Νυχτερινή Πένα

Ειρήνη βασιλεύει στην Βαντόρια αλλά κάθε μέρα που περνάει ο βασιλιάς Ρούντολφ παίρνει μέτρα όλο και πιο σκληρά και μη δημοφιλή. Οι προασπιστές του βασιλείου ο Λευκός Ιππότης και ο αδελφός του έχουν χαθεί αντιμετωπίζοντας ένα τέρας που απειλεί την χώρα και κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να αποτρέψει τις μέρες που έρχονται. Γιατί μια φοβερή συνωμοσία εξυφαίνεται στην καρδιά του βασιλείου και απειλεί την ίδια του την ύπαρξη όπως και του λαού του.

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία φαντασίας γραμμένη από μια Ελληνίδα συγγραφέα μάλιστα. Προτείνεται για τους φαν του είδους.

Η εποχή των περιπετειών έχει περάσει για τον Τόμι και την Τούπενς, τώρα είναι ένα ήσυχο ζευγάρι μεσηλίκων. Αλλά φαίνεται ότι τα μπλεξίματα εξακολουθούν να τους βρίσκουν. Σε μια επίσκεψη στην θεία του Τόμι που ζει σε έναν οίκο ευγηρίας η Τούπενς γνωρίζει μια συμπαθέστατη ηλικιωμένη κυρία, την κυρία Λάνκαστερ. Αλλά την επόμενη φορά που πάνε εκεί μαθαίνουν ότι μετακινήθηκε από συγγενείς. Όταν οι συγγενείς αποδεικνύονται ανύπαρκτοι, η Τούπενς φοβάται ότι κάτι κακό της συνέβη. Και αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν.

Ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι που διαφέρει πολύ από τα άλλα της. Εδώ δεν έχουμε έναν φόνο και έναν κύκλο παρισταμένων υπόπτων. Εδώ για ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας έχουμε ένα μυστήριο χωρίς να ξέρουμε αν έχει διαπραχθεί κάποιο έγκλημα. Όπως πάντα οι λεπτομέρειες είναι σημαντικές και υπάρχει και μια ανατροπή στο τέλος.

Η Χέιζελ Μπάνοκ είναι πολυεκατομμυριούχος και ιδιοκτήτρια μιας τεράστιας εταιρίας. Αδυναμία της η κόρη της η Κέιλα. Όταν αυτή πέφτει στα χέρια Σομαλών πειρατών που ζητούν λύτρα, στρέφεται στον μόνο άνθρωπο που μπορεί να την βοηθήσει, στον επικεφαλής της ασφάλειας της εταιρίας Έρικ Κρος. Ο Κρος είναι πρώην αξιωματικός της SAS και μαθημένος να τα βάζει με τρομοκράτες. Καταστρώνει ένα επικίνδυνο και παράτολμο σχέδιο για να σώσει την Κέιλα από τα χέρια των φανατικών που την κρατάνε.

Μια δυνατή περιπέτεια από τον Γουίλμπουρ Σμιθ που πραγματικά απόλαυσα. Συνιστάται στους φίλους της δράσης. Έχει πολύ καλό ρυθμό, δυνατούς χαρακτήρες και ένα θέμα επίκαιρο όσο και πριν δεκαπέντε χρόνια που γράφτηκε.

Ήταν όλοι μουδιασμένοι, καινούριο μέρος, νέοι σε αυτό όλοι. Είναι ακόμα πολύ πρωί, μόλις έχει ξημερώσει. Το ότι πέρασαν την νύχτα στην θάλασσα δεν βοηθάει επίσης να νιώθουν πιο ζεστοί ή καλύτερα. Έχουν καταφτάσει στη Σάμο από τα κέντρα εκπαίδευσης και βρίσκονται στο φρουραρχείο για να μεταφερθούν στις μονάδες για τις οποίες προορίζονται.

Κάποιοι θα μείνουν εδώ, όλοι κοιτάζουν το στρατόπεδο γύρω τους, ή αγναντεύουν τον κόλπο του Βαθέως στα πόδια τους και την πόλη από την άλλη πλευρά του κόλπου. Κάποιοι έχουν βρει το ΚΨΜ και έχουν προμηθευτεί τον πρωινό τους καφέ. Χρήσιμος για να τους ξυπνήσει και να τους ζεστάνει, είναι ακόμα μόλις 14 Μαρτίου, έχει κρύο τόσο πρωί.

-Προς τα που είναι η Αθήνα; ρωτάει ένας κρατώντας τον καφέ του.

Δύσκολη ερώτηση μιας και είναι όλοι καινούριοι εδώ. Αλλά ένας μπορεί να απαντήσει. Βλέπει στην απέναντι πλευρά στην πόλη τον καθεδρικό ναό του αγίου Νικολάου και από αυτό ξέρει που είναι τα σημεία του ορίζοντα. Μετά τα άλλα είναι εύκολα.

-Προς τα εκεί, δείχνει σε εκείνον που ρώτησε.

Εκείνος γνέφει ένα ευχαριστώ και γυρίζει προς την κατεύθυνση της Αθήνας. Σηκώνει το ποτήρι με τον καφέ και λέει τρυφερά:

-Καλημέρα, αγάπη μου.

Δεν ξαναείδα τον ρομαντικό συνάδελφο μετά από εκείνη την ημέρα. Ελπίζω ότι η απόσταση δεν κατέστρεψε την σχέση του και έμεινε με την καλή του. Όσο για μένα, ήταν η μόνη ευχάριστη ανάμνηση εκείνης της ημέρας που του έδειξα προς τα που ήταν η Αθήνα.

Ο Σέρλοκ Χολμς και ο πάντα αχώριστος φίλος του δόκτωρ Γουάτσον πηγαίνουν για μερικές μέρες διακοπών κοντά στη θάλασσα. Αυτές οι διακοπές έρχονται σε ένα απρόσμενο τέλος με την ανακάλυψη ενός πτώματος. Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, ποιος τον σκότωσε και γιατί; Τι συμβαίνει σε αυτό το μικρό κλειστό χωριουδάκι;

Μετά τον Κόναν Ντόιλ ο Χολμς απετέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς συγγραφείς και έχουν γραφτεί εκατοντάδες βιβλία. Το συγκεκριμένο διεκδικεί με αξιώσει θέση στα χειρότερα που έχω διαβάσει. Δεν είναι μόνο η προσπάθεια να συνδυάσει το παραφυσικό με τον Χολμς, κάτι που θα μπορούσε ίσως να λειτουργήσει, αλλά και η έλλειψη των κλασικών στοιχείων που έχουμε αγαπήσει σε αυτές τις ιστορίες: η παρατήρηση των λεπτομερειών που οι άλλοι δεν βλέπουν, η εξαγωγή των συμπερασμάτων με την λογική και η ατμόσφαιρα του Βικτωριανού Λονδίνου.