Νυχτερινή Πένα

4.

 

Ο Άιαν Κάμπελ ήταν καθισμένος στην κορυφή του τραπεζιού στην αίθουσα συσκέψεων. Ο κυβερνήτης του Ανσίιν ήταν σκεφτικός. Η ασθένεια που μάστιζε τον Ολάνους είχε μεταφερθεί και στο σκάφος του. Στους ανθρώπους η εξέλιξη ήταν πιο αργή αλλά η Αλάσρα δεν είχε καμία αμφιβολία ότι η κατάληξη θα ήταν η ίδια.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα και μπήκε η γιατρός συνοδευόμενη από την Διοικητή Κέιλα.

-Γιατρέ, είπε ο Άιαν. Ποια είναι η κατάσταση;

-Έχουμε εβδομήντα κρούσματα που νοσούν, είπε η Αλάσρα. Από όσους πήγαν στον πλανήτη, μόνο ο Φον Γκράιχμ και ο Γκόρντον δεν έχουν πάθει τίποτα. Μαρτς. Σον, Κιναμούτσι, Ντελκόβ, Σάντερς, Σόμερς και Λόκ, όλοι έχουν αρρωστήσει και το μετέδωσαν και σε άλλους. Δεν ξέρουμε πόσοι ακόμα έχουν προσβληθεί.

-Και στον Ολάνους;

-Ανακοινώσαμε ότι είναι πάνω από το μισό του πληθυσμού, είπε η Κέιλα, αλλά το κάναμε για να μην προκληθεί πανικός. Στην πραγματικότητα ο αριθμός πλησιάζει το εβδομήντα τοις εκατό.

Ο Άιαν ένευσε.

-Δεν έχουμε καμία ιδέα για την θεραπεία;

-Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει, είπε η Κέιλα, κανείς δεν φαίνεται να έχει ανοσία. Απλά είναι θέμα χρόνου να κολλήσουν.

-Πρέπει να υπάρχει ανοσία, είπε η Αλάσρα. Γιατί οι δύο δικοί μας δεν κόλλησαν;

-Θέμα χρόνου, είπε η Διοικητής.

-Όχι, όχι, έχουν εκτεθεί πρώτοι πρώτοι και όλοι οι άλλοι είναι ήδη άρρωστοι. Κάτι άλλο είναι.

Η Αλάσρα σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει νευρικά.

-Σε τι διαφέρουν αυτοί οι δύο;

-Είναι στο αστεροσκοπείο δεν είχαν επαφή με πολλούς από εμάς.

-Και οι άλλοι επιστήμονες ήταν. Δεν είναι αυτό. Ο Φον Γκράιχμ μετακινήθηκε τόσες φορές και δεν κόλλησε. Αλλά σε εκείνον πιθανότατα φταίει η ανασύσταση του νευρικού συστήματος και η θεραπεία γι’ αυτό.

-Δεν μπορούμε να την δώσουμε στο πλήρωμά μας; είπε ο Άιαν.

-Θα τους σκότωνε, ο Φον Γκράιχμ την παίρνει εξαιτίας της ανάπλασης του νευρικού του συστήματος. Θα ήταν θανατηφόρα για κάποιον με συνηθισμένο νευρικό σύστημα. Μένει ο Γκόρντον… Τι έχει εκείνος που δεν έχουν οι άλλοι;

-Είναι ανάπηρος, είπε η Κέιλα.

-Αρκετά με αυτό! ξέσπασε ο Άιαν. Μπορεί να μην είναι σε θέση να περπατήσει αλλά έχει δείκτη ευφυίας ανώτερο από τον μέσο άνθρωπο και τον μέσο Ολάνιο, είμαι σίγουρος.

 

-Και αυτός είναι ο Λέων, είπε η Μίρι, δείχνοντας έναν αστερισμό.

-Έχουμε και εμείς Λέοντα, σχολίασε ο Γουίλλιαμ, αλλά είναι σε ένα άλλο μέρος του γαλαξία.

-Αυτός είναι ο Κρίνος…

Η Μίρι έσκυψε το κεφάλι της και δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια της.

-Συγγνώμη… τον λέμε Κρίνο της Ελπίδας. Αλλά φοβάμαι ότι εμείς δεν έχουμε πια καμία.

Ο Γουίλλιαμ πέρασε το χέρι του γύρω από τους ώμους της και η Μίρι κόλλησε πάνω του ακουμπώντας το κεφάλι της στον ώμο του.

-Σου υπόσχομαι ότι θα τα καταφέρουμε. Δεν θα πάθεις τίποτα.

Η Μίρι ύψωσε το βλέμμα της σε εκείνον. Ο Γουίλλιαμ της χαμογέλασε και ύστερα έγειρε και απέθεσε ένα τρυφερό φιλί στα χείλη της.

 

-Μπορεί να είναι και ο μεγάλος Τζαζάκ ο ίδιος, είπε η Κέιλα, δεν μπορεί να περπατήσει, είναι ένας σακάτης.

Ο Άιαν έκανε να απαντήσει αλλά τον πρόλαβε η Αλάσρα.

-Ναι, είναι κάποιος που δεν μπορεί να περπατήσει και νομίζω ότι ο τέλειος πολιτισμός σας του χρωστάει την επιβίωση!

-Τι εννοείς, γιατρέ; ρώτησε ο Άιαν.

-Σε τι διαφέρει ο Γουίλλιαμ από το υπόλοιπο πλήρωμα; Είναι από την πρώτη στιγμή στον Ολάνους, γύρισε πίσω μόνο για τις δόσεις της θεραπείας του. Τι έχει διαφορετικό; Όχι ότι δεν μπορεί να περπατήσει αλλά κάτι που έχει άμεση σχέση με την κατάστασή του. Η αγωγή που παίρνει για να μην έχει τον πόνο από την συντριβή έχει κάτι που για εκείνον είναι παρενέργεια, τον κάλυψε από την νόσο. Αλλά για τους ασθενείς είναι η θεραπεία.

-Πόσο γρήγορα μπορούμε να παράγουμε αυτό το φάρμακο; ρώτησε η Κέιλα.

-Πολύ γρήγορα, είπε η Αλάσρα και χαμογέλασε.

-Πού είναι το αστείο; ρώτησε η Διοικητής.

-Στο ότι ο ατελής έσωσε την τελειότητα του κόσμου σας.

 

Ο Γουίλλιαμ σταμάτησε την πλατφόρμα του έξω από την είσοδο του αστεροσκοπείου και στράφηκε στην Μίρι.

-Εδώ λέμε εις το επανιδείν.

-Θα είναι σύντομα.

Στις μέρες που είχαν περάσει εκείνος είχε ολοκληρώσει την μελέτη του και η μαύρη τρύπα είχε απορροφήσει τον αστερισμό J73. Οι κάτοικοι του Ολάνους είχαν αρχίσει να θεραπεύονται ενώ το πλήρωμα του Ανσίιν είχε ανακάμψει τελείως. Η Αλάσρα είχε απόλυτο δίκιο και η αγωγή του Γουίλλιαμ ήταν η θεραπεία για την νόσο.

Τώρα το Ανσίιν ήταν έτοιμο να φύγει αλλά θα επέστρεφε για να πάρει την Μίρι που είχε ζητήσει να πάει μαζί τους και το αίτημά της είχε γίνει δεκτό.

-Πώς αποχαιρετάτε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο; ρώτησε η Μίρι.

-Με ένα φιλί.

Η Ολάνια έσκυψε και τον φίλησε απαλά στα χείλη.

-Πρέπει να το συνηθίσω αυτό, ψιθύρισε.

-Και ο λαός σου, θα πρέπει, είπε ο Γουίλλιαμ, αλλά εσύ είσαι εντάξει.

Η Αλάσρα είχε διαγνώσει την αιτία της νόσου στις παρεμβάσεις της διαδικασίας σύλληψης των βρεφών και είχε προτείνει να επιστρέψει ο Ολάνους 8 στην φυσική διαδικασία.

Ο Γουίλλιαμ άγγιξε το σήμα της στολής του.

-Ανσίιν, ένας για μεταφορά.

Με ένα λαμπύρισμα χάθηκε από τα μάτια της Μίρι. Εκείνη κοίταξε τον ουρανό, εκεί που βρισκόταν το μέλλον της.

 

 

Τέλος