Νυχτερινή Πένα

Ήταν όλοι μουδιασμένοι, καινούριο μέρος, νέοι σε αυτό όλοι. Είναι ακόμα πολύ πρωί, μόλις έχει ξημερώσει. Το ότι πέρασαν την νύχτα στην θάλασσα δεν βοηθάει επίσης να νιώθουν πιο ζεστοί ή καλύτερα. Έχουν καταφτάσει στη Σάμο από τα κέντρα εκπαίδευσης και βρίσκονται στο φρουραρχείο για να μεταφερθούν στις μονάδες για τις οποίες προορίζονται.

Κάποιοι θα μείνουν εδώ, όλοι κοιτάζουν το στρατόπεδο γύρω τους, ή αγναντεύουν τον κόλπο του Βαθέως στα πόδια τους και την πόλη από την άλλη πλευρά του κόλπου. Κάποιοι έχουν βρει το ΚΨΜ και έχουν προμηθευτεί τον πρωινό τους καφέ. Χρήσιμος για να τους ξυπνήσει και να τους ζεστάνει, είναι ακόμα μόλις 14 Μαρτίου, έχει κρύο τόσο πρωί.

-Προς τα που είναι η Αθήνα; ρωτάει ένας κρατώντας τον καφέ του.

Δύσκολη ερώτηση μιας και είναι όλοι καινούριοι εδώ. Αλλά ένας μπορεί να απαντήσει. Βλέπει στην απέναντι πλευρά στην πόλη τον καθεδρικό ναό του αγίου Νικολάου και από αυτό ξέρει που είναι τα σημεία του ορίζοντα. Μετά τα άλλα είναι εύκολα.

-Προς τα εκεί, δείχνει σε εκείνον που ρώτησε.

Εκείνος γνέφει ένα ευχαριστώ και γυρίζει προς την κατεύθυνση της Αθήνας. Σηκώνει το ποτήρι με τον καφέ και λέει τρυφερά:

-Καλημέρα, αγάπη μου.

Δεν ξαναείδα τον ρομαντικό συνάδελφο μετά από εκείνη την ημέρα. Ελπίζω ότι η απόσταση δεν κατέστρεψε την σχέση του και έμεινε με την καλή του. Όσο για μένα, ήταν η μόνη ευχάριστη ανάμνηση εκείνης της ημέρας που του έδειξα προς τα που ήταν η Αθήνα.