Νυχτερινή Πένα

Όλοι ξέρουμε πως η εποχή που ζούμε είναι μια από τις πιο δύσκολες. Μας το θυμίζουν καθημερινά, η κατάσταση και τα προβλήματα είναι πλέον σχεδόν το μόνο θέμα της όποιας συζήτησης. Παρότι είναι απαραίτητο αυτό, δεν παύει να είναι και ψυχοφθόρο.

Γι' αυτό σήμερα θα μιλήσουμε για ένα ιστολόγιο που είναι ό,τι πρέπει για να πολεμήσουμε την κατάθλιψη που φέρνει η μεμψιμοιρία και η καταστροφολογία. Ένα ιστολόγιο που θα φέρει σε κάθε πρόσωπο ένα χαμόγελο ή που ακόμα περισσότερο θα γίνει ένα γερό γέλιο όπως μετά από ένα καλό ανέκδοτο.

   Η γνώση είναι δύναμη.

   Φανταστείτε μια βιβλιοθήκη τόσο μεγάλη ώστε εκείνη της Αλεξάνδρειας να δείχνει μπροστά της παιδική συλλογή. Σκεφτείτε τον πλούτο των γνώσεων που θα έχουν συσσωρευθεί μέσα της. Αναλογιστείτε πόσο ισχυρός θα γινόταν κάποιος κατέχοντας όλη αυτή τη γνώση. Για να αποφευχθεί αυτό το γεγονός επτά φύλακες κατέχουν τα κλειδιά για τον κρυμμένο αυτό θησαυρό της γνώσης.

   Αλλά κανένα μυστικό δεν μένει για πάντα μυστικό και ένας αδίστακτος άνθρωπος μεταχειρίζεται κάθε μέσον για να τον αποκτήσει. Απέναντί του στέκεται πια μόνο ένας αντίπαλος....

   Όπως καταλάβατε ακόμα ένα βιβλίο ήρθε να προστεθεί στα προς κατέβασμα βιβλία από την Νυχτερινή Πένα. Μια περιπέτεια φαντασίας αυτή τη φορά με αρκετή ιστορία αναμεμειγμένη στην πλοκή της.

   Καλό διάβασμα.

Το ένιωσα από την πρώτη σχεδόν στιγμή που σε γνώρισα, πολύ ακόμα πριν μάθω πόσο ξεχωριστό άτομο είσαι, πριν σε αγαπήσω. Ήταν μια έντονη αίσθηση να σε προστατέψω να προσέχω να είσαι καλά, να σε προσέχω. Μου έβγαλες μια πρωτοφανή τρυφερότητα που ποτέ δεν είχα αισθανθεί ως τότε. Που δεν ήξερα καν ότι την είχα, ότι ήμουν ικανός να την αισθανθώ.

Τώρα τρία και κάτι χρόνια μετά, και ενώ όχι μόνο σε γνωρίζω μα και σε αγαπώ όσο είμαι ανίκανος να εκφράσω, εξακολουθώ να το νιώθω. Μια ακαταμάχητη ανάγκη να σε προσέχω και να φροντίζω ώστε να είσαι καλά. Τόσο πολύ όσο δεν προσέχω καν τον εαυτό μου.

Και ακόμα και όταν είσαι μακριά όπως τώρα, πάντα το σκέφτομαι, πάντα ανησυχώ και θέλω να είσαι καλά. Γιατί όταν εσύ είσαι καλά είναι όλα σωστά και όπως πρέπει στον κόσμο αυτό πριγκίπισσά μου.

Πόσο μπορεί να αντέξει κανείς στο κρύο και το σκοτάδι; Δεν ξέρω. Εγώ κάθομαι ώρες με τη συνοδεία και των δυο. Το σκοτάδι είναι πιο φιλικό, σε τυλίγει στερώντας σου τη δυνατότητα να δεις οτιδήποτε, σαν να είσαι η μόνη ύπαρξη στον κόσμο. Το κρύο σε πονάει κιόλας. Αλλά εγώ δεν κρυώνω. Όσο για το σκοτάδι, είναι παλιός φίλος. Το έχω συνηθίσει.

Κάθομαι στο σκοτάδι και αγνοώ το κρύο που προσπαθεί σαν το σκοτάδι να εισχωρήσει μέσα μου. Σκέφτομαι εσένα, πάντα εσένα.

Σκέφτομαι το γλυκό σου πρόσωπο, ξέρω κάθε του γωνιά, κάθε έκφραση, κάθε του χαμόγελο, κάθε συνοφρύωμα. Αρκεί να κλείσω τα μάτια μου για να το δω ολοζώντανο μπροστά μου. Το ξέρω τόσο καλά, πως το φωτίζει το χαμόγελό σου, πως τρέμουν λίγο τα χειλάκια σου στο παράπονο, πως είναι οι γραμμές του κάτω από τα ακροδάκτυλά μου.

Το σκέφτομαι στο σκοτάδι, σε κάθε σκοτάδι που συναντώ και παίρνω δύναμη, γιατί όταν χαμογελάς είναι σαν να μου χαμογελάει το σύμπαν.

Έξω η νύχτα έχει προχωρήσει, ο κόσμος κοιμάται ή ετοιμάζεται να το κάνει. Αλλά δεν τους ενδιαφέρει ο κόσμος, εκείνοι είναι οι δυο τους και αυτή τη στιγμή αυτό αποτελεί όλον τον κόσμο γι' αυτούς.

Την κοιτάζει, ποτέ δεν χορταίνει να την κοιτάζει. Στο ελάχιστο φως του δωματίου το δέρμα της έχει το χρώμα του μεστού μελιού και τα μαλλιά της δείχνουν πιο σκούρα, του θυμίζει μυθική νύμφη. Την κοιτάζει καθώς ξαπλώνει δίπλα του, είναι τόσο όμορφη. Την αγκαλιάζει και εκείνη χώνεται στην αγκαλιά του.

-Σε αγαπώ πολύ, της λέει.

-Αλήθεια;

-Σε αγαπώ πάρα πολύ πριγκίπισσά μου, τη βεβαιώνει και τη χαϊδεύει στα μαλλιά της και μετά στο βελούδινο δέρμα της. Νιώθει την ένταση στο σφιγμένο σώμα της, και θέλει να την διώξει. Την χαϊδεύει απαλά και καθησυχαστικά.

-Με θέλεις ακόμα;

-Πάντα.

-Και δεν μου κρατάς κακία; ρωτάει.

-Όχι, ποτέ, δεν σου θυμώνω.

Τη νιώθει να χαλαρώνει μέσα στα χέρια του. Την τραβάει πιο κοντά του και αυτή έρχεται, σαν μικρό παιδάκι που θέλει να νιώσει σιγουριά. Γίνεται ένα μικρό ζεστό κουβαράκι στην αγκαλιά του. Νιώθει την ανάσα της στο λαιμό του. Γίνεται πιο αργή καθώς αποκοιμιέται ενώ τη χαϊδεύει. Τώρα θα κοιμηθεί και εκείνος, δεν θα την αφήσει από την αγκαλιά του όλη νύχτα όπως κάνει πάντα.

-Σε αγαπώ πολύ γλυκιά μου πριγκίπισσα, της ψιθυρίζει και εκείνη μέσα στον ύπνο της χαμογελάει.

Άλλος ένας μήνας έφτασε στο τέλος του, από μιας απόψεως με μια ξεχωριστή μέρα μιας και θα περάσουν τέσσερα χρόνια για να ξαναέρθει. Από αυτής της πλευράς το σημερινό ιστολόγιο είναι επίσης σπάνιο μιας και είναι το μακροβιότερο από όσα έχω ως τώρα παρουσιάσει.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Ássos ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2007. Στην αρχή με μικρά κομματάκια αναγνωριστικά, ήταν και καινούρια τότε η ιδέα των ιστολογίων, και μετά με πλήρη ροή και λειτουργία.

Θέμα του είναι η χώρα μας από κάθε άποψη. Όπως λέει και η μετωπίδα του ιστολογίου, παρουσιάζεται ο άνθρωπος και μια ευρεία γκάμα της δραστηριότητάς του από τη γευσιγνωσία στη θρησκεία και από τον εθελοντισμό ως την φιλανθρωπία προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Τονίζει ότι μόνο η πολιτική και οι αγκυλώσεις της δεν έχουν θέση στο περιεχόμενο του ιστολογίου. Έτσι περιλαμβάνει άρθρα για όσα συμβαίνουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, δράσεις για την ανακούφιση των ασθενέστερων και ενημέρωση.

Για περισσότερες πληροφορίες και μια προσωπική άποψη δεν έχετε παρά να τον επισκεφθείτε στο: http://assosgreek.blogspot.com/

Απόψε καθώς ξεκινούσα να ανεβάσω το καινούριο βιβλίο που θα διατίθεται για ελεύθερο κατέβασμα, διαπίστωσα ότι είχα υποπέσει σε μια μεγάλη παράλειψη. Τον προηγούμενο μήνα όταν έβαλα τους τρεις πρώτους τίτλους ξέχασα να πω δυο λόγια για τον καθένα.

Τώρα λοιπόν, πριν από τον καινούριο τίτλο θα μιλήσουμε για τους τρεις που προηγήθηκαν.

Στην Άκρη Του Κόσμου. Ένα πλοίο χάνεται μαζί με το πλήρωμα και το φορτίο του στα παγωμένα νερά της Ανταρκτικής. Η αποστολή που οργανώνεται για να βρει τι έγινε ξεκινάει αμέσως σχεδόν. Αλλά δεν έχουν όλοι τους ίδιους σκοπούς ή τα ίδια σχέδια.

Ταξιδιώτες Των Κόσμων. Στην προσπάθειά τους να νικήσουν έναν σατανικό μάγο μια ομάδα Ιπποτών μπλέκει σε μια θανάσιμη περιπέτεια. Δυο σύντροφοί τους εξηκοντίζονται σε έναν ξένο και εχθρικό κόσμο. Τώρα πρέπει να νικήσουν τον μάγο για να φέρουν πίσω τους δικούς τους, θα τα καταφέρουν; Θα καταφέρουν εκείνοι οι δυο να επιζήσουν στο νέο τους περιβάλλον ως που να γίνει αυτό;

Τα Χρονικά Της Εσπέρια Ι – Η Συνωμοσία Της Σκιάς. Το βασίλειο της Εσπέρια απειλείται από μια συνωμοσία που υφαίνεται από έναν προδότη αλλά και σκοτεινές δυνάμεις. Μπορεί να εμποδίσει κανείς την πτώση του βασιλείου ή όλα έχουν ήδη χαθεί;

Αυτά για τους τρεις τίτλους που μπήκαν τον προηγούμενο μήνα. Ας δούμε και το σημερινό.

Επικίνδυνο Ταξίδι. Την ώρα που η νεαρή Αγγέλα πλησιάζει στον τοκετό και διαπιστώνει ότι θα έχει επιπλοκές δυο φίλοι πετάνε με ένα μικρό αεροπλάνο ενώ έχει σταματήσει κάθε πτήση και είναι ξαφνικά η μόνη ελπίδα της για να φτάσει σε νοσοκομείο. Θα γίνει αυτό εγκαίρως όμως για να σωθεί η μητέρα και το παιδί που είναι καθ' οδόν;

Αυτές είναι με λίγα λόγια οι τέσσερις ιστορίες μας, καλή ανάγνωση και ραντεβού τον επόμενο μήνα με ακόμα έναν τίτλο.

Έτσι όπως είμαι καθηλωμένος στο κρεβάτι δεν μπορώ να κάνω και πολλά άλλα πράγματα από το να σκέφτομαι και όπως πάντα οι σκέψεις μου γυρίζουν σε' σενα.

Αχ να ήξερες πόσο μου λείπεις, το άγγιγμα των απαλών χεριών σου, το χέρι σου μέσα στο δικό μου. Πόσο θέλω να ακούσω τη γλυκιά σου φωνή, πόσο θέλω να σε ακούσω να γελάς, να μαντεύω στην αλλαγή της φωνής σου το χαμόγελο.

Δεν ξέρεις πόσο μου λείπουν όλα αυτά και πολλά ακόμα. Οι βόλτες μας, οι ήσυχες στιγμές αγκαλιασμένοι, το να μιλάμε για τόσα πολλά πράγματα. Να μιλάμε για βιβλία. Να σχεδιάζουμε τι θα διαβάσουμε.

Ο πυρετός ρημάζει το σώμα μου, τα αντιπυρετικά δυστυχώς δεν με πιάνουν και έτσι δεν λιγοστεύει. Με έχει στεγνώσει σαν να ήμουν κάτω από τον ήλιο στην έρημο. Οι σκέψεις αρχίζουν και αυτές να μπερδεύονται.

Είναι τόσα αυτά που μου λείπουν όταν είσαι μακριά. Αλλά αυτή τη στιγμή θα έδινα πολλά να ήσουν εδώ, να κρατάς το χέρι μου στα δικά σου. Το δροσερό σου άγγιγμα θα ήταν καλύτερο από κάθε φάρμακο. Αλλά δυστυχώς αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Αγγίζω τη μπουκλίτσα από τα μαλλιά σου, πάντα την έχω μαζί μου. Είναι σαν να σε έχω πάντα μαζί μου όπου και αν πηγαίνω. Θυμάμαι τη στιγμή που μου την έδωσες.... Οι σκέψεις μου μπερδεύονται. Ο πυρετός κατακτάει νέα ύψη.

Βυθίζομαι σε ένα πηκτό σκοτάδι, το λήθαργο του υψηλού πυρετού. Οι τελευταίες μου συνειδητές σκέψεις είναι για σενα. Ελπίζω ότι όταν θα συνέλθω, όποτε γίνει αυτό θα είσαι εδώ για μένα μικρή μου πριγκίπισσα.

Χθες το βράδυ το ξενύχτισα. Όπως ξέρουν όλοι όσοι με διαβάζουν αυτό από μόνο του δεν είναι και τόσο σπάνιο, πολλές φορές η νύχτα προχωράει και' γω αφοσιωμένος στο γράψιμο δεν το αντιλαμβάνομαι. Αλλά χθες δεν το ξενύχτισα γράφοντας, ναι αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Χθες άργησα να κοιμηθώ γιατί είχα πάει σε μια αγρυπνία.

Οι εξοικειωμένοι με τα λειτουργικά έθιμα της εκκλησίας θα κατάλαβαν ήδη για τι μιλάω, για τους υπόλοιπους να εξηγήσω ότι μια αγρυπνία είναι μια περίσταση κατά την οποία σε νυχτερινές ώρες γίνονται διαδοχικά όλες οι κύριες ακολουθίες μιας μέρας, εσπερινός, όρθρος και θεία λειτουργία. Αν η αγρυπνία διαρκεί ως το πρωί λέγεται ολονυκτία.

Είναι μια μοναδική εμπειρία, μέσα στο σκοτάδι που το διακόπτουν μόνο οι μικρές φλόγες από τα κεράκια μπορείς να ξεχάσεις τον υλικό κόσμο και να αφήσεις την ψυχή σου να μεταβεί σε μια άλλη πνευματική διάσταση. Να προσεγγίσει εν σιγεί το θείο, να προσευχηθεί, να ευχαριστήσει αλλά και να δεηθεί για όλα όσα αποτελούν το σταυρό που σηκώνει, για κάθε φορτίο, μικρό ή μεγαλύτερο, ελαφρύ ή βαρύ.

Το έκανα και' γω χθες. Εναπέθεσα στη φροντίδα του Υψίστου τα όσα με βαραίνουν, τα όσα κουβαλώ, τις ανησυχίες μου και την έννοια για τα πρόσωπα που αγαπώ. Και είμαι σίγουρος ότι θα με ακούσει.

Αυτή η ενότητα έκλεισε αισίως δεκαοκτώ μήνες και σε αυτό το διάστημα παρουσίασε δεκαεπτά ιστολόγια ( μιας και μία φορά είχαμε ανασκόπηση των ιστολογίων που είχαν ήδη παρουσιαστεί ). Όλα τα ιστολόγια που έχουν παρουσιαστεί ως τώρα επιλέχθηκαν για τα κείμενά τους, λογοτεχνικά ή προσωπικά.

Το σημερινό όμως διαφέρει, δεν είναι ένα ιστολόγιο με κείμενα αλλά με άρθρα, άρθρα μάλιστα ενός συγκεκριμένου είδους. Ας το πάρουμε από την αρχή, το όνομά του είναι konsoulito και προέρχεται από το όνομα του δημιουργού του. Περιλαμβάνει πολλά άρθρα για τεχνολογικά θέματα που αφορούν υπολογιστές, από θέματα λογισμικού ως μικρά κόλπα με το πληκτρολόγιο.

Δεν χρειάζεται για να είσαι ειδικός για να σου φανεί χρήσιμο, αρκεί να ασχολείσαι με υπολογιστή ακόμα και αν είναι μόνο για να γράφεις, όπως εγω, και θα βρεις πράγματα που σου είναι χρήσιμα. Για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε περί τίνος πρόκειται δεν έχετε παρά να το επισκεφθείτε στο: http://konsoulito.gr/