Δεκαπενθήμερο

Author: Νυχτερινή Πένα /

Οι πρώτες δεκαπέντε μέρες του χρόνου περάσανε κιόλας, το ένα εικοστό τέταρτό του, λίγο οι γιορτές λίγο η επιστροφή στην καθημερινή νορμάλ ζωή του καθενός δεν άφησαν να συνειδητοποιήσει κανείς πόσο γρήγορα πέρασαν. Αλλά μήπως συνέχεια δεν συμβαίνει αυτό; Δεν περνάει ο καιρός και λέμε μα πότε πέρασαν οι μέρες;

Ας μην το κάνουμε πια! Με την αρχή του νέου έτους ας υποσχεθούμε ο καθένας στον εαυτό του να αξιοποιούμε το χρόνο μας στο έπακρο, να μην τον αφήνουμε να χάνεται μάταια αλλά να τον αξιοποιούμε σε όσα μας θέλγουν και σε όλα όσα δεν προλαβαίνουμε γιατί δεν είχαμε χρόνο.

Ανσίιν 1.2 Τα Φαινόμενα Απατούν ( συνέχεια )

Author: Νυχτερινή Πένα /

-Καίριο χτύπημα! είπε ο Άλαν Φον Γκράιχμ – Τόμσον. Ασπίδες κάτω. Ανταποδίδουν πυρά.
Το Ανσίιν δέχθηκε το πλήγμα στις απίδες.
-Ελάχιστες ζημιές στο κατάστρωμα έξι ανέφερε ο Φον Γκράιχμ.
Μια νέα ακτίνα φέηζερ χτύπησε το άλλο σκάφος προκαλώντας μια αρκετά ισχυρή έκρηξη που ανάγκασε το άλλο σκάφος να σταματήσει και να μείνει ακίνητο.
-Οπλικά συστήματα εξουδετερώθηκαν, κινητήρες δίνης επίσης.
-Ανοίξτε πάλι κανάλι επικοινωνίας, είπε ο Άιαν.
-Κανάλι ανοιχτό, είπε ο Άλαν.
-Είμαι Άιαν Κάμπελ κυβερνήτης του USS Ανσίιν της Ομοσπονδίας Πλανητών, μας επιτεθήκατε δύο φορές χωρίς πρόκληση εκ μέρους μας. Είμαστε σε θέση να σας καταστρέψουμε τώρα αλλά δεν είναι αυτό που επιδιώκουμε. Ζητάμε φιλικές σχέσεις με όλα τα έλλογα είδη. Γιατί μας επιτεθήκατε;
-Οπτική επαφή επιβεβλημένη; ήρθε η απάντηση. Η μετάφραση του παγκόσμιου διερμηνέα δεν έκρυβε την τραχύτητα της μητρικής γλώσσας του λαού αυτού.
-Προτιμούμε ναι αλλά αν σας είναι δύσκολο μας αρκεί και η ηχητική, απάντησε ο Άιαν προσπαθώντας να διατηρήσει την επαφή αυτή τώρα που είχε ξεκινήσει. Γιατί μας επιτεθήκατε; Ποιοι είστε και τι θέλετε;
-Είμαστε οι Νούκινς, σας επιτεθήκαμε γιατί είστε σύμμαχοι των σφετεριστών. Ήρθατε σε βοήθειά τους όταν κάλεσαν γι’ αυτήν.
-Δεν είμαστε σύμμαχοι των κατοίκων του πλανήτη αυτού αλλά είναι αλήθεια ότι ακούσαμε την κλήση τους για βοήθεια.
-Άρα παραδέχεστε ότι είσαστε εδώ γι’ αυτό; Υπήρχε μια νότα αποφασισμένης αψηφισιάς στη φωνή. Μπορεί να ήταν ηττημένοι και στο έλεος του αντιπάλου τους αλλά ένιωθαν δικαιωμένοι αποδεικνύοντας ότι είχαν πράξει καλώς. Ή απλώς ήταν μια ανθρωπομορφική εκτίμηση; Ο Άιαν θύμισε στον εαυτό του πως ήταν επικίνδυνο να κρίνεις με τα ανθρώπινα κριτήρια τις εκφράσεις άλλων ειδών ακόμα και αν ήταν από εκείνα που έμοιαζαν με τους ανθρώπους πόσο δε για τους Νούκινς για τους οποίους ελάχιστα ήταν γνωστά και όλες οι επαφές ήταν εξ’ αποστάσεως ώστε κανένας να μην τους έχει δει.
-Δεν θα τους βοηθήσουμε άκριτα ή εν αδίκω, αντέτεινε ο Άιαν. Αλλά αφού βάλλατε εναντίον μας αμυνθήκαμε.
-Αν δεν είσαστε σύμμαχοί τους αποσυρθείτε γιατί θα υποστείτε τις συνέπειες.
-Δεν είστε σε θέση να μας απειλήσετε, είπε ξερά ο Άιαν, όπως νομίζω ότι ήδη αποδείχθηκε. Γιατί δεν μας λέτε τι αναζητείτε αντί να προσπαθείτε  να μας εκφοβίσετε;
-Αναζητούσαμε τους σφετεριστές που κλέψανε από εμάς έναν κρύσταλλο Ζλιθονίου.
Ο Άιαν έριξε μια ματιά στους αξιωματικούς του πληρώματός του που απορούσαν το ίδιο με εκείνον, κανένας δεν είχε ακούσει για κάποιο τέτοιο στοιχείο ή συσκευή.
-Τι είναι ο κρύσταλλος Ζλιθονίου και πότε σας τον έκλεψαν; Αυτός ο λαός δεν έχει την δυνατότητα διαστημικού ταξιδιού.
-Πριν από δύο περίπου από τους δικούς σας αιώνες.
-Και τους κυνηγάτε τώρα;
-Τώρα τους εντοπίσαμε και θα πάρουμε αυτό που είναι δικό μας. Εδώ και τώρα θα τελειώσει η ιστορία αυτή!

Οι περισσότεροι άνδρες άρχισαν να τρέχουν προς τα κοντινότερα κτίσματα, ο Μαξιμίλιαν όφειλε να παραδεχθεί πως αυτός ο λαός είχε υψηλά ανεπτυγμένη αίσθηση αλληλεγγύης όλες οι πόρτες ήταν ανοιχτές για να καταφύγουν εκεί, αλλά κάποιοι άλλοι βγήκαν στο δρόμο κουβαλώντας ένα είδος πιστολιού ο καθένας. Έβαλαν με αυτό κατά του δράκου.
Μέσα στον εκκωφαντικό ήχο των βολών που παρήγαγαν πράσινες ακτίνες και χτυπούσαν το δράκο και τις φωνές στο δρόμο γύρω τους οι τρεις αξιωματικοί του Ανσίιν ήταν αδύνατον να μιλήσουν και να ακουστούν. Ο Μαξιμίλιαν έκανε νόημα στους υπόλοιπους να καταφύγουν σε μια γωνιά.
-Έχουν αναπτύξει τα όπλα τους αν μη τι άλλο, σχολίασε μόλις οι τρεις τους βρέθηκαν μακριά από κάθε άλλον.
-Όχι πάρα πολύ, είπε ο Σμιθ, είναι αντίστοιχα της ρύθμισης 4 των ατομικών φέηζερ. Ανίκανα να βλάψουν ένα διαστημικό σκάφος αλλά πολλά μαζί μπορούν να θερμάνουν τις ασπίδες κάτι που είναι, εικάζω, ο λόγος που αναγκάστηκαν να σταματήσουν την προηγούμενη επίθεσή τους.
-Τι κάνουμε τώρα; ρώτησε η Αλένια.
Μια φλόγα ξεπετάκτηκε από το ανοιχτό στόμα του δράκου και χτύπησε τον κρύσταλλο που δεν φάνηκε να παθαίνει τίποτα.
-Προσπαθεί να καταστρέψει τον κρύσταλλο! φώναξαν οι άνδρες και επέτειναν την προσπάθεια να χτυπήσουν τον εισβολέα.
Ο Σμιθ είχε ωστόσο διαφορετική γνώμη.
-Εντοπίζω ίχνη ιονισμού, δεν νομίζω ότι προσπαθεί να τον καταστρέψει, προσπαθεί μάλλον να σταματήσει την  λειτουργία του για να μπορέσουν να τον διακτινίσουν.
-Πρέπει να τους αφήσουμε ή να τους εμποδίσουμε; ο Μαξιμίλιαν έριξε μια ματιά γύρω. Κανένας δεν τους πρόσεχε και ο ύπαρχος του Ανσίιν έβαλε το χέρι του μέσα στα ρούχα του όπου ήταν κρυμμένος ο πομπός στο σήμα του αστροστόλου. Κρος, προς Ανσίιν, είπε δυνατά για να ακουστεί πάνω από τον χαμό της μάχης.

Ο Άιαν δεν χρειαζόταν τις ψυχολογικές γνώσεις της Αλένια για να καταλάβει ότι οι άγνωστοι Νούκινς είχαν εξοργιστεί με την κλοπή και με τα εμπόδια που έβρισκαν στο να ανακτήσουν ότι ήταν δικό τους.
-Πως ξέρουμε ότι ήταν δικό σας και το κλέψανε; Πως ξέρουμε ότι δεν είστε εσείς που επιχειρείτε να κλέψετε μια ξένη ιδιοκτησία;
-Αρκετά! Ο κρύσταλλος είναι δικός μας και θα τον πάρουμε! Αν συνεχίσετε να μας αντιτίθεστε θα έχετε να αντιμετωπίσετε τον στόλο της Υψηλής Εποπτείας.
-Είστε σίγουροι ότι θα βγείτε νικητές από μια τέτοια σύγκρουση; ρώτησε ο Άιαν. Είδατε τις δυνατότητες αυτού του σκάφους.
Σιωπή υποδέχτηκε την δήλωση αυτή. Οι Νούκινς προφανώς αντιλαμβάνονταν την ανωτερότητα του Ανσίιν στην περίπτωση μιας μάχης και αναμετρούσαν τις πιθανές λύσεις. Προφανώς αποφάσισαν να δοκιμάσουν να κερδίσουν στο σκοπό τους, τους καινούριους αντιπάλους που αντιμετώπιζαν γιατί απάντησαν:
-Θα ήταν μια μεγάλη και ανώφελη σπατάλη πόρων και ζωών.
-Μπορεί να αποφευχθεί, είπε ο Άιαν, μπορούμε να βρούμε μια άκρη. Αλλά πρέπει να βεβαιωθούμε ότι πραγματικά σας ανήκει ο κρύσταλλος.
Η κλήση του Μαξιμίλιαν από την επιφάνεια του πλανήτη ακούστηκε στη γέφυρα, ο Άιαν έκανε γρήγορα ένα νεύμα στον Άλαν να διακόψει την επικοινωνία με το άλλο σκάφος.
-Ακούω ύπαρχε, είπε, αλλά γρήγορα γιατί προσπαθούμε να έρθουμε σε συνεννόηση με τους επιτιθέμενους.
-Έχουν επιτεθεί και πάλι στον οικισμό, είπε ο Μαξιμίλιαν, προσπαθούν να διακτινίσουν έναν κρύσταλλο.
Μια έκρηξη ακούστηκε.
-Ύπαρχε μείνετε σε απόσταση από τη σύγκρουση. Θα επικοινωνήσουμε άμεσα μόλις έχουμε κάποιες απαντήσεις εδώ.
-Μάλιστα σερ. Κρος τέλος.
Ο Άιαν στράφηκε στον Άλαν που κατάλαβε και άνοιξε το κανάλι επικοινωνίας με το άλλο σκάφος.

Ο Μαξιμίλιαν έκρυψε στα ρούχα του πάλι το σήμα του αστροστόλου και στράφηκε στους συντρόφους του.
-Ο κυβερνήτης είπε να παραμείνουμε ουδέτεροι, φαίνεται ότι εκεί πάνω υπάρχει και άλλος σκάφος σαν αυτό εδώ και προσπαθούν να διαπραγματευθούν.
Ο Σμιθ ένευσε και ο Μαξιμίλιαν έδειξε μια γωνία ανάμεσα σε δύο λιθόκτιστα κτίσματα. Έτρεξαν εκεί να είναι πιο προστατευμένοι και ο Σμιθ έστρεψε τον ανιχνευτή του πάνω στο σκάφος.

-Πλωτάρχα, είπε ανήσυχος, δίνει ισχύ στα όπλα του, αν χτυπήσει τον κρύσταλλο οτιδήποτε υπάρχει σε ακτίνα τριάντα χιλιομέτρων θα εξαϋλωθεί!

Ευχές

Author: Νυχτερινή Πένα /

Το 2013 έχει μόλις έξι λεπτά πλέον για να ολοκληρωθεί, ας το αφήσουμε να περάσει στις αναμνήσεις μας και να κοιτάξουμε με αισιοδοξία το νέο έτος που θα έρθει. Εύχομαι σε όλους να φέρει ό,τι καλύτερο, με χαρά και ευτυχία και κυρίως υγεία.

Ιστολόγιο του μήνα – Δεκέμβριος 2013

Author: Νυχτερινή Πένα /

Εξαιρώντας την κυριολεκτική έννοια της μαγείας που αλλού την χρησιμοποιούμε την έννοια; Στην μουσική της οποίας είναι αναμφισβήτητη η μαγεία αλλά και – στην αγαπημένη μου – στις λέξεις. Η μαγεία των λέξεων είναι η πιο δυνατή για εμάς που γράφουμε.

Για έναν τέτοιο μάγο θα μιλήσουμε σήμερα. Η μαγεία του είναι γραπτή και ξόρκια του οι λέξεις. Σε ποιητική μορφή μάλιστα. Μιλάω για τον μάγο. Ασκεί τη μαγεία του αρκετό καιρό, ξεκίνησε από το Νοέμβριο του 2009 και από το μαγικό του εργαστήρι έχουν ξεπηδήσει εκατοντάδες στίχοι μιας και εκφράζει όλα όσα των απασχολούν, τον συγκινούν, τον ενδιαφέρουν ή τον συναρπάζουν με ποιήματα. Αν αγαπάτε την ποίηση και τα πλούσια συναισθήματα αφεθείτε στα ξόρκια του μάγου εδώ: http://nikitassoul.blogspot.gr 

Μια Πολυδιαβασμένη Ανάρτηση

Author: Νυχτερινή Πένα /

Τα κείμενα που γράφω στο ιστολόγιό μου αυτά τα χρόνια τυγχάνουν μικρής ή μεγάλης ή και πιο μεγάλης αναγνώρισης. Αλλά αυτό που έχει μακράν την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα είναι ένα ποίημα που έγραψα στις 2 Φεβρουαρίου 2011 και δημοσίευσα κιόλας την ίδια μέρα με τίτλο Αδερφική Αγάπη. Αξίζει να το θυμηθούμε ξανά:
Αδερφική αγάπη,
μια δυνατή φωτιά
που πάντοτε καίει
όσο και αν φυσάει το αγέρι.

Πάντοτε σε ζεσταίνει
και σε τονώνει
μ' ό,τι η ζωή
και αν σε φορτώνει.

Γιατί πάντα τ' αδέρφι σου,
αγόρι ή κορίτσι,
για' σενα είναι εκεί
ποτέ δεν θα σ' αφήσει.

Ο αδερφός ή η αδερφή
πάντα θα σε ακούει
και θα σε συμβουλεύει
γιατί σε αγαπάει
και δεν θέλει να πονέσεις.

Και αν τύχει
και φύγει μακριά
θες γρήγορα να γυρίσει,
δεν θες να είναι μακρια
δεν θέλεις να σ' αφήσει.

Ανακοίνωση

Author: Νυχτερινή Πένα /

Με αφορμή έναν έλεγχο που έκανα στους συνδέσμους για τα βιβλία προς κατέβασμα, οι οποίοι λειτουργούν επί του παρόντος μια χαρά, να πω ότι αν κάποιος δοκιμάσει να κατεβάσει κάποιο και δεν λειτουργεί ο σύνδεσμος ας μου αφήσει ένα μήνυμα σαν σχόλιο ή ας μου στείλει ένα μέηλ στο williamtear@gmail.com και θα φροντίσω να φτιαχθεί.

Ανσίιν 1.2 Τα Φαινόμενα Απατούν

Author: Νυχτερινή Πένα /

Καθώς το μπλε φως του μεταφορέα υποχωρούσε σιγά σιγά γύρω τους μπορούσαν να δουν το τοπίο του πλανήτη.  Είχαν διακτινισθεί μακριά από την πόλη για να αποφύγουν τον εντοπισμό στο μέσο μιας πράσινης κοιλάδας. Ακολούθησαν ένα φθαρμένο από τη χρήση μονοπάτι που προχωρούσε φιδογυριστό ανάμεσα σε κομμάτια καλλιεργημένης γης. Δεν συνάντησαν κανέναν στα χωράφια ωστόσο.
Στην άκρη της κοιλάδας υψώνονταν μερικοί λόφοι, από το ελάχιστο χορτάρι που υπήρχε σε αυτούς ήταν προφανές ότι χρησιμοποιούνταν για βοσκοτόπια. Συνέχιζαν ωστόσο να μην έχουν συναντήσει κανέναν. Είδαν την Σάνα λίγο μετά αφού έφτασαν στην κορυφή του λόφου που διέσχιζε το μονοπάτι.
-Ή είναι πιο γυμνασμένοι από’ μας, είπε ο Μαξιμίλιαν φτάνοντας στην κορυφή του λόφου, ή έχουν διαφορετική μυική δομή και ανεβαίνουν εύκολα τόσο απότομα μονοπάτια.
-Πιθανόν, είπε ο κελευστής Σμιθ, οι ενδείξεις των ανιχνευτών ένδειξαν, ισχυρά σημεία ζωής ειδικά στο καρδιακό σύστημα ενδείξεων, σφυγμοί, αρτηριακή πίεση. Η αντοχή τους πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη της δικής μας.
-Μεγάλη πόλη δείχνει, είπε ο Μαξιμίλιαν, και δεν θα είμαστε εκεί μέχρι το βράδυ.
-Αν επιταχύνουμε, είπε ο Σμιθ, θα τα καταφέρουμε να είμαστε εκεί ως που να δύσει ο ήλιος.
Ο Μαξιμίλιαν έγνευσε και ξεκίνησαν προς την πόλη που ζητούσε βοήθεια.

Ο Άιαν κάθισε στην πολυθρόνα του και κοίταξε σκεπτικός τον πλανήτη όπως φαινόταν στην οθόνη. Την τελευταία ώρα όπως το Ανσίιν βρισκόταν σε τροχιά γύρω από το βόρειο ημισφαίριο του Ογκάρα 5 είχαν δει τον μεγάλο ωκεανό που κάλυπτε ολόκληρο σχεδόν το δυτικό ημισφαίριο του πλανήτη.
Ακόμα δεν είχαν κανένα νέο από το Αγαμέμνων το οποίο είχε το νου του για την επιστροφή του αγνώστου σκάφους που ερχόταν προς τον Φεράνα 3 πλησιάζοντας δια μέσου του συστήματος Όκυλ, ούτε και από την ομάδα στον πλανήτη είχαν κάτι ενδιαφέρον, ο Μαξιμίλιαν είχε αναφέρει ότι προχωρούσαν χωρίς πρόβλημα προς την Σάνα.
-Σερ, μήνυμα από τον Ογκάρα 5, είπε ο Φον Γράιχμ. Θέλουν να μάθουν πότε θα φτάσουμε και εκτιμώμενη έναρξη των διαπραγματεύσεων.
-Ενημερώστε την κυβέρνηση του Ογκάρα ότι θα καθυστερήσουμε καθώς έχει προκύψει ένα θέμα που απαιτεί την άμεση προσοχή μας. Θα έχουν νεότερα αμέσως μόλις θα ξέρουμε και εμείς.
-Μάλιστα σερ.

Είχε αρχίσει να σουρουπώνει καθώς ο Μαξιμίλιαν και η ομάδα εδάφους έφταναν στην Σάνα. Η νύχτα θα ήταν σκοτεινή παρά το πανόραμα των άστρων που ήδη φαίνονταν στον ουρανό. Υπήρχαν πολλά συστήματα κοντά στο σύστημα Φεράνα με αποτέλεσμα ο ουρανός να είναι ένα αληθινό διαμαντοκέντητο βελούδο αλλά ο πλανήτης στερούταν δορυφόρου και έτσι δεν υπήρχε φως στην μόνιμα ασέληνη νύχτα.
Η πόλη από κοντά έμοιαζε ακόμα μεγαλύτερη αλλά και πιο φιλόξενη μιας και τα κτίριά της ήταν μικρά και κανένα πιο ψηλό από ακόμα έναν όροφο πάνω από το ισόγειο. Μπροστά από τα κτίρια πάνω σε ξύλινες κολόνες βρίσκονταν δυο παράλληλες σειρές συρμάτων.
-Κάτι μεταξύ του τηλεφώνου και του τηλεγράφου της γης κατά των εικοστό και τον δέκατο αιώνα αντίστοιχα, είπε ο Σμιθ αφού έλεγξε διακριτικά με τον ανιχνευτή του τα σύρματα. Από αυτό το σύστημα ήταν το μήνυμα που λάβαμε.
Ο Μαξιμίλιαν έριξε μια ματιά γύρω, άνδρες ντυμένοι με απλά ρούχα, παντελόνια και πουκάμισα κυκλοφορούσαν για τις δουλειές τους και σταματούσαν να κοιτάξουν τους ξένους αν και κανένας δεν φαινόταν να συνηδειτοποιεί το πόσο ξένοι. Παρότι η εσωτερική τους σωματική δομή διέφερε σε πολλά σημαντικά στοιχεία από την ανθρώπινη, εξωτερικά κανένας δεν θα μπορούσε να τους ξεχωρίσει από κατοίκους της γηραιάς ηπείρου της γης ίσως μιας πιο παλιάς εποχής εξαιτίας του ρουχισμού.
-Δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να τραβήξει την προσοχή ενός άλλους πολιτισμού, σχολίασε.
-Ή δεν το είδαμε ακόμα, είπε η Αλένια.
Ο δρόμος που ακολουθούσαν ήταν ένας που τελείωνε στο άκρο της πόλης, εκεί που τους είχε φέρει το μονοπάτι που είχαν ακολουθήσει από το σημείο διακτινισμού. Φτάσανε στη διασταύρωση με έναν πολύ πιο μεγάλο που ήταν από τους κεντρικούς της πόλης προφανώς. Ο Μαξιμίλιαν και η ομάδα του έστριψαν σε αυτόν και συνέχισαν την πορεία τους στην πόλη. Δεν είχαν δει ως τώρα κάποιον που να μην είναι σε κάποιο όχημα ή σε κάποιο υποζύγιο.
-Ακόμα και αν δεν έχουν ακόμα τεχνογνωσία για οποιοδήποτε είδος οχήματος πως δεν έχουν ζώα;
-Δεν εντοπίζω άλλο σήμα σημείων ζωής από εκείνο που δίνουν οι πολίτες αυτής της πόλης, είπε ο Σμιθ.
-Περίεργο, είπε ο Μαξιμίλιαν.
-Όχι τόσο περίεργο όσο αυτό, είπε η Αλένια δείχνοντας την πλατεία που ήταν προφανώς το κέντρο της πόλης μιας και ο δρόμος κατέληγε σε αυτήν όπως και μερικοί άλλοι γύρω γύρω.
Αυτό που είχε τραβήξει την προσοχή της βρισκόταν πάνω σε ένα πέτρινο βάθρο στη μέση της πλατείας. Ένας τεράστιος κρύσταλλος στο ύψος του αντιδραστήρα ύλης – αντιύλης του Ανσίιν ήταν τοποθετημένος στο βάθρο και στην νυχτερινή ατμόσφαιρα γύρω του φαίνονταν ριπές ενέργειας που εξαπολύονταν από αυτόν και τροφοδοτούνταν στην πόλη μέσα από έναν τεράστιο αγωγό που χανόταν σε ένα κοντινό κτίριο.
-Μάλλον βρήκαμε το λόγο της επιθέσεως, σχολίασε ο Μαξιμίλιαν, πρέπει να ενημερώσουμε το Ανσίιν.
Έριξε μια ματιά γύρω και αποφάσισε να μετακινηθούν προς τη γωνία που σχημάτιζαν δύο κτίρια για να είναι προφυλαγμένοι από αδιάκριτα βλέμματα. Στράφηκαν προς τα εκεί αλλά δεν είχαν κάνει παρά μόνο μερικά βήματα όταν μερικοί άνδρες τους έκλεισαν το δρόμο.
-Ποιοι είστε; απαίτησε να μάθει ένας άνδρας με τραχιά φωνή.

-Σερ πλησιάζουν δύο σκάφη, είπε ο Φον Γκράιχμ, το σχήμα και το μέγεθος μοιάζει με το προηγούμενο που είδαμε.
-Είναι κάποιο από αυτά τα δύο;
-Δύσκολο να πει κάποιος.
-Άνοιξε κανάλι επικοινωνίας.
-Μάλιστα σερ.
Ο Άιαν σηκώθηκε από την θέση του και προχώρησε προς τους δύο σταθμούς στο εμπρόσθιο μέρος της γέφυρας.
-Υπάρχουν ίχνη πλάσματος στον εξωσκελετό του ενός σκάφους, είπε ο αξιωματικός στο σταθμό επιχειρήσεων, γεγονός που κάνει πιθανό να είναι το ίδιο σκάφος που χτυπήθηκε πριν από τα δικά μας φέηζερ.
-Υποπλοίαρχε, καμία απάντηση στο χαιρετισμό;
-Όχι σερ, είπε ο Φον Γκράιχμ. Εντός οπτικής εμβέλειας.
Ο Άιαν στράφηκε προς την οθόνη, τα δύο σκάφη πλησίαζαν, τελείως όμοια μεταξύ τους ίδια με εκείνο που είχαν αντιμετωπίσει νωρίτερα. Το ένα συνέχισε να πλησιάζει ενώ το άλλο άρχισε να χαμηλώνει με σκοπό να μπει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη.
-Ασπίδες! πρόσταξε ο Άιαν.
Η σκέψη του πήγε στους δικούς τους στον πλανήτη, με τις ασπίδες υψωμένες δεν μπορούσαν να τους διακτινίσουν πίσω αν χρειαζόταν. Την επόμενη στιγμή το Ανσίιν τραντάχτηκε ολόκληρο από τις βολές του αντιπάλου σκάφους.
-Καμία ζημιά, ασπίδες στο 71%, ανέφερε ο Φον Γκράιχμ.
-Πυρ με φέηζερ! Στοχεύστε τα όπλα τους ή δυνατόν, θέλουμε να τους μιλήσουμε και όχι να τους καταστρέψουμε.
-Μάλιστα σερ.
Το Ανσίιν ανταπέδωσε τα πυρά.

-Είμαστε φίλοι, ερχόμαστε από τη Δεανά.
-Είστε μόνο τρεις, πως μπορείτε να βοηθήσετε; είπε ο άνδρας.
-Να βοηθήσουμε σε τι;
-Δεν ξέρετε για την κατάστασή μας; Δεν έρχεστε γι’ αυτό;
-Δεν ξέρουμε τίποτα, είπε ο Μαξιμίλιαν με φαινομενική άγνοια, ερχόμαστε από τη Δεανά και είμαστε επτά μέρες τώρα στο δρόμο. Τι συμβαίνει και χρειάζεστε βοήθεια;
-Ένα τέρας, ένας δράκος από τις αρχαίες παραδόσεις σαν αυτούς που κατέστρεψαν την αρχαία πατρίδα της Λκαάν, μας επιτίθεται δύο μέρες τώρα και προσπαθεί να πάρει τον κρύσταλλο των προγόνων μας.
Με τα τελευταία λόγια ο άνδρας έκανε ένα νόημα προς τον κρύσταλλο στην πλατεία.
-Πως το φτιάξατε αυτό; ρώτησε ο Μαξιμίλιαν, δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στη ζωή μου.
-Δεν το φτιάξαμε, απάντησε ο άνδρας. Το έφεραν οι πρόγονοί μας όταν ήρθαν στον κόσμο αυτό. Αλλά μας είναι ανεκτίμητο αφού μας παρέχει όσα χρειαζόμαστε.
-Πως γίνεται αυτό; ρώτησε η Αλένια.
Δεν πρόλαβε να πάρει απάντηση καθώς ουρλιαχτά ακούστηκαν και πολλοί έδειξαν προς τα πάνω. Ένας τεράστιος κόκκινος δράκος κατέβαινε.

Χριστούγεννα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Χριστούγεννα! Ήρθαν, έφτασαν! Η σημασία της ημέρας είναι τέτοια που κάθε σχόλιο περιττεύει. Έτσι δεν θα πω τίποτα άλλο εγώ παρά μόνο καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους!

Το Χόμπιτ Η Ερημιά Του Νοσφιστή

Author: Νυχτερινή Πένα /

Η δεύτερη ταινία της τριλογίας ακολουθεί πιστά την πρώτη και το ταξίδι του Μπίλμπο και των Θόριν & Σια κατά πλάτος της Μέσης Γης συνεχίζεται με περιπέτειες όλο και πιο επικίνδυνες και μερικές φορές αστείες. Η ταινία κρατάει το ενδιαφέρον, και δεν κουράζει, είναι πιο έντονα προσανατολισμένη στη δράση και λιγότερο στο μυστήριο και την μαγική ατμόσφαιρα της πρώτης ταινίας.
Αποζημιώνει τον θεατή με την παρουσίαση πολλών και διαφορετικών τοποθεσιών, από τους σκοτεινούς τάφους του μάγου βασιλιά της Άνγκμαρ και το Ντολ Γκολντούρ ως τη Λιμνούπολη και το βασίλειο των νάνων κάτω από το βουνό και μια φρενήρη καταδίωξη στον Δασοπόταμο που απουσιάζει από το βιβλίο όπου οι νάνοι και ο αόρατος Μπίλμπο διαφεύγουν απλά με τα βαρέλια και εξ’ ου και Βαρελοκαβαλάρης ύστερα στη συζήτηση με το Νοσφιστή.
Η επίσκεψη στον Άρκο ήταν σύντομη αλλά αν στο βιβλίο είναι μεγαλύτερης διάρκειας είναι γιατί ο Γκάνταλφ του εξιστορεί όλα όσα συνέβησαν ( πράγμα που θα είχε σημασία στην ταινία αν ο Τζάκσον ήθελε να κάνει μια περίληψη της προηγούμενης ταινίας ) ενώ η περιπλάνηση στο Μίρκγουντ ήταν όντως μικρή αν και είδαμε αρκετά από τις αράχνες το περισσότερο θα ήταν μια από τα ίδια (μαζί και μια ευκαιρία για γέλιο αν βλέπαμε το πως ο Μπίλμπο τις εξαγρίωσε και τις έκανε να τον καταδιώκουν με σκωπτικά στιχάκια ).
Η Λιμνούπολη ήταν ένα από τα καλύτερα στημένα μέρη όχι μόνο στο Χόμπιτ αλλά και τον Άρχοντα. Αναδεικνύει τη ξεχωριστή ατμόσφαιρά της και το πώς λειτουργεί διαφορετικά από άλλες πόλεις των ανθρώπων. Διασκεδαστικές και οι σκηνές με τον Αφέντη και την πάντα συμφεροντολόγα σκέψη του που τονίζεται και στο βιβλίο. Βλέπουμε ακόμα το γιο του Βάρδου που θα είναι άρχοντας του Ντέηλ τον καιρό του Άρχοντα όπως αναφέρεται στο συμβούλιο του Ελρόντ.
Η είσοδος των νάνων και του Μπίλμπο στο Έρεμπορ είναι πιστή στο βιβλίο όπως και η συζήτηση του Μπίλμπο με το Νοσφιστή που είναι εκείνη στο βιβλίο που πείθει τον δράκο να «κάνει μια επίσκεψη στη Λιμνούπολη, σ’ αυτούς τους εμπόρους του γλυκού νερού.» Σοφά ο Τζάκσον αντί να κάνει μια περιπλάνηση των νάνων στο υπόγειο βασίλειό τους ακολουθώντας το βιβλίο την δείχνει μέσα από μια καταδίωξη από τον Νοσφιστή. Ίσως λίγο υπερβολικό το χτύπημα με το λιωμένο χρυσό, ένα τέτοιο πλήγμα θα τραυμάτιζε ακόμα και δράκο, αλλά είναι ένα σχέδιο αντάξιο νάνων.
Στα θετικά σημεία της ταινίας ακόμα οι αναφορές στον Άρχοντα όπως η μάχη του Γκάνταλφ με τον Νεκρομάντη – Σόρον που μοιάζει με την αντίστοιχη του μάγου με το Μπαλρόγκ στην γέφυρα του Καζάντ – Ντουμ ( μαζί με το επαναλαμβανόμενο μοτίβο που ζάλιζε λίγο αλλά αποκάλυπτε τη μορφή του Σόρον όπως την ξέρουμε από την εισαγωγή του Άρχοντα ) και η εμπειρία του Κίλι με την Τόριελ κατά τη θεραπεία του που θυμίζει την αντίστοιχη του Φρόντο όταν είναι χτυπημένος από το ξίφος του μάγου βασιλιά της Άνγκμαρ.
Το soundtrack της ταινίας δεν είναι άσχημο αν και λίγα είναι τα πρωτότυπα θέματα αφού περιέχει τα περισσότερα της πρώτης και κάποια θέματα του άρχοντα, εξυπηρετεί το σκοπό του ωστόσο και σαν επένδυση της ταινίας και σαν σύνδεση με τις άλλες.
Στα αρνητικά τώρα. Βλέπουμε έναν εξαιρετικά απαθή βασιλιά του Δασωμένου Βασιλείου πράγμα που δεν ταιριάζει με το πώς θα ανακατευθεί μετά στη μάχη των πέντε στρατιών. Επίσης ο Λέγκολας είναι εκτός χαρακτήρα, όπως παρουσιάζεται εδώ δεν είναι ο ίδιος με τον Άρχοντα, εκτός και αν η εξέλιξη θα είναι να μας δείξει πως η εξέλιξη της μάχης των πέντε στρατιών θα του αλλάξει απόψεις. Επίσης τα Ορκ είναι εκτός χαρακτήρα, πολύ ευκίνητα και ευέλικτα, και ικανά για μάχη μέρα και νύχτα οπουδήποτε. Το διαφαινόμενο ειδύλλιο Τόριελ και Κίλι όπως και οι νάνοι που έμειναν πίσω είναι επίσης παρεκκλίσεις από το βιβλίο αλλά μένει να δούμε πως θα αξιοποιηθούν.

Εν κατακλείδι κρατάμε ότι το θαυμαστό ταξίδι στη Μέση Γη συνεχίζεται και παραμένει πάντα το ίδιο συναρπαστικό όπως εκείνη τη μέρα πριν από δώδεκα χρόνια που ακούσαμε την εναρκτήρια φράση: “The World is changing…” Αναμένουμε την τρίτη ταινία που θα καλύπτει την καταστροφή της Λιμνούπολης από το Νοσφιστή και τη μάχη των πέντε στρατιών ( που θα καλύψουν όλη σχεδόν την ταινία αφού ήδη έχουμε δει τα πέντε έκτα του βιβλίου, 305 από 370 σελίδες ).

Το Χόμπιτ Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι

Author: Νυχτερινή Πένα /

Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από την ταινία, προσεγμένη όπως και η τριλογία του Άρχοντα μέχρι και τη λεπτομέρεια, ωραίες τοποθεσίες και φυσικά ένα καλό soundtrack παρότι του λείπουν τα εμβληματικά θέματα που είχε ο άρχοντας αν εξαιρέσουμε το τραγούδι των νάνων για το χαμένο τους βασίλείο και την αντίσοιχη μουσική.
Αν ο Πήτερ Τζάκσον αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων στην τριλογία να αφήσει κάποια γεγονότα έξω εδώ έχοντας ένα βιβλίο να το απλώσει σε τρεις ταινίες επεκτάθηκε και σε άλλα γεγονότα που συμβαίνουν παράλληλα με το Χόμπιτ αλλά στο βιβλίο δεν τα βλέπουμε και αναφέρονται στον Άρχοντα ή υπάρχουν απόηχοί τους εκεί.
Έτσι βλέπουμε την επίσκεψη του Ράνταγκαστ στο Ντολ Γκολντούρ και την αρχή του κακού στο Μίρκγουντ αλλά και το Λευκό Συμβούλιο.
Η ταινία δένει απόλυτα με τον Άρχοντα, από το ξεκίνημα όπου συνειδητοποιούμε σε πιο ακριβώς πρωινό ο Μπίλμπο αναθυμάται την περιπέτειά του, ως γεγονότα που έχουν αντίστοιχα στην τριλογία, το ξόρκι του Γκάνταλφ στο σπίτι του Μπίλμπο για παράδειγμα ( η αντιστοιχία αυτή παρατηρείται και στα μουσικά θέματα όπου το Σχιστό Λαγκάδι έχει το ίδιο μοτίβο ή το δακτυλίδι).
Η παρουσίαση των χαρακτήρων είναι άψογα δομημένη και ειδικά του Μπίλμπο που περνάει μια μεταμόρφωση στην περιπέτεια. Ο Γκάνταλφ είναι ο ίδιος μάγος που ξέρουμε από τη Συντροφιά όπως και ο Σάρουμαν του οποίου η συμπεριφορά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ήδη ύποπτη. Ο Ράνταγκαστ είναι τελείως αλλόκοτος κάτι που συμφωνεί και με τα βιβλία ( όπου δεν τον βλέπουμε αλλά ακούμε για εκείνον ) και όπως και στον Άρχοντα ο Σάρουμαν τον υποτιμά.
Η μόνη παρέκκλιση από το βιβλίο είναι ο Αζόγκ, σύμφωνα με το βιβλίο ο Θόριν τον σκότωσε στην μάχη της Μαύρης Τρύπας ( είναι ο γιος του ο Μπολγκ που οδηγεί τα τελώνια ( στο Χόμπιτ δεν λέγονται Ορκ) στην μάχη των πέντε στρατιών). Η αλλαγή έγινε πιθανότατα για να υπάρχει ένα πιο προσωπικό στοιχείο στην αντιπαράθεση νάνων και ορκ.

Εν κατακλείδι ήταν μια ταινία που απόλαυσα και σίγουρα θα δω και τις επόμενες δύο.