Θέλω Τη Γνώμη Σας

Author: Νυχτερινή Πένα /

Όσοι με διαβάζουν συστηματικά γνωρίζουν ότι το μεγάλο μου πάθος και αυτό που είναι συνυφασμένο ουσιαστικά με το είναι το γράψιμο. Η πρώτη μου σκέψη το πρωί και τελευταία το βράδυ (τρόπος του λέγειν γιατί και τη νύχτα σκέφτομαι ιδέες και τα όνειρά μου κάνουν πολλές φορές το ίδιο), γράφω δε σε κάθε διαθέσιμο χρόνο.
Παρά τα εν εξελίξει έργα μου είμαι στη σκέψη να ξεκινήσω μια ακόμα νουβέλα που θα δοκιμάσει την τύχη της και στον εκδοτικό χώρο και για το λόγο αυτό θα ήθελα να με βοηθήσετε να διαλέξω ποια να γράψω και να δοκιμάσω.
Έχουμε τις επόμενες ιδέες:

Το Χαμένο  Ακροπύργιο
Ένας πλούσιος έμπορος ονειρεύεται μια φυλακισμένη πριγκίπισσα και προσλαμβάνει τον Βίλνους Ντομέθια και τους πολεμιστές του για να τη σώσει. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι η πριγκίπισσα είναι κάθε άλλο παρά αθώα και πριγκίπισσα, ελάχιστοι δε γύρισαν ποτέ από εκεί που είναι φυλακισμένη και από αυτούς που το έκαναν κανένας δεν είχε τα λογικά του. Ξόρκια και μαγικά αντικείμενα, κατάρες και μάχες και μια χορταστική περιπέτεια.

Άγνωστος Πλανήτης
Ένα διαστημόπλοιο καταφτάνει σε έναν πλανήτη και το πλήρωμά του βγαίνει από τη στάση για να ανακαλύψει ότι δεν είναι ο πλανήτης προορισμού και δεν υπήρξε προγραμματισμένη αλλαγή πορείας, κανείς δεν ξέρει που βρίσκονται ενώ το σκάφος είναι καταπονημένο και δεν έχει πολύ ζωή. Θα μπορέσουν να εγκατασταθούν στο νέο τους σπιτικό και να κάνουν μια νέα αρχή;

Επιχείρηση Προμηθέας
Μια μελανή οπή επηρεάζει τον ήλιο, και το μέλλον της γης γίνεται αμφίβολο. Σε λίγα χρόνια ίσως να μην είναι πια κατοικήσιμη. Μια αποστολή ξεκινάει για τον Ερμή για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τοποθετώντας εκεί μια συσκευή που θα αντιμετωπίζει την ακτινοβολία της μελανής οπής. Αλλά αυτή δεν είναι εύκολη δουλειά ακόμα και για ένα επίλεκτο πλήρωμα.

Εξορία

Στο μέλλον η γη έχει ερημωθεί και έχουν μείνει μόνο διάσπαρτες κοινότητες που ζουν απομονωμένες και φοβούμενες τους αγριότοπους έξω από αυτές. Στην μικρή κοινότητα του Ντήπ Γουέλ εξαιτίας των περιορισμένων πόρων εφαρμόζεται η αρχή να μην επιτρέπεται η γέννηση ή η ανατροφή παιδιών με αναπηρία. Όταν το μωρό της νεαρής Τζέιμι διαγνώσκεται με πιθανά νοητικά προβλήματα εκείνη αρνείται να το σκοτώσει και γι’ αυτό εξορίζεται, ο αγαπημένος της και πατέρας του μωρού αλλά και μερικοί φίλοι εγκαταλείπουν την πόλη για να είναι μαζί της. Εκεί έξω μαθαίνουν πολλά για τους εαυτούς τους αλλά και το παρελθόν.

Βοηθήστε με να διαλέξω αφήνοντάς μου τη γνώμη σας σε ένα σχόλιο, και για τους ντροπαλούς δεν υπάρχει πρόβλημα, επιτρέπονται και τα ανώνυμα σχόλια.

Οι Δώδεκα Αιώνιοι

Author: Νυχτερινή Πένα /

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Περάσματος του Τζάστιν Κρόνιν ξεκινάει από το σημείο σχεδόν που μας άφησε το προηγούμενο βιβλίο αλλά σύντομα μας γυρίζει ξανά στην αρχή για να δούμε πως διαλύεται ο πολιτισμένος κόσμος κάτι που δεν είδαμε ιδιαίτερα ακολουθώντας τον Γουόλγκαστ και την Έιμι στο πρώτο μέρος. Επανερχόμενοι στο παρόν των ηρώων μας ανακαλύπτουμε ότι δεν γνωρίζουν ακόμα όλα τα δεδομένα και τι έχουν να αντιμετωπίσουν πραγματικά.
Όπως και το Πέρασμα, έτσι και οι Δώδεκα Αιώνιοι είναι ένα δυνατό βιβλίο που κρατά το ενδιαφέρον και την αγωνία ενώ θέτει πολλά ερωτήματα για τον άνθρωπο και τι είναι αυτό που τον κινεί αλλά και τι τον ξεχωρίζει από τα ζώα. Ταυτόχρονα δεν παύει να είναι και ένας ύμνος στην ανθρωπιά και στην ανθρώπινη θέληση. Τέλος απαντά και σε κάποια από τα βασικά ερωτήματα που υπήρχαν από την αρχή. Προτείνεται ανεπιφύλακτα. 

Σαν Σήμερα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Σαν απόψε, ο Τιτανικός βυθίστηκε μετά από σύγκρουση με ένα παγόβουνο. Το χτύπημα ήταν τέτοιο που υπερέβη κάθε πρόβλεψη των ναυπηγών της εποχής και έτσι δεν μπορούσε να επιζήσει παρά τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας.
Εκείνη τη νύχτα πάνω από 1500 άνθρωποι πέθαναν, οι περισσότεροι από το κρύο και όχι από πνιγμό. Είθε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους.

Ο Ληστής

Author: Νυχτερινή Πένα /

-Θεέ μου, Θεέ μου, ινατί με εγκατέλειπες;
Η φωνή αγωνίας του Θεανθρώπου πάνω στο σταυρό είναι το αποκορύφωμα του πόνου που υποφέρει για την σωτηρία των ανθρώπων. Έχουν προηγηθεί, χτυπήματα, εμπαιγμοί και το μαστίγωμα με το φρικτό φραγγέλιο, αλλά τώρα καρφωμένος στο σταυρό και κυκλωμένος από μια θάλασσα μίσους, οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι δεν αρκέστηκαν στην καταδίκη του αλλά έχουν έρθει να τον χλευάσουν με βλάσφημες ύβρεις, ο Υιός του Θεού φτάνει στην άκρα ταπείνωση και σαν άνθρωπος κραυγάζει προς το Θεό Πατέρα.
Ο ουρανός σκοτεινιάζει, ο ήλιος χάνεται και σκοτάδι τυλίγει όλη τη γη. Η ίδια η γη δονείται σαν να μην αντέχει το γενόμενο. Το καταπέτασμα του ναού σχίζεται στα δύο, ο Θεός εγκαταλείπει πλέον τον περιούσιο αλλά και αγνώμονα λαό του Ισραήλ, και οι τάφοι ανοίγουν.
Και μέσα σε όλα αυτά τα συμβαίνοντα ένας άνθρωπος κοιτάζει με ελπίδα τον Κύριο. Δεν είναι ένας από τους αποστόλους, δεν τον έχει ακολουθήσει, δεν είναι καν ένας ευσεβής Ιουδαίος. Είναι ένας άνθρωπος που έχει βάψει τα χέρια του με αίμα, έχει πάρει μέρος σε κάποια στάση εναντίον της Ρωμαϊκής αρχής και έχει καταδικαστεί στον δια σταυρού θάνατον, είναι ο εκ δεξιών ληστής. Δεν λοιδορεί τον Κύριο, δεν τον προκαλεί να κατέβει από το σταυρό και να σώσει και εκείνους όπως κάνει ο άλλος ληστής. Αντίθετα επιτιμά εκείνον για το θράσος του και το μόνο που ζητά είναι:
-Κύριε, θυμήσου και εμένα όταν έρθεις εν τη βασιλεία σου.
Και ο Κύριος τον βεβαιώνει ότι θα είναι μαζί του από την ημέρα εκείνη, η πρώτη ψυχή που κερδήθηκε με την θυσία του Θεανθρώπου στο σταυρό ήταν ο ευγνώμων ληστής.