Νυχτερινή Πένα

4.

 

Ο Άιαν Κάμπελ ήταν καθισμένος στην κορυφή του τραπεζιού στην αίθουσα συσκέψεων. Ο κυβερνήτης του Ανσίιν ήταν σκεφτικός. Η ασθένεια που μάστιζε τον Ολάνους είχε μεταφερθεί και στο σκάφος του. Στους ανθρώπους η εξέλιξη ήταν πιο αργή αλλά η Αλάσρα δεν είχε καμία αμφιβολία ότι η κατάληξη θα ήταν η ίδια.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα και μπήκε η γιατρός συνοδευόμενη από την Διοικητή Κέιλα.

-Γιατρέ, είπε ο Άιαν. Ποια είναι η κατάσταση;

-Έχουμε εβδομήντα κρούσματα που νοσούν, είπε η Αλάσρα. Από όσους πήγαν στον πλανήτη, μόνο ο Φον Γκράιχμ και ο Γκόρντον δεν έχουν πάθει τίποτα. Μαρτς. Σον, Κιναμούτσι, Ντελκόβ, Σάντερς, Σόμερς και Λόκ, όλοι έχουν αρρωστήσει και το μετέδωσαν και σε άλλους. Δεν ξέρουμε πόσοι ακόμα έχουν προσβληθεί.

-Και στον Ολάνους;

-Ανακοινώσαμε ότι είναι πάνω από το μισό του πληθυσμού, είπε η Κέιλα, αλλά το κάναμε για να μην προκληθεί πανικός. Στην πραγματικότητα ο αριθμός πλησιάζει το εβδομήντα τοις εκατό.

Ο Άιαν ένευσε.

-Δεν έχουμε καμία ιδέα για την θεραπεία;

-Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει, είπε η Κέιλα, κανείς δεν φαίνεται να έχει ανοσία. Απλά είναι θέμα χρόνου να κολλήσουν.

-Πρέπει να υπάρχει ανοσία, είπε η Αλάσρα. Γιατί οι δύο δικοί μας δεν κόλλησαν;

-Θέμα χρόνου, είπε η Διοικητής.

-Όχι, όχι, έχουν εκτεθεί πρώτοι πρώτοι και όλοι οι άλλοι είναι ήδη άρρωστοι. Κάτι άλλο είναι.

Η Αλάσρα σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει νευρικά.

-Σε τι διαφέρουν αυτοί οι δύο;

-Είναι στο αστεροσκοπείο δεν είχαν επαφή με πολλούς από εμάς.

-Και οι άλλοι επιστήμονες ήταν. Δεν είναι αυτό. Ο Φον Γκράιχμ μετακινήθηκε τόσες φορές και δεν κόλλησε. Αλλά σε εκείνον πιθανότατα φταίει η ανασύσταση του νευρικού συστήματος και η θεραπεία γι’ αυτό.

-Δεν μπορούμε να την δώσουμε στο πλήρωμά μας; είπε ο Άιαν.

-Θα τους σκότωνε, ο Φον Γκράιχμ την παίρνει εξαιτίας της ανάπλασης του νευρικού του συστήματος. Θα ήταν θανατηφόρα για κάποιον με συνηθισμένο νευρικό σύστημα. Μένει ο Γκόρντον… Τι έχει εκείνος που δεν έχουν οι άλλοι;

-Είναι ανάπηρος, είπε η Κέιλα.

-Αρκετά με αυτό! ξέσπασε ο Άιαν. Μπορεί να μην είναι σε θέση να περπατήσει αλλά έχει δείκτη ευφυίας ανώτερο από τον μέσο άνθρωπο και τον μέσο Ολάνιο, είμαι σίγουρος.

 

-Και αυτός είναι ο Λέων, είπε η Μίρι, δείχνοντας έναν αστερισμό.

-Έχουμε και εμείς Λέοντα, σχολίασε ο Γουίλλιαμ, αλλά είναι σε ένα άλλο μέρος του γαλαξία.

-Αυτός είναι ο Κρίνος…

Η Μίρι έσκυψε το κεφάλι της και δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια της.

-Συγγνώμη… τον λέμε Κρίνο της Ελπίδας. Αλλά φοβάμαι ότι εμείς δεν έχουμε πια καμία.

Ο Γουίλλιαμ πέρασε το χέρι του γύρω από τους ώμους της και η Μίρι κόλλησε πάνω του ακουμπώντας το κεφάλι της στον ώμο του.

-Σου υπόσχομαι ότι θα τα καταφέρουμε. Δεν θα πάθεις τίποτα.

Η Μίρι ύψωσε το βλέμμα της σε εκείνον. Ο Γουίλλιαμ της χαμογέλασε και ύστερα έγειρε και απέθεσε ένα τρυφερό φιλί στα χείλη της.

 

-Μπορεί να είναι και ο μεγάλος Τζαζάκ ο ίδιος, είπε η Κέιλα, δεν μπορεί να περπατήσει, είναι ένας σακάτης.

Ο Άιαν έκανε να απαντήσει αλλά τον πρόλαβε η Αλάσρα.

-Ναι, είναι κάποιος που δεν μπορεί να περπατήσει και νομίζω ότι ο τέλειος πολιτισμός σας του χρωστάει την επιβίωση!

-Τι εννοείς, γιατρέ; ρώτησε ο Άιαν.

-Σε τι διαφέρει ο Γουίλλιαμ από το υπόλοιπο πλήρωμα; Είναι από την πρώτη στιγμή στον Ολάνους, γύρισε πίσω μόνο για τις δόσεις της θεραπείας του. Τι έχει διαφορετικό; Όχι ότι δεν μπορεί να περπατήσει αλλά κάτι που έχει άμεση σχέση με την κατάστασή του. Η αγωγή που παίρνει για να μην έχει τον πόνο από την συντριβή έχει κάτι που για εκείνον είναι παρενέργεια, τον κάλυψε από την νόσο. Αλλά για τους ασθενείς είναι η θεραπεία.

-Πόσο γρήγορα μπορούμε να παράγουμε αυτό το φάρμακο; ρώτησε η Κέιλα.

-Πολύ γρήγορα, είπε η Αλάσρα και χαμογέλασε.

-Πού είναι το αστείο; ρώτησε η Διοικητής.

-Στο ότι ο ατελής έσωσε την τελειότητα του κόσμου σας.

 

Ο Γουίλλιαμ σταμάτησε την πλατφόρμα του έξω από την είσοδο του αστεροσκοπείου και στράφηκε στην Μίρι.

-Εδώ λέμε εις το επανιδείν.

-Θα είναι σύντομα.

Στις μέρες που είχαν περάσει εκείνος είχε ολοκληρώσει την μελέτη του και η μαύρη τρύπα είχε απορροφήσει τον αστερισμό J73. Οι κάτοικοι του Ολάνους είχαν αρχίσει να θεραπεύονται ενώ το πλήρωμα του Ανσίιν είχε ανακάμψει τελείως. Η Αλάσρα είχε απόλυτο δίκιο και η αγωγή του Γουίλλιαμ ήταν η θεραπεία για την νόσο.

Τώρα το Ανσίιν ήταν έτοιμο να φύγει αλλά θα επέστρεφε για να πάρει την Μίρι που είχε ζητήσει να πάει μαζί τους και το αίτημά της είχε γίνει δεκτό.

-Πώς αποχαιρετάτε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο; ρώτησε η Μίρι.

-Με ένα φιλί.

Η Ολάνια έσκυψε και τον φίλησε απαλά στα χείλη.

-Πρέπει να το συνηθίσω αυτό, ψιθύρισε.

-Και ο λαός σου, θα πρέπει, είπε ο Γουίλλιαμ, αλλά εσύ είσαι εντάξει.

Η Αλάσρα είχε διαγνώσει την αιτία της νόσου στις παρεμβάσεις της διαδικασίας σύλληψης των βρεφών και είχε προτείνει να επιστρέψει ο Ολάνους 8 στην φυσική διαδικασία.

Ο Γουίλλιαμ άγγιξε το σήμα της στολής του.

-Ανσίιν, ένας για μεταφορά.

Με ένα λαμπύρισμα χάθηκε από τα μάτια της Μίρι. Εκείνη κοίταξε τον ουρανό, εκεί που βρισκόταν το μέλλον της.

 

 

Τέλος

3.

Ο Γουίλλιαμ κοίταξε την οθόνη μπροστά του και μελέτησε με προσοχή τα δεδομένα. Πληκτρολόγησε μια εντολή και εμφάνισε μια νέα σειρά δεδομένων. Τα μελέτησε και μετά κάλεσε από την μνήμη ένα διάγραμμα.

-Κομπιούτερ, απεικόνισε τα δεδομένα του αρχείου με την σφραγίδα 34585784 σε ένα νέο διάγραμμα.

-Εντολή εκτελέστηκε, απάντησε ο υπολογιστής.

-Πρόβαλε το νέο διάγραμμα πάνω στο παλιό, είπε ο Γουίλλιαμ.

Ο υπολογιστής εκτέλεσε την εντολή και εκείνος κοίταξε το αποτέλεσμα. Τα δυο διαγράμματα ήταν σχεδόν πανομοιότυπα αλλά αυτό το σχεδόν ήταν που έκανε την διαφορά. Όσο η μαγνητική δύναμη της μαύρης τρύπας εντεινόταν, αλλοιώνονταν οι τροχιές των κοντινών σωμάτων αλλά ταυτόχρονα άλλαζαν τα δεδομένα που επιβεβαίωναν την θεωρία των υπερινών.

Η Μίρι πλησίασε.

-Σε τι θα χρησιμεύσει η θεωρία των υπερινών; ρώτησε. Αν την επιβεβαιώσεις, εννοώ.

Ο Γουίλλιαμ την κοίταξε για μια στιγμή πριν απαντήσει. Είχε συμπαθήσει την Ολάνια στις μέρες που είχαν δουλέψει μαζί. Εκτός του ότι ήταν λαμπρή επιστήμονας, είχε και γλυκό χαρακτήρα, χαρακτήρα τελείως διαφορετικό από τον απότομο και σκληρό της Διοικητή. Το ότι δεν τον αντιμετώπιζε σαν σακατεμένο, βοηθούσε επίσης.

-Θα μας δώσει ένα πιο αξιόπιστο πλέγμα συντεταγμένων για τα ταξίδια μας, ειδικά μεταξύ διαφορετικών συστημάτων και γαλαξιών, της είπε.

-Διαπλανητικά ταξίδια… είπε με θαυμασμό η Μίρι και κάθισε σε μια πολυθρόνα δίπλα του.. Σε ζηλεύω.

-Δεν έχετε τέτοια τεχνολογία;

-Έχουμε βγει στο διάστημα, θα είδατε πλησιάζοντας ότι έχουμε δορυφόρους σε τροχιά και διαστημικό σταθμό αλλά δεν ταξιδεύουμε πέρα από τον πλανήτη μας.

-Πολιτικοί λόγοι φαντάζομαι.

-Ναι… Αυτό ακριβώς. Θα έχεις δει πολλούς διαφορετικούς πλανήτες, φαντάζομαι.

-Πολλούς. Ακόμα και στην κατάστασή μου δεν έπαψα να ταξιδεύω.

-Η κατάστασή σου είναι μη αναστρέψιμη;

-Από όσο ξέρουμε όχι. Έμαθα να μην το πολυσκέφτομαι πια.

-Και η οικογένειά σου, τι λέει;

-Δεν έχω οικογένεια, δεν είχα κάνει πριν το δυστύχημα και τώρα ακόμα και αν είχα μια σύντροφο δεν θα μπορώ να κάνω παιδιά.

-Γιατί όχι; απόρησε η Μίρι. Αφού εσείς δεν έχετε τις δικές μας απαγορεύσεις.

-Δεν είναι θέμα απαγορεύσεων, είπε ο Γουίλλιαμ. Δεν είμαστε σίγουροι ότι μπορώ να κάνω έρωτα…

Η σαστισμένη έκφραση της Μίρι τον έκανε να σταματήσει. Θυμήθηκε ότι βρισκόταν σε έναν κόσμο ευγονικής, αυτό μπορούσε να σημαίνει και διαφορές στο βασικότερο θέμα της ανθρώπινης βιολογικής ύπαρξης, πώς ερχόταν στην ζωή.

-Πώς δημιουργούνται τα παιδιά εδώ;

-Στο ειδικό εργαστήριο με σπέρμα του πατέρα και ωάριο της μητέρας που εξάγονται με ειδικό τρόπο από τα σώματά τους.

-Οπότε δεν υπάρχει σωματική επαφή, συμπέρανε ο Γουίλλιαμ. Ούτε για την έκφραση συναισθημάτων να υποθέσω. Για αγάπη… Πάθος.

Η Μίρι κούνησε το κεφάλι της.

-Ούτε καν χάδια;

-Δηλαδή;

Ο Γουίλλιαμ το σκέφτηκε, στις δύο μέρες που βρισκόταν στον Ολάνους είχε δει επίσημους χαιρετισμούς, και φιλοφρονήσεις, μεταφορές μηνυμάτων και αναφορών αλλά δεν είχε δει να αγγίζονται ποτέ.

-Ένα άγγιγμα για να εκφράσεις ένα συναίσθημα, αγάπη, φιλία, ενθουσιασμό, τρυφερότητα.

-Όχι…

Η Μίρι φάνηκε να ήθελε να πει κάτι ακόμα αλλά το μετάνιωσε. Επέστρεψε στην εργασία της.

 

Είχε νυχτώσει και ο Γουίλλιαμ είχε οδηγήσει την πλατφόρμα του έξω από το αστεροσκοπείο για να κοιτάξει με γυμνό μάτι τον έναστρο ουρανό. Είχε επισκεφθεί εκατοντάδες πλανήτες και ποτέ αυτό το θέαμα δεν έπαυε να τον μαγεύει. Ακόμα και σε πλανήτες που βρίσκονταν στο ίδιο ηλιακό σύστημα και είχαν τον ίδιο έναστρο ουρανό υπήρχαν διαφορές που έκαναν κάθε μια θέα μοναδική.

Και τώρα, κοιτώντας τον ουρανό του Ολάνους έβλεπε με δέος την μαύρη τρύπα. Δεν ήταν φυσικά ορατή αλλά γινόταν αντιληπτή εξαιτίας του αποτελέσματός της, ένα κομμάτι του ουρανού τελείως άδειο από αστέρια, ένα μαύρο κενό στις παρυφές του οποίου το φως των αστεριών στρεβλωνόταν προς το μέρος του εξαιτίας των βαρυτικών δυνάμεων που ασκούσε. Στον ουρανό του Παράξους το θέαμα θα ήταν σχεδόν τρομακτικό καθώς θα καταλάμβανε πολύ μεγαλύτερο μέρος του ουράνιου θόλου.

Άκουσε βήματα που τον απέσπασαν από τις σκέψεις του και την παρατήρηση του ουρανού. Στράφηκε και αντίκρισε την Μίρι.

-Πώς και μόνος; είπε η επιστήμονας. Ο φίλος σου;

-Ο Μάικ, ο υποπλοίαρχος Φον Γκράιχμ Τόμσον, επέστρεψε στο σκάφος μας γιατί είναι αξιωματικός υπηρεσίας την νύχτα. Είναι μόνιμη επιλογή.

-Και την ημέρα είναι εδώ μαζί σου. Πότε κοιμάται;

-Σχεδόν ποτέ.

-Ποτέ;

-Ο Μάικ είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει ακτινοβοληθεί από μοριακό διασπαστή και επέζησε, ίσως γιατί τον χτύπησε υπό γωνία περιφερειακά. Χρειάστηκε ωστόσο μια αναδόμηση στο κρανίο για να ζήσει. Αυτή η επέμβαση είχε ένα απρόσμενο αποτέλεσμα. Το νευρικό του σύστημα λειτουργεί διαφορετικά. Δεν έχει ανάγκη να κοιμηθεί, δεν πονάει, και αυτό έχει αμβλύνει το ένστικτο της φυγής, δεν φοβάται. Και δεν εννοώ ότι είναι γενναίος, που είναι, δεν μπορεί να νιώσει τον φόβο. Επειδή δεν έχει ανάγκη για ύπνο, λοιπόν, αναλαμβάνει την νυχτερινή υπηρεσία. Λέει ότι είναι κρίμα να ξενυχτάει άλλος αφού ο ίδιος δεν θα κοιμηθεί.

-Αλλά δεν του κάνει κακό; Η παντελής έλλειψη ύπνου μπορεί να σκοτώσει, δεν είναι έτσι σε εσάς;

-Ναι, είναι. Το αντιμετωπίζει με ένα φάρμακο που κάνει την δουλειά που θα έκανε ο ύπνος στο νευρικό σύστημα.

Η Μίρι το σκέφτηκε για λίγο.

-Εδώ θα τον είχαν στείλει στον ωκεανό αντί να βρουν την θεραπεία.

Είδε την απορία του Γουίλλιαμ και εξήγησε:

-Με τα μωρά να ελέγχονται από την αρχή δεν υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες και οι περισσότερες ασθένειες έχουν εξαλειφθεί. Αλλά ατυχήματα συμβαίνουν, αν κάποιος τραυματιστεί, ακρωτηριασθεί ή παραμορφωθεί και η ζημιά δεν μπορεί να αποκατασταθεί, πηγαίνει εκεί να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του.

-Σαν αποικίες λεπρών, είπε ο Γουίλλιαμ με απέχθεια.

-Η αδελφή μου πέθανε εκεί… ψιθύρισε η Μίρι απαλά.

Ο Γουίλλιαμ αντέδρασε όπως θα έκανε με κάθε άλλον. Άπλωσε το χέρι του στον ώμο της.

-Λυπάμαι, λυπάμαι πολύ.

Η Μίρι κοίταξε το χέρι του.

-Αυτό εννοούσες με το άγγιγμα;

Ο Γουίλλιαμ συνειδητοποίησε τι είχε κάνει.

-Ναι… Με συγχωρείς αν…

Έκανε να τραβήξει το χέρι του αλλά η Μίρι το κράτησε.

-Καταλαβαίνω το νόημα της κίνησης. Μου έχουν πει πολλές φορές ότι λυπούνται για της Σάαμι, αλλά είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι κάποιος το εννοεί. Είναι…

Κράτησε το χέρι του στα δικά της ψάχνοντας για τα κατάλληλα λόγια. Κοίταξε τον Γουίλλιαμ με ένα δειλό χαμόγελο.

-Ίσως πρέπει να αλλάξετε συνήθειες, της είπε.

-Ίσως…

-Πώς και δεν έφυγες ακόμα; ρώτησε ο Γουίλλιαμ αλλάζοντας θέμα για να μην την φέρει σε δύσκολη θέση.

-Δεν μπορώ, απόψε θα μείνω εδώ.

-Γιατί;

-Η Διοικητής κήρυξε απαγόρευση κυκλοφορίας. Όλοι πρέπει να μείνουν εκεί που είναι σε μια προσπάθεια να σταματήσει την διάδοση της νόσου. Πάνω από το μισό του πληθυσμού μας είναι άρρωστο, πλέον.

-Ζήτησε τη βοήθεια από το Ανσίιν;

-Δεν έχουν καταφέρει και εκείνοι να βρουν την άκρη.

Η Μίρι σταμάτησε.

-Φοβάμαι, ψιθύρισε και έσκυψε το κεφάλι.

Ο Γουίλλιαμ άπλωσε το χέρι του και ανασήκωσε το κεφάλι της.

-Θα τα καταφέρουμε, είπε, η Αλάσρα θα βρει την λύση. Εδώ κατάφερε να κρατήσει τον Μάικ ζωντανό. Θα βρει την θεραπεία και τώρα.

-Μακάρι.

Ο Γουίλλιαμ χάιδεψε το μάγουλό της με τον αντίχειρα, ένα χάδι που η Μίρι δεν είχε ξαναβιώσει ποτέ αλλά έδειξε να την ηρεμεί.

-Όλα θα πάνε καλά, αυτή είναι η αποστολή του Ανσίιν, να λύνει προβλήματα.

Πίεσε ένα πλήκτρο στην πλατφόρμα του χαμηλώνοντάς την στην γη και είπε στην Μίρι.

-Έλα, κάθισε δίπλα μου. Πες μου, έχετε ονόματα για τους αστερισμούς;

Η Μίρι κοίταξε τον έναστρο ουρανό.

-Ναι, βέβαια.

-Θα ήθελα να μου τους μάθεις.

2.

 

Η αίθουσα όπου γινόταν το συμβούλιο έμοιαζε χαραγμένη στο εσωτερικό ενός κύκλου καθώς η μια πλευρά της σχημάτιζε ένα τόξο, αναμενόμενο καθώς βρισκόταν στο ανώτερο κατάστρωμα στο δεξί μέρος πίσω από τη γέφυρα. Γύρω από ένα μακρόστενο τραπέζι κάθονταν οι αξιωματικοί που μετείχαν στο συμβούλιο. Στην κεφαλή θα καθόταν ο κυβερνήτης του Ανσίιν, ο πλοίαρχος Άιαν Κάμπελ, με τους αξιωματικούς να κάθονται δεξιά και αριστερά.

Ο Γουίλλιαμ οδήγησε την πλατφόρμα του στην άκρη του τραπεζιού, σημείο με περισσότερο χώρο για τους ελιγμούς που χρειαζόταν. Δίπλα του κάθισε ο υποπλοίαρχος Μάικ Φον Γκράιχμ Τόμσον, ο επικεφαλής της ασφάλειας του σκάφους ενώ κατέφταναν και οι υπόλοιποι επικεφαλής.

-Λοιπόν, Γουίλ, έφτασε η πολυπόθητη ώρα; του είπε ο υποπλοίαρχος Νέηθαν Κάρτερ, ο πρώτος   μηχανικός του σκάφους.

-Πράγματι. Είναι όλα έτοιμα;

-Ναι, ελέγχουμε τα πρωτόκολλα διακτινισμού για να είμαστε σίγουροι ότι η εγγύτητα της μαύρης τρύπας δεν θα μας δημιουργήσει κάποιο θέμα.

-Και εμείς είμαστε έτοιμοι, είπε η δόκτωρ Μάρικο Κιναμούτσι, η επικεφαλής του επιστημονικού τμήματος. Ο εξοπλισμός που θα πάρουμε μαζί έχει ετοιμαστεί και έχουν επιλεγεί τα μέλη που θα έλθουν μαζί σου.

-Χαίρομαι.

Δεν πρόλαβαν να πουν άλλα μιας και μπήκε ο κυβερνήτης του σκάφους, ο πλοίαρχος Άιαν Κάμπελ. Κάθισε και πήραν και οι υπόλοιποι αξιωματικοί τις θέσεις τους.

-Υποπλοίαρχε, είπε ο Κάμπελ στον Φον Γκράιχμ Τόμσον, τι μπορείτε να μας πείτε για τους κατοίκους του Ολάνους 8;

-Δεν είναι γηγενείς του πλανήτη. Είναι μια αποικία που δημιουργήθηκε κάπου έναν αιώνα πριν. Έχουν σχέσεις με την Ομοσπονδία αλλά δεν είναι μέλος. Είναι ξενοφοβικοί και δεν καλοδέχονται τους επισκέπτες, η επιστημονική μας αποστολή είναι από τις σπάνιες εξαιρέσεις. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ασκούν ευγονική.

-Όχι το ιδεατό μέρος για μια αποστολή, σχολίασε η Αλάσρα. Δεν είχαμε άλλες επιλογές;

Η Μάρικο ένευσε στον Γουίλλιαμ και εκείνος είπε:

-Ο Ολάνους είναι ο πιο κατάλληλος πλανήτης για την παρατήρηση και έχει συνθήκες βιώσιμες για εμάς. Για να είμαι ακριβής το ίδιο ισχύει και για τον πρωτεύοντα του Παράξους. Ωστόσο ο εν λόγω πλανήτης βρίσκεται οριακά έξω από το βαρυτικό πεδίο της μαύρης τρύπας και δεν είναι ασφαλής. Πιστεύω ότι σύντομα τα τευτονικά φαινόμενα θα αρχίσουν να κατακερματίζουν την επιφάνειά του.

-Άρα έχουμε αναγκαστικά να κάνουμε με τον Ολάνους 8.

-Κύριε Φον Γκράιχμ, είπε ο Κάμπελ, θα συνοδεύσετε τους επιστήμονες μας στον πλανήτη.

 

Το λαμπύρισμα του τηλεμεταφορέα έσβησε επιτρέποντάς τους την πρώτη εικόνα από τον Ολάνους 8. Είχαν διακτινιστεί σε μια ανοιχτή έκταση με φροντισμένο γκαζόν, και έναν διάδρομο από λευκό υλικό σαν μάρμαρο που οδηγούσε σε ένα τεράστιο θολωτό κτίσμα το οποίο οι κάτοικοι του πλανήτη είχαν προσδιορίσει σαν αστεροσκοπείο Τζαζάκ. Ήταν τρεις αξιωματικοί της ασφάλειας και μια ομάδα επιστημόνων.

Στη βάση του μια πόρτα από χοντρό αδιαφανές γυαλί άνοιξε και μια γυναίκα βγήκε συνοδευόμενη από μια ακολουθία ένστολων και μια γυναίκα ακόμα. Ήταν ψηλή με αθλητικό σώμα, ντυμένη με ένα ταγιέρ που αναδείκνυε το σώμα της. Το πρόσωπό της ήταν το ίδιο τέλειο, αψεγάδιαστο δέρμα, αρμονικά χαρακτηριστικά. Η γυναίκα, που ακολουθούσε φορούσε ένα παντελόνι και μια μπλούζα που χωρίς να είναι επίσημα δεν έκρυβαν την τελειότητα στο δικό της σώμα.

-Ευγονική, είπε χαμηλόφωνα η Μάρικο.

-Την εφαρμόζουν λοιπόν, είπε ο Φον Γκράιχμ Τόμσον.

Η γυναίκα που προπορευόταν σταμάτησε μπροστά τους και είπε:

-Είμαι η Διοικητής Κέιλα. Καλώς ήλθατε στον Ολάνους.

Είχε απευθυνθεί στον Γουίλλιαμ.

-Είμαι ο υποπλοίαρχος Γκόρντον, να σας συστήσω τον υποπλοίαρχο Φον Γκράιχμ Τόμσον, επικεφαλής της αποστολής μας, τους ανθυποπλοιάρχους Μαρτς και Σον, και τους δόκτορες Κιναμούτσι, Ντελκόβ, Σάντερς, Σόμερς και Λόκ.

-Αφού δεν είστε ο επικεφαλής, πως και είστε ο μόνος καθισμένος ενώ όλοι οι άλλοι είναι όρθιοι;

Ο Γουίλλιαμ χαμογέλασε με μι σχεδόν αδιόρατη μελαγχολία.

-Είναι επειδή εκείνοι μπορούν να σταθούν ενώ εγώ όχι. Είναι το μεταφορικό μου μέσο.

Η Διοικητής τον κοίταξε για μια στιγμή με απορία που έδωσε την θέση της σε μια απέχθεια που δεν έκανε τον κόπο να κρύψει.

-Είσαι ανάπηρος;

-Μάλιστα, είπε ο Γουίλλιαμ, από την μέση και κάτω.

Η γυναίκα τον κοίταξε περιφρονητικά πριν στραφεί προς τον Φον Γκράιχμ Τόμσον.

-Ο λαός μου θεωρεί την θέα κάποιου με σωματικές αναπηρίες βαθιά ενοχλητική. Είναι βδελυρή. Θέλω να αποχωρήσει αυτό! Αν δεν το κάνει μόνος του, θα το κάνει η ασφάλειά μου.

Οι άντρες της ακολουθίας της έκαναν να κινηθούν προς το μέρος του Γουίλλιαμ αλλά σταμάτησαν καθώς ο Φον Γκράιχμ έκανε ένα βήμα προς το μέρος της και η Διοικητής έκανε πίσω. Το βλέμμα του είχε κάτι το τρομακτικό καθώς έλεγε:

-Ο υποπλοίαρχος Γκόρντον είναι επιφανές μέλος του πληρώματός μας και στη θέση σας θα πρόσεχα πολύ με τις προσβολές.

Οι δύο άνδρες της ασφάλειας του Ανσίιν που ήταν μαζί του προχώρησαν μπροστά και ο Φον Γκράιχμ έριξε ένα βλέμμα στους ντόπιους σαν να τους προκαλούσε να επιτεθούν αν τολμούσαν. Ο Γουίλλιαμ δεν μπόρεσε να μην χαμογελάσει. Ο αρχηγός της ασφάλειας του Ανσίιν φημιζόταν για το θάρρος του από την ακαδημία ακόμα. Τώρα που δεν μπορούσε καν να νιώσει φόβο δεν επρόκειτο να κάνει πίσω.

-Δεν είχαμε υπόψιν μας την συγκεκριμένη οπτική σας, είπε στην Διοικητή, αλλιώς θα είχαμε φροντίσει να διευθετήσουμε τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο τώρα είναι αργά για κάτι τέτοιο, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να προχωρήσω με την έρευνα μου.

-Και αν όχι; ρώτησε η Διοικητής κοφτά.

-Τότε θα το ρισκάρουμε με τον πρωτεύοντα του Παράξους αλλά η όποια συμφωνία σας με την Ομοσπονδία θα πάψει να ισχύει από σήμερα κιόλας.

-Πολύ καλά, υποχώρησε απρόθυμα η Διοικητής, μπορείτε να κάνετε την έρευνά σας στο αστεροσκοπείο Τζαζάκ αλλά να μην έρχεστε σε επαφή με κανέναν άλλο από τον λαό μας πέρα από την αξιωματικό που θα δουλέψει μαζί σας.

-Κανένα πρόβλημα, δεν έχω έλθει για τουρισμό.

-Προχωρήστε, τότε, έχω και άλλα θέματα που απαιτούν την προσοχή μου. Αξιωματικέ Μίρι, αναλαμβάνεις.

Η Διοικητής απομακρύνθηκε με την συνοδεία της αφήνοντας την άλλη γυναίκα με τους ξένους. Εκείνη συστήθηκε:

-Επιστημονική αξιωματικός ογδόου βαθμού Μίρι. Σας καλωσορίζω στον Ολάνους. Ελάτε από’ δω στο αστεροσκοπείο.

Περπάτησε δίπλα στον Γουίλλιαμ.

-Ζητώ συγγνώμη για την συμπεριφορά της Κέιλα. Δυστυχώς ο κόσμος μας δεν έχει οίκτο και δεν ανέχεται τις αδυναμίες, αλλά μετά από τους αιώνες που το κάνουν αυτό ξέχασαν ότι εκεί έξω οι άλλοι κόσμοι δεν έχουν την ίδια άποψη.

-Δεν πειράζει, είπε ο Γουίλλιαμ, έχω συνηθίσει.

Αυτό δεν ήταν ακριβώς αλήθεια, η ανθρωπότητα είχε μάθει να αντιμετωπίζει τέτοια θέματα με ευαισθησία και φροντίδα και δεν υπήρχε συχνά ανεπιθύμητη προσοχή, αλλά άλλοι πολιτισμοί – κυρίως επεκτατικών και πολεμικών ειδών όπως οι Τόριανς και οι Χούλακς – θεωρούσαν κατώτερους τους ανάπηρους όπως και όσους είχαν γενικά κάποια αδυναμία και είχε συναντήσει αρκετούς από αυτούς.

-Η Κέιλα είναι από τους πιο ακραίους υποστηριχτές της πολιτικής της μη ανοχής, είπε η Μίρι, αλλά ακόμα και εκείνη είναι πιο διπλωματική συνήθως. Φταίει το πρόβλημα που παρουσιάστηκε τελευταία, πρόσθεσε απολογητικά.

-Τι πρόβλημα;

-Εμφανίστηκε μια πάθηση, μια μόλυνση του αναπνευστικού ή κάτι τέτοιο, η ιατρική δεν είναι στα αντικείμενά μου, και έχει αποδειχτεί φονική. Όποιος νοσήσει πεθαίνει μέσα σε 48 με 96 ώρες.

-Πες της να ζητήσει την βοήθεια του Ανσίιν. Η Αλάσρα έχει ταξιδέψει σε πολλούς κόσμους και έχει μια τεράστια γνώση παθολογίας. Ίσως μπορεί να την βοηθήσει.

-Θα της το πω, ευχαριστώ.

Φτάσανε στο αστεροσκοπείο και πέρασαν την είσοδο. Πάνω από τα κεφάλια τους, κάτω από τον θόλο, βρισκόταν ένα από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια του συστήματος, και λόγος της παρουσίας του εδώ. Ο Γουίλλιαμ κοίταξε το τηλεσκόπιο.

-Ας πιάσουμε δουλειά, είπε.

1.

 

Ξύπνησε με ένα τίναγμα και έμεινε να κοιτάζει την οροφή της καμπίνας του. Μετά στράφηκε και κοίταξε έξω από το καμπυλόσχημο παράθυρο, τα αστέρια έμοιαζαν να περνούν με ταχύτητα. Χαμογέλασε με την οφθαλμαπάτη. Φυσικά δεν ήταν τα αστέρια που περνούσαν, ήταν το Ανσίιν που ταξίδευε ανάμεσα στους κόσμους με ταχύτητα που ξεπερνούσε αυτήν του φωτός.

Ανακάθισε και μετακίνησε με τα χέρια του τα πόδια του στην άκρη του κρεβατιού, πήρε από το τραπεζάκι δίπλα του την στολή του και άρχισε να ντύνεται.

-Κομπιούτερ, είπε όταν ήταν έτοιμος, φώτα.

Τα φώτα της καμπίνας του, είχε την 7-17 που σήμαινε καμπίνα επτά στο δέκατο έβδομο κατάστρωμα, άναψαν και ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να συνηθίσει.

-Ενεργοποίηση πλατφόρμας.

Με ένα ελαφρύ βουητό η πλατφόρμα μετακίνησης πλησίασε στο κρεβάτι και εκείνος χρησιμοποιώντας τα χέρια του πέρασε από το κρεβάτι σε εκείνη. Η πλατφόρμα έμοιαζε με μια πολυθρόνα που αιωρούνταν εξήντα πόντους από το έδαφος και διέθετε μια ψηλή πλάτη όπως και στηρίγματα για τα χέρια και τα πόδια του. Στην άκρη και των δύο μπράτσων βρίσκονταν ενσωματωμένα πλήκτρα για διάφορες λειτουργίες.

Κοίταξε και πάλι έξω το θέαμα που τον μάγευε από τότε που ήταν παιδί. Ήταν αστροφυσικός και πιλότος. Το δεύτερο ήταν που τον είχε φέρει σε αυτήν την κατάσταση. Σε μια πτήση με άκατο είχε πέσει σε μια γκραβιτονική θύελλα με αποτέλεσμα να συντριβεί. Είχε μείνει παράλυτος από την μέση και κάτω, μια ζημιά που παρά την πρόοδο της επιστήμης δεν μπορούσε να διορθωθεί. Παρότι οι άκατοι δεν χρειάζονταν πια πεντάλ για τον έλεγχο όπως τα οχήματα με μηχανές εσωτερικής καύσης του παρελθόντος, υπήρχαν ακόμα λόγοι οι πιλότοι να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πόδια τους. Λόγοι που τον απέκλειαν από το να πιλοτάρει ξανά.

Σαν αστροφυσικός συνέχιζε να εργάζεται και αυτός ήταν και ο λόγος που βρισκόταν στο Ανσίιν. Συμμετείχε σε μια σειρά ερευνητικών προγραμμάτων και είχε και ένα δικό του πάνω στην θεωρία των υπερινών.

Το σήμα στην στολή του βόμβισε.

-Αλάσρα Μακέρ προς Γουίλλιαμ Γκόρντον.

-Γκόρντον εδώ, σας ακούω γιατρέ.

-Είναι μέρα της επανάληψης της θεραπείας. Να περάσεις από το ιατρείο.

-Το θυμάμαι, γιατρέ, ευχαριστώ. Γκόρντον, τέλος.

Το χτύπημα που τον είχε αφήσει ανίκανο να περπατήσει θα του είχε αφήσει και τρομακτικούς πόνους για ενθύμιο αλλά αυτό τουλάχιστον ήταν κάτι που η ιατρική της εποχής του μπορούσε πλέον να αντιμετωπίσει. Μια θεραπεία αναπλάσεως των νευρώνων εξουδετέρωνε τον πόνο, κάτι για το οποίο ήταν ευγνώμων μιας και η εναλλακτική ήταν φαρμακευτικές αγωγές που δεν θα του επέτρεπαν να λειτουργεί φυσιολογικά, και έδινε ελπίδες ότι ίσως στο μέλλον μπορούσε να ανακτήσει κάποιο μέρος της κινητικότητάς του.

Έθεσε την πλατφόρμα σε κίνηση και προχώρησε προς την πόρτα της καμπίνας του η οποία άνοιξε μόλις πλησίασε. Βγήκε σε ένα διάδρομο και κινήθηκε προς τον κοντινό τουρμποανελκυστήρα. Η πόρτα άνοιξε μόλις πλησίασε και μπαίνοντας είπε:

-Κατάστρωμα 12.

Ο τουρμποανεελκυστήρας ξεκίνησε με το συνηθισμένο βουητό και έφτασε γρήγορα στο επιθυμητό κατάστρωμα. Βγήκε και κατευθύνθηκε προς το ιατρείο. Επικρατούσε ησυχία καθώς δεν βρίσκονταν άλλοι ασθενείς στο χώρο εκείνη την στιγμή. Βρήκε την Αλάσρα Μακέρ σε έναν υπολογιστή να παρακολουθεί κάποια διαγράμματα. Ήταν μια όμορφη γυναίκα με αρμονικά μεσογειακά χαρακτηριστικά.

-Καλημέρα, γιατρέ, είπε.

-Γουίλλιαμ, έλα. Ξάπλωσε σε ένα από τα κρεβάτια.

Ο Γουίλλιαμ οδήγησε την πλατφόρμα κοντά σε ένα από τα κρεβάτια εξέτασης και μετακινήθηκε σε αυτό μόνος του, η Αλάσρα ήξερε ότι δεν ήθελε βοήθεια, ήξερε ότι ήταν σημαντικό για εκείνον να βασίζεται στις δυνάμεις του. Πήγε κοντά όταν ξάπλωσε έχοντας ήδη έτοιμο το υποδόριο σπρέι με το φάρμακο. Το ακούμπησε στο λαιμό του και πίεσε το πλήκτρο, και με ένα σφύριγμα το φάρμακο πέρασε στον οργανισμό του.

Ένιωσε σύντομα την επίδρασή του και ακολούθησε η παρενέργεια που τον ενοχλούσε πάντα. Συνοφρυώθηκε και κοκκίνισε. Η Αλάσρα το πρόσεξε.

-Συμβαίνει κάτι; ρώτησε.

-Το φάρμακο έχει μια παρενέργεια, είπε ο Γουίλλιαμ. Πώς να το πω… μου προκαλεί ερωτική επιθυμία και τον ανάλογο ερεθισμό.

-Ξέρεις, είπε η γιατρός, αυτό είναι καλό.

-Καλό;

-Ναι, καλό. Σημαίνει ότι εκεί κάτω λειτουργείς κανονικά και αν αυτό ισχύει, ίσως ανακτήσεις λειτουργίες και αλλού. Έχεις κάνει έρωτα μετά το ατύχημα;

Ο Γκόρντον χαμογέλασε αλλά ήταν ένα χαμόγελο χωρίς ίχνος ευθυμίας.

-Είμαι μισός άνθρωπος, γιατρέ.

-Ξέρω πολλές γυναίκες σε αυτό το σκάφος που δεν σε βλέπουν έτσι. Ίσως θα έπρεπε να το δοκιμάσεις.

Ο Γουίλλιαμ ανακάθισε και επέστρεψε στην πλατφόρμα του.

-Ευχαριστώ, γιατρέ.

-Θα τα πούμε σε τρεις μέρες.

Ο Γουίλλιαμ προχώρησε προς τον τουρμποανελκυστήρα. Ενώ η πόρτα άνοιγε, βόμβισε πάλι το σήμα της στολής του.

-Γέφυρα προς υποπλοίαρχο Γκόρντον.

-Γκόρντον, σε τι μπορώ να βοηθήσω;

-Πλησιάζουμε τον Ολάνους 8, μπορείτε να παρευρεθείτε στο συμβούλιο επικεφαλής τμημάτων στις 08:00;

-Βεβαίως, έρχομαι.

Μπήκε στον τουρμποανελκυστήρα.

-Κατάστρωμα ένα.

Μέχρι ο τουρμποανελκυστήρας να φτάσει στον προορισμό του, η σκέψη του Γουίλλιαμ πήγε στο σκοπό της άφιξής τους στον πλανήτη. Να παρακολουθήσουν μια μαύρη τρύπα να καταπίνει έναν ολόκληρο αστερισμό, κάτι που θα βοηθούσε στην κατανόηση πολλών φαινόμενων σχετικά με τις μαύρες τρύπες αλλά και στην προσωπική του έρευνα με τις υπερίνες.

Η σημερινή μέρα θα ήταν σίγουρα ξεχωριστή.

Στη σιγαλιά του δειλινού,

σαν πάει ο ήλιος

χαμηλά στη θάλασσα να δύσει,

ακούγονται γλυκά – γλυκά

να ηχούνε οι καμπάνες.

 

Από μεγάλες εκκλησιές

και μικρά εκκλησάκια,

μικρά λευκά στο γαλάζιο του Αιγαίου,

όλες χτυπάνε αρμονικά

και μας καλούν να πάμε

στη χάρη Της ταπεινά

να πούμε τον καημό μας.

 

Να ψάλουμε την παράκληση

στο άγιο όνομά Της

και να της πούμε από καρδιάς

ό,τι ο καθείς μας νιώθει,

κράζοντάς της βοήθησέ μας

Δέσποινα, Κυρά του Κόσμου, Παναγιά.

Ο Τζέυ Γκάτσμπυ καταφτάνει στο Λονγκ Άιλαντ του Μεσοπολέμου και εγκαθίσταται σε μια πολυτελέστατη έπαυλη. Γρήγορα κάνει ένα όνομα με τα πάρτι που διοργανώνει, γεμάτα χλιδή, επίδειξη και με την υψηλή κοινωνία της Νέας Υόρκης παρούσα. Αλλά κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ή πως μπορεί να ζει έτσι. Όσο για τον ίδιο, η επιδίωξή του είναι να κερδίσει την αγαπημένη του Νταίζη Φέη.

Ξέρω πως θεωρείται από τα κλασσικά έργα της Αμερικανικής λογοτεχνίας αλλά δεν μου άρεσε. Δεν ξέρω αν φταίει ότι δείχνει τα χρόνια του τόσο στην υπόθεση όσο και στη γραφή, ένα αφηγηματικό τέμπο που δεν χρησιμοποιείται πια: πολλές λεπτομέρειες πολλές φορές όχι και τόσο σχετικές με την ιστορία. Ίσως απλά δεν είναι το στυλ μου.

Μια μικρή συλλογή από ιστορίες του Άντον Τσέχωφ, κάποιες εύθυμές, κάποιες συγκινητικές, όλες μια εικόνα στην αλλαγή του προηγούμενου αιώνα στην Τσαρική Ρωσσία.

Θα μου πείτε ανεπίκαιρο αλλά βρέθηκε στα χέρια μου και όντας τόσο μικρό είπα μην το αφήσω για άλλη ώρα. Συνιστάται στους οπαδούς του συγγραφέα και του είδους.      

Είστε φίλοι της τέχνης; Ποιας από όλες; Όλες; Έχω ένα ιστολόγιο για εσάς τότε. Σας αρέσει η λογοτεχνία; Θα βρείτε ποίηση αλλά και πεζά κείμενα, διηγήματα και νουβέλες. Σας αρέσει η μουσική; Θα βρείτε αναλύσεις σε μουσικά κομμάτια και αφιερώσεις. Σας αρέσουν τα εικαστικά; Θα βρείτε εξαιρετικά σχέδια και ζωγραφιές, από ακουαρέλες ως ψηφιακές δημιουργίες. Σας αρέσει η έβδομη τέχνη; Ακόμα καλύτερα, θα βρείτε έναν γνήσιο σινεφίλ με αφιερώματα στους παλιούς ηθοποιούς του Ελληνικού κινηματογράφου. Ο λόγος για το ιστολόγιο Τέχνη και Λόγος.

Ο δημιουργός του, ο Γιάννης, είναι πολυπράγμων, έχω χρόνια που τον γνωρίζω. Δημιουργεί όχι μόνο σε μια τέχνη αλλά σε πολλές, είναι συγγραφέας, ζωγράφος και πιάνουν τα χέρια του αφού φτιάχνει και χειροτεχνήματα. Θα τον βρείτε εδώ: https://johnpitaro.wordpress.com/%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae/

Ο Τομ Μπάρεν ζει σε έναν κόσμο που έχει εξελιχθεί σε ένα επί γης παράδεισο γιατί στην δική του πραγματικότητα το 1965 ένας επιστήμονας ανακάλυψε έναν τρόπο ώστε να χρησιμοποιηθεί σαν πηγή ενέργειας η κίνηση της γης, μια πρακτικά αέναη πηγή ενέργειας. Όταν στο δικό του 2015 ανακαλύπτεται το ταξίδι στο χρόνο ταξιδεύει στο 1965 για να δει την μεγάλη ανακάλυψη να τίθεται σε λειτουργία… και καταφέρνει να την αποτρέψει. Τώρα βρίσκεται παγιδευμένος στο δικό μας 2015, ένας άλλος άνθρωπος που ακούγεται στην καλύτερη περίπτωση φαντασιόπληκτος. Μπορεί να διορθώσει τα πράγματα;

Μια καλή ιστορία επιστημονικής φαντασίας με ανατροπές και εκπλήξεις, ακόμα και με χιούμορ. Κυλάει γρήγορα και διαβάζεται άνετα. Στο μείον, η φλυαρία, το βιβλίο θα μπορούσε να είναι διακόσιες σελίδες μικρότερο.

Τα κοσμήματα που προορίζονταν για την ερωμένη του Λουδοβίκου του ΙΕ’ έχουν κλαπεί και τέσσερα χρόνια αργότερα δεν έχουν βρεθεί. Ο βασιλιάς έχει πεθάνει αλλά το έγκλημα πρέπει να λυθεί και η αποστολή ανατίθεται στην Ροζ μοδίστρα της Μαρίας Αντουανέτας και τον κομμωτή της βασίλισσας, Λεονάρ.

Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι ένα δυνατό σαν μυστήριο εποχής δυστυχώς είναι γραμμένο σαν εύθυμη περιπέτεια με κωμικά στοιχεία που μειώνει την αξία της και την αναγνωστική εμπειρία.