Ο πόνος είναι πολύ δυνατός, δυσκολεύομαι να μείνω καθιστός, όταν ξαπλώνω δείχνει να υποχωρεί, δεν ζαλίζομαι τουλάχιστον. Είναι όμως ένας πόνος που δεν με ταράζει, δεν με καταρρακώνει. Γιατί η ψυχή μου είναι γαληνεμένη, το έχεις προσέξει ποτέ; Αν η ψυχή υποφέρει όσο καλά και αν είναι το σώμα αισθάνεσαι χάλια. Αν όμως εκείνη είναι καλά τότε και το σώμα νιώθει καλύτερα, ελαφρώνει το φορτίο του.
Έτσι και' γω τώρα, η ψυχή μου είναι γαλήνια και όσο και αν πονώ μπορώ να το υπομένω. Και έχω κάθε λόγο να είμαι γαλήνιος, πέρασα μια γεμάτη μέρα γράφοντας και διαβάζοντας, η δουλειά πάει καλά και, το πιο σημαντικό, εσύ είσαι καλά.
Κοιμάσαι τώρα, πριν λίγο σε καληνύχτισα, και το ότι είσαι καλά με κάνει να μην νιώθω τον πόνο σχεδόν. Κοιτάζω τη φωτογραφία σου, ποτέ δεν θα πάψω να θέλω να την κοιτάζω, ποτέ δεν θα πάψει να με γοητεύει η ομορφιά σου, να επιθυμώ να αγγίξω τα μεταξένια σου μαλλιά.
Κοιτάζω τη φωτογραφία σου και είναι σαν να μην είμαι μόνος, σαν να έχω τη συντροφιά σου στο ξενύχτι αυτό του πόνου, σαν να είσαι εδώ να μου χαμογελάς, να μου δίνεις δύναμη και υπομονή. Σαν να είσαι εδώ να μου ψιθυρίζεις γλυκά να κάνω κουράγο.
Και τότε είναι σαν να είσαι εδώ, και μπορώ να αντέξω τα πάντα πριγκίπισσα και μούσα μου.
Έτσι και' γω τώρα, η ψυχή μου είναι γαλήνια και όσο και αν πονώ μπορώ να το υπομένω. Και έχω κάθε λόγο να είμαι γαλήνιος, πέρασα μια γεμάτη μέρα γράφοντας και διαβάζοντας, η δουλειά πάει καλά και, το πιο σημαντικό, εσύ είσαι καλά.
Κοιμάσαι τώρα, πριν λίγο σε καληνύχτισα, και το ότι είσαι καλά με κάνει να μην νιώθω τον πόνο σχεδόν. Κοιτάζω τη φωτογραφία σου, ποτέ δεν θα πάψω να θέλω να την κοιτάζω, ποτέ δεν θα πάψει να με γοητεύει η ομορφιά σου, να επιθυμώ να αγγίξω τα μεταξένια σου μαλλιά.
Κοιτάζω τη φωτογραφία σου και είναι σαν να μην είμαι μόνος, σαν να έχω τη συντροφιά σου στο ξενύχτι αυτό του πόνου, σαν να είσαι εδώ να μου χαμογελάς, να μου δίνεις δύναμη και υπομονή. Σαν να είσαι εδώ να μου ψιθυρίζεις γλυκά να κάνω κουράγο.
Και τότε είναι σαν να είσαι εδώ, και μπορώ να αντέξω τα πάντα πριγκίπισσα και μούσα μου.
απλά υπέροχο.. για ακόμα μια φορά με συγκινείς...!!! Και σε νιώθω απόλυτα!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι τελικά μια πολύ ερωτική μέρα η σημερινή!
Ωστόσο, να ρωτήσω.. γιατί πονάς???????
Την καλημέρα ερωτευμένε φίλε μου!
Α μην ανησυχείς κοριτσάκι με τις μπούκλες, απλά υποφέρω από πονοκεφάλους μερικές φορές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα επίσης ερωτευμένη φίλη μου.
ΝΤΕΠΟΝ ΑΝΑΒΡΑΖΩΝ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσο σε νιώθω να ήξερες...και για τη φωτογραφία μα και για τους πονοκεφάλους...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην αγάπη μας
Ναι meanan με ντεπόν τη βγάζω αλλά απο τα κανονικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαπετάνιε υποφέρεις και εσύ από πονοκεφάλους; Ελπίζω να σε περιποιείται τότε η Καπετάνισσα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝυχτερινή μου Πένα, να σου περάσει αυτός ο Πόνος και ν αφήσει το μόνο στίγμα του εδώ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν μπορεί να μην υπάρχει λύση..
Ντεπόν φίλη μου Ρεγγίνα. Τι να κάνουμε, συμβαίνουν και αυτά. Ευτυχώς που με βοηθάει και η πριγκίπισσά μου. Πόσα της χρωστάω αλήθεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρόσεχε Πένα μου τα μάτια σου (τα χρειάζεσαι να κοιτάς την πριγκίπισσα).
ΑπάντησηΔιαγραφήΠεραστικά και καλό σου βράδυ
Μάντεψες σωστά meggie! Το πρόβλημα είναι στα μάτια μου. Από εκεί προέρχεται συνήθως ο πονοκέφαλος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό σου βράδυ και' σενα.
"Πονάμε όσοι αγαπάμε". Αλλά το σημαντικό, όπως έγραψε και η πολυαγαπημένη Πολυδούρη είναι να κάνεις τη χαρά, τον πόνο σου τραγούδι... Και να τα μοιράζεσαι, έχω να προσθέσω. Καλό απόγευμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν αγαπάς ακόμα και ο πόνος μπορεί να αποτελε΄σει πηγή έμπνευσης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό απόγευμα και σε' σενα.
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΑΝ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠΑΝΤαΑ ΥΠΕΡΟΧΗ Η ΓΡΑΦΗ ΣΟΥ.ΑΡΓΩ ΛΙΓΑΚΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΑΛΛΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΩ.
καλή βδομάδα και σε' σενα φίλε μου JK και να γιορτάζεις την αγάπη όπως πρέπει σε κάθε μέρα και όχι μόνο κάθε 14 Φεβρουαρίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή