Πτήση 178 - 14

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 13
18:01 – 18:30

Πάνω από την νότια Αγγλία
18:01
Ένα πνιχτός ήχος βγήκε από τα χείλη της Μέγκαν που έμοιαζε φριχτά με επιθανάτιο ρόγχο. Η Χάνα για μια στιγμή πάγωσε και μετά ρίχτηκε φρενιασμένα στην προσπάθεια να βρει τη σύριγγα στο χάος που είχε προκαλέσει στην αποσκευή τους η έκρηξη. Ο Λαέρτης έσκυψε πάνω από τη Μέγκαν, με το ένα χέρι έκλεισε τη μύτη της πριν φυσήξει αέρα στο στόμα της ενώ με το άλλο έκανε μαλάξεις στο στέρνο της προσπαθώντας να κρατήσει την καρδιά της στο ρυθμό της.
«Έλα κοπελιά,» ψιθύρισε ενώ σταματούσε το λεγόμενο φιλί της ζωής και πίεζε δυνατά το στέρνο της, «κρατήσου λίγο ακόμα, πάλεψες ως εδώ μην εγκαταλείπεις τώρα, είσαι μαχήτρια.»
Η Χάνα βρήκε τη σύριγγα και με γρήγορες κινήσεις γεννημένες από χρόνια εμπειρίας έκανε την ένεση ψηλά στο χέρι της αδερφής της. Πέρασε μισό λεπτό αγωνίας ως που η κοπέλα να ανασάνει και πάλι κανονικά ενώ ο σφυγμός της επέστρεφε στον κανονικό του ρυθμό.
Ο Λαέρτης βοήθησε την Χάνα να σηκώσει την Μέγκαν και να την καθίσει στη θέση της.
«Ευχαριστώ πολύ,» είπε η Χάνα, «χωρίς τη βοήθειά σας θα την είχα χάσει.»
«Ήξερες τι να κάνεις,» είπε με ένα χαμόγελο ο απόμαχος πια ναυτικός.
«Πολύ φοβάμαι ότι θα είχα πανικοβληθεί χωρίς εσάς,» είπε η Χάνα.
«Χαίρομαι αν βοήθησα,» είπε ο Λαέρτης.
Κοίταξε την καμπίνα του αεροπλάνου και τους επιβάτες που είχαν ησυχάσει, κάπου ανάμεσά τους βρισκόταν ένας τρομοκράτης και έπρεπε να τον βρει. Χαιρέτησε τη Χάνα και προχώρησε προς τα πίσω.

Λονδίνο
18:04
 «Ρόμπερτ,» είπε ο Άιαν, «αφήνεις τον Αλαμενί ελεύθερο, όχι κοντά στο αεροδρόμιο, πήγαινέ τον στο κέντρο. Μάικ, ρίξε μια ματιά στο ίδρυμα και θα συναντηθούμε στη διασταύρωση πριν από το κτίριο…»
Στάθηκε στον υπολογιστή στην οθόνη του οποίου ήταν ο χάρτης που είχαν χρησιμοποιήσει νωρίτερα για να προσδιορίσουν το χτύπημα.
«Εδώ,» έδειξε στο χάρτη, «μπορούμε να συνεχίσουμε απαρατήρητοι και να επιτεθούμε. Μάικ δεν θέλω να εμπλακείς στο ίδρυμα, απλά να κάνεις μια εκτίμηση πόσοι είναι εκεί μήπως έχουμε μια πιο καλή εικόνα πόσους θα αντιμετωπίσουμε. Είμαστε εξάλλου μόνο τέσσερις.»
«Πέντε,» είπε αμέσως η Αμέλια.
Ο Άιαν την κοίταξε για μια στιγμή σκεφτικός και εκείνη είπε:
«Έχω πάρει μέρος σε επιχειρήσεις της αστυνομίας και της αντιτρομοκρατικής όπου είχαμε ανταλλαγές πυρών.»
«Εντάξει, ξεκινάμε,» είπε ο Άιαν, «έχεις αλεξίσφαιρο γιλέκο;»

Πάνω από την νότια Αγγλία
18:07
Ο Πάτρικ κοίταξε τις ενδείξεις μπροστά του και μετά έξω καθώς είχε αρχίσει να νυχτώνει. Από τα 18000 πόδια είχαν πάρει την άδεια να κατέβουν στα 12000 και από εκεί είχαν πάρει την άδεια να κατέβουν στα 9000, μια κάθοδο που ακόμα δεν είχαν ολοκληρώσει καθώς πλησίαζαν τώρα τα 10000 πόδια. Χαμηλότερα επικρατούσαν δυνατοί άνεμοι που δυσκόλευαν την κατάσταση καθώς με τη μία μόνο μηχανή να δουλεύει το αεροπλάνο είχε από μόνο του την τάση να παρεκκλίνει της πορείας του. Οι δύο πιλότοι είχαν αφήσει τον αυτόματο να ελέγχει την κατάβαση αλλά ήταν σε επιφυλακή για να κάνουν διορθώσεις στην πορεία καθώς και για αναταράξεις που μπορούσαν να τον θέσουν εκτός λειτουργίας.
«Δέκα χιλιάδες πόδια,» είπε ο Μαρκ.
Ο Πάτρικ του έριξε μια λοξή ματιά, όπως πρόδιδε και η φωνή του είχε πιεστεί αρκετά με την κατάσταση.
«Λίγο ακόμα και τα καταφέραμε,» είπε ενθαρρυντικά ενώ πίεζε δύο φορές το ενδεικτικό σήμα για το πλήρωμα καμπίνας και μετά τους διακόπτες που άναβαν τα φώτα προσγείωσης.
«Speedbird 178
«Ακούμε πύργε.»
«Έχετε άδεια καθόδου στα 6000 πόδια.»
«Ελήφθη.»
Ο Πάτρικ ρύθμισε το δείκτη στον αυτόματο πιλότο και συνέχισαν την κάθοδο για το νέο υψόμετρο που τους είχαν ορίσει.
«Ταχύτητα;»
«270 κόμβοι.»
Οι κανονισμοί προέβλεπαν ότι κάτω από το υψόμετρο των δέκα χιλιάδων ποδών θα έπρεπε να έχουν ταχύτητα κάτω των 250 κόμβων αλλά εξαιτίας της κατάστασης τους επιτρεπόταν να διατηρήσουν ταχύτητα κατά την κρίση τους.
«Φρένα;»
«Ρυθμισμένα.»
«Αερόφρενα;»
«Ρυθμισμένα.»
«Εντάξει,» είπε ο Πάτρικ, «ας πάμε σπίτι.»

Ο Άλεξ ανησυχούσε για την κατάσταση και ταυτόχρονα έπλεε σε πελάγη ευτυχίας. Δεν ήταν τόσο οξύμωρο όσο από πρώτης απόψεως μπορεί να φαινόταν. Ανησυχούσε για την κατάσταση όπως όλοι μέσα στο αεροπλάνο μετά την καταστροφή της μηχανής αλλά ήταν πανευτυχής γιατί αυτή η τρομακτική εμπειρία ήταν απλά πολλή για να την αντέξει μόνη της η Σόφι που είχε καταφύγει στην αγκαλιά του και τώρα ένιωθε πολύ όμορφα με την κοπέλα να έχει το κεφάλι της στο στέρνο του και εκείνος το χέρι του γύρω από τους ώμους της.
Έχοντας έναν αδερφό που μπορούσε να απαριθμήσει τα χαρακτηριστικά του Boeing 777, σε όλες τις εκδόσεις, ακόμα και στον ύπνο του, είχε μάθει θέλοντας και μη κάποια πράγματα. Η γνώση αυτή τον καθησύχαζε και του επέτρεπε να είναι γενναίος για χάρη και της Σόφι, και η δική της στάση ήταν που τον έκανε ακόμα πιο ευτυχή.
«Θα πάω λίγο στο μπάνιο,» είπε εκείνη τη στιγμή η Σόφι. Τραβήχτηκε από την αγκαλιά του και σηκώθηκε.
«Θα σε συνοδέψω,» προθυμοποιήθηκε ο Άλεξ και ανταμοίφθηκε με ένα ζεστό χαμόγελο.

Ο Λαέρτης προχώρησε αργά προς τη θέση του κοιτώντας τους επιβάτες εξεταστικά. Δεν είχε εντοπίσει μέχρι τώρα κανέναν που να είχε παρακούσει την οδηγία και να είχε κρατήσει το κινητό του ανοιχτό. Μήπως δεν είχε σημασία τώρα πια να έχει το κινητό ή μήπως δεν είχε άλλη βόμβα και είχε απλά αποτύχει ο τρομοκράτης;
Προσπέρασε τη Λίντα χαϊδεύοντας το κεφάλι της και συνέχισε την έρευνά του.

Τον είχε παρατηρήσει από πριν, αυτός ο ηλικιωμένος άνδρας δεν κοιτούσε τυχαία τους επιβάτες. Κάτι έψαχνε και ήταν σίγουρος ό,τι ήξερε, ότι έψαχνε κάτι σχετικό με τη βόμβα. Εκείνον πιθανότατα. Δεν μπορούσε να συνεχίσει, θα φρόντιζε να τον εξουδετερώσει. Ένα γρήγορο χτύπημα και μετά η παράσταση ότι νοιαζόταν για το άπιστο γουρούνι.
Έβγαλε το κινητό από την τσέπη του και αφαίρεσε την μπαταρία από το πίσω μέρος. Κάτω από την μπαταρία ήταν ένα μεταλλικό κομμάτι μερικών εκατοστών. Το πήρε και το έκρυψε στην γροθιά του, ίσα που εξείχε από τα δάκτυλα αλλά ήταν εκπαιδευμένος να χτυπάει με μια τέτοια λεπίδα. Έλυσε τη ζώνη του και σηκώθηκε, ο άπιστος ήταν μόλις μια σειρά μακριά.

Ο Λαέρτης είδε τον άνδρα να σηκώνεται στην θέση του στην επόμενη σειρά. Δεν φαινόταν να έχει κινητό. Πλησίασε ενώ ο άλλος έβγαινε στο διάδρομο. Και τότε διέκρινε την λεπίδα.

Λονδίνο
18:18
Ο Ρόμπερτ άφησε τον Αλαμενί στο κέντρο και ο τρομοκράτης απομακρύνθηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, λίγο πιο πίσω ακολουθούσε ο Μάικ προσέχοντας να μην τον αντιληφθεί. Δεν ήταν μακριά από το Ίδρυμα, τον είχαν αφήσει τόσο μακριά ώστε να μην υποψιασθεί ότι ήξεραν για αυτό. Ο Αλαμενί δεν έδειξε να υποψιάζεται τίποτα και πήγε κατευθείαν στο Ίδρυμα.
Ο Μάικ του άφησε ένα λεπτό να προπορευθεί και μπήκε μετά. Το κτίριο ήταν διώροφο βαμμένο λευκό και προσεγμένο. Έμοιαζε με χώρο φοιτητικής εστίας εντός κάποιου Ευρωπαϊκού πανεπιστημίου. Στο μεγάλο χολ της εισόδου υπήρχαν πίνακες με ρητά από το κοράνι και ένα παχύ κρεμ χαλί. Από κάπου δεξιά του ακούστηκε μια φωνή που έκανε κάποια διάλεξη μιλώντας ήσυχα και ήρεμα σε καλλιεργημένα Αγγλικά. Σε έναν πίνακα ανακοινώσεων προβαλλόταν η ομιλία του προέδρου του Ιδρύματος για την ουσία του Ισλάμ.
«Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία όπως όλες οι άλλες, μια θρησκεία που θέλει να φέρει τον άνθρωπο στον παράδεισο του Θεού και επειδή είναι μια θρησκεία αληθινή είναι τέλεια, ολοκληρωμένη από κάθε άποψη, Αλλά ως τέτοια θέλει να φέρει τους πάντες στην ορθή πίστη, ακόμα και με τη βία αν χρειαστεί, μη σας φαίνεται παράξενο. Το κάνουν όλες οι θρησκείες, ακόμα και οι Χριστιανοί. Θυμηθείτε τις σταυροφορίες.»
Ο Μάικ έβλεπε τον ρήτορα, έναν ψηλό άνδρα, Άραβα αναμφισβήτητα, με περιποιημένο γενάκι. Στις πρώτες σειρές της αίθουσας κάθονταν οι καθηγητές που δίδασκαν εδώ. Ένας εύκολος τρόπος για να μην εμπλακούν στην υπόθεση της επίθεσης και να έχουν άλλοθι αν χρειαζόταν οπότε το Ίδρυμα θα έμενε μια ανέγγιχτη βάση και για επόμενες επιχειρήσεις.
Είχε δει όσα χρειαζόταν, κούνησε το κεφάλι του και έκανε να φύγει καθώς ο ομιλητής έλεγε για τις σταυροφορίες.
«Ο ευγενής ξένος προφανώς δεν συμφωνεί. Θέλετε να μας πείτε γιατί;»
Ο Μάικ κατάλαβε ότι ο ομιλητής αναφερόταν σε αυτόν και γύρισε και τον κοίταξε. Ήταν ο διευθυντής του Ιδρύματος και κεφαλή του κυκλώματος αν όχι επιχειρησιακός αρχηγός λόγω ηλικίας. Δεν έδειχνε να υποψιάζεται την ιδιότητά του και απλώς είχε προσέξει την αποδοκιμασία του. Αποφάσισε να απαντήσει.
«Οι Σταυροφορίες δεν είναι επιθετικός πόλεμος όπως πολλοί πιστεύουν. Ναι μεν οι Σταυροφόροι ήρθαν από τη δύση για να πολεμήσουν εναντίον του Ισλάμ αλλά το Ισλάμ ήταν που επιτέθηκε πρώτο στους Χριστιανούς απρόκλητα όταν οι Άραβες άφησαν πίσω τη γενέτειρά τους για να κατακτήσουν τον κόσμο στο όνομα του Αλλάχ. Απλά οι Χριστιανοί αντιστάθηκαν. Και φυσικά δε βρίσκω τέλεια μια θρησκεία που χύνει ποτάμια αίμα για να επικρατήσει σφαγιάζοντας αθώους ή θεωρεί ότι ο σύζυγος κάνει καλό στη σύζυγο χτυπώντας τη αλύπητα.»
Γύρισε και έφυγε ενώ μια νέα συζήτηση ξεκινούσε μέσα στην αίθουσα για την θέση που είχε εκφράσει και πολλοί προφανώς έβρισκαν σωστή. Απομακρύνθηκε από το Ίδρυμα ως το σημείο που είχε αφήσει το αυτοκίνητό του και ξεκίνησε να συναντήσει τους άλλους.

Κοντά στο Λονδίνο
18:25
«Ένδειξη προσδεθείτε.»
«Αναμμένη.»
«Φρένα;»
«Ρυθμισμένα.»
Οι δύο πιλότοι ετοιμάζονταν για την κάθοδο στο αεροδρόμιο του Χήθροου καθώς πλησίαζαν. Ο αέρας κουνούσε το αεροπλάνο και έκανε την προσέγγιση πιο δύσκολη από ότι θα ήταν ακόμα και αν δεν είχαν κανένα πρόβλημα. Και τώρα είχαν μεγάλο.
«ILS;» ρώτησε ο Μαρκ.
«Ρυθμισμένο,» απάντησε ο Πάτρικ.


Ο τρομοκράτης επιτέθηκε με ταχύτητα που του εξασφάλιζε την επιτυχία στον περιορισμένο χώρο του διαδρόμου στο αεροπλάνο αλλά ο Λαέρτης είχε δει τη λεπίδα και δεν ήταν αμάθητος από συμπλοκές. Σαν ναυτικός είχε δει παραπάνω από αρκετούς καυγάδες σε μπαρ και λιμάνια για να είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ο δολοφόνος στόχευε σε ένα χτύπημα στο πλευρό ώστε να καταρρεύσει το θύμα του και μετά αυτός να σκύψει από πάνω του σαν ανήσυχος επιβάτης για να βοηθήσει να βεβαιωθεί για την κατάληξη. Αλλά το σχέδιό του δεν πέτυχε, ο Λαέρτης πρόλαβε να στραφεί στο πλάι και η λεπίδα καρφώθηκε στην πλάι της θέσης στην απέναντι πλευρά του διαδρόμου. Ο Λαέρτης τον χτύπησε με τη γροθιά του αλλά το χτύπημα πήγε χαμένο πάνω στο χέρι του αντιπάλου του που τραβιόταν πίσω εγκαταλείποντας την λεπίδα χωρίς να μπορεί να την απεγκλωβίσει. Επιτέθηκε στον Λαέρτη και τα χέρια του έκλεισαν σαν ατσαλένια μέγγενη γύρω από το λαιμό του παλαίμαχου ναυτικού. 

Πτήση 178 - 13

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 12
17:31 – 18:00

Λονδίνο             
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:32
«Ο εκτοξευτής που έχουν οι τρομοκράτες έχει διακόσια μέτρα αποτελεσματική ακτίνα, αυτό σημαίνει ότι μετά τα διακόσια μέτρα μειώνεται η δυνατότητά του να βρει το στόχο όχι ότι δεν μπορεί να γίνει αν ο χειριστής είναι καλός και στα διακόσια τριάντα μέτρα ας πούμε.»
Ο Μπιλ Σάικς ένευσε ότι κατάλαβε την εξήγηση του Ρόμπερτ καθώς με την ομάδα γύρω του προσπαθούσε να βρει το πιθανό σημείο από το οποίο θα γινόταν η επίθεση στο αεροσκάφος.
«Πόσο ψηλά μπορεί να πάει;» ρώτησε. «Εννοώ το βλήμα που θα ρίξει έχει κάποια ακτίνα και προς τα πάνω έτσι;»
«Είναι αντιαρματικό όπλο κανονικά αλλά έχει μια γωνία ανόδου,» απάντησε ο πρώην καταδρομέας της SAS. «Πόσο ψηλά θα είναι το αεροπλάνο κατά την προσέγγιση σε εκείνη την περιοχή;»
«Στα 2100 πόδια και θα κατεβαίνει.»
«Άρα μπορεί να χτυπηθεί,» μπήκε στη συζήτηση ο Άιαν, «ειδικά αφού θα χαμηλώνει.»
«Ναι,» είπε ο Σάικς, «στα δύο τελευταία λεπτά θα κατέβει από τα 2100 ως τα 200 που θα περάσει το κατώφλι και θα είναι μέσα στο αεροδρόμιο. Άρα λίγο πριν όταν θα είναι στα 400 με 500 πόδια θα είναι δυνατό να χτυπηθεί.»
«Από ένα κτίριο ύψους εξήντα, εβδομήντα μέτρων,» είπε ο Ρόμπερτ. «Κάτι άλλο που θα μπορούσε να βοηθήσει;»
«Παρότι βόρεια υπάρχουν πολλά ψηλά σημεία για να στοχεύσουν το αεροπλάνο, αν δεν βρίσκονται στο υψηλότερο θα έχουν ένα πρόβλημα με τα άλλα να παρεμβαίνουν άρα θα έχουν ένα μικρό παράθυρο βολής.»
«Δε θα ρισκάρουν κάτι τέτοιο. Νότια λοιπόν, δεν έχει ιδιαιτέρως ψηλά σημεία και έτσι προσφέρει πιο καλό πεδίο βολής. Μάικ, ψάξε για ακίνητα του ιδρύματος στην περιοχή παράλληλα της πορείας προσέγγισης του 777.»
Ο Μάικ ένευσε στον Άιαν ότι άκουσε και ξεκίνησε τη δουλειά. Πρόβαλλε πάνω στο χάρτη την πορεία προσέγγισης του αεροπλάνου και επέλεξε την περιοχή που υποδείκνυαν οι σκέψεις του Σάικς και των συναδέρφων του και ορίζοντας τα όριά της άρχισε να ψάχνει για ακίνητα που να είχε νοικιάσει ή αγοράσει στην περιοχή το Ίδρυμα.
Το κινητό της Αμέλια χτύπησε και εκείνη κοίταξε την οθόνη υγρών κρυστάλλων όπου φαινόταν ο αριθμός του καλούντος. Συνοφρυώθηκε. Ήταν ο αριθμός του σπιτιού της, η Τζένιφερ ποτέ δεν θα την έπαιρνε εν υπηρεσία αν δεν ήταν ανάγκη.
«Έλα ματάκια μου,» είπε ανοίγοντας το κινητό.
«Έλα μαμά,» η φωνή της κόρης της έδειχνε ανησυχία.
«Έγινε κάτι;»
«Όχι, καλά είμαι, αλλά να… έβλεπα βιντεάκια στο youtube και βρήκα ένα που μόλις αναρτήθηκε. Το ανέβασε ένας που αυτοαποκαλείται Μαχητής του Ισλάμ και στο περιεχόμενο αναγγέλλει την τρομακτική ήττα σήμερα της άπιστης Αλβιόνας και τον αιματηρό θρίαμβο του Ισλάμ.»
Η Αμέλια το σκέφθηκε για μια στιγμή και μετά είπε:
«Καλά έκανες και με πήρες, είναι πολύ πιθανόν ότι σχετίζεται με την υπόθεση που μου ανέθεσαν. Θα δώσω το τηλέφωνο σε έναν συνάδερφο εδώ να του πεις την διεύθυνση να το δούμε και εμείς.»
Η Αμέλια έτεινε το τηλέφωνο στον Μάικ που το πήρε και ακολουθώντας τις οδηγίες της Τζένιφερ λίγα δευτερόλεπτα αργότερα είχε μπροστά του βίντεο. Επέστρεψε το τηλέφωνο στην Αμέλια ενώ έβαζε το βίντεο να παίξει.
«Ευχαριστώ Τζένιφερ,» είπε η Αμέλια. «Θα τα πούμε το βράδυ, μόλις τελειώσει αυτή η υπόθεση στην οποία βοήθησες πολύ.»
Στο βίντεο ένας νεαρός άνδρας με ξυρισμένο κεφάλι μιλούσε στην κάμερα για μια νίκη του Ισλάμ που θα έφερνε δόξα στους πιστούς και αιματηρές απώλειες στους άπιστους της Αλβιόνας. Δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη σοφία για να καταλάβουν ότι εννοούσε την σημερινή τρομοκρατική επίθεση. Μιλούσε με φόντο έναν τοίχο που έφερε ένα μεγάλο ύφασμα με ένα ρητό από το κοράνι στην πρωτότυπη Αραβική γραφή.
«Μάικ,» είπε ο Άιαν, «δεν αν μπορείς να πάρεις από το βίντεο μια καλή λήψη του προσώπου του για να το ταυτοποιήσεις με τις βάσεις δεδομένων μας.»
Ο Μάικ ένευσε και είπε σχεδόν αμέσως:
«Εντάξει. Το περνάω στη βάση δεδομένων, να δούμε αν ο φίλος μας έχει κάπου απασχολήσει τις αρχές.»
Ενώ περίμενε το αποτέλεσμα της αναζήτησής του κοίταξε την Αμέλια.
«Να ευχαριστήσεις την κόρη σου, μας έδωσε ένα στοιχείο που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:39
«Speedbird 178, κατεβείτε από το επίπεδο 370 στο 290.»
«Ελήφθη, κάθοδος στο επίπεδο 290,» απάντησε ο Μαρκ.
Ο Πάτρικ άρχισε να ρυθμίζει τον αυτόματο για να εκτελέσει την κάθοδο. Πάνω από τα 18000 πόδια συνήθως το ύψος πτήσης αναφέρεται με επίπεδο που αντιστοιχεί στα πρώτα τρία ψηφία. Έτσι η εντολή που είχαν δεχθεί ήταν να κατέβουν από τα 37000 στα 29000 πόδια.
Ο Μαρκ πίεσε το πλήκτρο που ενεργοποιούσε το σήμα «προσδεθείτε» και μετά άκουσαν την αεροσυνοδό που ανακοίνωνε ότι άρχιζαν την κάθοδο και θα έπρεπε να απενεργοποιηθούν όλα τα κινητά. Ο Λαέρτης σηκώθηκε να βγει από το πιλοτήριο για να δει το αποτέλεσμα της ιδέας του ελπίζοντας ότι θα είχε το θεμιτό αποτέλεσμα.
Την επόμενη στιγμή μια έκρηξη συγκλόνισε το αεροσκάφος.

Τα χείλη της ήταν απαλά. Σαν το μετάξι ήταν η πρώτη παρομοίωση που του ήρθε αλλά την απέρριψε σαν τελείως κλισέ και ταυτόχρονα παντελώς ανεπαρκή να αποδώσει αυτό που είχε αισθανθεί αγγίζοντάς τα. Ήταν μια αίσθηση ανεπανάληπτη και εθιστική, μια αίσθηση που δεν μπορούσε να χορτάσει.
Είχε ξαναφιλήσει μια φορά μια κοπέλα αλλά αυτό το φιλί φάνταζε τώρα μακρινό σαν τα αστέρια και απλοϊκό σαν παιδικό παιχνίδι. Η Σόφι είχε τώρα μισόκλειστα τα μάτια της και έβλεπε τις μακριές βλεφαρίδες της που αγγίζαν σχεδόν τα ζυγωματικά της, το χέρι της ζεστό ήταν στον ώμο του και μετακινήθηκε πίσω από το λαιμό του σε ένα απαλό χάδι.
Ύστερα η γλώσσα του άγγιξε τη δική της και ο χρόνος χάθηκε, όπως και ο ήχος και όλος ο κόσμος γύρω τους. Όλες οι αισθήσεις και η προσοχή του επικεντρώθηκε σε αυτήν την μοναδική καινούρια αίσθηση, την τόσο υπέροχα διεγερτική. Θα μπορούσε να το κάνει αυτό για ώρες…
Δευτερόλεπτα αργότερα την αποχωριζόταν καθώς το αεροσκάφος κουνιόταν σαν να το είχε χτυπήσει ένας γίγαντας με το χέρι του, ή καλύτερα με το πόδι του.


Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:41
Ο Μάικ είχε το βλέμμα του στην οθόνη όπου έτρεχε την αναζήτηση του νεαρού φανατικού που είχε ανεβάσει το βίντεο στο ίντερνετ για την επικείμενη μεγάλη νίκη των Τζιχαντιστών, όταν ένας ηλεκτρονικός ήχος τον τράβηξε σε έναν άλλον από τους υπολογιστές.
«Το βρήκα,» είπε ο Μάικ, «το ίδρυμα είχε ένα κτίριο ακριβώς στο κατάλληλο σημείο, μια αποθήκη. Αλλά το ξενοίκιασαν πριν από μια εβδομάδα.»
«Αρκετά έξυπνη κίνηση,» είπε ο Άιαν, «έτσι θα μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν ξέρουν τίποτα για την επίθεση και ταυτόχρονα σε χρόνο που δεν θα επιτρέψει να νοικιαστεί ως την ώρα της επίθεσης για να τους χαλάσει τα σχέδια. Θα πάμε αμέσως εκεί.»
«Αφού ξέρουμε που είναι δεν θα έπρεπε να καλέσουμε ενισχύσεις;» ρώτησε η Αμέλια.
«Πρέπει να τους αιφνιδιάσουμε,» είπε ο Άιαν. «Αν προλάβουν να αντιδράσουν ίσως ανατινάξουν το αεροπλάνο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:44
Το αεροπλάνο κλονίστηκε βίαια και ο Λαέρτης που ήταν όρθιος έπεσε με φόρα στην πίσω πλευρά της θέσεως του Πάτρικ που δεν το κατάλαβε καθώς μια σειρά από λαμπάκια αναβόσβηναν μπροστά του συνοδευόμενα από ήχους προειδοποιητικούς και ενημερωτικούς προβλημάτων. Ευτυχώς και εκείνος και ο Μαρκ όταν κάθονταν τηρούσαν τον κανονισμό και ήταν δεμένοι με τις ζώνες ασφαλείας οπότε πέρα από ένα ταρακούνημα δεν είχαν υποφέρει κάτι άλλο.
Ο Πάτρικ κοίταξε τις ενδείξεις και εντόπισε αμέσως το πρόβλημα ισχύος.
«Χάσαμε την δύο,» είπε.
«Χειρότερα, πήρε φωτιά» συμπλήρωσε ο Μαρκ και το μυαλό και των δυο πήγε στην τρομοκρατική επίθεση για την οποία είχαν προειδοποιηθεί.
Ο Πάτρικ πήρε μια βαθιά ανάσα, αυτό που φοβούνταν είχε γίνει, η αβεβαιότητα είχε περάσει πλέον, τώρα που είχε συμβεί δεν θα είχαν να φοβούνται τι θα συμβεί και τι ζημιές θα είχε το αεροπλάνο. Τώρα ήξεραν, και παρότι σοβαρή ζημιά και αρκετά απειλητική ήταν κάτι που είχαν εκπαιδευθεί να αντιμετωπίσουν.
Τράβηξε τον ειδικό μοχλίσκο που ενεργοποιούσε το σύστημα πυρόσβεσης της μηχανής και γύρισε το διακόπτη καυσίμων κλείνοντας την παροχή σε αυτή. Άρχισε να ρυθμίζει το πηδάλιο για να διορθώσει την επίδραση της απώλειας της μηχανής στην πορεία του σκάφους που είχε αρχίσει να βγαίνει εκτός πορείας τραβηγμένο στην πλευρά της μηχανής που δούλευε. Σκούπισε με το μανίκι του τον ιδρώτα από το πρόσωπό του και είπε στον Μαρκ:
«Επικοινώνησε με τον έλεγχο.»
«Speedbird 178, σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης,» είπε ο Μαρκ στον ασύρματο.
«Προσδιορίστε το είδος εκτάκτου ανάγκης.»
«Χάσαμε τον ένα κινητήρα,» απάντησε ο Μαρκ.
Μια στιγμιαία σιωπή ακολούθησε και μετά η απάντηση ήρθε.
«Συνεχίστε την κάθοδο στο επίπεδο 180 και πορεία 104, έχετε προτεραιότητα. Ρυθμίστε το αναγνωριστικό σας σήμα σε 7777.»
Ο Πάτρικ έκανε τη ρύθμιση και συνέχισε με το πηδάλιο, ενώ ο Λαέρτης σηκωνόταν από το δάπεδο. Είχε χτυπήσει με το μέτωπο στην θέση του πιλότου αλλά δεν είχε τραυματιστεί.
«Τι ήταν αυτό;»
«Η βόμβα του φίλου μας,» είπε ο Πάτρικ σφιγμένα.
«Μας έκανε ζημιά;»
«Αρκετή αλλά να ευχαριστούμε το Θεό που δεν είναι πιο μεγάλη.»
«Πρέπει να βρω το καθίκι πριν μας ετοιμάσει κι άλλη τέτοια έκπληξη,» είπε ο Λαέρτης τρίβοντας το πονεμένο μέτωπό του.
Την ίδια στιγμή μια κραυγή ακούστηκε απ’ έξω να καλεί σε βοήθεια.

Λονδίνο
17:48
Το τηλέφωνο πάνω στο γραφείο του Σάικς κουδούνισε και ο υπεύθυνος του πύργου ελέγχου το σήκωσε. Άκουσε και μετά το κατέβασε. Στράφηκε στον Άιαν.
«Η πτήση 178 έχασε τον δεξιό κινητήρα. Πρέπει να είναι η βόμβα των καταραμένων Τζιχαντιστών.»
«Ή μια από αυτές,» είπε εκείνος. «Καλύτερα να βιαστούμε.»
«Θα είμαι επάνω,» είπε ο Σάικς, «δώσαμε προτεραιότητα στην πτήση 178 και…»
Τον διέκοψε το τηλέφωνο που κουδούνισε πάλι με διαφορετικό ήχο από πριν. Ο Σάικς ακούμπησε το χέρι του στην συσκευή λέγοντας:
«Είναι εξωτερική γραμμή.»
«Ίσως είναι μήνυμα από τους τρομοκράτες,» είπε ο Άιαν. «Μπορούμε να έχουμε ανοιχτή ακρόαση;»
Ο Σάικς ένευσε και σήκωσε το ακουστικό με ένα χέρι που έτρεμε ελαφρά. Πίεσε ένα κουμπί πάνω στη συσκευή.
«Σάικς εδώ.»
«Έχετε συλλάβει έναν μαχητή του ιερού μας αγώνα, να τον αφήσετε αμέσως ελεύθερο. Αν δεν συμμορφωθείτε, σε δεκαπέντε λεπτά θα ανατινάξουμε το αεροπλάνο. Είδατε τι μπορούμε να κάνουμε.»
Ο Σάικς κοίταξε τον Άιαν αναμένοντας οδηγίες. Εκείνος έκανε ένα καταφατικό νεύμα.
«Θα τον αφήσουμε.»
«Έχετε δεκατέσσερα λεπτά.»
Η γραμμή νεκρώθηκε.
«Αφήνουμε τον Αλαμενί ελεύθερο και μετά φροντίζουμε να τους σταματήσουμε.»
«Και αν αλλάξουν σχέδιο ή τοποθεσία;» ρώτησε η Αμέλια. «Δεν θα τους πει τι μας είπε ο Αλαμενί;»
«Όχι, αν θέλει να μην τον σκοτώσουν. Εξάλλου δεν έχουν εναλλακτικές αν μαντέψαμε σωστά,» απάντησε ο Άιαν.
Ο Μάικ είχε στραφεί στην οθόνη του υπολογιστή.
«Βρήκα τον φίλο μας τον σκίνχεντ,» είπε.

Πάνω από την Νότια Αγγλία
17:54
Τη στιγμή που το αεροπλάνο τραντάχτηκε από την έκρηξη η Μέγκαν συζητούσε με την Χάνα για την επόμενη μέρα. Φοβόταν την επέμβαση αλλά έλπιζε σε μια ζωή επιτέλους ελεύθερη από το φόβο ενός επικείμενου θανάτου.
Το αεροπλάνο τραντάχτηκε και ενώ πολλοί ξεσπούσαν σε φωνές τρόμου και ουρλιαχτά, η Μέγκαν έβγαζε μια κραυγή πόνου καθώς χτυπούσε στο παράθυρο δίπλα στο κεφάλι της με την απότομη μετατόπιση του αεροπλάνου και έγερνε μπροστά. Χρόνια ολόκληρα που πρόσεχε την ευπαθή αδερφή της είχαν οξύνει την αντίληψη και τα αντανακλαστικά της Χάνα. Άρπαξε την Μέγκαν από τους ώμους και την βοήθησε να γείρει πίσω στην πλάτη του καθίσματος.
«Τι συνέβη;»
«Δεν ξέρω,» απάντησε η Χάνα κοιτώντας γύρω τους αναστατωμένους στην καλύτερη περίπτωση επιβάτες.
«Η μηχανή! Η μηχανή πήρε φωτιά!» φώναξε κάποιος προκαλώντας καινούριες κραυγές πανικού.
Η Μέγκαν κοίταξε έξω, είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει αλλά μπορούσε να δει την μηχανή.
«Δεν φαίνεται εντάξει,» είπε, «πρέπει να έχει πάθει κάποια ζημιά αλλά δεν καίγεται.»
Η σταθερότητα του αεροπλάνου και η κάθοδος προς το αεροδρόμιο μαζί με τις προσπάθειες του πληρώματος είχαν ηρεμήσει τους επιβάτες αλλά η ξαφνική αυτή έκρηξη και τα επακόλουθα δεν άρεσαν στην Μέγκαν, ένιωθε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά σαν να ήθελε να πεταχτεί από το στήθος της.
Ακούμπησε το κεφάλι της στο μαξιλάρι της θέσης και έκλεισε τα μάτια, πήρε βαθιά ανάσα. Της φαινόταν σαν να έρχονταν οι ήχοι του αεροπλάνου από μακριά. Σαν να τους άκουγε μέσα από ένα τούνελ που όλο και μεγάλωνε και οι ήχοι χάνονταν στην απόσταση. Άνοιξε τα μάτια της, το φως είχε χαμηλώσει, σχεδόν ήταν μισοσκόταδο, έκανε να μιλήσει αλλά το στόμα της ήταν στεγνό και τα χείλη της κολλούσαν.
Την επόμενη στιγμή έχασε τις αισθήσεις της και έπεσε μπροστά. Η Χάνα αυτή τη φορά αιφνιδιάστηκε και δεν μπόρεσε να την πιάσει. Η Μέγκαν σωριάστηκε στο δάπεδο και η Χάνα φώναξε τρομαγμένη για βοήθεια.
Ένας γεροδεμένος άνδρας κάποιας ηλικίας βρέθηκε δίπλα της.
«Λιποθύμησε;»
«Πάσχει από την καρδιά της.»
Ο Λαέρτης έπιασε το χέρι της Μέγκαν. Μέτρησε το σφυγμό για δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
«Δέκα μόλις, δηλαδή σαράντα στο λεπτό. Είναι αδύνατος ο σφυγμός της.»
«Πρέπει να πάρει το φάρμακο,» είπε η Χάνα και άρχισε να ψάχνει την τσάντα.
Το αεροπλάνο τραντάχτηκε για μια στιγμή.
«Κυρίες και κύριοι έχουμε αρχίσει την κάθοδο για το Λονδίνο, καλό είναι να παραμείνετε στη θέση σας καθώς υπάρχουν αναταράξεις λόγω ανέμου…»
Η Χάνα δεν έδωσε σημασία, συνέχισε να ψάχνει την σύριγγα, με το κούνημα είχε κουνηθεί και η τσάντα και είχαν ανακατευθεί τα πράγματα και τώρα δυσκολευόταν να την βρει.
«Ο σφυγμός της χάνεται,» είπε ο Λαέρτης.

Αεροδρόμιο Χήθροου
17:57
«Τι βρήκες;» ρώτησε ο Άιαν.
«Τον φίλο μας τον σκίνχεντ, λέγεται Χασάν Μοχάμετ και είναι φιλαράκι του Αλαμενί.»
«Τους συνέδεσες με κάποιο τρόπο;»
«Ναι και οι δυο ήρθαν τον Σεπτέμβριο στη χώρα σαν φοιτητές του ιδρύματος. Αυτό συνδέει και το ίδρυμα και τους τύπους μεταξύ τους και με την επίθεση.»
«Μπορούμε να υποθέσουμε ότι όλα τα μέλη του προσωπικού και τα άτομα που φοιτούν είναι εμπλεκόμενα. Σε αυτήν την περίπτωση για πόσους μιλάμε;» ρώτησε ο Άιαν.
 Ο Μάικ δούλεψε λίγο στον υπολογιστή του και μετά είπε:
«Το ίδρυμα έχει προσωπικό αποτελούμενο από τριάντα δύο άτομα. Είναι επτά διοικητικά, οκτώ συντηρήσεως και δεκαεπτά καθηγητές. Ακόμα και αν είναι ταγμένοι στο σκοπό του Ισλάμ δεν είναι σε ηλικίες που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν μαχητές. Πιστεύω ότι οι εργαζόμενοι είναι απλά εργαζόμενοι, οι καθηγητές ενδεχομένως είναι προπαγανδιστές και στρατολόγοι, θεωρητικοί του Ισλάμ αλλά όχι εμπλεκόμενοι οι ίδιοι σε επιχειρήσεις. Οι σπουδαστές είναι άλλο θέμα βέβαια, υπάρχουν εκτός του Αλαμενί άλλοι δεκαεπτά και ο φίλος μας ο Μοχάμετ ανάμεσά τους.»
«Έχουμε λοιπόν δεκαεπτά μαχητές να εξουδετερώσουμε,» είπε ο Άιαν. «Έχουμε την άδεια να χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο και θανάσιμη βία.»
«Ποιο είναι το σχέδιο;» ρώτησε ο Μάικ κοιτώντας το ρολόι του.

18:00.

Πτήση 178 - 12

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 11
12:01 – 12:30 GMT 17:01 – 17:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:01
Ο Άιαν μπήκε στο γραφείο μαζί με την Αμέλια. Βρήκαν τους τρεις άλλους σκυμμένους πάνω από τον ένα υπολογιστή, αμίλητοι και προσηλωμένοι παρακολουθούσαν το βίντεο αλλά χωρίς τον ήχο. Ο αρχηγός της ομάδας πήγε κοντά.
«Τι έγινε; Ανακαλύψατε κάτι;»
«Ο Πωλ μας έστειλε ένα μήνυμα από τον τάφο,» είπε ο Μαξιμίλιαν. «Ο Ρόμπερτ το βρήκε.»
«Τι λέει;»
«RPGH πρόλαβε να σχηματίσει πριν πάρει το λόγο ο Αλαμενί και τον εκτελέσει,» είπε ο Μάικ.
Η Αμέλια κούνησε το κεφάλι της.
«Είναι εκπληκτικό που σε μια τέτοια κατάσταση ενώ απήγγειλε αυτό που του είχαν πει οι Ισλαμιστές μπορούσε να διατηρεί τη διαύγεια και την ψυχραιμία να στείλει ένα μήνυμα,» είπε και πρόσθεσε, «κρίμα που δεν μπόρεσε να μας πει κάτι περισσότερο.»
«Ίσως μας είπε όσα χρειαζόμαστε,» είπε ο Ρόμπερτ.
«Με τέσσερα γράμματα;» απόρησε η Αμέλια.
«Δεν υπάρχει λέξη να αρχίζει με τα γράμματα αυτά,» είπε ο Μαξιμίλιαν που είχε αρχίσει να καταλαβαίνει που το πήγαινε ο αδερφός του.
«RPG, είναι τύπος εκτοξευτή ρουκετών,» εξήγησε ο Ρόμπερτ. «Υποθέτω ότι πήγαινε να συνεχίσει με το Χασίμ, που θα προσδιόριζε το μοντέλο. Είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο στη Μέση Ανατολή. Σκοπεύουν να χτυπήσουν το αεροπλάνο.»
«Μα γιατί;» ρώτησε η Αμέλια. «Δεν θέλουν να πάρουν τους αιχμαλώτους τους πίσω;»
«Όχι,» είπε βλοσυρός ο Άιαν, «θέλουν να σκορπίσουν το χάος και το θάνατο. Θέλουν όσο πιο πολλά θύματα γίνεται.»
«Και γιατί όχι με τη βόμβα;»
«Για την περίπτωση που θα είχαμε τον τρόπο να την αφοπλίσουμε και για μεγαλύτερη διασπορά συντριμμιών που θα χτυπήσουν στο έδαφος.»
Ο Άιαν ήταν σκεφτικός. Τελικά είπε:
«Μαξιμίλιαν, ενημέρωσε τον Σάικς, πες του ότι με την πρώτη ευκαιρία τον χρειαζόμαστε εδώ. Μάικ, ψάξε στην περιοχή για ακίνητα που έχει εδώ κοντά το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών.»
«Έγινε,» είπε ο Μαξιμίλιαν και βγήκε ενώ ο Μάικ επέστρεφε στη λίστα με τα ακίνητα που είχε πιο πριν ερευνήσει για το διαμέρισμα όπου είχε ετοιμασθεί το βίντεο των Ισλαμιστών.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:05
Είκοσι εννιά παιδιά υπήρχαν στο αεροπλάνο. Συνοδεύονταν από σαράντα τέσσερις ενήλικες. Κάποια είχαν μόνο έναν ενήλικα μαζί, κάποια άλλα ήταν μαζί ολόκληρη η οικογένεια. Στο σύνολο είχε εβδομήντα τρεις επιβάτες έξω από τους υπόπτους του. Καλό αυτό. Του έμεναν ακόμα εκατόν εβδομήντα δύο. Ποιον άλλο μπορούσε να αποκλείσει;
Στη μικρή βόλτα που είχε κάνει μέσα στο αεροπλάνο είχε μετρήσει πάνω από σαράντα άτομα με το κινητό εμφανώς κοντά τους και ήταν σίγουρος πως άλλοι τόσοι θα το είχαν κάπου πάνω τους, σε τσέπη ή θήκη. Έριξε μια ματιά γύρω, έπρεπε να βρει τον τρομοκράτη. Ο χρόνος περνούσε και πλησίαζαν την ώρα της προσγείωσης και της πιθανής πυροδότησης.
Αναρωτήθηκε τι άλλο ξεχώριζε έναν μουσουλμάνο; Το σαρίκι αν ήταν Σιχ και η γενειάδα αλλά δεν περίμενε να δει κάποιο τέτοιο εξωτερικό χαρακτηριστικό εδώ. Θυμήθηκε από την καριέρα του σαν κυβερνήτης μια σχετική πληροφορία. Οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό και δεν πίνουν οινοπνευματώδη, θυμόταν ότι το φρόντιζαν ειδικά αν είχαν ανάμεσα στο πλήρωμα άνδρες αυτής της θρησκείας. Αλλά θα ήταν δυνατόν να θυμούνται οι κοπέλες του πληρώματος ποιος είχε φάει και ποιος όχι; Και αν κάποιος δεν είχε φάει θα ήταν απαραίτητα μουσουλμάνος; Μπορεί να μην του άρεσε το φιλέτο ή να ήταν χορτοφάγος.
Κούνησε το κεφάλι του, έπρεπε να βρει κάτι. Έναν τρόπο να εντοπίσει τον άνθρωπο που ζητούσαν.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:07
Ο Άιαν με την Αμέλια και τον Ρόμπερτ κατέβηκαν στο υπόγειο στην αποθήκη που κρατείτο ο Αλαμενί. Έξω από την πόρτα στεκόταν ένας βλοσυρός αστυνομικός.
«Όλα εντάξει;» τον ρώτησε η Αμέλια καθώς την χαιρετούσε και εκείνος ένευσε καταφατικά καθώς εκείνη του ανταπέδιδε το χαιρετισμό.
«Μάλιστα,» είπε ο αστυνομικός. «Μόνο που με απείλησε ότι έχω λιγότερο από δύο ώρες ζωής και ότι θα βρέξει φωτιά αν είμαι ακόμη εδώ. Θα έλεγα ότι παραληρεί αλλά μιλούσε με σταθερή φωνή, πιο πιθανόν είναι να πρόκειται για το γνωστό θρησκευτικό τους φανατισμό.»
«Πράγματι,» συμφώνησε η Αμέλια «και το μακιαβελικό τους σχέδιο. Άνοιξε την πόρτα.»
Ο αστυνομικός το έκανε και μπήκαν στην αποθήκη όπου ανάμεσα σε κούτες με υλικά και πακέτα εντύπων βρισκόταν ο Ισλαμιστής τρομοκράτης δεμένος σε μια καρέκλα με τα χέρια στην πλάτη. Τους κοίταξε με απροκάλυπτο μίσος ενώ το πρόσωπό του ήταν μελανιασμένος από το χτύπημα που του είχε καταφέρει ο Ρόμπερτ κατά τη σύλληψή του. Το τραύμα του ήταν δεμένο για την αιμορραγία αλλά όχι για να μην πονάει κάτι που ήταν επίσης φανερό ότι συνέβαινε.
«Πες μας ποιο είναι το σχέδιο και που βρίσκονται οι συνεργοί σου και θα πας σε νοσοκομείο,» είπε ο Άιαν.
«Μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε, άπιστοι, δεν θα γλιτώσετε την οργή του Αλλάχ. Έρχεται η τιμωρία σας,» ήταν η απάντηση του Αλαμενί.
«Εσύ δεν θα ζήσεις για να την δεις πάντως καθίκι,» είπε ο Ρόμπερτ και ύψωσε το χέρι με το οποίο κρατούσε το όπλο του.
«Εγώ θα ανταμειφθώ από τον Αλλάχ κοντά στον προφήτη και τους εκλεκτούς του γιατί πολέμησα για αυτόν,» είπε με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο ο Αλαμενί.
Ο Άιαν δεν ήταν υπέρ των βασανισμών των αιχμαλώτων αλλά στην προκειμένη περίπτωση θα έκανε μια εξαίρεση αν πίστευε ότι θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα. Όμως ήξερε ότι τέτοιου είδους φανατικοί θα υπέμεναν κάθε είδους μαρτύριο για τον ιερό τους αγώνα. Αναρωτήθηκε αν κάποιος διαφορετικός τρόπος να πιέσει τον Αλαμενί για να μιλήσει.
Τον κοίταξε και ο Άραβας ανταπέδωσε το βλέμμα. Ήταν πιο σφιγμένος ωστόσο και από το πρόσωπό του έτρεχε ιδρώτας. Δεν είχαν πολύ χρόνο, σε λίγο θα έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως σε νοσοκομείο αν ήθελαν να ζήσει και να δικαστεί. Έπρεπε να μιλήσει τώρα.
«Ξέρουμε για τις ρουκέτες, γιατί δε μας λες και τα υπόλοιπα να τελειώνουμε;» είπε ο Ρόμπερτ. «Μετά μπορείς να πας στον Αλλάχ σου σαν ήρωας, σκότωσες έναν φίλο μας, δεν έχουμε καμία συμπόνοια για να μη σου τινάξουμε τα μυαλά στον αέρα.»
«Αμέλια,» είπε ο Άιαν που είχε θυμηθεί κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση για του Ισλαμιστές μαχητές της Τζιχάντ. «Δεν πρόκειται να μιλήσει, σαν αστυνομικός μπορείς να τον πάρεις.»
Η Αμέλια στράφηκε προς το μέρος του έτοιμη να πει κάτι αλλά δεν της έδωσε το χρόνο.
«Φυσικά δεν χρειάζεται να φτάσει ζωντανός στη Γιαρντ, όταν θα είστε μόνοι φύτεψέ του μια στο κεφάλι. Δεν χρειάζονται δίκη τέτοια καθίκια.»
Η Αμέλια μπήκε στο κόλπο, με μια υποψία χαμόγελου και ένα κλείσιμο του ματιού στράφηκε στον Αλαμενί.
«Θα έρθεις μαζί μου,» είπε και ο Ρόμπερτ έπιασε τις χειροπέδες του για να τις λύσει ώστε να μπορέσει να σηκωθεί από την καρέκλα. Ο Αλαμενί είχε ωστόσο χάσει την σιγουριά του.
«Σκότωσέ με,» μούγκρισε, «αλλά όχι η γυναίκα.»
«Μίλα, πες μας τι σχεδιάζετε και θα σε σκοτώσει ο Μαξιμίλιαν πολύ ευχαρίστως.»
«Έχουμε ένα RPG Χασίμ,» είπε ο Αλαμενί. «Θα χτυπήσουμε, το αεροπλάνο όταν θα είναι στην κάθοδο για το διάδρομο περίπου δύο μίλια από το αεροδρόμιο. Είναι ήδη εκεί μαζί με τους υπόλοιπους, δεν θα τους σταματήσετε.»
Ο Άιαν άκουσε να επιβεβαιώνονται οι υποψίες τους με βλοσυρή έκφραση.
«Που είναι;»
«Δεν ξέρω,» απάντησε ο Αλαμενί «εγώ θα έμενα να παρακολουθώ το διαμέρισμα μέχρι την πτώση του αεροπλάνου οπότε θα έφευγα για το αρχηγείο για να γιορτάσουμε τη νίκη μας.»
Ο Άιαν ένευσε στους υπόλοιπους να τον ακολουθήσουν έξω.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:17
Ο Λαέρτης είχε μετρήσει ξανά, σαράντα ένας επιβάτες και των δύο φύλλων και δέκα διαφορετικών εθνοτήτων απ’ όσο μπορούσε να πει. Είχε επίσης καταφέρει να αποκλείσει ακόμα δυο ντουζίνες επιβάτες που δεν θα μπορούσαν εμφανώς να είναι τρομοκράτες, όπως η άρρωστη κοπέλα στην διακεκριμένη θέση ή ένας άνδρας που κοιμόταν βαθιά λίγο πιο πίσω.
Είχε ωστόσο μια ιδέα για να φτάσει σε εκείνον που έψαχναν. Θα χρειαζόταν την βοήθεια του πληρώματος αλλά μπορούσε να πετύχει. Κατευθύνθηκε προς το πιλοτήριο.

Λονδίνο
17:19
«Δεν φανταζόμουν ότι το κόλπο του καλού και του κακού μπάτσου πιάνει και στους φανατικούς της ISIS,» σχολίασε η Αμέλια.
«Όχι,» είπε ο Άιαν. «Ή μάλλον όχι ακριβώς. Θυμήθηκα κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση της υπηρεσίας, αυτοί οι φανατικοί θεωρούν όνειδος να σκοτωθούν από χέρι γυναίκας, και προσπάθησα να το εκμεταλλευτώ.»
«Έπιασε,» είπε ο Ρόμπερτ καθώς επέστρεφαν στον πύργο ελέγχου. «Και ξέρουμε τώρα ότι είμαστε στο σωστό δρόμο.»

Ο Μαξιμίλιαν επέστρεψε με τον Σάικς. Ο υπεύθυνος του βάρδιας του πύργου ελέγχου ήταν αρκετά καταβεβλημένος από την κατάσταση που αντιμετώπιζαν, και της οποίας το βάρος έφερε μόνος εκείνος από το προσωπικό του πύργου, σε συνδυασμό με την συνηθισμένη κόπωση της δουλειάς. Μπήκε στο γραφείο και κοίταξε τον Άιαν περιμένοντας προφανώς άσχημα νέα.
Ο αρχηγός της ομάδας τον απογοήτευσε, δεν ήταν όλα τα νέα που είχε να του μεταφέρει άσχημα παρότι η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και το σχέδιο των τρομοκρατών περισσότερο επικίνδυνο από ό,τι υπολόγιζαν ως τώρα. Ένευσε στον Σάικς να καθίσει και μετά στον Μαξιμίλιαν να τον ενημερώσει για το ποια ήταν η κατάσταση.
«Όπως ξέρουμε ήδη οι τρομοκράτες έχουν ένα δορυφορικό τηλέφωνο στο αεροπλάνο έτοιμο να δεχθεί την κλήση που θα πυροδοτήσει την βόμβα. Ξέρουμε ότι βρίσκεται στο αεροπλάνο πιθανότατα ένας δικός τους έτοιμος να προκαλέσει την έκρηξη αν θεωρήσουν πως κινδυνεύουν τα σχέδιά τους. Αλλά τώρα ξέρουμε ακόμα περισσότερα για το τι έχουν σκοπό να κάνουν. Θα ανατινάξουν το αεροπλάνο πάνω από το Λονδίνο για να σκορπίσουν τον όλεθρο. Αν το κάνουν με τον εκτοξευτή ρουκετών θα γίνει από κάποιο σημείο στην τελική προσέγγιση.»
Ο Μάικ άνοιξε έναν χάρτη του Λονδίνου στον υπολογιστή και μεγέθυνε την περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο. Ύστερα πρόβαλλε πάνω του την πορεία προσέγγισης που θα ακολουθούσε το 777.
«Είσαι ο ειδικός για τα αεροπλάνα,» είπε ο Μαξιμίλιαν, «που θα έβαζες έναν σκοπευτή για να χτυπήσει το αεροπλάνο θέλοντας να εκμηδενίσεις τις πιθανότητες επιβίωσης;»
Ο Σάικς κοίταξε την οθόνη σκεφτικός. Αυτό που προσπαθούσε να κάνει πήγαινε ενάντια σε όσα είχε εκπαιδευθεί να κάνει, να κάνει τα πάντα για να προσγειωθεί ένα αεροπλάνο με τους επιβάτες του σώο, όχι να τους καταδικάσει σε θάνατο. Αλλά καταλάβαινε πολύ καλά πόσο ζωτικό ήταν να βοηθήσει σε αυτό που του ζητούσαν.
Παρότι το αεροδρόμιο ήταν έξω από την πυκνοκατοικημένη περιοχή του Λονδίνου δεν έπαυαν να υπάρχουν γύρω του εκατοντάδες κτήρια και πιθανές θέσεις βολής προς το αεροπλάνο που θα προσέγγιζε το αεροδρόμιο. Έπρεπε να τους βοηθήσει να προσδιορίσουν το που θα έψαχναν, δεν ήταν δυνατόν να ερευνήσουν όλη την περιοχή που συνόρευε με το αεροδρόμιο ειδικά στο χρόνο που τους απέμενε ως την άφιξη της πτήσης από τη Νέα Υόρκη.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:26
Ο Λαέρτης κάθισε στην ίδια θέση όπως και πριν και κοίταξε τους δύο πιλότους. Το στρες φαινόταν καθαρά στο χλωμό πρόσωπο του Πάτρικ και στην κουρασμένη έκφραση του Μαρκ. Ειδικά ο φίλος του έδειχνε στα όρια της εξάντλησης όπως είχε πανιάσει, το πουκάμισο της στολής του είχε καλύτερο χρώμα.
«Πως πάτε;» ρώτησε.
«Έχουμε υπάρξει και καλύτερα,» απάντησε ο Μαρκ. «Πλησιάζουμε στο σημείο που θα πρέπει να αρχίσουμε την κάθοδο. Να δούμε τι θα πει και ο πύργος ελέγχου.»
«Φαντάζομαι να αρχίσουμε την κάθοδο,» είπε ο Πάτρικ και έτριψε τα μάτια του. Ακόμα και αν εκραγεί η βόμβα, καλύτερα χαμηλά.»
«Εντάξει, τότε θα πρέπει να κλείσουν τα κινητά;»
«Ή να μπουν στην λειτουργία πτήσεως.»
Ο Λαέρτης χαμογέλασε, αυτό ακριβώς είχε υπολογίσει και ο ίδιος. Και σε αυτό βασιζόταν η ιδέα του για να μειώσει τους υπόπτους του. Την εξήγησε στους δύο πιλότους και ο Πάτρικ κούνησε το κεφάλι του.
«Ναι, θα μπορούσε να πιάσει.»

«Μα για όνομα του Θεού! Δεν είχαν ακουστά τα CGI;» αναφώνησε η Σόφι κάνοντας τον Άλεξ να γελάσει.
Είχαν βάλει να παρακολουθήσουν μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ήταν από τις γνωστές αλλά παλιές του χώρου και δεν είχε γεράσει με χάρη. Τα εφέ της έδειχναν ότι ήταν ψεύτικα και αυτό ήταν που είχε προκαλέσει το σχόλιο της Σόφι. Είχαν φάει βλέποντας την ταινία και κάνοντας διάφορα ευφάνταστα σχόλια.
Κάποια στιγμή η Σόφι είχε ακουμπήσει το χέρι πάνω στο δικό του, ο Άλεξ δεν είχε αντιδράσει περιμένοντας να δει τι σκεφτόταν η κοπέλα και εκείνη το είχε αφήσει έτσι.
Στην οθόνη μια γυναίκα με αραχνοΰφαντο χιτώνα είχε πλησιάσει τον πρωταγωνιστή και ο Άλεξ σχολίασε:
«Ωραίο ρούχο αυτό.»
Δαγκώθηκε, δεν ήταν με τα φιλαράκια του, ήταν με μια κοπέλα και εκείνη μπορεί να είχε άλλη αντιμετώπιση σε τέτοια σχόλια. Ευτυχώς η Σόφι δεν έδωσε σημασία.
«Δεν την κολακεύει καθόλου,» είπε.
«Ε δεν είναι και όμορφη,» είπε ο Άλεξ και δεν έλεγε ψέματα. Δεν του άρεσαν οι γυναίκες με τα τεράστια στήθη και τους πληθωρικούς γοφούς. «Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη!»

«Αλήθεια;» Η φωνή της ακούστηκε απαλή δίπλα στο αυτί του. Γύρισε να την αντικρίσει και είδε τα πανέμορφα μάτια της να τον κοιτάνε, το πρόσωπό της σε απόσταση αναπνοής, τα χείλη της μισάνοιχτα.