Οι Φλόγες Της Ντομίνικα 4 (συνέχεια)

Author: Νυχτερινή Πένα /

Ο Τζώρτζ πλησίασε το πρόχειρο ιατρείο. Άνθρωποι βρίσκονταν ξαπλωμένοι στα λίγα διαθέσιμα κρεβάτια και ακόμα μερικοί σε πρόχειρα ράντζα ή σε πάγκους. Ένας γιατρούς και δύο νοσοκόμες εργάζονταν με πυρετώδεις ρυθμούς προσπαθώντας να ανακουφίσουν και να περιποιηθούν τους τραυματίες, να τους εμψυχώσουν και να τους καθησυχάσουν όπως και τους οικείους τους.

Φωνές, ερωτήσεις ή κραυγές πόνου και εκκλήσεις για βοήθεια, ακούγονταν παντού μαζί με βογγητά και τον θόρυβο τόσων ατόμων που συνωστίζονταν στον χώρο. Ο Νίκολας Φούλτον είχε ανασκουμπωθεί και βοηθούσε τον ντόπιο συνάδερφό του εκτιμώντας ταυτόχρονα την δυνατότητα μετακίνησης των τραυματιών.

Μόλις είδε τον Τζώρτζ, του ένευσε να πλησιάσει καθώς συνέχιζε να επιδένει το χέρι ενός αγοριού γύρω στα δεκαπέντε.

-Ποια είναι η κατάσταση; ρώτησε ο ταγματάρχης.

-Οι περισσότεροι είναι τραυματισμένοι αλλά όχι σε κατάσταση που να δυσκολεύει την μετακίνηση. Έχουμε όμως και οκτώ τραυματίες που χρειάζονται φορείο άρα θα πρέπει να μεταφερθούν με ασθενοφόρο ή φορτηγό. Ακόμα ένας είναι χτυπημένος άσχημα, φοβάμαι ότι ακόμα και σε φορείο δεν θα αντέξει μια μετακίνηση. Χρειάζεται αερομεταφορά, κάτι που είναι αδύνατον εδώ.

-Πόσοι είναι εκείνοι που πρέπει να μετακινηθούν πέρα από τους εννιά;

-Σαράντα οκτώ.

-Εντάξει, είπε ο Τζώρτζ, θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.

Επέστρεψε έξω και βρήκε τον Φαραζόν να περιμένει με την αγωνία στο πρόσωπό του. Η βροχή που είχε σταματήσει από την ώρα που είχαν φτάσει είχε αρχίσει και πάλι.

-Τι κάνουμε; ρώτησε ο Ντομινικανός.

-Ξεκινάμε την εκκένωση. Πόσοι άνθρωποι βρίσκονται στην περιοχή;

-Χίλιοι εκατόν εννιά που έχουμε επιβεβαιώσει, ίσως λίγοι παραπάνω.

Ο Τζώρτζ έκανε νοερά τους υπολογισμούς. Τα συνολικά τους μέσα μεταφοράς ήταν δύο φορτηγά και οκτώ λεωφορεία. Τα λεωφορεία ήταν από τα μικρά για να μπορούν να κινούνται στο οδικό δίκτυο του νησιού αλλά έπαιρναν τριάντα άτομα. Στα φορτηγά θα μπορούσαν να βολέψουν ακόμα είκοσι στο καθένα. Συνολικά έφταναν τους διακόσιους ογδόντα. Αυτό σήμαινε ότι με τέσσερεις διαδρομές θα μπορούσαν να τους μεταφέρουν όλους. Τα είπε αυτά στον Φαραζόν.

-Ωραία, είπε ο κοινοτάρχης. Ας ξεκινήσουμε.

Μια λιμουζίνα σταμάτησε μπροστά στο κοινοτικό γραφείο και ο Φαραζόν έβγαλε ένα βογκητό απόγνωσης.

-Ο Μπέρεμ.

-Ποιος είναι αυτός;

-Ο τοπικός γαιοκτήμονας και βέβαια δε θέλει να τους αφήσει να φύγουν.

-Α, κατάλαβα, είπε ο Τζώρτζ κουνώντας το κεφάλι του.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που συναντούσε ανθρώπους που αρνούνταν να ακούσουν την φωνή της λογικής για να μη θιχθούν τα συμφέροντά τους. Παρακολούθησε τον Μπέρεμ καθώς έβγαινε από το αυτοκίνητο και πλησίαζε τον Φαραζόν. Ο οδηγός του του κρατούσε μια ομπρέλα για να τον προστατεύει από την βροχή.

-Κύριε Φαραζόν, είπε κοφτά, αν μηνύσω την κυβέρνησή σας για τη ζημιά που θα πάθω, τι θα συμβεί σε εσάς νομίζετε;

-Πιστεύετε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος;

-Όχι, βέβαια.

-Δεν βλέπετε κανένα;

-Όχι, ακόμα δε βλέπω λόγο να σταματήσουν να δουλεύουν και έχω να σας πω ότι δεν έγινα πλούσιος με παράλογους φόβους και με το να τρέμω την σκιά μου.

-Δεν είναι παράλογος φόβος, είπε ο Φαραζόν. Το παρατηρητήριο δεν έχει πλέον καμία αμφιβολία ότι επίκειται έκρηξη.

-Ας γίνει πρώτα και βλέπουμε.

-Αν γίνει, είπε ο Τζώρτζ απότομα, θα είναι πολύ αργά. Θα αρχίσουμε την εκκένωση.

-Και εσύ ποιος είσαι; ρώτησε ο Μπέρεμ με τη φωνή του να προδίδει την περιφρόνηση που έδειχνε για κάθε κρατικό λειτουργό που θεωρούσε όχι μόνο χαραμοφάη αλλά στερημένο και κάθε φιλοδοξίας αφού περιοριζόταν σε μια τέτοια θέση και δεν επιδίωκε κάτι καλύτερο.

-Ταγματάρχης Τζώρτζ Μπράουν, 23η Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών.

-Αμερικανός; έκανε ο Μπέρεμ με την σιγουριά του να κλονίζεται.

-Ναι, και σε προειδοποιώ να μην εμποδίσεις τη δουλειά μου.

-Δεν είμαστε στο Τέξας καουμπόι, έκανε ειρωνικά ο Μπέρεμ.

-Δεν έχει σημασία, είπε ο Τζώρτζ, είμαι εδώ με εντολή των αρχών των ΗΠΑ όσο και της Ντομίνικα. Καλά θα κάνεις να μην εμποδίσεις την δουλειά μου.

-Σοβαρά; Νομίζεις ότι θα σε αφήσω να μου προκαλέσεις ζημιά μερικών εκατομμυρίων για πλάκα; Θα σου κάνω μήνυση. Και πίστεψέ με, δε θα σε φτάσει ο μισθούλης σου για να με αποζημιώσεις.

-Αυτό με την μήνυση μπορεί να πάει αμφίδρομα ξέρεις, και φαντάζομαι ξέρεις τι συμβαίνει παρακώλυση ομοσπονδιακής υπηρεσίας.

-Αλήθεια; χλεύασε ο Μπέρεμ. Μπορεί δημοσιοϋπαλληλίσκοι σαν εσένα να είναι υποχρεωμένοι να παρίστανται στις δίκες τους, αλλά εγώ έχω μια στρατιά από καλοπληρωμένους δικηγόρους με αμοιβές που δεν μπορείς καν να ονειρευθείς για να μην χάνω χρόνο και χρήμα.

Ο Τζώρτζ χαμογέλασε με την αυτάρεσκη απάντηση και μετά εξαπέλυσε την αντεπίθεση.

-Θα το κάνεις, μην φοβάσαι. Δεν θα με έχεις μηνύσει;

-Ε και;

-Σύμφωνα με την τρίτη τροπολογία έχω το δικαίωμα να αντικρίσω τον κατήγορό μου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να έρθεις πίσω και να δικαστείς και να πας φυλακή. Για να τα αποφύγουμε όλα αυτά, μην με εμποδίσεις.

-Και αν δεν υπακούσω;

-Δικαίωμά σου, είπε ο Τζώρτζ, αλλά μην δοκιμάσεις να εμποδίσεις κάποιον από το να το κάνει.

 

Ο Ρόμπερτ προχώρησε γρήγορα ξετυλίγοντας καλώδιο από ένα καρούλι και σταμάτησε δίπλα στον Μάικ που ξαπλωμένος στο έδαφος τελείωνε την συνδεσμολογία ενός υπολογιστή. Ο πιλότος πήρε το καλώδιο και το συνέδεσε.

-Εντάξει, ο υπολογιστής έχει ρεύμα και θα πρέπει να έχει και πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω του δορυφορικού λινκ μας. Οι επικοινωνίες μας είναι έτοιμες επίσης. Για βάλε μπρος την γεννήτρια να κάνουμε έναν τελικό έλεγχο.

Ο Ρόμπερτ επέστρεψε στο χάμβι που βρισκόταν η φορητή γεννήτρια και ο Μάικ σηκώθηκε από το έδαφος για να καθίσει σε μια καρέκλα μπροστά από τον υπολογιστή. Άκουσε τον Ρόμπερτ να φωνάζει το εντάξει και ενεργοποίησε τα μηχανήματα μπροστά του.

-Εντάξει, είμαστε μια χαρά, είπε ο Μάικ και φόρεσε τα ακουστικά. Τι νέα, Μαρκ; είπε στον ασύρματο.

-Ο καιρός επιδεινώνεται, δεν ξέρω αν το καταλάβατε εκεί αλλά στον μετεωρολογικό χάρτη φαίνεται ήδη.

-Θα το έχουμε υπόψιν, τίποτα άλλο;

-Όχι προς το παρόν.

-Ο γερουσιαστής πού βρίσκεται;

-Πήγε να κάνει δημόσιες σχέσεις στο Ρουσό.

Ο Μάικ γέλασε και άφησε τον ασύρματο. Ο Ρόμπερτ μπήκε μέσα.

-Η βροχή δυνάμωσε.

-Το ξέρω, θα επιδεινωθεί ο καιρός μου είπε ο Μαρκ. Νέα από τον Τζώρτζ;

-Ναι, ξεκίνησαν την εκκένωση.

-Ωραία, είπε ο Μάικ.

Σηκώθηκε από τη θέση του και πήγε σε ένα παράθυρο, κοίταξε το ηφαίστειο που κάπνιζε.

-Αρκεί να μείνει αυτό εκεί πέρα καλόβουλο.

 

Με την αποχώρηση του πρώτου κομβόι για το Καστλ Μπρους ο Τζώρτζ στράφηκε στον Φαραζόν.

-Μετακινηθείτε στην ιεραποστολή και πείτε σε όσους μπορούν να κάνουν το ίδιο.

-Εντάξει, είπε ο Ντομινικανός.

Ο Τζώρτζ προχώρησε σε ένα από τα αυτοκίνητα της μονάδας του και ξεκίνησε για την ιεραποστολή επίσης. Κοίταξε το ρολόι του καθώς ξεκινούσαν. Αν ο καιρός δεν τους δυσκόλευε πολύ θα κατάφερναν να εκκενώσουν εγκαίρως όλο τον πληθυσμό της περιοχής.

 

-Μάικ!

Ο πιλότος στράφηκε για να δει τον Νίκολας Φούλτον που ερχόταν προς το μέρος του. Ο γιατρός έδειχνε το ίδιο ακμαίος και ευδιάθετος όσο κάθε μέρα παρότι είχε ήδη περιποιηθεί αρκετούς ασθενείς και τραυματίες. Και αν ήταν κάτι που έδειχνε ότι είχε ταλαιπωρηθεί, αυτό ήταν τα ρούχα του που είχαν τα σημάδια των λασπερών δρόμων της περιοχής ειδικά με την βροχή που είχε πιάσει πάλι.

-Καλώς τον, είπε ο πιλότος. Πώς είναι ο καιρός;

-Τροπικός, είπε ο γιατρός με ένα χαμόγελο, του είδους που μου αρέσει.

-Αρχίσανε να μεταφέρουν τους ασθενείς και τους τραυματίες;

-Ναι, εκτός από κάποιους που έχουν σοβαρά τραύματα για να μεταφερθούν. Αλλά όπως ερχόμουν σκεφτόμουν συνέχεια την αεροδιακομιδή. Το θέμα είναι γιατί; Ξέρω ότι το C 130 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλλά κάτι μου έχει κολλήσει και δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω.

Ο Μάικ έμεινε για λίγο σκεφτικός. Μετά χαμογέλασε.

-Γιατρέ, είσαι ευφυία, το ξέρεις, ε;

-Ευχαριστώ, γέλασε ο Νίκολας, παρότι δεν ξέρω το γιατί.

-Είδες κάτι που σε παρέπεμψε στην αεροδιακομιδή απλά το ξέχασες στο μεταξύ και δεν μπορείς να πεις τι. Στο αεροδρόμιο ήταν σταθμευμένα και μερικά ελικόπτερα. Ανήκουν στις δυνάμεις του RSS, νομίζω.

-RSS; Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας;

-Όχι, είπε ο Μάικ, είναι ένα σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ χωρών της Καραϊβικής, εκτός από την Ντομίνικα μετέχουν ακόμα Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Μπαρμπάντος, η Γρενάδα, Άγιος Κιτς και Νέβις, η Αγία Λουκία… Κάποιο ξεχνάω. Α, ναι και Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες. Σκοπός του συμφώνου είναι η μεταξύ τους βοήθεια για την αστυνόμευση της θάλασσας, την αποτροπή του λαθρεμπορίου και της λαθρομετανάστευσης αλλά και την αντιμετώπιση εκτάκτου ανάγκης και φυσικών καταστροφών.

-Ωραία, δε θα μπορούμε να πάρουμε ένα από αυτά τα ελικόπτερα;

-Θα ενημερώσω τον Τζώρτζ.

Ο γιατρός τού έδωσε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και προχώρησε στο αναρρωτήριο της ιεραποστολής που θα χρησίμευε ως προσωρινός ιατρικός σταθμός ως την εκκένωση.

Ο Μάικ χαμογέλασε και επικοινώνησε με τον αρχηγό τους.

 

Ο Νίκολας Μπέρεμ σηκώθηκε από το κρεβάτι και κοίταξε την Βίνα. Η αγαπημένη του είχε ασχοληθεί με το να φτιάξει ένα γεύμα για τους δυο τους στην σόμπα. Δεν είχε ντυθεί και όπως ασχολείτο με το φαγητό ολόγυμνη, ήταν το ίδιο ερωτική όσο και την ώρα που την έκανε δική του.

Σηκώθηκε και την πλησίασε. Την αγκάλιασε και την φίλησε απαλά στον λαιμό. Εκείνη αφέθηκε στα χέρια του. Ωστόσο η τρυφερή τους στιγμή διακόπηκε από φωνές που ακούστηκαν έξω, κοντά στην καλύβα. Ο Νίκολας  φόρεσε βιαστικά το παντελόνι του και πήγε στην πόρτα. Την άνοιξε και αντίκρισε πολλούς από τους εργάτες της φυτείας που μάζευαν τα πράγματά τους και συζητούσαν ανήσυχοι.

-Τι έγινε, Τομά; ρώτησε έναν άνδρα που βρισκόταν κοντά του.

-Δόθηκε εντολή εκκένωσης της περιοχής, είπε εκείνος. Πρέπει όλοι να συγκεντρωθούμε στην ιεραποστολή.

-Κατάλαβα, είπε ο Νίκολας, και πρόσθεσε. Μην καθυστερείτε τότε, ξεκινήστε.

Μπήκε στην καλύβα και εξήγησε στην Βίνα τι είχε μάθει. Η κοπέλα φάνηκε να φοβάται. Την αγκάλιασε και την φίλησε απαλά.

-Θα έρθεις μαζί μου, θα σε προσέχω εγώ.

 

Ο Τζώρτζ κανόνισε για ένα ελικόπτερο και μετά επέστρεψε κοντά στον Μάικ μαζί με τον Νίκολας Φούλτον.

-Εντάξει, είπε, εξασφάλισα μεταφορικό μέσο για τους βαριά τραυματισμένους.

-Ωραία, είπε ο Μάικ, τι κάνουμε; Φεύγω για πίσω;

-Όχι, σε θέλω εδώ. Φοβάμαι ότι το σκοτάδι θα εμποδίσει τις επόμενες μετακινήσεις μας, θέλω χωρίς να τεθούμε σε μεγάλο κίνδυνο να συνεχίσουμε όσο θα είναι δυνατόν. Σε χρειαζόμαστε εδώ μιας και ξέρεις το νησί. Η Άμπερ δεν μπορεί να πετάξει μόνη το ελικόπτερο;

Ο Μάικ κοίταξε την Άμπερ λίγο πιο πέρα.

-Φυσικά και μπορεί αν και γενικά δεν είναι σοφό να πετάς με έναν πιλότο μόνο.

-Θα το πετάξει μόνη τότε.

 

Η Ρόουζ κοίταξε ένα γύρω αναψοκοκκινισμένη από την δουλειά, συνέχιζε να βοηθά με την Μονίκ στην κατάσταση προσέχοντας τα παιδιά και η υγρασία της βροχής την είχε κάνει να ζεσταθεί περισσότερο. Είχε πιάσει τα μαλλιά της σε μια κοτσίδα και είχε ανεβάσει τα μανίκια της. Απασχολούσαν τα παιδιά με διάφορα παιχνίδια και αυτή η δραστηριότητα την είχε επίσης ζεστάνει.

Μια μεγαλύτερης ηλικίας μοναχή πλησίασε την Μονίκ και της είπε κάτι στο αυτί. Εκείνη κούνησε το κεφάλι της και απάντησε. Η άλλη βγήκε αφήνοντας την Μονίκ πάλι με την Ρόουζ και τα παιδιά.

-Τι έγινε; θέλησε να μάθει η κοπέλα.

-Άρχισε η εκκένωση, είπε η Μονίκ. Οι πρώτοι φύγανε και τα λεωφορεία επιστρέφουν για να πάρουν τους επόμενους. Εμείς θα μπούμε σε ένα με τα παιδιά. Αν θες μπορείς να έλθεις μαζί μας.

-Δεν έχω καταφέρει να επικοινωνήσω με τους δικούς μου οπότε αυτό θα κάνω.

 

Ο Νίκολας πλησίασε το σπίτι με προσοχή. Δεν έβλεπε πουθενά φως και αυτό τον προβλημάτιζε. Δεν είχε γυρίσει κανένας ακόμα; Περπάτησε στην πρασιά με την Βίνα να τον ακολουθεί. Άκουσε έναν θόρυβο από το μικρό δωμάτιο που έβλεπε στον κήπο και ήταν βοηθητικό της κουζίνας, αναθάρρησε ότι το προσωπικό βρισκόταν εκεί. Δεν ήταν όμως, καθώς πλησίαζε το ανοιχτό παράθυρο άκουσε ένα λαχάνιασμα και ένα υπόκωφο βογγητό. Έριξε μια ματιά και απέμεινε να κοιτάζει.

Το λαχάνιασμα προερχόταν από έναν άνδρα που ήταν καθισμένος στο τραπέζι με μια γυναίκα ανεβασμένη καβαλικευτά πάνω του. Τα πλούσια στήθη της ήταν γυμνά και ερεθισμένα, η πλούσια κόμη της έπεφτε μπροστά κρύβοντας το πρόσωπό της αλλά δεν είχε καμία σημασία. Από τα μαλλιά και μόνο ήξερε ποια ήταν, η Μάργκαρετ, η γυναίκα του αδερφού του, του Χάρι. Με τα χέρια στους ώμους του εραστή της έφτασε στην κορύφωση και το υπόκωφο βογγητό της έφτασε σε ένα άγριο κρεσέντο. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή έγειρε πίσω και ο άνδρας και ο Νίκολας είδε ότι η Μάγκι, όπως τη φώναζαν, έκανε έρωτα με τον άλλο αδερφό του.

Αποτραβήχτηκε αλλά όχι όσο γρήγορα θα ήθελε, η Μάργκαρετ πρέπει να τον είχε δει. Έπιασε την Βίνα από το χέρι και έκανε τον γύρο του σπιτιού. Καλύτερα να καθυστερούσε να συναντήσει τους υπόλοιπους. Μπήκαν από την κύρια είσοδο και τους υποδέχτηκε σιωπή. Αυτό παραξένεψε τον Νίκολας. Τι συνέβαινε;

Από την άλλη ήταν απόλυτα λογικό το ότι δεν βρισκόταν κανείς εδώ. Για τον λόγο αυτό και μπορούσε ο αδερφός του να κάνει αυτό που έκανε με την Μάγκι. Ήξερε ότι ο Τζον δεν είχε ιερό και όσιο όσο αφορούσε τις γυναίκες αλλά αυτό ήταν πολύ ακόμα και για εκείνον.

 

-Αυτή η αποστολή πάει μια χαρά, είπε ο Ρόμπερτ.

Ο Μάικ σήκωσε το βλέμμα από την οθόνη μπροστά του.

-Δεν τελείωσε ακόμα, είπε.

-Μπα; Δεν είσαι απαισιόδοξος συνήθως, σχολίασε ο Ρόμπερτ και μετά πρόσθεσε χτυπώντας το μέτωπο με την παλάμη του: Α, το’ πιασα ανησυχείς για την Άμπερ.

Η πιλότος είχε φύγει για το αεροδρόμιο με το δεύτερο κομβόι που μετέφερε τους κατοίκους της περιοχής για να επιστρέψει με το ελικόπτερο.

-Δεν είναι πολύ σοφό να πετάς με έναν πιλότο.

-Και ειδικά όταν μιλάμε για την Άμπερ, ε; τον πείραξε ο Ρόμπερτ.

-Αυτό το ανάγλυφο που έχει η Ντομίνικα και με το ηφαίστειο να βρυχάται δεν σημαίνει ακίνδυνη πτήση, κάθε άλλο. Αν υπάρχει πιλότος που μπορεί να εκτελέσει την πτήση αυτή είναι η Άμπερ, ωστόσο.

-Αλλά εσύ ανησυχείς, είπε ο Ρόμπερτ.

Αυτή τη φορά δεν τον πείραζε. Ήξερε πως ο φίλος του νοιαζόταν την συμπιλότο του. Τα μάτια του ξαφνικά στένεψαν και γύρισε να δει τι ήταν αυτό που προκάλεσε την οργή του και είδε τον Χάρι Μπέρεμ να πλησιάζει με τον συνονόματο γιο του.

-Ά όχι, πάλι αυτός, είπε ο Βρετανός με απέχθεια.

-Τον ξέρεις; ρώτησε ο Ρόμπερτ που είχε δει νωρίτερα τον Αμερικανό μεγιστάνα.   

-Είναι ένας μπελάς από ό,τι μου είπε ο Τζώρτζ.

Ο Μπέρεμ προχώρησε στον εσωτερικό κήπο όπου βρίσκονταν μαζεμένοι αρκετοί από τους κατοίκους της περιοχής και τον κοίταξαν ανήσυχοι. Τους αγνόησε καθώς έψαχνε με το μάτι κάτι και τελικά το εντόπισε. Είδε την Ρόουζ σε μια άκρη που είχε βγει να γεμίσει μια κανάτα με νερό για τα παιδιά.

-Α εδώ, είσαι, είπε απότομα.

Η κοπέλα ταράχτηκε τόσο που παραλίγο να της πέσει η κανάτα.

-Ήρθα το πρωί όπως το είχα πει και δεν μπόρεσα μετά να φύγω. Οι υπόλοιποι;

-Η μητέρα σου δεν έχει γυρίσει σπίτι, πρέπει να αποκλείστηκε στο Ρουσό, τυχερή, εμείς γυρίσαμε και έχουμε μπλέξει με τις άχρηστες προφυλάξεις των ντόπιων.

-Τι θα κάνουμε τώρα;

-Τώρα θα μιλήσω με τον ξιπασμένο που κάνει κουμάντο και θα δω πώς θα φύγουμε.

 

-Ελικόπτερο GRS 11, προσεγγίζω την ιεραποστολή.

-Εντάξει, Άμπερ, είπε ο Μάικ, στον ασύρματο. Ο χώρος προσγείωσης είναι καθαρός, έχε το νου σου για καθοδικά ρεύματα από το βουνό.

-Ελήφθη, είμαστε έτοιμοι για μεταφορά;

-Ναι, το φροντίζει ο γιατρός.

Ο Μάικ έβγαλε τα ακουστικά και έκανε να σηκωθεί από την θέση του.

-Άσε, θα το πω εγώ, είπε ο Ρόμπερτ που στεκόταν δίπλα του.

Ξεκίνησε να πάει να βρει τον Νίκολας αλλά κοντοστάθηκε.

-Είδες που σου το έλεγα; Μια χαρά τα κατάφερε η Άμπερ.

 

Ο Νίκολας έβαλε μερικά ρούχα σε ένα σακίδιο και κάποια πράγματα που ήταν σημαντικά. Μάζεψε και όσα χρήματα είχε και γύρισε να φύγει. Η Βίνα τον παρακολουθούσε καθισμένη στην άκρη του κρεβατιού του. Εκείνη είχε τα λίγα πράγματα που είχε μαζί της και στην καλύβα, όλα σε μια μικρή πάνινη τσάντα. Τον κοίταζε με αγάπη και πλήρη εμπιστοσύνη σε εκείνον που ήταν ο αγαπημένος της.

Μόλις ετοιμάστηκε ο Νίκολας της είπε:

-Πάμε.

Βγήκαν από το δωμάτιο σε έναν διάδρομο και εκεί βρήκαν να τους περιμένει η Μάργκαρετ τυλιγμένη με μια πουκαμίσα που δεν άφηνε και πολλά στη φαντασία αφού διέγραφε τα πλούσια στήθη της και τέντωνε στις θηλές ενώ ίσα που κάλυπτε το μικροσκοπικό της εσώρουχο.

-Μπορούμε να μιλήσουμε; είπε. Δεν θα αργήσουμε.

 Ο Νίκολας κοίταξε τη Βίνα που χαμογέλασε βεβιασμένα και του ένευσε ότι θα τον περιμένει στον κήπο. Ο Νίκολας στράφηκε και πάλι στην Μάγκι.

-Ορίστε, σε ακούω.

-Έλα μέσα στο δωμάτιο, είπε η Μάγκι, μην τα λέμε στον διάδρομο.

Όπως στράφηκε, του πρόσφερε την θέα των οπίσθιων της με το ελάχιστο εσώρουχο να τα αγκαλιάζει. Όντας σεξουαλικά ενεργός και έχοντας περάσει ώρες σήμερα με ερωτικές περιπτύξεις, ήταν ιδιαίτερα εύκολο να ερεθιστεί. Ένιωσε αμέσως τον ανδρισμό του να σκληραίνει. Προσπάθησε να μην το σκέφτεται αλλά δεν ήταν εύκολο. Μπαίνοντας μέσα στο δωμάτιο η Μάγκι πέταξε από πάνω της την πουκαμίσα και στράφηκε προς το μέρος του.

-Τι… ψέλλισε χάνοντας τα λόγια του.

Η Μάγκι πήγε κοντά του. Το χέρι της βρήκε κατευθείαν τον ανδρισμό του και τον έσφιξε.

-Μου αρέσεις, Νίκολας, έλα να στο κρεβάτι μαζί μου.

-Είσαι γυναίκα του αδερφού μου. Και έχω την Βίνα…

-Α ναι, την είδα την γκομενίτσα σου. Αν θες να μην πω τίποτα, έλα σαν καλό αγοράκι. Πίστεψέ με, είμαι καλύτερη από την φίλη σου.

Η Μάγκι έλυσε τη ζώνη του. Το παντελόνι κύλισε στα πόδια του και ακολούθησε και το εσώρουχό του. Η Μάγκι τον οδήγησε στο κρεβάτι, τον ξάπλωσε και μετά τον καβάλησε. Προσπάθησε να αντισταθεί αλλά ήταν κάτι αδύνατο, με την Μάγκι να λικνίζεται πάνω του, ήδη υγρή και ερεθισμένη, ο ερεθισμός του μεγάλωνε με κάθε δευτερόλεπτο. Ενστικτωδώς άρπαξε τους γοφούς της καθώς έφτανε στον οργασμό και τίναζε μέσα της άγρια το σπέρμα του.

Εκείνη έσκυψε και τον φίλησε στα χείλη, η γλώσσα της βρήκε τη δική του ενώ το ένα χέρι της χάιδευε τα ερεθισμένα σημεία του. Τον τράβηξε σε καθιστή θέση και βολεύτηκε καθιστά και εκείνη δένοντας τα πόδια της γύρω από τη μέση του.

-Ας το κάνουμε πιο αργά τώρα, είπε και του πρότεινε το στήθος της.

 

Μετά την αποχώρηση του τρίτου κομβόι, ο Τζώρτζ κοίταξε το ρολόι του. Ως που να επιστρέψουν θα ήταν πια νύχτα. Είχαν φτάσει ωστόσο στους μισούς του τοπικού πληθυσμού και μπορούσε να ελπίζει ότι θα τα κατάφερναν παρότι το ηφαίστειο είχε εντείνει την δραστηριότητά του και η λάβα είχε αρχίσει να τρέχει από τον κώνο του, λαμπερή μέσα στο σούρουπο.

Η Άμπερ είχε μεταφέρει τους τραυματίες σε δύο πτήσεις μια κίνηση που είχε βοηθήσει διπλά. Από την μια πλευρά, είχαν μεγαλύτερη χωρητικότητα στα οχήματα και επιπλέον θα μπορούσε το ελικόπτερο να συνεχίσει με την μεταφορά άλλων προσώπων τώρα που είχαν τελειώσει με τους ασθενείς.

Το ελικόπτερο ακούστηκε να προσγειώνεται στον χώρο έξω από την ιεραποστολή και ο Τζώρτζ βγήκε να μιλήσει με την Άμπερ. Βρήκε τον Μάικ να μιλάει μαζί της και χαμογέλασε. Ο φίλος του δεν μπορούσε να πάψει να ανησυχεί για την πιλότο και να είναι προστατευτικός απέναντί της.

-Ποιος θα φύγει τώρα; ρώτησε ο Μάικ καθώς τους πλησίαζε.

-Τα παιδιά με τις μοναχές, είπε ο Τζώρτζ.

-Εντάξει, είπε ο Μάικ, ας ξεκινήσουμε την επιβίβαση. 

 

Η Ρόουζ έπιασε το χεράκι της μικρής Βαλερί και τη βοήθησε να ανέβει στο ελικόπτερο όπου η Μονίκ την βοήθησε να καθίσει. Είχαν αποφασίσει σε αυτήν την πτήση του ελικοπτέρου να φύγουν τα μικρότερα παιδιά με κάποιες από τις μοναχές. Μετά την Βαλερί ήταν η σειρά του Πέντρο και τον βοήθησε και εκείνον. Έπειτα ένιωσε ένα χέρι να την πιάνει από τον ώμο.

-Τι στα κομμάτια κάνεις εδώ; Σαν να είσαι υπηρέτρια;

Γύρισε και αντίκρισε τον πατέρα της να την κοιτάζει με τα μάτια του να πετάνε φλόγες.

-Το βρίσκεις ταπεινωτικό που βοηθώ; ρώτησε.

-Να βοηθάς με το κάθε μπάσταρδο; Ναι, και βέβαια είναι!

-Όχι δεν είναι! είπε η Ρόουζ. Στην ζωή δεν μπορείς μόνο να παίρνεις, πατέρα, πρέπει να δίνεις κιόλας. Μεγάλωσα μέσα στην καλοπέραση αλλά έμαθα να βλέπω τον ανθρώπινο πόνο και να μην τον αγνοώ. Θα μείνω στην ιεραποστολή για να βοηθώ τους ανθρώπους.

-Δε θα σε αφήσω να γίνεις καλόγρια!

-Είμαι σχεδόν ενήλικη, ακόμα και αν τώρα δε με αφήσεις, σε λίγο δε θα μπορείς να κάνεις αλλιώς.

Ο Μπέρεμ σήκωσε το χέρι του να χτυπήσει την κόρη του αλλά ένα χέρι τον σταμάτησε αιχμαλωτίζοντας το δικό του. Ο Αμερικανός πρόφερε μια βλαστήμια για τον Μάικ αλλά ο Βρετανός δεν έδωσε καμία σημασία, κοίταξε τον Μπέρεμ βλοσυρά:

-Δεν σε νοιάζει για κανέναν άλλον, ε; Μόνο για το άθλιο τομάρι σου.

-Κάνε πέρα γιατί δεν σε σώζει τίποτα αν αποφασίσω να πάρεις αυτό που σου αξίζει!

-Τώρα φοβήθηκα, είπε ο Βρετανός. Μπροστά σου οι Ταλιμπάν ήταν αρνάκια.

Ο Μπέρεμ κατάλαβε ότι τον ειρωνευόταν και έγινε κατακόκκινος. Χάνοντας τα λόγια του από την οργή του έκανε απότομα μεταβολή και απομακρύνθηκε.

Η Ρόουζ συνέχισε να βοηθά με τα παιδάκια και δεν του έριξε δεύτερη ματιά.

Ο Μάικ επέστρεψε στον ασύρματο.

-Μαρκ; Έχουμε νεότερα για τον καιρό ή την κατάσταση;

-Ο καιρός θα χειροτερεύσει κι άλλο, θα πέσει πολύ νερό, κάτι που ίσως να είναι καλό γιατί εντείνεται και η δραστηριότητα του ηφαιστείου και…

Ο Μάικ δεν άκουγε πια. Ένα άλλο μήνυμα είχε έλθει να τραβήξει την προσοχή του:

-Mayday, mayday! Το ελικόπτερο χτυπήθηκε. Δεν μπορεί να κρατηθεί… Έχασα τον ουραίο έλικα.

Η Άμπερ θα συντριβόταν.

Οι Φλόγες Της Ντομίνικα 4

Author: Νυχτερινή Πένα /

 Συνηθισμένη να πηγαινοέρχεται για βόλτες, ψώνια αλλά και κοινωνικές συναντήσεις και υποχρεώσεις, η Λούπε Μπέρεμ είχε δικό της οδηγό. Εξάλλου δεν ταίριαζε στο κοινωνικό της στάτους να οδηγεί η ίδια. Γι’ αυτό στο τιμόνι της μεγάλης γκρι μερσεντές δεν καθόταν η ίδια αλλά ένας μεγαλόσωμος άνδρας με το όνομα Μάρτιν. Τον είχαν στην υπηρεσία τους δύο χρόνια ως οδηγό αλλά μόνο τους τρεις τελευταίους μήνες είχε εκτιμήσει την παρουσία του μιας και τον είχε ρίξει στο κρεβάτι της.

Είχε ξεκινήσει σαν ένα παιχνίδι με μια από τις φίλες της μετά από μια συζήτηση για το αν μετρούσαν ακόμα ως γυναίκες. Θα έπρεπε να δοκιμάσουν αν μπορούσαν ακόμα να σαγηνεύσουν έναν άνδρα, κατά προτίμηση νεότερο. Η Λούπε είχε ρίξει τα δίκτυα της στον Μάρτιν και δεν είχε δυσκολευτεί να τον πείσει να πέσει στο κρεβάτι της. Αυτό που δεν περίμενε ήταν ότι θα αποδεικνυόταν τόσο ευχάριστη εμπειρία που θα ήθελε να την απολαύσει ξανά και ξανά. Είχε κάνει εραστή της τον Μάρτιν και τρεις μήνες τώρα είχε κάνει μαζί του πολλές φορές έρωτα, ούτε τις μισές δεν είχε με τον σύζυγό της.

Προτιμούσε για την δουλειά αυτή το σπα που πήγαινε, εκτός ότι της άρεσε να κάνει έρωτα μέσα στο ζεστό νερό, ήταν και απόλυτα διακριτικοί. Δεν είχαν μιλήσει ποτέ και πουθενά για τις προτιμήσεις και τις συνήθειες της.

Ο Μάρτιν πάρκαρε στο μεγάλο χώρο έξω από το κεντρικό κτίσμα του «Χοτ Λέηκ Σπα» και βγήκε για να ανοίξει την πόρτα για τη Λούπε. Εκείνη βγήκε με τον αέρα της κυρίας Μπέρεμ που κανένας δεν μπορούσε να της αρνηθεί κάτι και προχώρησε προς την πόρτα που άνοιξε αυτομάτως καθώς εκείνη πλησίαζε. Μετά από μια μικρή συζήτηση με την κοπέλα στην υποδοχή, πέρασε από την πόρτα για τα αποδυτήρια ενώ ο Μάρτιν πήγαινε να την περιμένει στο τζακούζι που θα απολάμβανε.

Εκείνη άλλαξε και πήγε με το μαγιό της στο τζακούζι. Η κοπέλα που ήταν υπεύθυνη εκεί την τακτοποίησε και την άφησε. Η Λούπε βυθίστηκε στο ζεστό νερό και αφέθηκε στην υπέροχη αίσθηση, χαλάρωσε κοιτώντας το όρος Γουάτ που υψωνόταν πάνω από το κεφάλι της καθώς το σπα βρισκόταν στην πλευρά του κοντά στην διάσημη θερμή λίμνη από την οποία εξάλλου ερχόταν και το νερό του τζακούζι.

-Έλα να μου κάνεις παρέα, Μάρτιν, είπε.

Ο οδηγός της γδύθηκε αμέσως και μπήκε στο τζακούζι όπου η Λούπε είχε ήδη βγάλει το μαγιό της. Ο Μάρτιν μπήκε μέσα και αγκάλιασε την πρόθυμη ερωμένη του. Το νερό του φάνηκε πιο ζεστό από ό,τι συνήθως αλλά απέρριψε την σκέψη σαν μια φευγαλέα εντύπωση. Έπιασε την Λούπε και την γύρισε με την πλάτη προς το μέρος του.

Με ένα γουργουρητό καινούριο νερό εκτινάχθηκε μέσα στο τζακούζι από τις υδρορροές που βρίσκονταν χαμηλά στον τοίχο. Αυτή την φορά όμως το νερό δεν ήταν απλά ζεστό, ήταν σε θερμοκρασία βρασμού. Βρήκε τον Μάρτιν κατευθείαν στα γεννητικά όργανα και τον έκανε να ουρλιάξει από μια αγωνία που όμοια της δεν είχε ξανανιώσει. Καθώς τα γεννητικά του όργανα διαλύονταν, ο πόνος έφτασε σε ένα κρεσέντο που δεν άντεξε και έχασε τις αισθήσεις του. Έπεσε μέσα στο νερό γονατιστός και έμεινε εκεί να βράζει μέσα στο φουσκαλιασμένο νερό.

Η Λούπε δέχθηκε το νερό στα πόδια, προσπάθησε να πιαστεί από κάπου καθώς τα ένιωσε να λυγίζουν από τον πόνο μα δεν τα κατάφερε. Έπεσε με τα μούτρα μέσα στο νερό. Ενώ το δέρμα του προσώπου της φουσκάλιαζε κατάπινε μια ποσότητα νερού που έκαψε τον λαιμό και το στομάχι της. Ο φρικτός πόνος την έκανε να σπαρταρήσει ως που γέμισαν νερό τα πνευμόνια της και πέθανε πνιγμένη.

Η κοπέλα που έτρεξε ακούγοντας το ουρλιαχτό του Μάρτιν έμεινε με ανοιχτό το στόμα βλέποντας τα δύο σώματα στο νερό βρασμένα κυριολεκτικά στο νερό. Ύστερα ούρλιαξε και εκείνη. Κανένας δεν έσπευσε σε βοήθειά της. Ένα κομμάτι φλεγόμενων υλικών που εκτόξευσε το ηφαίστειο χτύπησε τη δεξαμενή αερίου που τροφοδοτούσε το σύστημα θέρμανσης και την ανατίναξε μετατρέποντας ολόκληρο το σπα σε μια φλεγόμενη κόλαση.

 

Ο Τζώρτζ κοιτούσε έξω τον δρόμο καθώς το χάμβι τον διέσχιζε όσο πιο γρήγορα ήταν δυνατόν. Μετά από χρόνια σε πεδία μαχών και μετά σε διασωστικές αποστολές, είχε μάθει να εκτιμά γρήγορα και με ακρίβεια τις αδυναμίες και τα τρωτά σημεία κάθε είδους υποδομών. Το οδικό δίκτυο της Ντομίνικα για μια προηγμένη χώρα θα ήταν απαράδεκτο, εδώ όμως έκανε την δουλειά του και ήταν φτιαγμένο για να αντέχει το κλίμα και τα στοιχεία της φύσης. Το τρωτό του σημείο ήταν ότι υπήρχαν πολλές γέφυρες, εξαιτίας του έντονου ανάγλυφου, που η έξαρση της δραστηριότητας του ηφαιστείου θα μπορούσε να γκρεμίσει με σεισμική δόνηση ή απευθείας χτύπημα και να κόψει το οδικό δίκτυο και την δυνατότητα εκκένωσης.

-Πολλές γέφυρες, είπε, σε πολλά φαράγγια. Δεν είναι καλό αυτό.

-Και χωρίς δευτερεύοντες δρόμους ή παρακαμπτήριους, σχολίασε ο Μάικ.

-Ελπίζω ότι δε θα πάθουν τίποτα οι δρόμοι.

-Τι λέει η πρόβλεψη του καιρού; ρώτησε η Άμπερ.

Ο Μάικ πήρε από το ταμπλό των οργάνων του αυτοκινήτου τον ασύρματο.

-Μαρκ, είπε, έχουμε νεότερα;

Η απάντηση του Τζενκς ήρθε καθαρή σαν να ήταν μαζί τους στο αυτοκίνητο και όχι χιλιόμετρα μακριά.

-Έχουμε προειδοποίηση για επιδείνωση του καιρού, κυρίως με βροχή, θα έχει και αέρα αλλά όχι σοβαρά πράγματα.

-Εντάξει, ενημέρωσέ μας αν αλλάξει κάτι.

-Και να προσέχεις το αεροπλάνο, είπε ο Μάικ.

Άκουσαν τον Τζενκς να γελάει.

-Εσύ να θυμάσαι αυτό που σου είπα, ήταν η απάντηση.

-Θα σε τακτοποιήσω όταν επιστρέψουμε!

-Με μεγάλη ελαφρότητα αντιμετωπίζετε την κατάσταση, είπε δηκτικά ο γερουσιαστής.

-Λέγεται αδάμαστο πνεύμα, είπε ο Τζώρτζ, και είναι καλό για κάθε επιχείρηση υψηλής επικινδυνότητας. Εκείνος που περιμένει ότι θα πεθάνει θα βρει κάποιον τρόπο να το κάνει πραγματικότητα.

-Φτάσαμε, είπε ο Μάικ.

Κοίταξαν μπροστά στο σημείο που ο δρόμος άνοιγε σε ένα είδος πλατείας. Γύρω υπήρχαν κάποια κτίσματα, κυρίως βασικές υπηρεσίες και μαγαζιά αλλά και κάποιες κρατικές εγκαταστάσεις. Ο Μάικ έδειξε ένα κτίριο στο οποίο κυμάτιζε η κατά κύριο λόγο πράσινη σημαία της Ντομίνικα με τον παπαγάλο στη μέση.

-Αυτό πρέπει να είναι το κοινοτικό γραφείο.

Σταμάτησαν με το χάμβι μπροστά από το κτίσμα και ο Τζώρτζ κατέβηκε από το όχημα ακολουθούμενος από τον Μάικ. Εκείνος του έδειξε μια πινακίδα:

Κοινοπολιτεία της Ντομίνικα

Ενορία Αγίου Πατρικίου

Κοινότητα της Μποέτικα.

Ένας άνδρας βγήκε σχεδόν αμέσως ακολουθούμενος από μια ομάδα βοηθών και γραμματέων.

-Είμαι ο Λουί Φαραζόν, είπε, είμαι ευγνώμων που ήρθατε για βοήθεια.

-Ποια είναι τα σχέδιά σας για την κατάσταση;

-Η περιοχή μας είναι αραιοκατοικημένη και δεν είναι εύκολη η επικοινωνία έτσι ξεκινήσαμε από το να ενημερώσουμε τον κόσμο ότι πρέπει να είναι έτοιμοι για μετακίνηση.

-Ωραία, είναι μια σωστή κίνηση. Μπορούμε να δούμε ένα χάρτη της περιοχής;

Ο πρόεδρος κούνησε καταφατικά το κεφάλι του και τους ένευσε να τον ακολουθήσουν. Άνοιξε μια πόρτα που έφερε την επίσημη πινακίδα και βρέθηκαν σε ένα χολ με δύο πόρτες. Τους οδήγησε σε εκείνη που ήταν δεξιά και βρέθηκαν σε ένα μικρό περιποιημένο γραφείο. Ο Φαραζόν πλησίασε τον μεγάλο χάρτη που ήταν απλωμένος πάνω σε ένα σπαστό τραπέζι. Τον ακολούθησαν και στάθηκαν γύρω από τον χάρτη.

-Τους καλέσαμε να περιμένουν στα σπίτια τους και να είναι έτοιμοι για μετακίνηση εδώ ή στην ιεραποστολή του αγίου Φραγκίσκου που είναι πάνω στον δρόμο και υπάρχει χώρος για να επιβιβάσουμε ταυτόχρονα πολλούς σε οχήματα.

-Πολύ καλή σκέψη, είπε ο Τζώρτζ. Ξεκινήστε να τους πείτε να συγκεντρωθούν. Ως που να γίνει αυτό θα δούμε πόσα οχήματα έχουμε στην διάθεσή μας.

Ο Φαραζόν σήκωσε ένα τηλέφωνο που βρισκόταν παραδίπλα στερεωμένο στον τοίχο και είπε κάτι στην τοπική Κρεόλικη διάλεκτο. Άφησε το ακουστικό και στράφηκε στον Τζώρτζ.

-Πάμε να δούμε για τα μεταφορικά μέσα.

Βγήκαν και πάλι στην πλατεία και ακολούθησαν τον τοπικό άρχοντα στο στενό στο πλάι του κοινοτικού γραφείο και πέρα από αυτό σε μια αλάνα όπου βρίσκονταν παρκαρισμένα πέντε μικρά τουριστικά λεωφορεία.

-Είναι σε καλή κατάσταση, είπε ο Φαραζόν, βλέποντας τον Τζώρτζ να τα κοιτάζει εξεταστικά.

-Πολύ καλά, είπε εκείνος. Πείτε να τα φέρουν μπροστά.

-Χμμ… Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα.

-Τι πρόβλημα; ρώτησε ο Τζώρτζ ενώ κοιτούσε το όρος Γουάτ που ήταν στεφανωμένο από μαύρα σύννεφα, τόσο στάχτης όσο και καταιγίδας.

-Δεν έχουμε οδηγούς για όλα, μόνο για δύο από αυτά.

-Εντάξει, αυτό δεν είναι πρόβλημα, έχουμε άτομα που μπορούν να το χειριστούν αυτό.

Επέστρεψαν μπροστά και ο Τζώρτζ έδωσε οδηγίες σε μερικούς από τους άνδρες του να αναλάβουν τα λεωφορεία. Μετά έδειξε ακριβώς απέναντι από το κοινοτικό γραφείο έναν χώρο που μαζεύονταν αρκετοί άνθρωποι.

-Αυτό τι είναι;

-Το τοπικό μας ιατρείο, είπε ο Φαραζόν. Είναι ήδη υπέρ πλήρες και έρχονται και άλλοι για να δουν για τους δικούς τους ανθρώπους.

-Έγινε κάποιο ατύχημα; ρώτησε η Άμπερ.

-Είχαμε τις πρώτες απώλειες από το ηφαίστειο, κατέστρεψε ένα σπα στις πλαγιές του. Ευτυχώς δεν είχε πολύ κόσμο αλλά έχουμε νεκρούς και τραυματίες.

Ο Τζώρτζ ένευσε και φώναξε την Αμάντα.

-Πες στον Νίκολας να δει αν μπορεί να βοηθήσει με τους τραυματίες και να δει σε ποια κατάσταση βρίσκονται για μεταφορά.

Η Αμάντα έσπευσε να κάνει αυτό που της είπε και ο Τζώρτζ στράφηκε πάλι στον Φαραζόν.

-Πού θα μπορούσαμε να στήσουμε ένα αρχηγείο για να συντονίζουμε τις κινήσεις μας;

-Καλύτερα στην ιεραποστολή, είναι σε σημείο που κάνει για την επιβίβαση και αρκετά ψηλά για να διευκολύνονται οι επικοινωνίες.

-Ωραία, Μάικ, θα πάτε εκεί πέρα και θα στήσετε ένα κέντρο επιχειρήσεων. Θα έρθω και εγώ αφού βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά εδώ.

-Έγινε, είπε ο πιλότος και προχώρησε προς ένα άλλο χάμβι, στο οποίο ήταν καθισμένος στο καπό ο Ρόμπερτ και κοιτούσε το ηφαίστειο.

-Εσύ το οδηγείς αυτό; ρώτησε ο Μάικ.

-Ναι, γιατί; Πάμε κάπου;

-Ναι, στην ιεραποστολή να στήσουμε ένα μικρό κέντρο επιχειρήσεων.

Ο Ρόμπερτ σηκώθηκε και πήγε στην πόρτα από την πλευρά του οδηγού. την άνοιξε και κοντοστάθηκε κοιτώντας άλλη μια φορά το όρος Γουάτ.

-Ξέρεις κάτι; Έχω ξαναβρεθεί κοντά σε ηφαίστειο ακόμα μια φορά όταν ήμουν ακόμα στην πυροσβεστική. Από την πείρα μου από εκείνη τη φορά σου λέω ότι όπου να’ ναι τούτο δω θα αρχίσει να ξερνάει λάβα.

Πήρε τη θέση του και έβαλε μπρος ενώ ο Μάικ καθόταν δίπλα του και έδινε μερικές εντολές από τον ασύρματο.

-Ήδη προκάλεσε τους πρώτους θανάτους απ’ ό,τι μας είπαν, ενημέρωσε τον Ρόμπερτ αφού είχε τελειώσει με τον ασύρματο.

 

Ο Χάρι Μπέρεμ μελετούσε τον ισολογισμό των δέκα μηνών του χρόνου και έκανε συγκρίσεις με τις περσινές αποδόσεις. Χαμογέλασε ικανοποιημένος, είχαν περάσει το αντίστοιχο διάστημα του προηγουμένου έτους κατά 26,45% που ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος και ακόμα περισσότερο τον ευχαριστούσε ότι τα κέρδη του δεκάμηνου αυτού ξεπερνούσαν τα κέρδη ολόκληρης της προηγούμενης χρονιάς. Και αν σε αυτήν την περίπτωση η διαφορά ήταν οριακή αυτό δεν ήταν πρόβλημα γιατί είχαν σίγουρα καλύψει όλο το ετήσιο κόστος λειτουργίας, από μισθούς και πρώτες ύλες μέχρι δασμούς και φόρους, και όλες οι εισπράξεις των τελευταίων μηνών θα ήταν καθαρό κέρδος.

Δεν θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερα και ένα τελικό αποτέλεσμα με 9% περισσότερα κέρδη από το προηγούμενο έτος ήταν ονειρικό κλείσιμο για την χρονιά.

Την ευεξία του ήρθε να χαλάσει ένα τηλεφώνημα από τον επιστάτη του στις φυτείες. Η γραμματέας του ήξερε ότι έπρεπε να του περνάει αμέσως κάθε τηλεφώνημα από εκεί για να είναι πάντα ενήμερος για την κατάσταση. Το σημερινό όμως τηλεφώνημα ήταν από αυτά που δεν τον ευχαριστούσαν καθόλου. Οι εργάτες είχαν ζητήσει να επιστρέψουν σπίτια τους και να ετοιμαστούν για την εκκένωση της περιοχής.

Έπρεπε να πάει εκεί και να διευθετήσει το θέμα μια και καλή. Σήκωσε το τηλέφωνο και κάλεσε έναν εσωτερικό αριθμό.

-Ελάτε εδώ με τον Τζον, είπε.

 

Η Ρόουζ κοίταξε τον συννεφιασμένο ουρανό, ο ήλιος είχε κρυφθεί τελείως, από τη μια τα σύννεφα της βροχής και από την άλλη ο καπνός του ηφαιστείου είχαν αλλάξει τελείως τον καιρό και έμοιαζε σαν να σουρούπωνε κιόλας.

Μετά τον σεισμό είχε βοηθήσει την αδερφή Μονίκ να καθησυχάσει τα παιδιά και να τα κρατήσει απασχολημένα. Στην συνέχεια τα είχαν πάει για φαγητό και τότε είχε συνειδητοποιήσει ότι είχε περάσει η ώρα και ότι θα έπρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της.

Τηλεφώνησε στο σπίτι αλλά η καμαριέρα που το σήκωσε της είπε ότι κανένας από την οικογένεια δεν βρισκόταν εκεί. Αυτό σήμαινε ότι κανένας δεν είχε ανησυχήσει με την απουσία της αλλά ταυτόχρονα και ότι δεν είχε τρόπο να φύγει αφού δεν υπήρχε αυτοκίνητο να πάει να την πάρει.

Παρέμεινε με την Μονίκ και κάθισε κοντά στην νεαρή μοναχή όταν εκείνη ανέλαβε να επιβλέπει τα παιδιά στον κήπο, στην πλευρά που βρισκόταν ένα μικρό στέγαστρο, όσο οι υπόλοιπες μοναχές θα ετοίμαζαν τα πράγματα που θα έπαιρναν μαζί σε περίπτωση μιας εκκένωσης, κυρίως ρούχα και σκεπάσματα και ό,τι είχαν από τρόφιμα.

Δεν μπόρεσαν να μείνουν στον κήπο με τον καιρό να χαλάει όλο και πιο πολύ και έτσι επέστρεψαν στον κοιτώνα των παιδιών που ήταν πιο ζεστά και δεν έμπαινε βροχή. Τα παιδιά κάθισαν στα κρεβάτια τους και εκείνη βολεύτηκε σε μια καρέκλα ενώ η Μονίκ κάθισε στο περβάζι του παραθύρου. Η μοναχή ξεκίνησε να τους διηγείται μια ιστορία.

 

-Νυχτώνει, είπε η Βίνα με μισόκλειστα μάτια.

Δεν ήθελε να αφήσει την ζεστή αγκαλιά του αγαπημένου της αλλά ήξερε ότι θα έπρεπε να επιστρέψει σπίτι. Γιατί είχε έρθει η νύχτα τόσο γρήγορα; Εκείνος σηκώθηκε από το κρεβάτι και προχώρησε στην πόρτα. Την άνοιξε και κοίταξε έξω. Η Βίνα ανατρίχιασε καθώς το νοτισμένο αεράκι ήρθε να χαϊδέψει το γυμνό σώμα της.

-Δεν είναι νύχτα, είπε ο Νίκολας. Ούτε καν μεσημέρι, είναι η συννεφιά και ο καπνός από το βουνό. Αυτό φταίει μάλλον και για τον σεισμό.

Έκλεισε την πόρτα και επέστρεψε κοντά στην Βίνα. Κάθισε στο κρεβάτι και εκείνη μετακινήθηκε να ξαπλώσει στα πόδια του. Άνοιξε τα μάτια της και τον κοίταξε.

-Μακάρι να μπορούσαμε να μείνουμε σε αυτή την στιγμή για πάντα.

Ο Νίκολας έσκυψε και την φίλησε απαλά.

-Θες να περάσουμε την νύχτα μας μαζί;

-Εδώ; Πώς; Γίνεται;

-Θα πω ότι θα μείνω σε ένα φίλο, εσύ μπορείς να μείνεις;

-Ναι, είπε η Βίνα, οι δικοί μου είναι για ψάρεμα, δεν θα επιστρέψουν πριν από αύριο το πρωί.

-Κανονίστηκε τότε.

Την φίλησε πάλι και εκείνη το ανταπέδωσε πριν ανακαθίσει για να τον αγκαλιάσει. Εκείνος την πήρε στην αγκαλιά του και την κράτησε.

Μια βροντή δόνησε την καλύβα και η κοπέλα τινάχτηκε. Ο Νίκολας την έσφιξε πάνω του.

-Δεν ήταν τίποτα, απλά μια βροντή, μη φοβάσαι.

-Μαζί σου δεν φοβάμαι τίποτα, είπε η Βίνα και τον φίλησε.

 

Ο Ρόμπερτ σταμάτησε το χάμβι μπροστά στην πόρτα της ιεραποστολής και έσβησε την μηχανή. Ο Μάικ κοίταξε την πόρτα με τους άσπρους σοβατισμένους παραστάτες και τον απλό τοίχο και μετά άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου να βγει.

-Μου θυμίζει το Άλαμο, είπε ο Ρόμπερτ.

-Ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχουμε την ίδια τύχη, σχολίασε ο Μάικ, έλα πάμε να δούμε πού θα μπορούσαμε να εγκατασταθούμε.

Πλησίασαν την πόρτα αλλά δεν πρόλαβαν να χτυπήσουν καθώς μια φωνή τούς σταμάτησε:

-Σμηναγέ Κάμπελ;

Ο Μάικ στράφηκε και είδε ένα παμπάλαιο ντεσεβό παρκαρισμένο δίπλα στο δικό τους όχημα. Στο τιμόνι καθόταν ένας γηραιός άνδρας με κολάρο κληρικού ενώ από την θέση του συνοδηγού είχε βγει μια νέα γυναίκα και κατευθυνόταν με γρήγορα βήματα προς το μέρος του. Του πήρε μια στιγμή να την θυμηθεί.

-Μαρί Αλέν, είπε και έτεινε το χέρι στην γυναίκα που τον έφτανε.

Η Μαρί Αλέν το έσφιξε γερά ενώ ρωτούσε:

-Πώς βρέθηκες εδώ; Είσαι το τελευταίο άτομο που θα περίμενα να δω.

-Είμαι με την αποστολή βοήθειας, δεν υπηρετώ πια στην RAF.

-Γιατί;

-Τραυματίστηκα σε αποστολή και αποστρατεύτηκα.

-Απίστευτο, και πάλι βρέθηκες στα μέρη μας.

-Ναι, είπαμε να ετοιμάσουμε ένα αρχηγείο εδώ πάνω για να συντονίσουμε την εκκένωση.

-Θα γίνει εκκένωση; ρώτησε η γιατρός.

-Ναι, δεν το ξέρατε;

-Ο Μπέρεμ δεν το επιτρέπει και όσο η κυβέρνηση δεν το είχε διατάξει, δεν θα έκανε πίσω.

-Η κυβέρνηση προφανώς δεν το είπε ως που να μπορεί να το πραγματοποιήσει, σχολίασε ο Μάικ, αλλά τώρα τέθηκαν όλα σε κίνηση.

-Αυτό είναι το καλύτερο νέο, αναφώνησε η Μαρί Αλέν και αυθόρμητα αγκάλιασε τον Μάικ και τον φίλησε και στα δύο μάγουλα. Μετά συνειδητοποιώντας τι έκανε τραβήχτηκε και κοίταξε αμήχανη τον Μάικ που ήταν το ίδιο ξαφνιασμένος και αμήχανος. Από την δύσκολη θέση τους έβγαλε ο Ρόμπερτ που ξερόβηξε.

-Α, ναι, έκανε ο Μάικ. Μαρί, να σου συστήσω τον Ρόμπερτ Γκράχαμ, μέλος της ομάδας μας. Ρόμπερτ, η Μαρί είναι γιατρός.

Η Μαρί έδωσε το χέρι της στον Ρόμπερτ που το έσφιξε πρόθυμα.

-Λοιπόν; είπε ο Ρόμπερτ, θα στήσουμε αυτό το αρχηγείο;

-Ναι, βέβαια, είπε η Μαρί, μόνο μια στιγμή να πω στον πατέρα Αλβίτο τα καλά νέα.

Η Μαρί έτρεξε πίσω στον ιερέα και ο Ρόμπερτ σχολίασε.

-Ωραία γυναίκα, και εγώ μπορεί να είμαι παντρεμένος αλλά εσύ είσαι ελεύθερος και μάλλον σε γουστάρει. Εκτός και αν έχετε ήδη… Την άλλη φορά που ήσουν εδώ.

-Όχι, τίποτα τέτοιο, είπε ο Μάικ. Ήμουν εδώ για δουλειά.

Ο Ρόμπερτ ύψωσε τα μάτια στον ουρανό.

-Είσαι απελπισία, το ξέρεις;