Νυχτερινή Πένα

Πέρασε ένας μήνας από την ημέρα που το sff βγήκε εκτός λειτουργίας. Το sff, το αφιερωμένο στο φανταστικό (φαντασία, επιστημονική φαντασία και τρόμο) φόρουμ και βήμα σε συγγραφείς που γράφουν αυτά τα είδη, δεν υπάρχει πια μετά από μια μακροχρόνια πορεία. Ήταν χώρος συναντήσεων, ανταλλαγής γνώσεων, πληροφοριών και ιδεών, συμβουλών και τεχνικών στο γράψιμο. Το σύνολο στο γράψιμό ήταν εδώ, από την αρχική ιδέα και το σχεδιασμό ως την επιμέλεια και την έκδοση. Σίγουρα θα λείψει από όλους τους συνοδοιπόρους της πένας.

Σίγουρα θα λείψει σε μένα μιας και εκεί είχα κυρίως την ευκαιρία να συζητήσω, για γράψιμο, για ιδέες και πλοκές, ακόμα και για χάρτες ή εξώφυλλα. Δεν έχω στον κύκλο μου ανθρώπους που να γράφουν και αυτή η επαφή με τους ομότεχνους θα μου λείψει.

Μια γυναίκα πέφτει θύμα βιασμού και μια δεύτερη λίγο αργότερα. Και στις δύο περιπτώσεις ο βιαστής πήρε τα επώνυμης μάρκας παπούτσια τους. Ο επιθεωρητής Ρόι Γκρέης αναλαμβάνει να τον βρει και σύντομα θυμάται έναν άλλο βιαστή πολλά χρόνια πριν που είχε βιάσει πέντε γυναίκες και είχε σκοτώσει μια πριν εξαφανιστεί. Και εκείνος έπαιρνε τα παπούτσια και τον είχαν ονομάσει ο Παπουτσάς. Πρόκειται για τον ίδιο άραγε εγκληματία ή για κάποιον μιμητή; Ο Ρόι και η ομάδα του πρέπει να τον βρουν πριν αυξηθούν κι άλλο τα θύματά του.

Μια καλή περιπέτεια με αγωνία και μυστήριο. Στα μείον ο αργός ρυθμός εξαιτίας πολλών λεπτομερειών που βαραίνουν το κείμενο.

Σε ένα δυστύχημα το ωκεανογραφικό σκάφος του Εμίλ Λαμπρέκ βυθίζεται, ο καλύτερός του φίλος και τέσσερα μέλη του πληρώματος χάνονται. Ο πλοίαρχος του πλοίου Σαμ Κασέιν, κατηγορεί τον Εμίλ ότι είναι υπεύθυνος για την καταστροφή. Όταν λίγο αργότερα βρίσκεται νεκρός και ο Εμίλ εξαφανισμένος, όλοι πιστεύουν ότι είχε δίκιο. Αλλά η εγγονή του Εμίλ αρνείται να το πιστέψει και ερευνά την υπόθεση με την βοήθεια του πράκτορα του FBI Τζον Στρέικερ με τον οποίο δεν αργεί να αρχίσει να αναπτύσσεται ένας παθιασμένος έρωτας.

Μια αστυνομική ιστορία μπλεγμένη με μια ερωτική ιστορία και με λίγο αργό ρυθμό. Για τους λάτρεις του είδους.

Όταν ο Πέρσι και η Μπέτυ Χάρλενσυ άφησαν την ταβέρνα τους στο Στρίταμ για ένα ζαχαροπλαστείο στο Κεντ δεν φαντάζονταν το είδος πελατείας που θα είχαν εκεί. Αλλά για την κόρη τους, την Έιπριλ, η ζωή είναι ενδιαφέρουσα, νέοι φίλοι, περιπέτειες και ονειροπολήσεις.

Ένα κοινωνικό και αισθηματικό μυθιστόρημα μόνο για τους φαν του είδους.

Ο Λούκα Κοντρέτι δεν είναι ιδιωτικός ντετέκτιβ αλλά η δουλειά που του προτείνεται είναι εύκολη και απλή. Πρέπει να προστατεύσει μια κοπέλα για τέσσερεις μέρες και η αμοιβή είναι πολύ καλή. Επιπλέον είναι στην γενέτειρά του Θεσσαλονίκη. Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν, η κοπέλα είναι μια πεταλουδίτσα της νύχτας και την αναζητούν ισχυροί άνθρωποι του υπόκοσμου. Και σαν να μην φτάνουν αυτά, ο Λούκα έχει στα ίχνη του έναν δολοφόνο που θέλει να τον σκοτώσει όποιο και αν θα είναι το κόστος.

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ευγενείς Άγριοι του Γιώργου Δάμτσιου, είναι μια γρήγορη περιπέτεια με αγωνία και αρκετές εκπλήξεις στη διαδρομή. Αν υπάρχει ένα μείον είναι η κακομεταχείριση του ήρωά του, τον περνάει από τόσα δεινά σαν να μην τον συμπαθεί καθόλου!

Αυτός ο μήνας που πέρασε είχε πολύ γράψιμο, ολοκλήρωσα κάποια έργα μου και προχώρησα άλλα, αλλά είχε και διάβασμα, και έτσι και το σημερινό ιστολόγιο είναι σχετικό με το διάβασμα.

Το εν λόγω ιστολόγιο με τον αποκαλυπτικό τίτλο bookfeed έχει μια μακρά παρουσία βιβλιοπαρουσιάσεων, γνωστούς τίτλους ή όχι τόσο γνωστούς, παλιές και πρόσφατες εκδόσεις, βιβλία για όλες τις προτιμήσεις. Για όσους πιστούς λοιπόν: https://www.bookfeed.gr/about/

Ο Νικ Έιβροουζ είναι πρώην πεζοναύτης και πρώην των Μυστικών Υπηρεσιών. Η δουλειά του εκεί ήταν να προστατεύει υψηλά πρόσωπα. Αυτήν την πείρα την χρησιμοποιεί τώρα σαν ιδιώτης ελέγχοντας και βελτιώνοντας την ασφάλεια των πελατών του. Μέχρι που μια δουλειά πάει στραβά. Ο πελάτης του, πρώην αρχηγός της CIA δολοφονείται και ο Νικ κατηγορείται για το φόνο. Εκείνος ξέρει ότι δεν είναι ο δολοφόνος αλλά πρέπει να το αποδείξει, και ο μόνος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να ξεσκεπάσει τους αληθινούς ενόχους.

Μια δυνατή περιπέτεια σε γρήγορους ρυθμούς και με μερικές καλές ανατροπές που ανεβάζουν την αγωνία ως το τέλος.

Ναι γίνανε δεκαεπτά χρόνια, ποιος θα το φανταζόταν; Έχω μια ανιψιά μόλις μερικούς μήνες πιο μεγάλη. Είναι τόσα πολλά αυτά που περάσανε σε αυτά τα χρόνια. Πριν δεκαεπτά χρόνια σαν σήμερα ξεκίνησα δειλά - δειλά να κάνω τα πρώτα μου βήματα στον χώρο των ιστολογίων. Είχα πολλά να μάθω τεχνικά και μη.

Τώρα έχω ένα ιστολόγιο σε ηλικία παιδιού στο λύκειο και έχω μάθει πολλά όχι μόνο για την τεχνολογία αλλά και – κυρίως – για τους ανθρώπους. Γνώρισα τόσους πολλούς μέσα σε αυτά χρόνια, εύχομαι να γνωρίσω και άλλους ακόμα. Έγραψα πολύ, αυτός ήταν και ο λόγος που το ξεκίνησα. Σκέψεις, απόψεις, βιβλιοκριτικές, πράγματα μικρά για να εκδοθούν βρήκαν εδώ τη στέγη τους. Ακόμα ιστορίες σε συνέχειες αλλά και ολοκληρωμένες για όποιον θέλει να τις κατεβάσει. Τέλος μοιράστηκα τα νέα μου σαν συγγραφέας και την χαρά μου φτάνοντας στην έκδοση (κάτι για το οποίο θα μιλήσουμε πάλι σύντομα).

Και σε όλα αυτά είχα όλους εσάς να με συντροφεύετε. Χαίρομαι που σας γνώρισα όλους εκεί έξω, είναι ένα πολύ όμορφο συναίσθημα να ξέρεις την ώρα που γράφεις ότι κάποιος εκεί έξω σε διαβάζει. Σας ευχαριστώ που μου το δίνετε αυτό.

Ένας Αμερικανός λάτρης της περιπέτειας ζητάει την βοήθεια του άρχοντα της ζούγκλας για να ταξιδέψει στο εσωτερικό της γης και το βασίλειο του Πελλούσινταρ για να βρει έναν συμπατριώτη του που έχει προηγηθεί και λέγεται ότι κρατείται αιχμάλωτος εκεί.

Είναι μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια μιας άλλης εποχής που δείχνει βέβαια τα χρόνια της τόσο στην γραφή όσο και στα επιστημονικά της δεδομένα. Είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του δημιουργού του Ταρζάν, Έντγκαρ Ράις Μπάροους, με τον πιο γνωστό του ήρωα.

4.

 

Ο Άιαν Κάμπελ ήταν καθισμένος στην κορυφή του τραπεζιού στην αίθουσα συσκέψεων. Ο κυβερνήτης του Ανσίιν ήταν σκεφτικός. Η ασθένεια που μάστιζε τον Ολάνους είχε μεταφερθεί και στο σκάφος του. Στους ανθρώπους η εξέλιξη ήταν πιο αργή αλλά η Αλάσρα δεν είχε καμία αμφιβολία ότι η κατάληξη θα ήταν η ίδια.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα και μπήκε η γιατρός συνοδευόμενη από την Διοικητή Κέιλα.

-Γιατρέ, είπε ο Άιαν. Ποια είναι η κατάσταση;

-Έχουμε εβδομήντα κρούσματα που νοσούν, είπε η Αλάσρα. Από όσους πήγαν στον πλανήτη, μόνο ο Φον Γκράιχμ και ο Γκόρντον δεν έχουν πάθει τίποτα. Μαρτς. Σον, Κιναμούτσι, Ντελκόβ, Σάντερς, Σόμερς και Λόκ, όλοι έχουν αρρωστήσει και το μετέδωσαν και σε άλλους. Δεν ξέρουμε πόσοι ακόμα έχουν προσβληθεί.

-Και στον Ολάνους;

-Ανακοινώσαμε ότι είναι πάνω από το μισό του πληθυσμού, είπε η Κέιλα, αλλά το κάναμε για να μην προκληθεί πανικός. Στην πραγματικότητα ο αριθμός πλησιάζει το εβδομήντα τοις εκατό.

Ο Άιαν ένευσε.

-Δεν έχουμε καμία ιδέα για την θεραπεία;

-Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει, είπε η Κέιλα, κανείς δεν φαίνεται να έχει ανοσία. Απλά είναι θέμα χρόνου να κολλήσουν.

-Πρέπει να υπάρχει ανοσία, είπε η Αλάσρα. Γιατί οι δύο δικοί μας δεν κόλλησαν;

-Θέμα χρόνου, είπε η Διοικητής.

-Όχι, όχι, έχουν εκτεθεί πρώτοι πρώτοι και όλοι οι άλλοι είναι ήδη άρρωστοι. Κάτι άλλο είναι.

Η Αλάσρα σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει νευρικά.

-Σε τι διαφέρουν αυτοί οι δύο;

-Είναι στο αστεροσκοπείο δεν είχαν επαφή με πολλούς από εμάς.

-Και οι άλλοι επιστήμονες ήταν. Δεν είναι αυτό. Ο Φον Γκράιχμ μετακινήθηκε τόσες φορές και δεν κόλλησε. Αλλά σε εκείνον πιθανότατα φταίει η ανασύσταση του νευρικού συστήματος και η θεραπεία γι’ αυτό.

-Δεν μπορούμε να την δώσουμε στο πλήρωμά μας; είπε ο Άιαν.

-Θα τους σκότωνε, ο Φον Γκράιχμ την παίρνει εξαιτίας της ανάπλασης του νευρικού του συστήματος. Θα ήταν θανατηφόρα για κάποιον με συνηθισμένο νευρικό σύστημα. Μένει ο Γκόρντον… Τι έχει εκείνος που δεν έχουν οι άλλοι;

-Είναι ανάπηρος, είπε η Κέιλα.

-Αρκετά με αυτό! ξέσπασε ο Άιαν. Μπορεί να μην είναι σε θέση να περπατήσει αλλά έχει δείκτη ευφυίας ανώτερο από τον μέσο άνθρωπο και τον μέσο Ολάνιο, είμαι σίγουρος.

 

-Και αυτός είναι ο Λέων, είπε η Μίρι, δείχνοντας έναν αστερισμό.

-Έχουμε και εμείς Λέοντα, σχολίασε ο Γουίλλιαμ, αλλά είναι σε ένα άλλο μέρος του γαλαξία.

-Αυτός είναι ο Κρίνος…

Η Μίρι έσκυψε το κεφάλι της και δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια της.

-Συγγνώμη… τον λέμε Κρίνο της Ελπίδας. Αλλά φοβάμαι ότι εμείς δεν έχουμε πια καμία.

Ο Γουίλλιαμ πέρασε το χέρι του γύρω από τους ώμους της και η Μίρι κόλλησε πάνω του ακουμπώντας το κεφάλι της στον ώμο του.

-Σου υπόσχομαι ότι θα τα καταφέρουμε. Δεν θα πάθεις τίποτα.

Η Μίρι ύψωσε το βλέμμα της σε εκείνον. Ο Γουίλλιαμ της χαμογέλασε και ύστερα έγειρε και απέθεσε ένα τρυφερό φιλί στα χείλη της.

 

-Μπορεί να είναι και ο μεγάλος Τζαζάκ ο ίδιος, είπε η Κέιλα, δεν μπορεί να περπατήσει, είναι ένας σακάτης.

Ο Άιαν έκανε να απαντήσει αλλά τον πρόλαβε η Αλάσρα.

-Ναι, είναι κάποιος που δεν μπορεί να περπατήσει και νομίζω ότι ο τέλειος πολιτισμός σας του χρωστάει την επιβίωση!

-Τι εννοείς, γιατρέ; ρώτησε ο Άιαν.

-Σε τι διαφέρει ο Γουίλλιαμ από το υπόλοιπο πλήρωμα; Είναι από την πρώτη στιγμή στον Ολάνους, γύρισε πίσω μόνο για τις δόσεις της θεραπείας του. Τι έχει διαφορετικό; Όχι ότι δεν μπορεί να περπατήσει αλλά κάτι που έχει άμεση σχέση με την κατάστασή του. Η αγωγή που παίρνει για να μην έχει τον πόνο από την συντριβή έχει κάτι που για εκείνον είναι παρενέργεια, τον κάλυψε από την νόσο. Αλλά για τους ασθενείς είναι η θεραπεία.

-Πόσο γρήγορα μπορούμε να παράγουμε αυτό το φάρμακο; ρώτησε η Κέιλα.

-Πολύ γρήγορα, είπε η Αλάσρα και χαμογέλασε.

-Πού είναι το αστείο; ρώτησε η Διοικητής.

-Στο ότι ο ατελής έσωσε την τελειότητα του κόσμου σας.

 

Ο Γουίλλιαμ σταμάτησε την πλατφόρμα του έξω από την είσοδο του αστεροσκοπείου και στράφηκε στην Μίρι.

-Εδώ λέμε εις το επανιδείν.

-Θα είναι σύντομα.

Στις μέρες που είχαν περάσει εκείνος είχε ολοκληρώσει την μελέτη του και η μαύρη τρύπα είχε απορροφήσει τον αστερισμό J73. Οι κάτοικοι του Ολάνους είχαν αρχίσει να θεραπεύονται ενώ το πλήρωμα του Ανσίιν είχε ανακάμψει τελείως. Η Αλάσρα είχε απόλυτο δίκιο και η αγωγή του Γουίλλιαμ ήταν η θεραπεία για την νόσο.

Τώρα το Ανσίιν ήταν έτοιμο να φύγει αλλά θα επέστρεφε για να πάρει την Μίρι που είχε ζητήσει να πάει μαζί τους και το αίτημά της είχε γίνει δεκτό.

-Πώς αποχαιρετάτε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο; ρώτησε η Μίρι.

-Με ένα φιλί.

Η Ολάνια έσκυψε και τον φίλησε απαλά στα χείλη.

-Πρέπει να το συνηθίσω αυτό, ψιθύρισε.

-Και ο λαός σου, θα πρέπει, είπε ο Γουίλλιαμ, αλλά εσύ είσαι εντάξει.

Η Αλάσρα είχε διαγνώσει την αιτία της νόσου στις παρεμβάσεις της διαδικασίας σύλληψης των βρεφών και είχε προτείνει να επιστρέψει ο Ολάνους 8 στην φυσική διαδικασία.

Ο Γουίλλιαμ άγγιξε το σήμα της στολής του.

-Ανσίιν, ένας για μεταφορά.

Με ένα λαμπύρισμα χάθηκε από τα μάτια της Μίρι. Εκείνη κοίταξε τον ουρανό, εκεί που βρισκόταν το μέλλον της.

 

 

Τέλος