Σχολιάζοντας τα Σχόλια

Author: Νυχτερινή Πένα /

Δεν συνηθίζω να προσέχω τον κόσμο γύρω μου, σχεδόν ποτέ. Ακόμα και όταν ταξιδεύω το μυαλό μου είναι συνήθως σε ένα πράγμα, στα διάφορα έργα που έχω εν εξελίξει ή που σχεδιάζω. Ωστόσο βγαίνοντας για δουλειές αναγκάστηκα να προσέξω ένα πράγμα γιατί γινόταν γύρω μου κατά κόρον. Τα σχόλια. Σχόλια για τους άλλους.
«Πως είναι ντυμένος έτσι; Πως είναι βαμμένη έτσι σαν τσουλί! Κοίτα όλα έξω, δεν έχει μάνα να τη μαζέψει; Κοίτα τον, το σκουλαρίκι στο αυτί του έλειπε.» Και πάει λέγοντας.
Θα μου πεις τι σε νοιάζει; Εμπίπτεις σε κάποια κατηγορία από αυτές; Όχι, το μόνο πράγμα που συνήθως σχολιάζουν πάνω μου, είναι το ότι κουτσαίνω και το άστατο περπάτημά μου σαν αποτέλεσμα, αλλά μετά από μια εικοσαετία το έχω συνηθίσει. Δεν είναι αυτός ο λόγος που με ενοχλεί. Ο λόγος που με ενοχλεί είναι η κενότητα των σχολίων.
Αν σχολιάσεις εμένα επειδή χωλαίνω θα διορθωθώ; Όχι είναι φύσει αδύνατον, αν σχολιάσεις ένα κορίτσι για το βάψιμό του θα το αλλάξει; Απίθανο. Άρα περιττεύουν τα σχόλια. Και στο κάτω κάτω της γραφής ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να κρίνεις και να σχολιάζεις τον άλλο;
Υπάρχουν σχόλια που είναι εποικοδομητικά. Στο γράψιμο ας πούμε, κάθε κριτική είναι χρήσιμη, ακόμα και αν είναι κακή ή άδικη και δεν συμφωνείς, κάτι θα πάρεις από αυτήν. Εκεί λοιπόν δεν έχω καμία αντίρρηση, το ίδιο ισχύει για βιβλία και ταινίες.

Αλλά όταν είσαι στο λεωφορείο ή στο μετρό ή σε όποιο άλλο μεταφορικό μέσο δεν υπάρχει λόγος να σχολιάζεις, υπάρχουν σίγουρα πολλοί μα πολλοί άλλοι τρόποι να περάσει η ώρα, ειδικά τώρα με τα μέσα της τεχνολογίας. Αξιοποίησε λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη το χρόνο και άσε τα ανώφελα σχόλια.

4 σχόλια:

martha είπε...

δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου..
ειδικά με την βαφτιστήρα μου [θυμάσαι την περίπτωση] έχουμε ακούσει πάρα πολλά.. φαντάζομαι εξίσου άγαρμπα σχόλια ακους κι εσύ...

Νυχτερινή Πένα είπε...

Α ναι τη θυμάμαι τη γενναία μικρούλα σου, ελπίζω να είναι καλά και να περάσανε οι ταλαιπωρίες με τα νοσοκομεία.
Άγαρμπα, απολίτιστα ή απλά ανόητα, ό,τι θες λέγεται.

MADnJIM είπε...

Κάποτε, πριν πολλά χρόνια όταν ακόμα ήμουν πιτσιρίκος, μου είχε πει ένας παππούς το εξής: "Όλοι οι άνθρωποι κουβαλάμε πίσω στην πλάτη μας ένα σακούλι. Ο καθένας μας μπορεί να δει όλα τα σακούλια όλων των άλλων, αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που κάνουν τον κόπο να ξεκρεμάσουν το δικό τους και να του ρίξουν μια ματιά.."

Νυχτερινή Πένα είπε...

Α καλώς τον και εδώ!
Εντάξει δεν ανοίγουν το δικό τους το σακούλι, μπορεί να φοβούνται και τι θα έχει μέσα. Αλλά να μην σχολιάζουν και των άλλων!

Δημοσίευση σχολίου