Η Εισβολή 10 - συνέχεια

Author: Νυχτερινή Πένα /


Ο Τζόναθαν σηκώθηκε από το γραφείο του. Έπρεπε να ετοιμαστεί για αναχώρηση. Πίσω από την πολυθρόνα του βρισκόταν μια σημαία των ΗΠΑ και η ιδιαίτερη του κολλεγίου. Τις ξεκρέμασε και τις δίπλωσε και τις δυο. Μετά άρχισε να συγκεντρώνει τα πράγματα που ήθελε να πάρει από το γραφείο, κυρίως βιβλία αλλά και το μαθητολόγιο του κολλεγίου, κάποια χρήματα που υπήρχαν στο γραφείο, αν και δεν έβλεπε σε τι θα μπορούσε να χρειαστεί το χρήμα πια, και την απογραφή της μικρής τους κοινότητας.

Μετέφεραν μερικά στρώμματα σε μια άλλη αίθουσα και τα φάρμακα κάνοντάς την ιατρείο αφήνοντας στο παλιό ιατρείο τα τρία πτώματα που εν τω μεταξύ γίνανε τέσσερα καθώς υπέκυψε στα τραύματά του ο αξιωματικός που είχε διασωθεί από τη βάση.
Η Τζάνις ξάπλωσε σε ένα πρόχειρο κρεβάτι και η Νάταλι ψηλάφησε την κοιλιά της. Μετά μέτρησε το σφυγμό της.
-Πόσο γρήγορα έρχονται οι συσπάσεις;
-Κάθε λεπτό.
-Ήρθε η ώρα να γεννήσεις, είπε η Νάταλι. Η κοπέλα ήταν ταραγμένη αλλά σαφώς αποφασισμένη να τα καταφέρει. Στράφηκε στην Χόουπ. Θα χρειαστώ βοήθεια, πλύνε τα χέρια σου και μετά έλα εδώ χωρίς να ακουμπήσεις τίποτα.
-Εντάξει.
-Πάρε εκείνο το βουρτσάκι και κάνε τα δάκτυλα σου στην άκρη κάτω από τα νύχια.
Η Χόουπ ξεκίνησε να κάνει την απολύμνανση των χεριών της ενώ η Νάταλι σήκωνε το φουστάνι της Τζάνις για να μην την εμποδίζει στη διαδικασία του τοκετού.

Ο Σάντερς βγήκε στην αυλή του κολλεγίου όπου οι τεχνικοί συνέχιζαν την θωράκιση των λεωφορείων. Είχαν απογυμνώσει μερικές διαφημιστές πινακίδες απότο δρόμο και την περίφραξη από μια οικοδομή για το έργο τους. Ο Μπρούστερ τον πλησίασε.
-Έχουμε νέα; τον ρώτησε.
-Στο λιμάνι γίνεται κόλαση, αλλά κρατάνε ακόμη. Τους ενισχύουν και οι δικοί μου από γύρω σπίτια.
-Εδώ πως πάμε;
-Σε λίγο θα είμαστε έτοιμοι.
-Εντάξει, καλό αυτό.
Ο Γουίλλιαμ πλησίασε. Φαινόταν προβληματισμένος.
-Τι συμβαίνει Γουίλ; είπε ο Μπρούστερ. Δεν σε έχω ξαναδεί έτσι. Σαν κάτι να σε μπερδεύει.
-Μάλιστα, οι εισβολείς ζήτησαν διαπραγματεύσεις.
-Διαπραγματεύσεις; Μετά από τόσες ωρες μάχης την οποία κερδίζουν;
-Γι’ αυτό προβληματίζομαι, δεν έχουν δείξει ως τώρα καμία τέτοια πρόθεση.
-Ίσως να είναι η παρουσία μας εδώ που τους ενοχλεί, είπε ο Μπρούστερ, ίσως θέλουν να μας διώξουν από εδώ, οι δυνάμεις που έφεραν μπορεί να μην προορίζονταν για εδώ και να θέλουν να ξεμπερδεύουν γρήγορα.
-Θα μάθουμε γρήγορα, είπε ο Σάντερς.  Πάμε να τους μιλήσουμε.

Η Τζάνις βόγκηξε και έσφιξε τα χέρια της σε γροθιές αρπάζοντας μια πετσέτα που είχε βάλει η Νάταλι για σεντόνι στο πρόχειρο κρεβατι της. Η Άλις την κοίταζε ανήσυχα.
-Άλις, είπε η Νάταλι, θέλω να μιλάς στη μαμά για να μη θυμάται ότι πονάει, μπορείς να το κάνεις αυτό;
-Ναι, είπε το κοριτσάκι. Θα της πω για τον αδερφούλη μου που έρχεται και τι θα κάνουμε μόλις μεγαλώσει.
-Δεν μπορείς να της δώσεις αναισθησία για να μην πονάει; ρώτησε η Χόουπ.
-Όχι, είπε η Νάταλι. Δεν είμαι αναισθησιολόγος και δεν ξέρω τις σωστές δοσολογίες αν την κοιμίσω μπορεί να μην είμαι σε θέση να την επαναφέρω, εξάλλου πρέπει να έχει τις αισθήσεις της. Χρειάζεται η βοήθειά της για να γεννηθεί το μωρό.
Στράφηκε στην Τζάνις.
-Άσε το σώμα σου να σε καθοδηγήσει, εκείνο ξέρει τη διαδικασία καλύτερα, όταν νιώσεις πως πρέπει σπρώξε.

Ο Σάντερς πήγε στις προφυλακές του πρώτου λόχου, απ’ όπου είχε έρθει το μήνυμα για τις διαπραγματεύσεις, μαζί με τον Άλαν, τον Γουίλλιαμ και τον Τζώρτζ Κάμπελ. Τον Μπρούστερ σαν δεύτερο στην ιεραρχία των είχε αφήσει πίσω. Εκεί τους δείξανε την εχθρική αντιπροσωπεία. Μια ομάδα εισβολέων στη μέση του δρόμου και μαζί τους τη Νάντια Κόμπτον ντυμένη με στολή σαν εκείνη των εισβολέων αν και δε φορούσε κράνος και δεν έφερε όπλο.
Ο Σάντερς προχώρησε μαζί τους τρεις συνοδούς του.  Ο Τζώρτζ σκούντηξε τον Γουίλλιαμ.
-Κοίτα στον αριστερό κρόταφό της.
Ένα κομμάτι μέταλλο σαν κουμπί έλαμπε στο σημείο εκείνο. Ο άνθρωπος της ΜΙ6 άγγιξε το τραύμα του.
-Λες αυτό πήγαν να κάνουν και σε’ μενα;
-Πιθανότατα, αν και υποψιάζομαι για άλλο σκοπό. Αυτή είναι φερέφωνο. Από εσένα θα θέλανε πληροφορίες.
-Ποιος είναι ο ηγέτης σας; ρώτησε η Νάντια με μια φωνή επίπεδη μηχανική.
-Εγώ. είπε ο Σάντερς.
-Παραδοθείτε και δεν θα πεθάνετε, θα ενταχθείτε στην παραγωγική διαδικασία.
-Ποια παραγωγική διαδικασία; Ως τώρα σκοτώνετε αδιακρίτως. Ποιος είναι ο σκοπός σας εδώ;
-Είμαστε οι Χα’ Τακ. Οι εκτελέσεις ήταν απαραίτητες για να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή. Η αντίσταση είναι ματαιη, παραδοθείτε.
-Δεν πρόκειται να παραδοθούμε. Όχι όσο θα ζει έστω και ένας από’ μας για να μάχεται.
-Πεθάνετε τότε, είπε με την ίδια παγερή φωνή η Νάντια και οι εισβολείς μαζί της σήκωσαν τα όπλα τους αλλά ο Σάντερς και οι συνοδοί του ήταν πιοο γρήγοροι. Άνοιξαν πυρ σκοτώνοντάς τους όλους εκτός από τη Νάντια.
Ο Γουίλλιαμ της επιτέθηκε και τη χτύπησε με γροθιά, εκείνη σωριάστηκε στο δρόμο έχοντας χάσει τις αισθήσεις της.
-Να την πάμε πίσω, ίσως μάθουμε τίποτα.
-Ναι, είπε ο Σάντερς, και να ξεκινήσουμε την εκκένωση. Δεν θα αργήσουν να επιτεθούν. Η άρνησή μας να παραδοθούμε πρέπει να μεταδόθηκε και έτσι πήραν τη διαταγή να μας σκοτώσουν.

-Παίρνε βαθιες ανάσες, είπε η Νάταλι, εισπνοή εκπνοή, όσο πιο αργά μπορείς, ηρεμεί το σώμα σου και βοηθάει.
Η Τζάνις το έκανε καθώς έσπρωχνε για άλλη μια φορά.
Ο σερίφης μπήκε στο αναρρωτήριο.
-Πως τα πάτε; Δόθηκε εντολή εκκένωσης.
-Εμείς εδώ δεν μπορούμε να επιταχύνουμε, είπε η Νάταλι.

0 σχόλια

Η Εισβολή 10

Author: Νυχτερινή Πένα /


10.

-Δύο χιλιάδες και οχήματα, είπε ο Σάντερς, μάλιστα. Η δική μας δύναμη αυτή τη στιγμή ανέρχεται σε κάτι παραπάνω από το ένα πέμπτο αυτών ακόμα και με τους αστυνομικούς και τους πολίτες ίσα που πλησιάζουμε το ένα τέταρτο,
-Είμαστε αμυνόμενοι και καλύτερα οχυρωμένοι, είπε ο Μπρούστερ, και διαθέτουμε και κάποιους άνδρες που είναι των ειδικών δυνάμεων και έχουμε και τα πυροβόλα.
Ο Σάντερς κοίταξε τον Βρετανό και μετά χαμογέλασε.
-Δεν είπα θα είναι εύκολο να μας καταβάλλουν αλλά θα γίνει στο τέλος, εξάλλου μπορούν να φέρουν κι άλλους ενώ οι δικές μας απώλειες θα είναι μόνιμες.
Ο Μπρούστερ έγνευσε.
-Έχουμε άλλη διαφυγή;
-Αν διώξουμε τους πολίτες εμείς θα μπορούμε να κινηθούμε πιο γρήγορα και μαχόμενοι να βγούμε από την πόλη, οι δικοί σου και η ομάδα του Σρέηντερ το κάνανε ήδη μπαίνοντας αν και παραδέχομαι όχι για τόσο δρόμο.
-Πως θα εκκενώσουμε τους πολίτες; Με τα ελικόπτερα;
-Θα χρειαστούν δεκα δρομολόγια για το καθένα, ακόμα και με το χρόνο που μπορεί η αντίσταση των ανδρών μας να εξασφαλίσει δεν ξέρω αν θα προλάβουμε.
Έμειναν όλοι σιωπηλοί για λίγο, σκεφτικοί.
-Με τους πολίτες δεν θα τα καταφέρουμε, έχουν και ηλικιωμένους και παιδιά, δεν μπορούν να κινηθούν γρήγορα, είπε ο Σάντερς. Καλύτερα να μείνουμε εδώ, αν συμπτηχθούμε γύρω από το κολλέγιο ίσως κρατήσουμε.
-Ίσως υπάρχει μια λύση, είπε ο Γουίλλιαμ. Όπως ερχόμασταν είδα ένα σταθμό λεωφορείων, υπήρχαν εννέα, δέκα.
-Silverhound, είπε ο Σάντερς, ήταν τα μεγάλα;
-Τα εξηντάρια.
-Και πάλι δεν φτάνουν, είπε ο Μπρούστερ, είμαστε πολύ περισσότεροι.
-Θα φτάσουν, είπε ο Σάντερς, ο πρώτος λόχος έχει τα μέσα μετακίνησής του ακόμα. Θα στείλω τον Σρέηντερ με την ομάδα του να τα φέρουν.

Ο σερίφης δίστασε, ήταν άριστος σκοπευτής και θα σκότωνε τον Κέρκαντρυ με μία βολή αλλά αν ακόμα και με επιθανάτιο σπασμό χτυπούσε με το νυστέρι θα σκότωνε το μωρό και ίσως και τη μητέρα. Δεν μπορούσε να το ρισκάρει αυτό. Άφησε το όπλο στο πάτωμα.
Ο Κέρκαντρυ τράβηξε όρθια μπροστά του την Τζάνις και πισωπάτησε προς την πόρτα. Ο σερίφης παρακολουθούσε τον δολοφόνο να αποδρά, φαινόταν απαθής και σχεδόν αδιάφορος αλλά στην πραγματικότητα με το μυαλό του να δουλεύει πυρετικά αναζητώντας έναν τρόπο να τον σταματήσει.
Ο Κέρκαντρυ έφτασε στην πόρτα.
-Μην δοκιμάσεις να με ακολουθήσεις, είπε στον σερίφη και πρόσθεσε, κάθισε κάτω εσύ!
Απευθυνόταν στην Χόουπ που είχε σηκωθεί όρθια και ήταν έτοιμη να του ορμήξει ακόμα και άοπλη, έμοιαζε με λέαινα που προστάτευε τα μικρά της. Ο Κέρκαντρυ δεν έτρεφε σεβασμό ή φόβο για καμία γυναίκα αλλά τώρα κατάλαβε ότι αυτή η συγκεκριμένη γυναίκα θα τον σκότωνε και με γυμνά χέρια. Ο σερίφης ήταν έτοιμος να δράσει με την παραμικρή ευκαιρία. Δεν ήταν άοπλος, είχε και δεύτερο πιστόλι περασμένο στη ζώνη του στην πίσω πλευρά της μέσης του.
Ο Κέρκαντρυ άπλωσε το χέρι του και καθώς απέτυχε να πιάσει το πόμολο γύρισε να κοιτάξει και το άλλο χέρι του απομακρύνθηκε από το σώμα της Τζάνις. Ο σερίφης δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο. Ο δολοφόνος άνοιξε την πόρτα και γύρισε πάλι να κοιτάξει .
-Άντε στην κόλαση Κέρκαντρυ, είπε ο σερίφης και πυροβόλησε.
Ο πυροβολισμός αντήχησε σαν κανονιά στον κλειστό χώρο. Ο Κέρκαντρυ τινάχθηκε πίσω με μια τρύπα ανάμεσα στα μάτια και μια έκφραση απέραντης έκπληξης στο πρόσωπό του. Το χέρι του συσπάστηκε αλλά δεν έφτασε την Τζάνις με το νυστέρι.
Μια στιγμή απόλυτης σιγής ακολούθησε και ύστερα η Τζάνις άφησε μια κραυγή πόνου.

Ο Άλαν και η ομάδα του δεν δυσκολεύθηκαν να φέρουν τα λεωφορεία στην πίσω είσοδο του κολλεγίου όπου οι τεχνικοί της ταξιαρχίας υποστήριξης ανέλαβαν να εφαρμόσουν μια ιδέα του Σάντερς, να καλύψουν τα παράθυρα με λαμαρίνες ώστε να είναι πιο δύσκολο να διαπεραστούν από σφαίρες κάνοντάς τα πιο ασφαλή για τους πολίτες. Με την οξυγονοκόλληση που είχε φέρει ένας πολίτης στρώθηκαν στη δουλειά. Θα άφηναν χώρο μόνο στον οδηγό για να βλέπει και στις πόρτες.
Στο βενζινάδικο απέναντι που είχε εγκατασταθεί η διοίκηση του δεύτερου λόχου είχαν βρει καύσιμα για να φουλάρουν όλα τα οχήματα.
-Θα βάλουμε τα λεωφορεία πέντε και πέντε και θα κινούνται στις δυο πλευρές του δρόμου, ανάμεσα τους θα μπουν τα αυτοκίνητα που δεν έχουν ούτε αυτήν την ελάχιστη θωράκιση. Τα τζιπ θα είναι στο κέντρο της φάλαγγας δεξιά και αριστερά για να μπορούν να βάλλουν και να προσφέρουν κάλυψη. Στην κορυφή θα πηγαίνει το τζιπ που φέραμε από τη βάση και στο οποίο θα επιβαίνουμε.
Ο Σάντερς έδινε οδηγίες. Ο Μπρούστερ ήταν μαζί του.
-Πως θα συντονίζουμε τόσα οχήματα;
-Ο δικός σας από την ΜΙ6 το έλυσε αυτό, τα λεωφορεία έχουν cb, ρύθμισε και ασυρμάτους του στρατού στην συχνότητα αυτή και έβαλε στα άλλα οχήματα. Κέντρο επικοινωνιών έβαλε στο βαν και δεύτερο στο τεθωρακισμένο, το οποίο μαζί με τα στρατιωτικά φορτηγά θα είναι οπισθοφυλακή.
Η εξαφάνιση της Νάντιας είχε αναφερθεί στον συνταγματάρχη αλλά με όσα είχε ήδη να φροντίσει αυτό ήταν το λιγότερο και ούτε είχε άνδρες να στείλει να την αναζητήσουν, σημασία για εκείνον είχε ότι η Έλι, που ήταν τώρα υπεύθυνη. είχε συμφωνήσει να χρησιμοποιηθεί και για αυτό το σκοπό το βαν.
Ο Γουίλλιαμ πλησίασε τρέχοντας.
-Άρχισε, είπε.
-Επιτέθηκαν;
-Στο λιμάνι, στο άγημα που έχει καταλάβει το λιμεναρχείο, ζητούν άδεια να το εκκενώσουν.
-Εγκρίνεται, να εκκενώσουν και η μοίρα να πλεύσει βόρεια για το Σαν Φραντζίσκο όπου θα τεθούν υπό τη διοίκηση εκεί.
-Έγινε, είπε ο Βρετανός και έφυγε πάλι τρέχοντας.

-Χτυπήσατε; ρώτησε ο σερίφης.
-Όχι, είπε η Τζάνις, και ευχαριστώ, σας χρωστώ την ζωή μου.
Βόγγηξε ξανά.
-Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να γεννήσω σπάσανε τα νερά.
Κάθισε αδέξια στο κρεβάτι της πάλι. Η Χόουπ τη βοήθησε να τακτοποιηθεί.
-Δεν έχουμε πια γιατρό, είπε η Τζάνις, κοιτώντας το νεκρό γιατρό και τη βοηθό του που ήταν πεσμένοι στο πάτωμα. Ο σερίφης μάζεψε το όπλο του από κάτω.
-Πρέπει να φωνάξουμε την άλλη κοπέλα που ήταν στο νοσοκομείο.
-Τη Νάταλι, είπε η Χόουπ και βγήκε τρέχοντας.
-Και πρέπει να αλλάξουμε και χώρο για ιατρείο.

Ο Σάντερς μπήκε στο γραφείο του Τζόναθαν. Ο καθηγητής ήταν σκυμμένος πάνω από έναν κατάλογο. Σήκωσε το βλέμμα του ακούγοντας τον συνταγματάρχη να μπαίνει.
-Θα έχουμε πρόβλημα με τα τρόφιμα, είμαστε πολλοί για να διαρκέσουν μέρες, μπορούμε να μάθουμε τι εφόδια έχουν οι άνδρες σας;
Ο Σάντερς κοντοστάθηκε, αυτή ήταν μια παράμτρος που δεν είχαν σκεφθεί. Θα χρειάζονταν εφόδια όπου και αν κατέφευγαν. Καλά που είχαν και τον καθηγητή να μεριμνά για τα υπόλοιπα πέρα από τη μάχη.
-Πόσο υπολογίζετε να μας φτάσουν; ρώτησε.
-Για δύο μέρες το μέγιστο.
-Θα μετακινηθούμε από εδώ, είπε ο Σάντερς, πλησιάζουν μεγάλες εχθρικές δυνάμεις. Μπορούμε να πάρουμε μαζί μας τα εφόδια; Είναι συσκευασμένα;
-Ναι, μπορούμε. Είναι σε κούτες και όσα δεν είναι θα τα συσκευάσουμε.
-Ετοιμάζουμε την μετακίνηση, πόσο σύντομα θα είστε έτοιμοι;
-Δεν θα πάρει πάνω από μισή ώρα.
-Ωραία, θα βάλουμε τα εφόδια στους χώρους αποσκευών των λεωφορείων, είπε ο Σάντερς και γύρισε να βγει.
-Συνταγματάρχα, είπε ο Τζόναθαν. θα μετακινηθώ με το δικό μου αυτοκίνητό μου, θα πάρω σε αυτό την εγγονή μου και μερικούς μαθητές μου.
-Πολύ ωραία, είπε ο Σάντερς και βγήκε. 

0 σχόλια

Το Βλέμμα

Author: Νυχτερινή Πένα /

   Ήταν κοντά ώρα ενάτη για τους Εβραίους που μετρούσαν τις μέρες σε δωδεκάωρα από έξι το πρωί σε έξι το απόγευμα και από’ κει στο πρωί πάλι. Σκοτάδι είχε απλωθεί σε όλη την γη από την έκτη ώρα και η ίδια η γη σειόταν σαν να ετοιμαζόταν να διαρραγεί σε σημείο που μακριά στην Αθήνα ο αρεοπαγίτης Διονύσιος, ο μετέπειτα άγιος, αναφωνούσε « ή Θεός πάσχει ή το παν απώλετο ».
   Στην κορυφή του Γολγοθά ο Ιησούς βρίσκεται καρφωμένος στο σταυρό. Η θεία φύση χαίρεται για τη σωτηρία των ανθρώπων αλλά και συμπάσχει με την ανθρώπινη που υποφέρει τον πόνο όχι μόνο από τα καρφιά αλλά και όσα είχαν προηγηθεί, χτυπήματα, μαστίγωμα με το τρομερό φραγγέλιο, το ακάνθινο στεφάνι και τους εμπαιγμούς στο πραιτώριο.
   Ακόμα και αυτήν την ώρα του πόνου ο θυσιαζόμενος Θεάνθρωπος δεν βλέπει γύρω του παρά μίσος και εχθρικά πρόσωπα, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι ακόμα και τώρα τον χλευάζουν, έχουν έρθει να χαρούν το θρίαμβό τους και δεν χάνουν ευκαιρία να τον μυκτηρίσουν. Ο όχλος που άγεται και φέρεται, αυτός που φώναζε το ωσαννά, λίγες ώρες πριν κραύγασε το άρον, άρον σταύρωσον αυτόν και τώρα επίσης χλευάζει μαζί με αυτούς που τον καθοδήγησαν στο ανοσιούργημα.
   Δίπλα του, ένας από κάθε πλευρά δυο ακόμα σταυροί, με δυο καταδικασμένους για εγκλήματα. Και εδώ; Παρά τον πόνο και τον επικείμενο θάνατο, και εδώ το μίσος. « Αν είσαι υιός του Θεού κατέβα από το σταυρό και σώσε και μας ».
   Μίσος παντού κάτω από τον ανταριασμένο ουρανό και πιο πέρα η Παναγία μητέρα του θρηνεί το μαρτύριο που οι αγνώμονες Ιουδαίοι επέβαλλαν στο μονογενή της. Που να κοιτάξει ο σταυρωμένος Ιησούς;
   Και όμως εκεί μέσα στο σκοτάδι υπάρχει ένα βλέμμα που κοιτάζει τον Κύριο με προσμονή και ελπίδα, ένα βλέμμα που ακόμα και στην ώρα του πάθους βλέπει σε εκείνον τον Σωτήρα. Είναι ο εκ δεξιών του ληστής. Και δεν λέει πολλά, δεν χρειάζονται. Αρκεί το «μνήσθητί μου Κύριε ». Πάνω στην μαυρίλα του Γολγοθά πόση γλυκύτητα έφερε το βλέμμα ενός ληστή!

6 σχόλια

Το Ιστολόγιο του μήνα – Απρίλιος 2013

Author: Νυχτερινή Πένα /


Ο όρος αλχημιστής μπήκε στο λεξικό στον ύστερο Μεσαίωνα και την Αναγέννηση με τον πιο ονομαστό να είναι ο Παράκελσος αν και διαβασμένοι ξέρουν ακόμα τον Νίκολας Φλαμέλ, τον σερ Τζων Ντι και άλλους. Σκοπός των αλχημιστών ήταν η μετατροπή των μετάλλων σε χρυσό αλλά και καμία επιστήμη δεν τους ήταν αδιάφορη. Ήταν επιστήμονες της εποχής τους.
Προς τι η ιστορική αναδρομή; Διότι σήμερα θα μιλήσουμε για έναν Αλχημιστή. Είναι και εκείνος επιστήμονας, ίσως γι’ αυτό διάλεξε το όνομα αυτό. Σαν μέλος του χώρου είναι αρκετά παλιός, ξεκίνησε πέντε χρόνια πριν, δηλαδή τον Απρίλιο του 2008, αυτός είναι ο γενέθλιος μήνας του και ευχόμαστε να ζήσει πολλούς ακόμα.
Άνοιξε την πόρτα του με ένα κείμενο για τη χαρά της ανακάλυψης που η επιστήμη προσφέρει σε εκείνους που την υπηρετούν και από τότε συνέχισε με πολλά κομμάτια για πράγματα που του αρέσουν ή το αντίθετο, για τις εξελίξεις στην καθημερινότητα ή σε γεγονότα, ακόμα και για μουσικά κομμάτια που ικανοποιούν το μουσικό του αισθητήριο. Το εργαστήριο του Αλχημιστή θα το βρείτε εδώ: http://alchemist32.blogspot.gr/

0 σχόλια

Η Εισβολή 9 - συνέχεια

Author: Νυχτερινή Πένα /


Η Ντέηνα είχε μόλις παρκάρει την μηχανή της όταν άκουσε να τη φωνάζουν. Γύρισε και αντίκρισε την Νάταλι να τρέχει προς το μέρος της. Κάλυψε γρήγορα και εκείνη λίγη από την απόσταση και άρπαξε την Νάταλι στην αγκαλιά της.
-Δεν ξέρεις πόσο φοβήθηκα για’ σενα.
Την έσφιξε στην αγκαλιά της και μετά αναζήτησε τα χείλη της. Τη φίλησε λαίμαργα, μη μπορώντας να χορτάσει την αίσθηση του να την έχει και πάλι κοντά της, παραδομένη στην ανακούφιση που ήταν σώα και αβλαβής. Όταν άφησε τα χείλη της την κράτησε κοντά της με το πρόσωπο στα μαλλιά της, μυρίζοντας το άρωμά της. Ανασαίνοντας αργα.
Ήταν η πρώτη φορά που φιλούσε τη Νάταλι δημόσια αλλά ο κόσμος είχε έρθει ανάποδα και όλα είχαν αλλάξει, οι κοινωνικές συμβατικότητες ήταν πλέον ανούσιες και άχρηστες.
Συνέχισε να την κρατάει, κανένας δεν έδωσε σημασία στο παθιασμένο φιλί, ούτε καν ο Κρις με τον Άλεξ που περνώντας δίπλα τους με τα όπλα έτοιμα πήγαιναν να πάρουν το ελικόπτερο.

-Το τραύμα είναι επιφανειακό, είπε ο γιατρός εξετάζοντας τον Γουίλλιαμ. Αλλά βλέπω εδώ κάτι ίχνη.... Έκανες ποτέ κάποια επέμβαση με χρήση νανοτεχνολογίας;
-Όχι, γιατί;
-Βλέπω εδώ κάτι ίχνη που έχουν παρατηρηθεί μόνο σε ασθενείς που δοκιμάστηκε η νέα πειραματική ακόμα τεχνολογία.
-Όχι, δεν έχω κάνει κάτι τέτοιο, είπε ο Βρετανός. Μια σκέψη πέρασε από το μυαλό του για την προέλευση των ιχνών αλλά προτίμησε να την κρατήσει για τον εαυτό του προς το παρόν.
Ο γιατρός του έκανε μια ένεση για τον πόνο στο μπράτσο κι ο Βρετανός βγήκε από το ιατρείο χαρίζοντας ένα χαμόγελο στην Άλις που τον κοίταξε και κλείνοντάς της το μάτι κάτι που την έκανε να του χαμογελάσει και να τον ρωτήσει το όνομά του.
-Γουίλλιαμ Γκρέηστοουκ.
-Δεν έχω ξανακούσει τέτοιο όνομα, είπε το κοριτσάκι.
-Δεν είμαι από’ δω, της είπε, είμαι από το Ληθ. Είναι μακριά στη Σκωτία. Εσένα πως σε λένε;
-Άλις Σρέηντερ.
-Είστε Βρετανός, ρώτησε η Χόουπ.
-Ναι, απάντησε ο Γουίλλιαμ και γύρισε να την κοιτάξει. Γιατί;
-Γνωρίζετε έναν καθηγητή Χάμιλτον;
-Μάικ Χάμιλτον; Αρχαιολόγο – Αιγυπτιολόγο;
-Ναι, τον ήξεραν οι γονείς μου και..... η Χόουπ σταμάτησε. Εδώ δεν την αντιμετώπιζαν σαν τρελή αλλά αν έλεγε περισσότερα ίσως να θεωρούσαν ότι είχε δικαιολογημένα βρεθεί στο ίδρυμα. Θα ήθελα να τον βρω, είπε τελικά.
-Πήγαμε μαζί σχολείο, είπε ο Βρετανός, μόλις ξεμπλέξουμε από’ δω θα φροντίσω να σε φέρω σε επαφή μαζί του.
-Ευχαριστώ.
Ο Γουίλλιαμ πήρε το δρόμο για την αυλή για να φροντίσει το θέμα των επικοινωνιών. Βγαίνοντας από την πόρτα του κολλεγίου συνάντησε τον Άλαν που έδινε οδηγίες στους αξιωματικούς του λόχου του.
-Ο άνθρωπος που ζητούσα! Πριν λίγο γνώρισα μια μικρή δεσποινίδα με το όνομα Άλις Σρέηντερ.
-Η κόρη μου, είπε ο Άλαν και στράφηκε στους αξιωματικούς του, εντάξει επιστρέψτε στις θέσεις σας. Που είναι;
-Στο ιατρείο, μαζί με τη σύζυγό σου.
Ο Άλαν τον αγκάλιασε σφιχτά.
-Το καλύτερο νέο που είχα σήμερα. Να’ σαι καλά φίλε μου.
Ο Άλαν έφυγε τρέχοντας ενώ ο Γουίλλιαμ πήγαινε στο βαν όπου δυο δεκανείς διαβιβαστές είχαν ήδη ξεκινήσει ρυθμίσεις στον εξοπλισμό.

Η Νάντια ξεγλύστρισε από το κολλέγιο ενώ οι άνδρες του Άλαν έπαιρναν θέσεις. Ήξερε ότι δεν θα την άφηναν να φύγει με το βαν. τους ήταν χρήσιμο σε αυτήν την κατάσταση που αντιμετώπιζαν και τίποτα δεν θα τους έπειθε να της το δώσουν για να συνεχίσει το ρεπορτάζ. Έτσι είχε πάρει το dvd όπου είχαν καταγραφεί τα όσα είχε τραβήξει και έφυγε. Ήξερε προς τα που έπρεπε να πάει και προχωρούσε γρήγορα για να προλάβει να φτάσει στο σταθμό και να παραδώσει το υλικό της. Δεν είχε καταφέρει να συγκεντρώσει όσα θα ήθελε αλλά προς το παρόν θα έπρεπε να φτάσει.
Ήταν απασχολημένη με το να ετοιμάζει στο μυαλό της όσα θα έλεγε με έναν σπαρακτικό τόνο στο δελτίο και αντελήφθηκε τον επιδρομέα μόνο όταν βρέθηκε με την κάνη του όπλου του λίγο μακριά από το πρόσωπό της. Είδε με ανατριχιαστική ευκρίνια το δάκτυλό του να σφίγγεται γύρω από τη σκανδάλη και μετά, ενώ εκείνη περίμενε τον πόνο από μια σφαίρα, σταμάτησε. Ένας ήχος βγήκε από το κράνος του, σαν απασχολημένο μόντεμ. Της έκανε νόημα να προχωρήσει.
Η Νάντια υπάκουσε ανακουφισμένη που ήταν ζωντανή. Την οδήγησε προς την παραλία, πριν φτάσουν εκεί σταμάτησαν. Ο χώρος ήταν ο χώρος σταύθμευσης ενός πολυκαταστήματος που τώρα πια δεν είχε απομείνει παρά ένα καπνισμένο κουφάρι. Στη μέση βρισκόταν ένα ρομπότ που θύμιζε γιγαντιαία αράχνη. Είχε σφαιρικό σώμα, μακριά μεταλλικά πόδια και τρεις βραχίονες. Ήταν ψηλό, πιο ψηλό από τα γύρω σπίτια. Ο στρατιώτης της έκανε νόημα να γδυθεί. Η δημοσιογράφος υπάκουσε φοβισμένη, ένα μέρος του εαυτού της αναρωτιόταν τι ήθελαν από αυτή. Σίγουρα όχι σεξ, δεν ήταν άνθρωποι.
Μόλις έμεινε ολόγυμνη ένας βραχίονας του ρομπότ κατέβηκε και την άρπαξε, ένα άνοιγμα άνοιξε στο σώμα του ρομπότ για να τη δεχθεί απ’ όπου ξεχυνόταν ένα ιώδες φως.
Η Νάντια ούρλιαξε πριν χαθεί στο απόκοσμο αυτό φως.

Ο Άλαν έσφιξε στην αγκαλιά του την γυναίκα του και την κόρη του και έμειναν για πολλά λεπτά έτσι σφικταγκαλιασμένοι. Όταν τις άφησε από την αγκαλιά του η Τζάνις του σύστησε την Χόουπ.
-Χωρίς τη Χόουπ δεν θα τα είχαμε καταφέρει, μας έσωσε τη ζωή.
-Σε ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου, είπε ο Άλαν σφίγγοντας το χέρι της κοπέλας, προστάτευσες ό,τι πιο πολύτιμο έχω. Και οι Βρετανοί λένε ότι είσαι μια γενναιότατη μαχήτρια.
Η Χόουπ χαμογέλασε.
-Κατά φωνή, είπε ο Άλαν καθώς ένα ελικόπτερο ακούστηκε να προσγειώνεται στη στέγη, επέστρεψαν.
-Μπαμπά, μπορεί να έρθει να μείνει μαζί μας η Χόουπ, είπε η Άλις. Είναι μόνη της.
-Θα δούμε καρδιά μου, της απάντησε ο πατέρας της, προς το παρόν όλοι θα μείνουμε εδώ.
Ο Άλαν σηκώθηκε να φύγει, έπρεπε να γυρίσει στη θέση του.
Την ώρα που έβγαινε ο ένας Τεξανός σερίφης έφερνε τον κρατούμενό τους στο ιατρείο. Ο Κέρκαντρυ βογκούσε και είχε τα χέρια στην κοιλιά του.

-Έχουμε σύνδεση σερ.
Ο Σάντερς κάθισε στον ασύρματο ενώ ο Μπρούστερ και ο Τζόναθαν στέκονταν δίπλα του.
-Ποια είναι η κατάστασή σας συνταγματάρχα; ρώτησε ο στρατηγός Άιρονσαϊντ με τον οποίον είχαν επικοινωνήσει.
-Εγκαταστήσαμε μια βάση στο Μπέλμοντ Χάιτς και έχουμε και μια μικρή κοινότητα αμάχων μαζί μας.
-Πόσες δυνάμεις έχετε; ρώτησε ο στρατηγός και όταν ο Σάντερς του απάντησε είπε: Τίθονται στις διαταγές σας το σμήνος 11/3 που έχει καταφύγει στην παλιά βάση του Ελ Τόρο και μια μικρή ναυτική μοίρα που βρίσκεται στο λιμάνι. Συνταγματάρχα, σας διορίζω διοικητή όλων των δυνάμεων του μείζονος Λος Άντζελες, είστε οι μόνοι μέσα στην πόλη. Έχουμε απωθηθεί έξω από αυτή.
-Διαταγές, είπε ο Σάντερς προσπαθώντας να κατανικήσει το ρίγος που τον διέτρεχε. Τα πράγματα δεν πηγαίνανε καθόλου καλά αφού η πόλη είχε πέσει στα χέρια του εχθρού.
-Λίγα πράγματα μπορείτε να κάνετε συνταγματάρχα, πρώτο σας μέλημα είναι να προστατέψετε τους αμάχους.
-Μάλιστα.
-Οι Βρετανοί;
-Υποθέτω ότι δεν θα υπάρχει τρόπος να φύγουμε, είπε ο Μπρούστερ, σωστά;
-Είναι αλήθεια ταγματάρχα.
-Θα παραμείνουμε τότε.
-Χαίρομαι ταγματάρχα, έχουμε ανάγκη κάθε άνδρα που μπορούμε να βρούμε, δεν σας το κρύβω.

-Για να σε δω, ξάπλωσε και....
Ο γιατρός δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση του. Ο Κέρκαντρυ άρπαξε ένα νυστέρι και με μια κοφτή κίνηση το πέρασε από το λαιμό του. Ενώ εκείνος κατέρρεε πνιγμένος στο ίδιο του το αίμα ο Κέρκαντρυ βύθιζε το νυστέρι στο στήθος της νοσοκόμας που κρατούσε το δίσκο με τα ιατρικά εργαλεία. Ο σερίφης όρμηξε μπροστά αλλά οι δυο άλλοι ήταν ανάμεσα σε εκείνον και τον Κέρκαντρυ και δεν μπορούσε να πυροβολήσει. Η κοπέλα έπεσε στο πάτωμα με μια κραυγή και ο δολοφόνος στράφηκε στην Τζάνις. Ακούμπησε το νυστέρι στην κοιλιά της και είπε στον σερίφη:
-Πέτα το όπλο γιατί τη σκοτώνω.... και θα είναι η πρώτη φορά που με ένα χτύπημα θα κάνω δύο φόνους.

Ο Σάντερς ήταν στο γραφείο του Τζόναθαν και κοιτούσε το χάρτη της περιοχής. Οι Βρετανοί είχαν εγκαταστήσει μια σειρά θέσεων μάχης στο δρόμο προς το λιμάνι και είχαν κάνει επαφή με τη μοίρα που είχε στήσει ένα πρόχειρο στρατηγείο στο λιμεναρχείο. Οι λιμενικοί το είχαν εγκαταλείψει αλλά οι ναύτες το είχαν οχυρώσει και ήταν έτοιμοι για μάχη. Στο λιμάνι ένα αντιτορπιλικό, ένα περιπολικό και δυο τορπιλάκατοι ήταν επίσης σε θέση μάχης.
Ο συνταγματάρχης είχε επίσης επικοινωνήσει με τη βάση του Ελ Τόρο όπου το σμήνος των δέκα F16 περίμενε εντολές. Εκεί είχε καταφύγει και ένα ελικόπτερο της δασικής υπηρεσίας που είχε τώρα μετακινηθεί στο κολλέγιο.
Ο Γουίλλιαμ μπήκε στο γραφείο και φαινόταν ότι είχε έρθει τρέχοντας από το βαν.
-Άσχημα νέα, είπε.
-Πόσο άσχημα;
-Ο εχθρός αποβιβάζει νέα στρατεύματα. Πάνω από δύο χιλιάδες μαχητές και οχήματα. Έρχονται προς τα εδώ.

4 σχόλια

Η Εισβολή 9

Author: Νυχτερινή Πένα /


9.

Ο Τζόναθαν μετά το γεύμα πήγε να δει την Κάρι που ήταν ακόμα στην τάξη της, εκεί είχαν φάει οι μικροί μαθητές μαζί με τη δασκάλα τους, και έπαιζε με τους συμμαθητές της. Αφού έμεινε με την εγγονή του λίγο έκανε ένα γύρο στο κολλέγιο να δει πως ήταν τα πράγματα.
Οι άνθρωποι που είχαν καταφύγει εδώ ήταν ήσυχοι, πολλοί κοιμούνταν αποκαμωμένοι από τα όσα είχαν ως τώρα περάσει και άλλοι συνομιλούσαν με τους γύρω τους προσπαθώντας να μαντέψουν τι θα τους έφερνε το μέλλον.
Πήγαινε προς το γραφείο του όταν τον πλησίασε ο ένας Τεξανός σερίφης. Ο Τζόναθαν μάντεψε το λόγο που τον είχε κάνει να αφήσει το πόστο του.
-Έφτασαν κι άλλοι άμαχοι;
-Ναι, είπε ο Τεξανός με ένα χαμόγελο, αλλά είναι μαζί τους και μερικοί πολύ σκληροτράχηλοι άνδρες των ειδικών δυνάμεων που ήδη πολέμησαν σήμερα.
-Καλά νέα, είπε ο Τζόναθαν, πάμε να τους μιλήσω.
Ακολούθησε το σερίφη στην πύλη όπου ο άλλος σερίφης μιλούσε με τον Σάντερς. Ο Τζόναθαν πλησίασε και συστήθηκε. Ο Σάντερς συστήθηκε και έκανε το ίδιο και για τον Μπρούστερ.
-Ο σερίφης μου είπε ότι πολεμήσατε, είπε ο Τζόναθαν.
-Κάμποσο, είπε ο Σάντερς. Φέρναμε τους αμάχους εδώ για να βρουν καταφύγιο και να ριχθούμε στη μάχη. Κάναμε επαφή και με δυνάμεις της 101 που έρχονταν προς τα εδώ και στείλαμε αγγελιοφόρο σε δυνάμεις που εντοπίσαμε από αέρος.
-Θα μπορούσατε να κάνετε το σχολείο βάση σας, είπε ο Τζόναθαν, προστατεύοντας έτσι και τους αμάχους.
Ο Μπρούστερ έριξε μια ματιά γύρο.
-Δεν είναι και άσχημο, είπε.
-Και μπορούμε να το υπερασπίσουμε, όχι από μέσα αλλά απ’ έξω, με θέσεις μάχης στους γύρω δρόμους, είπε ο Σάντερς.
Ο Τζόναθαν χαμογέλασε. Οι δυο διοικητές είχαν αποδεκτεί την πρότασή του και είχαν ξεκινήσει να συζητούν το πως θα την έθεταν σε εφαρμογή.
-Θα δούμε τι δυνάμεις έχουμε στη διάθεσή μας, είπε ο Μπρούστερ, και να δημιουργήσουμε μια οχυρή θέση. Μετά αναλαμβάνουμε και επιθετικές κινήσεις κατά του εχθρού.
Ενώ οι δυο αξιωματικοί έκαναν τα σχέδιά τους οι άμαχοι έμπαιναν μέσα ανακουφισμένοι που είχαν επιτέλους βρει ένα καταφύγιο και δεν θα περιπλανούνταν στους δρόμους. Ο κύριος Πέητον τους καθοδήγησε στις αίθουσες για να εγκατασταθούν όπως είχαν κάνει και οι υπόλοιποι άμαχοι.
Σε μια άδεια αίθουσα ο γιατρός και η νοσοκόμα με τη βοήθεια της Νάταλι εγκατέστησαν ένα μικρό ιατρείο. Με τα φάρμακα που είχαν φέρει από το νοσοκομείο είχαν αρκετά υλικά για πρώτες βοήθειες και κάποιες μικρές επεμβάσεις. Με μερικά στρώματα γυμναστικής είχαν εξοπλίσει το ιατρείο τους με κρεβάτια.
Ο γιατρός είχε τώρα ασχοληθεί πιο επισταμένα με τον τραυματία αξιωματικό. Θα χρειαζόταν σίγουρα χειρουργικές επεμβάσεις για να γίνει καλά και όσο πιο άμεσα γινόταν αλλά είχε προς το παρόν σταθεροποιηθεί η κατάστασή του και δεν κινδύνευε να πεθάνει από στιγμή σε στιγμή.
Αμέσως απέκτησαν και δεύτερο ασθενή, η Τζάνις είχε αρχίσει να νιώθει τους πόνους της γέννας, ο γιατρός ήταν σίγουρος πως θα μπορούσε να την ξεγεννήσει παρότι όχι η ειδικότητά του και εκτιμούσε ότι η ώρα του τοκετού θα ερχόταν κάποια στιγμή μέσα στο επόμενο δωδεκάωρο, τη νύχτα κατά πάσα πιθανότητα.
Έτσι η Τζάνις ξάπλωσε σε ένα κρεβάτι με την Άλις και τη Χόουπ να της κάνουν παρέα αν και η δεύτερη είχε δηλώσει ότι ήθελε να πάρει μέρος στην άμυνα του κολλεγίου.

Οι Βρετανοί πεζοναύτες και οι Αμερικανοί ομόλογοί τους προχωρούσαν στο δρόμο με τα όπλα έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο αν και είχαν αρκετή ώρα να δουν εχθρό. Ο Γούλλιαμ προχωρούσε ως συνήθως από τους πρώτους. Η Ντέηνα είχε ανακτήσει τη μηχανή της αλλά την κυλούσε στο δρόμο και δεν είχε ανέβει θέλοντας να κάνει οικονομία στη βενζίνη μιας και δεν ήξερε πότε θα είχε την ευκαιρία να ξαναγεμίσει το τεπόζιτό της.
Ο Βρετανός έτριψε το πλάι του κεφαλιού του με το χέρι του.
-Αυτό το πράγμα έπαψε να με πονάει σαν τραύμα και μου φέρνει πονοκέφαλο, είπε.
-Ποιο πράγμα; ρώτησε η Ντέηνα.
-Είχα μια παραλίγο θανάσιμη συνάντηση με τον εχθρό, είπε ο άνθρωπος της ΜΙ6 και εξήγησε τι είχε συμβεί νωρίτερα.

Ο Σάντερς δεν έμεινε άπραγος. Αφού όρκισε επίσημα τον Τζόναθαν επικεφαλής της μικρής κοινότητας των αμάχων, που είχαν πλέον φτάσει να αριθμούν 409 άτομα, και εφόσον είχαν καταφτάσει όχι μόνο οι άνδρες του υπολοχαγού Μπράιαντ αλλά και οι υπόλοιποι με τους οποίους είχαν κάνει επαφή, συγκάλεσε ένα πολεμικό συμβούλιο των διοικητών.
Διαπίστωσε πως είχε στη διάθεσή του τον πρώτο λόχο του πρώτου τάγματος του 327 συντάγματος, χωρίς απώλειες, και τον δεύτερο ο οποίος είχε ωστόσο χάσει το ένα τέταρτο της δύναμής του, ένα τεθωρακισμένο της πρώτης ίλης του 32 συντάγματος τεθωρακισμένων με δυο άνδρες από το πλήρωμά του, εξήντα άνδρες από διάφορες μονάδες της 426 ταξιαρχίας υποστήριξης που μετά τη διάλυση των μονάδων τους είχαν περιμαζευτεί από τον Μπράιαντ. Με τους άνδρες του πρώτου λόχου είχαν συνταχθεί και δυνάμεις του πυροβλικού που ανήκαν στο δεύτερο τάγμα του 320 συντάγματος, οι ίδιοι που είχε δει από αέρος ο Κρις και είχε συναντήσει η Νάντια με το συνεργείο της. Οι μισοί από αυτούς ήταν παρατηρητές βολής, οι υπόλοιποι χειρίζονταν δυο πυροβόλα.
-Ο πρώτος λόχος θα καλύψει το κολλέγιο από τα νότια καταλαμβάνοντας τα δυο αυτά τετράγωνα, είπε δείχνοντας σε έναν χάρτη που είχε φέρει μαζί του ο διοικητής του δεύτερου λόχου. Τα πυροβόλα θα τοποθετηθούν εδώ και εδώ, έξω από αυτη τη βίλα και στη διασταύρωση για να έχουν πεδίο βολής ανεμπόδιστο από ψηλά κτίρια. Οι παρατηρητές σε βάθος δύο τετραγώνων.
Οι δυο διοικητές εγνευσαν σοβαρά. Ο Σάντερς συνέχισε.
-Ο δεύτερος λόχος αναλαμβάνει την κάλυψη από ανατολικά. Το τεθωρακισμένο είναι η ενίσχυσή σας για μεγαλύτερη δύναμη πυρός. Θα πάρει θέση εδώ. Θα κλείσουμε το δρόμο εδώ και εδώ, αφήνουμε μια έξοδο για τα δικά μας οχήματα. Εδώ θα τοποθετήσουμε ένα πολυβόλο και εδώ τα τζιπ. Τις οχυρώσεις τις αναλαμβάνει η ομάδα της ταξιαρχίας υποστήριξης.
Ο Σάντερς σταμάτησε για μια στιγμή και μετά στράφηκε στον Μπράιαντ.
-Θέλω μια ομάδα ελεύθερων σκοπευτών στην στέγη, διάλεξε τους καλύτερους από τους δικούς σου. Το κτίριο είναι το ψηλότερο σε μια ακτίνα μερικών τετραγώνων θα έχουν πολύ καλό πεδίο βολής και άμεση αντίληψη της κατάστασης. Οι υπόλοιποι καλύπτετε την βόρεια και τη δυτική πλευρά. Οι άνδρες των SEALS θα είναι μαζί σας.
Ο Σάντερς στράφηκε στον Μπρούστερ.
-Καμιά πρόταση;
-Ξέρουμε που βρίσκεται ένα ελικόπτερο, ας μην το αφήσουμε να πάει χαμένο. Μπορούν να πάνε ο Άλεξ με τον Κρις να το φέρουν.
-Καλή σκέψη.
Ο λοχίας Στιλ μπήκε εκείνη τη στιγμή στην αίθουσα που είχε ο Σάντερς εγκαταστήσει το μικρό στρατηγείο του.
-Κύριε υπολοχαγέ, ξεκίνησε αλλά σταμάτησε βλέποντας τους αξιωματικούς που είχαν συγκεντρωθεί.
Στάθηκε σε στάση προσοχής.
-Δεν ήθελα να διακόψω, είπε.
-Φέρνεις νέα Στιλ; ρώτησε ο Μπράιαντ.
-Μάλιστα, δεν φαντάζεστε ποιος έρχεται. Ο λοχαγός μας με τους υπόλοιπους δικούς μας, μόλις φτάσανε.
-Πήγαινε φέρε τον εδώ.

Αμερικανοί και Βρετανοί εκπλάγηκαν βρίσκοντας γραμμή αμύνης πριν φτάσουν στο κολλέγιο κάτι που ήταν καινούριο για την Ντέηνα επίσης. Το γεγονός ότι ανήκαν στο λόχο του Άλαν έκανε τα πράγματα εύκολα και σε λίγα λεπτά περνούσαν την πίσω πόρτα του κολλεγίου που τώρα ήταν ανοιχτή μιας και μπαινόβγαιναν στρατιώτες συνέχεια. Ο Άλαν και ο Τζώρτζ άφησαν τους άνδρες τους να ξεκουραστούν και εκείνοι πήγαν να δουν τον διοικητή της μικρής αυτής δύναμης.
-Έχουμε και τηλεοπτική κάλυψη, σχολίασε ο Άλαν βλέποντας το βαν του τηλεοπτικού συνεργειου παρακαρισμένο σε μια άκρη και το συνεργείο υπό την επιτήρηση δυο ανδρών.
-Λες να γίνεις και διάσημος; τον πείραξε ο Τζώρτζ.
-Εγώ πάντως ελπίζω να έχουν παυσίπονα εδώ πέρα, είπε ο Γουίλλιαμ. Έχω τέτοιο πονοκέφαλο που θολώνει την όρασή μου από το αριστερό μάτι.
Ο Στιλ γύρισε και τους πήρε να τους συνοδεύσει στο διοικητήριο όπου ο Τζώρτζ βρήκε με έκπληξη τους συναδέρφους του που έψαχνε. Ο Άλαν έδωσε αναφορά για τα όσα είχαν περάσει ως που να φτάσουν ως εδώ και ο Σάντερς είπε:
-Μάλιστα, μάλλον είμαστε μόνοι μας. Άλαν θα αναλάβεις με τους άνδρες σου την αποστολή που ήδη ανέθεσα στον Μπράιαντ, τώρα είστε και πιο πολλοί. Να μπορούσαμε να ενημερώσουμε και τον Άιρονσαϊντ.
-Έχουμε ασύρματο, είπε ο Άλαν, εκεί που ακούσαμε και το μήνυμα των δικών μου.
-Και οι παρατηρητές του πυροβολικού έχουν αλλά μπορούμε να επικοινωνήσουμε μόνο σε μικρές αποστάσεις, φαίνεται ότι οι αντίπαλοί μας μπλοκάρουν τις επικοινωνίες.
-Δορυφορικα δοκιμάσατε; ρώτησε ο Γουίλλιαμ.
-Δεν έχουμε τα μέσα, είπε ο Σάντερς.
-Έξω είδα ένα βαν τηλεοπτικού συνεργείου, μπορώ να το κάνω με τον εξοπλισμό τους ειδικά αν έχω τη βοήθεια ενός τεχνικού για τις συχνότητες.
Ο Σάντερς κοίταξε τον Βρετανό.
-Δεν είσαι πεζοναύτης έτσι;
-Όχι, ανήκω στην ΜΙ6.
-Υπάρχουν δύο διαβιβαστές ανάμεσα στους άνδρες της 426, είπε ο Μπράιαντ, θα τους πω να βάλουν ένα χεράκι, θα σε βοηθήσουν και οι τεχνικοί του συνεργείου.
-Θα κάνουμε πιο γρήγορα έτσι, είπε ο Βρετανός, δώστε μου δυο λεπτά να βρώ ένα παυσίπονο και μετά θα στρωθούμε στη δουλειά.
-Στιλ οδήγησε τον.... ο Σάντερς δίστασε.
-Γουίλλιαμ Γκρέηστοούκ. Για τυπικούς λόγους έχω το βαθμό του πλωτάρχη.
-Οδήγησε τον πλωτάρχη στο ιατρείο.
-Μάλιστα σερ.

2 σχόλια

Η Πένα.... Έσπασε

Author: Νυχτερινή Πένα /


Όσοι με διαβάζετε τακτικά θα παρατηρήσατε ότι ο Μάρτιος είχε ένα αρνητικό ρεκόρ σε αναρτήσεις. Μόλις μία. Αυτό συνέβει εξαιτίας της απασχόλησής μου με ένα επώδυνο θέμα που ήταν η υγεία μου δυστυχώς. Πρώτα μια επέμβαση και ύστερα μια φλεγμονή που με κράτησε κάτω κάμποσες μέρες με κράτησαν μακριά από το γράψιμο. Τώρα όμως επέστρεψα και όπως βλέπετε ήδη ο Απρίλιος πάει μια χαρά. Ας ευχηθούμε να συνεχίσουμε έτσι.

16 σχόλια

101 Χρόνια

Author: Νυχτερινή Πένα /

Ακριβώς πριν από 101 χρόνια, την Κυριακή 14 Απριλίου και ώρα 23:39 ο Τιτανικός προσέκρουσε στο παγόβουνο. Στις 02:20 το πρωί δεν υπήρχε πια. Πάνω από 1500 άνθρωποι χάθηκαν στην καταστροφή. Είθε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους.

2 σχόλια

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)