήθηκε. Το ανέβασε ένας που αυτοαποκαλείται Μαχητής του Ισλάμ και στο περιεχόμενο αναγγέλλει την τρομακτική ήττα σήμερα της άπιστης Αλβιόνας και τον αιματηρό θρίαμβο του Ισλάμ.»
Η Αμέλια το σκέφθηκε για μια στιγμή και μετά είπε:
«Καλά έκανες και με πήρες, είναι πολύ πιθανόν ότι σχετίζεται με την υπόθεση που μου ανέθεσαν. Θα δώσω το τηλέφωνο σε έναν συνάδερφο εδώ να του πεις την διεύθυνση να το δούμε και εμείς.»
Η Αμέλια έτεινε το τηλέφωνο στον Μάικ που το πήρε και ακολουθώντας τις οδηγίες της Τζένιφερ λίγα δευτερόλεπτα αργότερα είχε μπροστά του βίντεο. Επέστρεψε το τηλέφωνο στην Αμέλια ενώ έβαζε το βίντεο να παίξει.
«Ευχαριστώ Τζένιφερ,» είπε η Αμέλια. «Θα τα πούμε το βράδυ, μόλις τελειώσει αυτή η υπόθεση στην οποία βοήθησες πολύ.»
Στο βίντεο ένας νεαρός άνδρας με ξυρισμένο κεφάλι μιλούσε στην κάμερα για μια νίκη του Ισλάμ που θα έφερνε δόξα στους πιστούς και αιματηρές απώλειες στους άπιστους της Αλβιόνας. Δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη σοφία για να καταλάβουν ότι εννοούσε την σημερινή τρομοκρατική επίθεση. Μιλούσε με φόντο έναν τοίχο που έφερε ένα μεγάλο ύφασμα με ένα ρητό από το κοράνι στην πρωτότυπη Αραβική γραφή.
«Μάικ,» είπε ο Άιαν, «δεν αν μπορείς να πάρεις από το βίντεο μια καλή λήψη του προσώπου του για να το ταυτοποιήσεις με τις βάσεις δεδομένων μας.»
Ο Μάικ ένευσε και είπε σχεδόν αμέσως:
«Εντάξει. Το περνάω στη βάση δεδομένων, να δούμε αν ο φίλος μας έχει κάπου απασχολήσει τις αρχές.»
Ενώ περίμενε το αποτέλεσμα της αναζήτησής του κοίταξε την Αμέλια.
«Να ευχαριστήσεις την κόρη σου, μας έδωσε ένα στοιχείο που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:39
«Speedbird 178, κατεβείτε από το επίπεδο 370 στο 290.»
«Ελήφθη, κάθοδος στο επίπεδο 290,» απάντησε ο Μαρκ.
Ο Πάτρικ άρχισε να ρυθμίζει τον αυτόματο για να εκτελέσει την κάθοδο. Πάνω από τα 18000 πόδια συνήθως το ύψος πτήσης αναφέρεται με επίπεδο που αντιστοιχεί στα πρώτα τρία ψηφία. Έτσι η εντολή που είχαν δεχθεί ήταν να κατέβουν από τα 37000 στα 29000 πόδια.
Ο Μαρκ πίεσε το πλήκτρο που ενεργοποιούσε το σήμα «προσδεθείτε» και μετά άκουσαν την αεροσυνοδό που ανακοίνωνε ότι άρχιζαν την κάθοδο και θα έπρεπε να απενεργοποιηθούν όλα τα κινητά. Ο Λαέρτης σηκώθηκε να βγει από το πιλοτήριο για να δει το αποτέλεσμα της ιδέας του ελπίζοντας ότι θα είχε το θεμιτό αποτέλεσμα.
Την επόμενη στιγμή μια έκρηξη συγκλόνισε το αεροσκάφος.

Τα χείλη της ήταν απαλά. Σαν το μετάξι ήταν η πρώτη παρομοίωση που του ήρθε αλλά την απέρριψε σαν τελείως κλισέ και ταυτόχρονα παντελώς ανεπαρκή να αποδώσει αυτό που είχε αισθανθεί αγγίζοντάς τα. Ήταν μια αίσθηση ανεπανάληπτη και εθιστική, μια αίσθηση που δεν μπορούσε να χορτάσει.
Είχε ξαναφιλήσει μια φορά μια κοπέλα αλλά αυτό το φιλί φάνταζε τώρα μακρινό σαν τα αστέρια και απλοϊκό σαν παιδικό παιχνίδι. Η Σόφι είχε τώρα μισόκλειστα τα μάτια της και έβλεπε τις μακριές βλεφαρίδες της που αγγίζαν σχεδόν τα ζυγωματικά της, το χέρι της ζεστό ήταν στον ώμο του και μετακινήθηκε πίσω από το λαιμό του σε ένα απαλό χάδι.
Ύστερα η γλώσσα του άγγιξε τη δική της και ο χρόνος χάθηκε, όπως και ο ήχος και όλος ο κόσμος γύρω τους. Όλες οι αισθήσεις και η προσοχή του επικεντρώθηκε σε αυτήν την μοναδική καινούρια αίσθηση, την τόσο υπέροχα διεγερτική. Θα μπορούσε να το κάνει αυτό για ώρες…
Δευτερόλεπτα αργότερα την αποχωριζόταν καθώς το αεροσκάφος κουνιόταν σαν να το είχε χτυπήσει ένας γίγαντας με το χέρι του, ή καλύτερα με το πόδι του.


Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:41
Ο Μάικ είχε το βλέμμα του στην οθόνη όπου έτρεχε την αναζήτηση του νεαρού φανατικού που είχε ανεβάσει το βίντεο στο ίντερνετ για την επικείμενη μεγάλη νίκη των Τζιχαντιστών, όταν ένας ηλεκτρονικός ήχος τον τράβηξε σε έναν άλλον από τους υπολογιστές.
«Το βρήκα,» είπε ο Μάικ, «το ίδρυμα είχε ένα κτίριο ακριβώς στο κατάλληλο σημείο, μια αποθήκη. Αλλά το ξενοίκιασαν πριν από μια εβδομάδα.»
«Αρκετά έξυπνη κίνηση,» είπε ο Άιαν, «έτσι θα μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν ξέρουν τίποτα για την επίθεση και ταυτόχρονα σε χρόνο που δεν θα επιτρέψει να νοικιαστεί ως την ώρα της επίθεσης για να τους χαλάσει τα σχέδια. Θα πάμε αμέσως εκεί.»
«Αφού ξέρουμε που είναι δεν θα έπρεπε να καλέσουμε ενισχύσεις;» ρώτησε η Αμέλια.
«Πρέπει να τους αιφνιδιάσουμε,» είπε ο Άιαν. «Αν προλάβουν να αντιδράσουν ίσως ανατινάξουν το αεροπλάνο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:44
Το αεροπλάνο κλονίστηκε βίαια και ο Λαέρτης που ήταν όρθιος έπεσε με φόρα στην πίσω πλευρά της θέσεως του Πάτρικ που δεν το κατάλαβε καθώς μια σειρά από λαμπάκια αναβόσβηναν μπροστά του συνοδευόμενα από ήχους προειδοποιητικούς και ενημερωτικούς προβλημάτων. Ευτυχώς και εκείνος και ο Μαρκ όταν κάθονταν τηρούσαν τον κανονισμό και ήταν δεμένοι με τις ζώνες ασφαλείας οπότε πέρα από ένα ταρακούνημα δεν είχαν υποφέρει κάτι άλλο.
Ο Πάτρικ κοίταξε τις ενδείξεις και εντόπισε αμέσως το πρόβλημα ισχύος.
«Χάσαμε την δύο,» είπε.
«Χειρότερα, πήρε φωτιά» συμπλήρωσε ο Μαρκ και το μυαλό και των δυο πήγε στην τρομοκρατική επίθεση για την οποία είχαν προειδοποιηθεί.
Ο Πάτρικ πήρε μια βαθιά ανάσα, αυτό που φοβούνταν είχε γίνει, η αβεβαιότητα είχε περάσει πλέον, τώρα που είχε συμβεί δεν θα είχαν να φοβούνται τι θα συμβεί και τι ζημιές θα είχε το αεροπλάνο. Τώρα ήξεραν, και παρότι σοβαρή ζημιά και αρκετά απειλητική ήταν κάτι που είχαν εκπαιδευθεί να αντιμετωπίσουν.
Τράβηξε τον ειδικό μοχλίσκο που ενεργοποιούσε το σύστημα πυρόσβεσης της μηχανής και γύρισε το διακόπτη καυσίμων κλείνοντας την παροχή σε αυτή. Άρχισε να ρυθμίζει το πηδάλιο για να διορθώσει την επίδραση της απώλειας της μηχανής στην πορεία του σκάφους που είχε αρχίσει να βγαίνει εκτός πορείας τραβηγμένο στην πλευρά της μηχανής που δούλευε. Σκούπισε με το μανίκι του τον ιδρώτα από το πρόσωπό του και είπε στον Μαρκ:
«Επικοινώνησε με τον έλεγχο.»
«Speedbird 178, σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης,» είπε ο Μαρκ στον ασύρματο.
«Προσδιορίστε το είδος εκτάκτου ανάγκης.»
«Χάσαμε τον ένα κινητήρα,» απάντησε ο Μαρκ.
Μια στιγμιαία σιωπή ακολούθησε και μετά η απάντηση ήρθε.
«Συνεχίστε την κάθοδο στο επίπεδο 180 και πορεία 104, έχετε προτεραιότητα. Ρυθμίστε το αναγνωριστικό σας σήμα σε 7777.»
Ο Πάτρικ έκανε τη ρύθμιση και συνέχισε με το πηδάλιο, ενώ ο Λαέρτης σηκωνόταν από το δάπεδο. Είχε χτυπήσει με το μέτωπο στην θέση του πιλότου αλλά δεν είχε τραυματιστεί.
«Τι ήταν αυτό;»
«Η βόμβα του φίλου μας,» είπε ο Πάτρικ σφιγμένα.
«Μας έκανε ζημιά;»
«Αρκετή αλλά να ευχαριστούμε το Θεό που δεν είναι πιο μεγάλη.»
«Πρέπει να βρω το καθίκι πριν μας ετοιμάσει κι άλλη τέτοια έκπληξη,» είπε ο Λαέρτης τρίβοντας το πονεμένο μέτωπό του.
Την ίδια στιγμή μια κραυγή ακούστηκε απ’ έξω να καλεί σε βοήθεια.

Λονδίνο
17:48
Το τηλέφωνο πάνω στο γραφείο του Σάικς κουδούνισε και ο υπεύθυνος του πύργου ελέγχου το σήκωσε. Άκουσε και μετά το κατέβασε. Στράφηκε στον Άιαν.
«Η πτήση 178 έχασε τον δεξιό κινητήρα. Πρέπει να είναι η βόμβα των καταραμένων Τζιχαντιστών.»
«Ή μια από αυτές,» είπε εκείνος. «Καλύτερα να βιαστούμε.»
«Θα είμαι επάνω,» είπε ο Σάικς, «δώσαμε προτεραιότητα στην πτήση 178 και…»
Τον διέκοψε το τηλέφωνο που κουδούνισε πάλι με διαφορετικό ήχο από πριν. Ο Σάικς ακούμπησε το χέρι του στην συσκευή λέγοντας:
«Είναι εξωτερική γραμμή.»
«Ίσως είναι μήνυμα από τους τρομοκράτες,» είπε ο Άιαν. «Μπορούμε να έχουμε ανοιχτή ακρόαση;»
Ο Σάικς ένευσε και σήκωσε το ακουστικό με ένα χέρι που έτρεμε ελαφρά. Πίεσε ένα κουμπί πάνω στη συσκευή.
«Σάικς εδώ.»
«Έχετε συλλάβει έναν μαχητή του ιερού μας αγώνα, να τον αφήσετε αμέσως ελεύθερο. Αν δεν συμμορφωθείτε, σε δεκαπέντε λεπτά θα ανατινάξουμε το αεροπλάνο. Είδατε τι μπορούμε να κάνουμε.»
Ο Σάικς κοίταξε τον Άιαν αναμένοντας οδηγίες. Εκείνος έκανε ένα καταφατικό νεύμα.
«Θα τον αφήσουμε.»
«Έχετε δεκατέσσερα λεπτά.»
Η γραμμή νεκρώθηκε.
«Αφήνουμε τον Αλαμενί ελεύθερο και μετά φροντίζουμε να τους σταματήσουμε.»
«Και αν αλλάξουν σχέδιο ή τοποθεσία;» ρώτησε η Αμέλια. «Δεν θα τους πει τι μας είπε ο Αλαμενί;»
«Όχι, αν θέλει να μην τον σκοτώσουν. Εξάλλου δεν έχουν εναλλακτικές αν μαντέψαμε σωστά,» απάντησε ο Άιαν.
Ο Μάικ είχε στραφεί στην οθόνη του υπολογιστή.
«Βρήκα τον φίλο μας τον σκίνχεντ,» είπε.

Πάνω από την Νότια Αγγλία
17:54
Τη στιγμή που το αεροπλάνο τραντάχτηκε από την έκρηξη η Μέγκαν συζητούσε με την Χάνα για την επόμενη μέρα. Φοβόταν την επέμβαση αλλά έλπιζε σε μια ζωή επιτέλους ελεύθερη από το φόβο ενός επικείμενου θανάτου.
Το αεροπλάνο τραντάχτηκε και ενώ πολλοί ξεσπούσαν σε φωνές τρόμου και ουρλιαχτά, η Μέγκαν έβγαζε μια κραυγή πόνου καθώς χτυπούσε στο παράθυρο δίπλα στο κεφάλι της με την απότομη μετατόπιση του αεροπλάνου και έγερνε μπροστά. Χρόνια ολόκληρα που πρόσεχε την ευπαθή αδερφή της είχαν οξύνει την αντίληψη και τα αντανακλαστικά της Χάνα. Άρπαξε την Μέγκαν από τους ώμους και την βοήθησε να γείρει πίσω στην πλάτη του καθίσματος.
«Τι συνέβη;»
«Δεν ξέρω,» απάντησε η Χάνα κοιτώντας γύρω τους αναστατωμένους στην καλύτερη περίπτωση επιβάτες.
«Η μηχανή! Η μηχανή πήρε φωτιά!» φώναξε κάποιος προκαλώντας καινούριες κραυγές πανικού.
Η Μέγκαν κοίταξε έξω, είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει αλλά μπορούσε να δει την μηχανή.
«Δεν φαίνεται εντάξει,» είπε, «πρέπει να έχει πάθει κάποια ζημιά αλλά δεν καίγεται.»
Η σταθερότητα του αεροπλάνου και η κάθοδος προς το αεροδρόμιο μαζί με τις προσπάθειες του πληρώματος είχαν ηρεμήσει τους επιβάτες αλλά η ξαφνική αυτή έκρηξη και τα επακόλουθα δεν άρεσαν στην Μέγκαν, ένιωθε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά σαν να ήθελε να πεταχτεί από το στήθος της.
Ακούμπησε το κεφάλι της στο μαξιλάρι της θέσης και έκλεισε τα μάτια, πήρε βαθιά ανάσα. Της φαινόταν σαν να έρχονταν οι ήχοι του αεροπλάνου από μακριά. Σαν να τους άκουγε μέσα από ένα τούνελ που όλο και μεγάλωνε και οι ήχοι χάνονταν στην απόσταση. Άνοιξε τα μάτια της, το φως είχε χαμηλώσει, σχεδόν ήταν μισοσκόταδο, έκανε να μιλήσει αλλά το στόμα της ήταν στεγνό και τα χείλη της κολλούσαν.
Την επόμενη στιγμή έχασε τις αισθήσεις της και έπεσε μπροστά. Η Χάνα αυτή τη φορά αιφνιδιάστηκε και δεν μπόρεσε να την πιάσει. Η Μέγκαν σωριάστηκε στο δάπεδο και η Χάνα φώναξε τρομαγμένη για βοήθεια.
Ένας γεροδεμένος άνδρας κάποιας ηλικίας βρέθηκε δίπλα της.
«Λιποθύμησε;»
«Πάσχει από την καρδιά της.»
Ο Λαέρτης έπιασε το χέρι της Μέγκαν. Μέτρησε το σφυγμό για δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
«Δέκα μόλις, δηλαδή σαράντα στο λεπτό. Είναι αδύνατος ο σφυγμός της.»
«Πρέπει να πάρει το φάρμακο,» είπε η Χάνα και άρχισε να ψάχνει την τσάντα.
Το αεροπλάνο τραντάχτηκε για μια στιγμή.
«Κυρίες και κύριοι έχουμε αρχίσει την κάθοδο για το Λονδίνο, καλό είναι να παραμείνετε στη θέση σας καθώς υπάρχουν αναταράξεις λόγω ανέμου…»
Η Χάνα δεν έδωσε σημασία, συνέχισε να ψάχνει την σύριγγα, με το κούνημα είχε κουνηθεί και η τσάντα και είχαν ανακατευθεί τα πράγματα και τώρα δυσκολευόταν να την βρει.
«Ο σφυγμός της χάνεται,» είπε ο Λαέρτης.

Αεροδρόμιο Χήθροου
17:57
«Τι βρήκες;» ρώτησε ο Άιαν.
«Τον φίλο μας τον σκίνχεντ, λέγεται Χασάν Μοχάμετ και είναι φιλαράκι του Αλαμενί.»
«Τους συνέδεσες με κάποιο τρόπο;»
«Ναι και οι δυο ήρθαν τον Σεπτέμβριο στη χώρα σαν φοιτητές του ιδρύματος. Αυτό συνδέει και το ίδρυμα και τους τύπους μεταξύ τους και με την επίθεση.»
«Μπορούμε να υποθέσουμε ότι όλα τα μέλη του προσωπικού και τα άτομα που φοιτούν είναι εμπλεκόμενα. Σε αυτήν την περίπτωση για πόσους μιλάμε;» ρώτησε ο Άιαν.
 Ο Μάικ δούλεψε λίγο στον υπολογιστή του και μετά είπε:
«Το ίδρυμα έχει προσωπικό αποτελούμενο από τριάντα δύο άτομα. Είναι επτά διοικητικά, οκτώ συντηρήσεως και δεκαεπτά καθηγητές. Ακόμα και αν είναι ταγμένοι στο σκοπό του Ισλάμ δεν είναι σε ηλικίες που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν μαχητές. Πιστεύω ότι οι εργαζόμενοι είναι απλά εργαζόμενοι, οι καθηγητές ενδεχομένως είναι προπαγανδιστές και στρατολόγοι, θεωρητικοί του Ισλάμ αλλά όχι εμπλεκόμενοι οι ίδιοι σε επιχειρήσεις. Οι σπουδαστές είναι άλλο θέμα βέβαια, υπάρχουν εκτός του Αλαμενί άλλοι δεκαεπτά και ο φίλος μας ο Μοχάμετ ανάμεσά τους.»
«Έχουμε λοιπόν δεκαεπτά μαχητές να εξουδετερώσουμε,» είπε ο Άιαν. «Έχουμε την άδεια να χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο και θανάσιμη βία.»
«Ποιο είναι το σχέδιο;» ρώτησε ο Μάικ κοιτώντας το ρολόι του.

18:00.

Πτήση 178 - 12

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 11
12:01 – 12:30 GMT 17:01 – 17:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:01
Ο Άιαν μπήκε στο γραφείο μαζί με την Αμέλια. Βρήκαν τους τρεις άλλους σκυμμένους πάνω από τον ένα υπολογιστή, αμίλητοι και προσηλωμένοι παρακολουθούσαν το βίντεο αλλά χωρίς τον ήχο. Ο αρχηγός της ομάδας πήγε κοντά.
«Τι έγινε; Ανακαλύψατε κάτι;»
«Ο Πωλ μας έστειλε ένα μήνυμα από τον τάφο,» είπε ο Μαξιμίλιαν. «Ο Ρόμπερτ το βρήκε.»
«Τι λέει;»
«RPGH πρόλαβε να σχηματίσει πριν πάρει το λόγο ο Αλαμενί και τον εκτελέσει,» είπε ο Μάικ.
Η Αμέλια κούνησε το κεφάλι της.
«Είναι εκπληκτικό που σε μια τέτοια κατάσταση ενώ απήγγειλε αυτό που του είχαν πει οι Ισλαμιστές μπορούσε να διατηρεί τη διαύγεια και την ψυχραιμία να στείλει ένα μήνυμα,» είπε και πρόσθεσε, «κρίμα που δεν μπόρεσε να μας πει κάτι περισσότερο.»
«Ίσως μας είπε όσα χρειαζόμαστε,» είπε ο Ρόμπερτ.
«Με τέσσερα γράμματα;» απόρησε η Αμέλια.
«Δεν υπάρχει λέξη να αρχίζει με τα γράμματα αυτά,» είπε ο Μαξιμίλιαν που είχε αρχίσει να καταλαβαίνει που το πήγαινε ο αδερφός του.
«RPG, είναι τύπος εκτοξευτή ρουκετών,» εξήγησε ο Ρόμπερτ. «Υποθέτω ότι πήγαινε να συνεχίσει με το Χασίμ, που θα προσδιόριζε το μοντέλο. Είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο στη Μέση Ανατολή. Σκοπεύουν να χτυπήσουν το αεροπλάνο.»
«Μα γιατί;» ρώτησε η Αμέλια. «Δεν θέλουν να πάρουν τους αιχμαλώτους τους πίσω;»
«Όχι,» είπε βλοσυρός ο Άιαν, «θέλουν να σκορπίσουν το χάος και το θάνατο. Θέλουν όσο πιο πολλά θύματα γίνεται.»
«Και γιατί όχι με τη βόμβα;»
«Για την περίπτωση που θα είχαμε τον τρόπο να την αφοπλίσουμε και για μεγαλύτερη διασπορά συντριμμιών που θα χτυπήσουν στο έδαφος.»
Ο Άιαν ήταν σκεφτικός. Τελικά είπε:
«Μαξιμίλιαν, ενημέρωσε τον Σάικς, πες του ότι με την πρώτη ευκαιρία τον χρειαζόμαστε εδώ. Μάικ, ψάξε στην περιοχή για ακίνητα που έχει εδώ κοντά το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών.»
«Έγινε,» είπε ο Μαξιμίλιαν και βγήκε ενώ ο Μάικ επέστρεφε στη λίστα με τα ακίνητα που είχε πιο πριν ερευνήσει για το διαμέρισμα όπου είχε ετοιμασθεί το βίντεο των Ισλαμιστών.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:05
Είκοσι εννιά παιδιά υπήρχαν στο αεροπλάνο. Συνοδεύονταν από σαράντα τέσσερις ενήλικες. Κάποια είχαν μόνο έναν ενήλικα μαζί, κάποια άλλα ήταν μαζί ολόκληρη η οικογένεια. Στο σύνολο είχε εβδομήντα τρεις επιβάτες έξω από τους υπόπτους του. Καλό αυτό. Του έμεναν ακόμα εκατόν εβδομήντα δύο. Ποιον άλλο μπορούσε να αποκλείσει;
Στη μικρή βόλτα που είχε κάνει μέσα στο αεροπλάνο είχε μετρήσει πάνω από σαράντα άτομα με το κινητό εμφανώς κοντά τους και ήταν σίγουρος πως άλλοι τόσοι θα το είχαν κάπου πάνω τους, σε τσέπη ή θήκη. Έριξε μια ματιά γύρω, έπρεπε να βρει τον τρομοκράτη. Ο χρόνος περνούσε και πλησίαζαν την ώρα της προσγείωσης και της πιθανής πυροδότησης.
Αναρωτήθηκε τι άλλο ξεχώριζε έναν μουσουλμάνο; Το σαρίκι αν ήταν Σιχ και η γενειάδα αλλά δεν περίμενε να δει κάποιο τέτοιο εξωτερικό χαρακτηριστικό εδώ. Θυμήθηκε από την καριέρα του σαν κυβερνήτης μια σχετική πληροφορία. Οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό και δεν πίνουν οινοπνευματώδη, θυμόταν ότι το φρόντιζαν ειδικά αν είχαν ανάμεσα στο πλήρωμα άνδρες αυτής της θρησκείας. Αλλά θα ήταν δυνατόν να θυμούνται οι κοπέλες του πληρώματος ποιος είχε φάει και ποιος όχι; Και αν κάποιος δεν είχε φάει θα ήταν απαραίτητα μουσουλμάνος; Μπορεί να μην του άρεσε το φιλέτο ή να ήταν χορτοφάγος.
Κούνησε το κεφάλι του, έπρεπε να βρει κάτι. Έναν τρόπο να εντοπίσει τον άνθρωπο που ζητούσαν.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:07
Ο Άιαν με την Αμέλια και τον Ρόμπερτ κατέβηκαν στο υπόγειο στην αποθήκη που κρατείτο ο Αλαμενί. Έξω από την πόρτα στεκόταν ένας βλοσυρός αστυνομικός.
«Όλα εντάξει;» τον ρώτησε η Αμέλια καθώς την χαιρετούσε και εκείνος ένευσε καταφατικά καθώς εκείνη του ανταπέδιδε το χαιρετισμό.
«Μάλιστα,» είπε ο αστυνομικός. «Μόνο που με απείλησε ότι έχω λιγότερο από δύο ώρες ζωής και ότι θα βρέξει φωτιά αν είμαι ακόμη εδώ. Θα έλεγα ότι παραληρεί αλλά μιλούσε με σταθερή φωνή, πιο πιθανόν είναι να πρόκειται για το γνωστό θρησκευτικό τους φανατισμό.»
«Πράγματι,» συμφώνησε η Αμέλια «και το μακιαβελικό τους σχέδιο. Άνοιξε την πόρτα.»
Ο αστυνομικός το έκανε και μπήκαν στην αποθήκη όπου ανάμεσα σε κούτες με υλικά και πακέτα εντύπων βρισκόταν ο Ισλαμιστής τρομοκράτης δεμένος σε μια καρέκλα με τα χέρια στην πλάτη. Τους κοίταξε με απροκάλυπτο μίσος ενώ το πρόσωπό του ήταν μελανιασμένος από το χτύπημα που του είχε καταφέρει ο Ρόμπερτ κατά τη σύλληψή του. Το τραύμα του ήταν δεμένο για την αιμορραγία αλλά όχι για να μην πονάει κάτι που ήταν επίσης φανερό ότι συνέβαινε.
«Πες μας ποιο είναι το σχέδιο και που βρίσκονται οι συνεργοί σου και θα πας σε νοσοκομείο,» είπε ο Άιαν.
«Μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε, άπιστοι, δεν θα γλιτώσετε την οργή του Αλλάχ. Έρχεται η τιμωρία σας,» ήταν η απάντηση του Αλαμενί.
«Εσύ δεν θα ζήσεις για να την δεις πάντως καθίκι,» είπε ο Ρόμπερτ και ύψωσε το χέρι με το οποίο κρατούσε το όπλο του.
«Εγώ θα ανταμειφθώ από τον Αλλάχ κοντά στον προφήτη και τους εκλεκτούς του γιατί πολέμησα για αυτόν,» είπε με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο ο Αλαμενί.
Ο Άιαν δεν ήταν υπέρ των βασανισμών των αιχμαλώτων αλλά στην προκειμένη περίπτωση θα έκανε μια εξαίρεση αν πίστευε ότι θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα. Όμως ήξερε ότι τέτοιου είδους φανατικοί θα υπέμεναν κάθε είδους μαρτύριο για τον ιερό τους αγώνα. Αναρωτήθηκε αν κάποιος διαφορετικός τρόπος να πιέσει τον Αλαμενί για να μιλήσει.
Τον κοίταξε και ο Άραβας ανταπέδωσε το βλέμμα. Ήταν πιο σφιγμένος ωστόσο και από το πρόσωπό του έτρεχε ιδρώτας. Δεν είχαν πολύ χρόνο, σε λίγο θα έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως σε νοσοκομείο αν ήθελαν να ζήσει και να δικαστεί. Έπρεπε να μιλήσει τώρα.
«Ξέρουμε για τις ρουκέτες, γιατί δε μας λες και τα υπόλοιπα να τελειώνουμε;» είπε ο Ρόμπερτ. «Μετά μπορείς να πας στον Αλλάχ σου σαν ήρωας, σκότωσες έναν φίλο μας, δεν έχουμε καμία συμπόνοια για να μη σου τινάξουμε τα μυαλά στον αέρα.»
«Αμέλια,» είπε ο Άιαν που είχε θυμηθεί κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση για του Ισλαμιστές μαχητές της Τζιχάντ. «Δεν πρόκειται να μιλήσει, σαν αστυνομικός μπορείς να τον πάρεις.»
Η Αμέλια στράφηκε προς το μέρος του έτοιμη να πει κάτι αλλά δεν της έδωσε το χρόνο.
«Φυσικά δεν χρειάζεται να φτάσει ζωντανός στη Γιαρντ, όταν θα είστε μόνοι φύτεψέ του μια στο κεφάλι. Δεν χρειάζονται δίκη τέτοια καθίκια.»
Η Αμέλια μπήκε στο κόλπο, με μια υποψία χαμόγελου και ένα κλείσιμο του ματιού στράφηκε στον Αλαμενί.
«Θα έρθεις μαζί μου,» είπε και ο Ρόμπερτ έπιασε τις χειροπέδες του για να τις λύσει ώστε να μπορέσει να σηκωθεί από την καρέκλα. Ο Αλαμενί είχε ωστόσο χάσει την σιγουριά του.
«Σκότωσέ με,» μούγκρισε, «αλλά όχι η γυναίκα.»
«Μίλα, πες μας τι σχεδιάζετε και θα σε σκοτώσει ο Μαξιμίλιαν πολύ ευχαρίστως.»
«Έχουμε ένα RPG Χασίμ,» είπε ο Αλαμενί. «Θα χτυπήσουμε, το αεροπλάνο όταν θα είναι στην κάθοδο για το διάδρομο περίπου δύο μίλια από το αεροδρόμιο. Είναι ήδη εκεί μαζί με τους υπόλοιπους, δεν θα τους σταματήσετε.»
Ο Άιαν άκουσε να επιβεβαιώνονται οι υποψίες τους με βλοσυρή έκφραση.
«Που είναι;»
«Δεν ξέρω,» απάντησε ο Αλαμενί «εγώ θα έμενα να παρακολουθώ το διαμέρισμα μέχρι την πτώση του αεροπλάνου οπότε θα έφευγα για το αρχηγείο για να γιορτάσουμε τη νίκη μας.»
Ο Άιαν ένευσε στους υπόλοιπους να τον ακολουθήσουν έξω.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:17
Ο Λαέρτης είχε μετρήσει ξανά, σαράντα ένας επιβάτες και των δύο φύλλων και δέκα διαφορετικών εθνοτήτων απ’ όσο μπορούσε να πει. Είχε επίσης καταφέρει να αποκλείσει ακόμα δυο ντουζίνες επιβάτες που δεν θα μπορούσαν εμφανώς να είναι τρομοκράτες, όπως η άρρωστη κοπέλα στην διακεκριμένη θέση ή ένας άνδρας που κοιμόταν βαθιά λίγο πιο πίσω.
Είχε ωστόσο μια ιδέα για να φτάσει σε εκείνον που έψαχναν. Θα χρειαζόταν την βοήθεια του πληρώματος αλλά μπορούσε να πετύχει. Κατευθύνθηκε προς το πιλοτήριο.

Λονδίνο
17:19
«Δεν φανταζόμουν ότι το κόλπο του καλού και του κακού μπάτσου πιάνει και στους φανατικούς της ISIS,» σχολίασε η Αμέλια.
«Όχι,» είπε ο Άιαν. «Ή μάλλον όχι ακριβώς. Θυμήθηκα κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση της υπηρεσίας, αυτοί οι φανατικοί θεωρούν όνειδος να σκοτωθούν από χέρι γυναίκας, και προσπάθησα να το εκμεταλλευτώ.»
«Έπιασε,» είπε ο Ρόμπερτ καθώς επέστρεφαν στον πύργο ελέγχου. «Και ξέρουμε τώρα ότι είμαστε στο σωστό δρόμο.»

Ο Μαξιμίλιαν επέστρεψε με τον Σάικς. Ο υπεύθυνος του βάρδιας του πύργου ελέγχου ήταν αρκετά καταβεβλημένος από την κατάσταση που αντιμετώπιζαν, και της οποίας το βάρος έφερε μόνος εκείνος από το προσωπικό του πύργου, σε συνδυασμό με την συνηθισμένη κόπωση της δουλειάς. Μπήκε στο γραφείο και κοίταξε τον Άιαν περιμένοντας προφανώς άσχημα νέα.
Ο αρχηγός της ομάδας τον απογοήτευσε, δεν ήταν όλα τα νέα που είχε να του μεταφέρει άσχημα παρότι η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και το σχέδιο των τρομοκρατών περισσότερο επικίνδυνο από ό,τι υπολόγιζαν ως τώρα. Ένευσε στον Σάικς να καθίσει και μετά στον Μαξιμίλιαν να τον ενημερώσει για το ποια ήταν η κατάσταση.
«Όπως ξέρουμε ήδη οι τρομοκράτες έχουν ένα δορυφορικό τηλέφωνο στο αεροπλάνο έτοιμο να δεχθεί την κλήση που θα πυροδοτήσει την βόμβα. Ξέρουμε ότι βρίσκεται στο αεροπλάνο πιθανότατα ένας δικός τους έτοιμος να προκαλέσει την έκρηξη αν θεωρήσουν πως κινδυνεύουν τα σχέδιά τους. Αλλά τώρα ξέρουμε ακόμα περισσότερα για το τι έχουν σκοπό να κάνουν. Θα ανατινάξουν το αεροπλάνο πάνω από το Λονδίνο για να σκορπίσουν τον όλεθρο. Αν το κάνουν με τον εκτοξευτή ρουκετών θα γίνει από κάποιο σημείο στην τελική προσέγγιση.»
Ο Μάικ άνοιξε έναν χάρτη του Λονδίνου στον υπολογιστή και μεγέθυνε την περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο. Ύστερα πρόβαλλε πάνω του την πορεία προσέγγισης που θα ακολουθούσε το 777.
«Είσαι ο ειδικός για τα αεροπλάνα,» είπε ο Μαξιμίλιαν, «που θα έβαζες έναν σκοπευτή για να χτυπήσει το αεροπλάνο θέλοντας να εκμηδενίσεις τις πιθανότητες επιβίωσης;»
Ο Σάικς κοίταξε την οθόνη σκεφτικός. Αυτό που προσπαθούσε να κάνει πήγαινε ενάντια σε όσα είχε εκπαιδευθεί να κάνει, να κάνει τα πάντα για να προσγειωθεί ένα αεροπλάνο με τους επιβάτες του σώο, όχι να τους καταδικάσει σε θάνατο. Αλλά καταλάβαινε πολύ καλά πόσο ζωτικό ήταν να βοηθήσει σε αυτό που του ζητούσαν.
Παρότι το αεροδρόμιο ήταν έξω από την πυκνοκατοικημένη περιοχή του Λονδίνου δεν έπαυαν να υπάρχουν γύρω του εκατοντάδες κτήρια και πιθανές θέσεις βολής προς το αεροπλάνο που θα προσέγγιζε το αεροδρόμιο. Έπρεπε να τους βοηθήσει να προσδιορίσουν το που θα έψαχναν, δεν ήταν δυνατόν να ερευνήσουν όλη την περιοχή που συνόρευε με το αεροδρόμιο ειδικά στο χρόνο που τους απέμενε ως την άφιξη της πτήσης από τη Νέα Υόρκη.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:26
Ο Λαέρτης κάθισε στην ίδια θέση όπως και πριν και κοίταξε τους δύο πιλότους. Το στρες φαινόταν καθαρά στο χλωμό πρόσωπο του Πάτρικ και στην κουρασμένη έκφραση του Μαρκ. Ειδικά ο φίλος του έδειχνε στα όρια της εξάντλησης όπως είχε πανιάσει, το πουκάμισο της στολής του είχε καλύτερο χρώμα.
«Πως πάτε;» ρώτησε.
«Έχουμε υπάρξει και καλύτερα,» απάντησε ο Μαρκ. «Πλησιάζουμε στο σημείο που θα πρέπει να αρχίσουμε την κάθοδο. Να δούμε τι θα πει και ο πύργος ελέγχου.»
«Φαντάζομαι να αρχίσουμε την κάθοδο,» είπε ο Πάτρικ και έτριψε τα μάτια του. Ακόμα και αν εκραγεί η βόμβα, καλύτερα χαμηλά.»
«Εντάξει, τότε θα πρέπει να κλείσουν τα κινητά;»
«Ή να μπουν στην λειτουργία πτήσεως.»
Ο Λαέρτης χαμογέλασε, αυτό ακριβώς είχε υπολογίσει και ο ίδιος. Και σε αυτό βασιζόταν η ιδέα του για να μειώσει τους υπόπτους του. Την εξήγησε στους δύο πιλότους και ο Πάτρικ κούνησε το κεφάλι του.
«Ναι, θα μπορούσε να πιάσει.»

«Μα για όνομα του Θεού! Δεν είχαν ακουστά τα CGI;» αναφώνησε η Σόφι κάνοντας τον Άλεξ να γελάσει.
Είχαν βάλει να παρακολουθήσουν μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ήταν από τις γνωστές αλλά παλιές του χώρου και δεν είχε γεράσει με χάρη. Τα εφέ της έδειχναν ότι ήταν ψεύτικα και αυτό ήταν που είχε προκαλέσει το σχόλιο της Σόφι. Είχαν φάει βλέποντας την ταινία και κάνοντας διάφορα ευφάνταστα σχόλια.
Κάποια στιγμή η Σόφι είχε ακουμπήσει το χέρι πάνω στο δικό του, ο Άλεξ δεν είχε αντιδράσει περιμένοντας να δει τι σκεφτόταν η κοπέλα και εκείνη το είχε αφήσει έτσι.
Στην οθόνη μια γυναίκα με αραχνοΰφαντο χιτώνα είχε πλησιάσει τον πρωταγωνιστή και ο Άλεξ σχολίασε:
«Ωραίο ρούχο αυτό.»
Δαγκώθηκε, δεν ήταν με τα φιλαράκια του, ήταν με μια κοπέλα και εκείνη μπορεί να είχε άλλη αντιμετώπιση σε τέτοια σχόλια. Ευτυχώς η Σόφι δεν έδωσε σημασία.
«Δεν την κολακεύει καθόλου,» είπε.
«Ε δεν είναι και όμορφη,» είπε ο Άλεξ και δεν έλεγε ψέματα. Δεν του άρεσαν οι γυναίκες με τα τεράστια στήθη και τους πληθωρικούς γοφούς. «Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη!»

«Αλήθεια;» Η φωνή της ακούστηκε απαλή δίπλα στο αυτί του. Γύρισε να την αντικρίσει και είδε τα πανέμορφα μάτια της να τον κοιτάνε, το πρόσωπό της σε απόσταση αναπνοής, τα χείλη της μισάνοιχτα.

Πτήση 178 - 11

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 10
11:31 – 12:00 GMT 16:31 – 17:00

Λονδίνο
16:31
Ανέβηκαν στο δεύτερο όροφο, πρώτα έφτασε η Αμέλια και δευτερόλεπτα μετά έφτασε ο Άιαν και προχώρησαν στο διάδρομο. Η Αμέλια πίεσε το κουδούνι και ο ήχος ενός ωδικού πτηνού ακούστηκε. Πριν σβήσει καλά - καλά μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα. Ήταν προς το ψηλό, με καλλίγραμμο σώμα, μακριά ως τον ώμο μαύρα μαλλιά και πρόσωπο με γλυκιά έκφραση. Τα μαύρα μάτια της δέσποζαν σε αυτό. Φορούσε ένα πουλόβερ φαρδύ μακρύ σχεδόν ως τα γόνατα και ένα παντελόνι. Δύσκολα θα μπορούσε να τη συνδέσει ο Άιαν με την περιγραφή που είχε κάνει ο νεαρός γκρουμ στο ξενοδοχείο.
«Η κυρία Σαντόκ;» ρώτησε η Αμέλια.
«Η ίδια,» απάντησε η γυναίκα. «Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω;»
«Θα θέλαμε να μιλήσουμε για τον Σάμιουελ Κρέην,» είπε η Αμέλια και συστήθηκε συστήνοντας και τον Άιαν.
«Πέθανε, έτσι;» είπε η γυναίκα και πισωπάτησε με μια έκφραση οδύνης στο πρόσωπό της.
Αν ο Άιαν δεν ήξερε ότι ο μηχανικός είχε δολοφονηθεί θα μπορούσε να πιστέψει αυτήν την επίδειξη θλίψης. Η Σάρα ανέκτησε την ψυχραιμία της και τους έκανε νόημα να την ακολουθήσουν. Το διαμέρισμά της ήταν μικρό και λιτό αλλά επιπλωμένο με γούστο. Τους οδήγησε σε ένα μικρό σαλονάκι, κάθισε σε μια πολυθρόνα και εκείνοι κάθισαν απέναντί της.
«Ο Σάμιουελ έπαθε καρδιακό επεισόδιο,» είπε η Σάρα. «Έλπιζα ότι θα τα καταφέρει.»
«Ήσασταν μαζί του όταν έπαθε το καρδιακό;»
«Ναι,» είπε η γυναίκα, «αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για εκείνον.»
«Πως έγινε;»
Η Σάρα Σαντόκ χαμήλωσε το βλέμμα. Φάνηκε να έρχεται σε δύσκολη θέση αλλά τελικά είπε:
«Έπαθε καρδιακό ενώ κάναμε έρωτα. Εγώ φώναξα για βοήθεια.»
«Αλλά μετά εξαφανιστήκατε,» είπε δηκτικά η Αμέλια.
«Έπρεπε,» απάντησε χαμηλόφωνα η Σάρα σαν να μετάνιωνε για κάτι. Σήκωσε το βλέμμα της και κοίταξε την Αμέλια. «Είσαστε παντρεμένη επιθεωρήτρια;»
Το τσίμπημα του πόνου ήταν απτό σαν σωματικό και έκανε την Αμέλια να δαγκωθεί. Ακόμα και τόσα χρόνια μετά η αναφορά στο γάμο την πονούσε.
«Είμαι χήρα,» απάντησε κοφτά.
«Πως θα βλέπατε την ερωμένη του συζύγου σας; Θα την ανεχόσασταν; Θα την ταπεινώνατε; Γι’ αυτό έφυγα από το ξενοδοχείο, για να μην δημιουργήσω πρόβλημα με την οικογένεια του Σάμιουελ. Αλλά αμφιβάλλω αν τον αγαπούσαν όπως εγώ.»
Ο Άιαν και η Αμέλια αντάλλαξαν ένα βλέμμα. Μετά η αστυνομικός σηκώθηκε.
«Μπορώ να χρησιμοποιήσω λίγο την τουαλέτα σας;»
«Ναι, παρακαλώ,» είπε η Σάρα.
Η Αμέλια πήγε στο μπάνιο που της υπέδειξε η Σάρα ενώ ο Άιαν ανέλαβε να συνεχίσει τις ερωτήσεις.
«Είχατε πολύ καιρό σχέση με τον Σάμιουελ Κρέην;»
«Μερικούς μήνες.»
«Είχατε συζητήσει ποτέ την περίπτωση γάμου;»
«Όχι, ποτέ» είπε η Σάρα. «δεν είμαι ανόητη κύριε Γκόρντον. Ξέρω ότι πολύ δύσκολα ένας παντρεμένος θα αφήσει την οικογένειά του για μια σχέση.»
Ο Άιαν κοίταξε την γυναίκα σκεφτικός. Είχε προετοιμασθεί για την επίσκεψή τους παρότι είχε προσπαθήσει να την αποφύγει. Δύσκολα θα μπορούσε να αποδειχθεί οτιδήποτε εναντίον της εκτός και αν κατάφερναν να την κάνουν να ομολογήσει. Θα δοκίμαζε να την αιφνιδιάσει με κάτι που ως τώρα δεν είχαν αναφέρει ότι ήξεραν.
«Κυρία Σάντοκ ο θάνατος του Σάμιουελ Κρέην δεν ήταν από φυσικά αίτια.»
«Εννοείτε ότι δεν θα πέθαινε αν δεν ήταν μαζί μου; Ότι πέθανε επειδή κάναμε έρωτα;»
«Όχι,» είπε ψυχρά ο Άιαν. «Πέθανε επειδή δηλητηριάστηκε με ακόνιτο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:36
Ο Πάτρικ έγλειψε τα ξεραμένα χείλη του. Ένιωθε σαν να είχε πυρετό και δεν ήταν παράξενο, αυτό που ξαφνικά αντιμετώπιζαν τον είχε ξαφνιάσει δυσάρεστα και ακόμα δεν μπορούσε να συνέλθει από το ξάφνιασμα αυτό. Δεν ήθελε να πεθάνει και μάλιστα με έναν τέτοιο τρόπο. Σήκωσε το χέρι του στο διακόπτη που ρύθμιζε τον κλιματισμό του πιλοτηρίου και τον δυνάμωσε. Κοίταξε το χέρι του πάνω στο διακόπτη, δεν ήταν τόσο σταθερό όσο λίγη ώρα πριν.
«Όλοι ταραχτήκαμε,» είπε ο Μαρκ σαν να διάβαζε τις σκέψεις του.
Τον κοίταξε, και ο συμπιλότος του έδειχνε αρκετά καταβεβλημένος από το γεγονός. Έκλεισε τα μάτια του και πήρε μια πολύ βαθιά ανάσα. Σε άλλες εποχές θα έπινε ένα ποτό και θα ηρεμούσε κάπως αλλά τώρα αυτό δεν ήταν δυνατό. Προσπαθούσε να μην καταφεύγει σε αυτό και να μην το σκέφτεται όταν ένιωθε πιεσμένος.
«Πιο εύκολα το λες παρά το κάνεις,» μουρμούρισε.
«Τι;» έκανε ο Μαρκ γυρνώντας προς το μέρος του.
«Σκεφτόμουν πως μπλέξαμε,» είπε ο Πάτρικ στο φίλο και συνάδερφό του. «Καταραμένοι τζιχαντιστές.»
«Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν να σκοτώνουν στο όνομα του Θεού,» είπε ο Μαρκ. «Υποτίθεται ότι η πίστη μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.»
«Όχι κάθε πίστη,» είπε ο Πάτρικ, «και αυτοί οι τρελοί βάλανε στόχο εμάς. Και κινδυνεύουμε να σκοτωθούμε επειδή η κυβέρνησή μας δεν τους αφήνει να σφάζονται ανενόχλητοι. Κατάρα.»
«Μην χάνεις το θάρρος σου, θα τα καταφέρουμε, θα τη βρουν τη λύση αυτοί οι τύποι στο Λονδίνο πριν φτάσουμε εκεί.»
Ο Πάτρικ ένευσε, είχε και εκείνος εμπιστοσύνη στην αντιτρομοκρατική αλλά ανάθεμα πόσο θα ήθελε ένα ποτό τώρα!

Λονδίνο
16:40
Η Αμέλια δεν πρόσεχε τι έλεγε ο Άιαν στην Σάρα Σάντοκ, είχε εστιάσει την προσοχή της στα ενδότερα του σπιτιού. Η μικρή κουζίνα δεν πρόσφερε τίποτα και το φαρμακείο περιείχε τα αναμενόμενα, απλά φάρμακα, παυσίπονα και αντιβιοτικά, και μερικά αντισυλληπτικά.
Κινήθηκε στην κρεβατοκάμαρα του διαμερίσματος και έψαξε γρήγορα σε ντουλάπια και συρτάρια χωρίς να βρει τίποτα άλλο από ρούχα. Τα ρούχα έμοιαζαν σαν να ανήκαν σε δύο διαφορετικές προσωπικότητες, από τη μια μεριά υπήρχαν προκλητικά εσώρουχα που δεν θα ανήκαν απλά σε μια νέα σεξουαλικά ενεργή γυναίκα αλλά σε μια εσκεμμένα πρόστυχη, και από την άλλη κλασσικά μουσουλμανικά τσαντόρ. Αποδείκνυε ωστόσο την πίστη της και την προσήλωσή της στο σκοπό του Ισλάμ.

16:41
Η Σάρα προσπάθησε να κρατήσει την ψυχραιμία της αλλά το πρόσωπό της την πρόδωσε. Δεν περίμενε ότι θα έβρισκαν την αιτία θανάτου του Σάμιουελ Κρέην. Πάγωσε. Και ξαφνικά η μάσκα έπεσε, η θλιμμένη ερωτευμένη εξαφανίστηκε. Στο πρόσωπό της εμφανίστηκε μια απόλυτα ψύχραιμη έκφραση γεμάτη μίσος.
«Πράγματι είναι νεκρός, είναι κρίμα που δεν έμαθε τι καταστροφή θα κάνουν όσα μου είπε εμπιστευτικά στο κρεβάτι. Ο ανόητος. Η νίκη μας θα είναι ολοκληρωτική στο όνομα του Αλλάχ.»
Ο Άιαν τινάχθηκε όρθιος έτοιμος να τη συλλάβει.
«Δεν θα μπορέσετε να τους σώσετε.»
«Θα βρούμε τον τρόπο,» είπε, «φέρε τα χέρια σου μπροστά, χωρίς απότομες κινήσεις.»
«Δεν θα μπορέσετε να απενεργοποιήσετε τις βόμβες!» είπε με μια έκφραση απόλυτης κακίας στο πρόσωπό της. Ύστερα έκανε μια περίεργη κίνηση σαν να δάγκωνε το εσωτερικό του στόματός της. Ο Άιαν όρμησε μπροστά να την σταματήσει αλλά δεν πρόλαβε. Η φανατική μουσουλμάνα έβγαλε αφρούς από το στόμα ενώ το σώμα της συσπάτο σε έναν βίαιο σπασμό. Μια πικρή οσμή διαχύθηκε στο χώρο, είχε τοποθετημένη κάποια θήκη στο στόμα της, πάνω σε κάποιο δόντι πιθανότατα, με ένα δηλητήριο μέσα που μπορούσε να απελευθερωθεί με ένα σκληρό δάγκωμα. Η Σάρα Σάντοκ είχε προτιμήσει να αυτοκτονήσει παρά να συλληφθεί.

Αεροδρόμιο Χήθροου
16:44
Οι δύο αδερφοί Μόντακιου μπήκαν στο γραφείο που είχε γίνει το αρχηγείο τους στο αεροδρόμιο και βρήκαν τον Μάικ να μελετάει μια κατάσταση στον υπολογιστή. Πλησίασαν να δουν και δεν άργησαν να καταλάβουν ότι επρόκειτο για μια κατάσταση μετακίνησης χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό.
«Βρήκες κάτι ενδιαφέρον;» ρώτησε ο Μαξιμίλιαν.
«Πολύ πιθανόν,» απάντησε ο Μάικ χωρίς να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη. «Όταν με ενημερώσατε για τον ελεύθερο σκοπευτή που συλλάβατε έψαξα λίγο για το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών. Φαίνεται σαν να είναι ένα απόλυτα νόμιμο ίδρυμα με το αντικείμενο που λέει ο τίτλος του και μάλιστα έχει κάποιο καταπίστευμα που του επιτρέπει να φέρνει νεαρούς Μουσουλμάνους από τη Μέση Ανατολή για να σπουδάσουν εδώ.»
«Θα μπορούσε να είναι απλά βιτρίνα,» σχολίασε ο Ρόμπερτ ενώ έπαιρνε θέση απέναντι από τον Μάικ.
«Το πιο πιθανό,» είπε εκείνος. «το ίδρυμα έχει νοικιάσει το σπίτι που έγινε η μαγνητοσκόπηση του βίντεο με το μήνυμα και η εκτέλεση του Πωλ και ακόμα βρήκα μια μεταφορά χρημάτων στο λογαριασμό τους μέσω των νησιών Κέημαν.»
«Οδηγεί κάπου αυτό;»
«Ναι αν η πηγή των χρημάτων είναι η Δαμασκός,» είπε ο Μάικ. «Νομίζω ότι πρέπει να ρίξουμε μια ματιά εκεί πέρα.»
«Ας ενημερώσουμε τον Άιαν,» είπε  ο Ρόμπερτ βγάζοντας από την τσέπη του το κινητό του.

16:47
Ο Άιαν και η Αμέλια είχαν μόλις μπει στο αυτοκίνητο της δεύτερης έχοντας αφήσει την κατάσταση στο διαμέρισμα της Σαντόκ στα χέρια της αστυνομίας, όταν χτύπησε το τηλέφωνο του Άιαν. Εκείνος το σήκωσε και άκουσε τα νέα.
«Πολύ ωραία, ερχόμαστε εκεί. Θα δούμε τι θα κάνουμε.»
Η Αμέλια έβαλε μπρος και ξεκίνησαν να επιστρέψουν στο αεροδρόμιο που δεν ήταν μακριά.

16:48
Ο Ρόμπερτ έκλεισε το τηλέφωνο και μετέφερε την απάντηση του Άιαν στους δύο φίλους και συνεργάτες του. Ο Μαξιμίλιαν κάθισε και αυτός σε μια καρέκλα αλλά χωρίς υπολογιστή μπροστά του. Ο Μάικ σήκωσε το βλέμμα από την οθόνη μπροστά του και ρώτησε:
«Ο αιχμάλωτός σας;»
«Δεμένος και ακόμα αναίσθητος σε μια αποθήκη κάτω στο χώρο που δεν έχει πρόσβαση το κοινό και φρουρείται από δύο αστυνομικούς.»
«Θα πρέπει να τον ανακρίνουμε.»
«Φυσικά,» είπε ο Μαξιμίλιαν «και αλίμονό του αν αποδειχθεί ότι σκότωσε τον Πωλ.»
«Μάικ, μπορούμε να δούμε το βίντεο πάλι; Τώρα που έχουμε δει τον Αλαμενί ίσως πιστοποιήσουμε αν είναι εκείνος στο βίντεο που εκτελεί τον Πωλ.»
Ο Μάικ μετακινήθηκε στον υπολογιστή που καθόταν ο Ρόμπερτ και πίεσε μερικά πλήκτρα. Ο Ρόμπερτ κοίταξε την οθόνη και ο Μαξιμίλιαν ήρθε δίπλα του.

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:50
245 επιβάτες, 30 στη διακεκριμένη, όλοι ύποπτοι.
Ο Λαέρτης σκεπτόταν διαρκώς τους συνεπιβάτες του και προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο για να ανακαλύψει ποιος ήταν ο τρομοκράτης με την αποστολή αυτοκτονίας. Ποιους θα μπορούσε να αποκλείσει; Τις γυναίκες; Όχι, αυτοί οι τύποι ήταν τόσο φανατικοί που δεν αποκλειόταν να χρησιμοποιήσουν μια γυναίκα  σε αποστολή αυτοκτονίας. Τι άλλο κριτήριο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει;
Κοίταξε έξω, ο Ατλαντικός ωκεανός λαμπύριζε 37000 πόδια πιο κάτω στο φως του ήλιου. Ήταν μια περιοχή τελείως άδεια, δεν φαινόταν κανένα πλοίο ούτε και άλλο αεροπλάνο πουθενά ως που η θάλασσα και ο ουρανός γίνονταν ένα στον ορίζοντα που από εδώ ψηλά μαρτυρούσε ότι η γη ήταν στρογγυλή.
Επέστρεψε το βλέμμα του στο εσωτερικό του αεροσκάφους. Πιο μπροστά η Λίντα είχε σηκωθεί όρθια στη θέση της. Τον είδε και του χαμογέλασε κάνοντας ένα νόημα. Χαμογέλασε και ο ίδιος στην άτυχη μικρούλα που δε μιλούσε και τότε το σκέφθηκε.
Παιδιά! Άνθρωποι που ταξίδευαν με παιδιά ήταν απίθανο να είναι τρομοκράτες. Σηκώθηκε όρθιος για να βάλει αμέσως την ιδέα του σε εφαρμογή. Προχώρησε προς το πιλοτήριο και όταν έφτασε στην Λίντα κοντοστάθηκε και χάιδεψε τα μαλλιά της. Έριξε μια ματιά γύρω μετρώντας και κρατώντας σημειώσεις νοερά.

11:51
«Δεν ξέρω με τι θα ασχοληθώ μετά το κολλέγιο, σπουδάζω αρχιτεκτονική και εσωτερική διακόσμηση αλλά δεν ξέρω αν θέλω να περάσω μια ζωή φτιάχνοντας τα σπίτια των άλλων,» είπε η Σόφι πίνοντας λίγη από τη σαμπάνια της. «Εσύ; Τι θες να κάνεις;»
Ο Άλεξ την άκουγε με προσοχή. Η σαμπάνια είχε λύσει την γλώσσα της και την είχε κάνει πιο προσιτή και ανθρώπινη. Βλέποντας να σερβίρουν, ο Άλεξ είχε μια φαεινή ιδέα. Είχε ζητήσει σαμπάνια για τους δύο τους. Το παρουσιαστικό του είχε ξεγελάσει την συνοδό αέρος και τους είχε σερβίρει. Η κίνησή του είχε εντυπωσιάσει την Σόφι που είχε ξεκινήσει μια συζήτηση μαζί του. Είτε τα όσα είχαν πει μια ώρα τώρα είτε η σαμπάνια την είχαν κάνει να ανοιχθεί μαζί του.
«Έχω σκεφθεί τον αθλητισμό αλλά είναι μια σύντομη καριέρα και κινδυνεύεις από τραυματισμούς,» της είπε κοιτώντας τη στα μάτια. «Εναλλακτικά σκέφτομαι τη θάλασσα. Θα μου άρεσε να γίνω πλοίαρχος.»
«Σου αρέσουν τα ταξίδια;»
«Πολύ, εσένα;»
«Ναι,» είπε με έναν αργόσυρτο τρόπο η Σόφι, ο Άλεξ δεν μπορούσε να πει αν έφταιγε η σαμπάνια ή αν το μυαλό της ταξίδευε μακριά.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
16:55
«Ναι,» είπε ο Μαξιμίλιαν, «το κάθαρμα είναι σίγουρα ο ίδιος άνθρωπος που πυροβόλησε τον Πωλ στο βίντεο.»
Δεν υπήρχε θρίαμβος στη φωνή του, μόνο μια διαπίστωση. Παρότι ήταν σκληροτράχηλος στρατιώτης που είχε δει πολλά στη θητεία του με τις ειδικές δυνάμεις και τη SAS και ακόμα περισσότερα με την τωρινή του ιδιότητα, δεν ήταν εύκολο να χάνει φίλους στη γραμμή του καθήκοντος.
«Ελπίζω το ότι μπορούμε να του χρεώσουμε το φόνο και να τον στείλουμε στην κόλαση να τον κάνει να μιλήσει,» συνέχισε.
Γύρισε να κοιτάξει τον Ρόμπερτ και είδε ότι ο αδερφός του συνέχιζε να κοιτάζει την οθόνη με προσοχή.
«Ρόμπερτ;»
Ο Ρόμπερτ δεν πήρε το βλέμμα του από την οθόνη.
«Νομίζω ότι ο Πωλ πήρε την εκδίκησή του από τον τάφο,» είπε. «Μας έχει αφήσει ένα μήνυμα.»
«Μήνυμα;» ρώτησε ο Μάικ και σηκώθηκε από τη θέση του. Μαζί με τον Μαξιμίλιαν πήγαν κοντά στον Ρόμπερτ και κοίταξαν πάνω από τον ώμο του την οθόνη. Εκείνος έφερε το βίντεο πίσω στην αρχή όταν ο Πωλ μετέφερε το μήνυμα του αρχηγού των φανατικών τρομοκρατών. Πάτησε το πλήκτρο που ξεκινούσε την αναπαραγωγή και μετά είπε:
«Παρακολουθείστε τα δάκτυλά του στο αριστερό χέρι. Κάνει κάποια σήματα.»
«Μορς,» είπε ο Μάικ.
«Ναι,» είπε ο Ρόμπερτ. «Προσπάθησε να μας πει κάτι, κάτι που άκουσε και θα είχε μεγάλη σημασία. Μπορείς να καταλάβεις τι;»
Ο Μάικ ένευσε. Έριξε μια ματιά στο ρολόι του πριν γυρίσει πίσω το βίντεο και επικεντρωθεί στο μήνυμα που ο νεκρός πια συνεργάτης τους προσπαθούσε να στείλει πριν την εκτέλεσή του.

17:00.