Νυχτερινή Πένα

Στην παραθαλάσσια πόλη του Μπλου Κόμπας ένα πράγμα είναι πιο διάσημο από το γάμο της Ρουθ και του Τέο, ο τυφώνας που την χτύπησε την προηγούμενη χρονιά. Καθώς όμως γίνονται οι ετοιμασίες για τον γάμο φαίνεται ότι δεν είναι όλοι χαρούμενοι και πολλοί αντιπαθούν την οικογένεια της Ρουθ για την υπεροψία της. Περίεργα μηνύματα και ένας πυροβολισμός σκιάζουν την ατμόσφαιρα ενώ ένα σκάνδαλο κοχλάζει.

Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι ένα ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα στον κόσμο των πλουσίων και διάσημων, καταλήγει σε μια φλύαρη ιστορία με περιττές λεπτομέρειες και εξελίξεις που κάνουν το βιβλίο αδιάφορο για τους περισσότερους αναγνώστες εκτός από εκείνους που διψούν για την λάμψη των διάσημων και της πολυτελούς ζωής τους εν μέσω κουτσομπολιών. 

-Έλα να δεις, μου λένε.

-Τι;

Πάω στην πόρτα του μπαλκονιού και με την πρώτη δεν το βλέπω γιατί δεν κινείται, είναι ακίνητο σαν να είναι αγαλματάκι. Είναι ένα μικρό πουλάκι, ένα τόσο δα μικροσκοπικό πραγματάκι, άλλος ένας λόγος που δεν το είδα. Είχε προσγειωθεί στο μαρμάρινο δάπεδο και στεκόταν.

Μιας και δεν έφευγε αποφασίσαμε να το ταΐσουμε. Του ρίξαμε ψίχουλα από ψωμί και τα έφαγε όλα αλλά και πάλι δεν πέταξε. Πήγαινε γύρω γύρω χοροπηδώντας. Μάλλον ήταν νεοσσός στην πρώτη του πτήση και αυτή τον είχε φέρει στο μπαλκόνι αλλά φοβόταν να την επαναλάβει.

Αποφασίσαμε να το βοηθήσουμε, άρχισε να τρέχει και να τσιρίζει όταν δοκιμάσαμε να το πιάσουμε αλλά τελικά το πιάσαμε. Το βάλαμε στο πεζούλι για να το ενθαρρύνουμε αλλά η πτήση του ήταν βραχύβια. Κατέβηκε μέσα στην ζαρντινιέρα και μετά ανέβηκε στο πεζούλι της. Από εκεί πέταξε κάτω στο έδαφος. Αυτό μας ανησύχησε, θα μπορούσε να πέσει θύμα κάποιας γάτας, αλλά προχώρησε κάτω από το πυκνό φύλλωμα του φίκου απέναντι και μετά στα κλαδιά του όπου πιθανότατα ήταν και το σημείο από όπου είχε ξεκινήσει, η φωλιά του.

Εμείς του ευχηθήκαμε να είναι ασφαλής και χαρούμενες πτήσεις με τους υπόλοιπους συντρόφους του.

Οι παρατηρητικοί αναγνώστες θα θυμούνται ότι είχε ξανασυμβεί να βρω έναν νεοσσό στο μπαλκόνι. Συμβαίνει μάλλον επειδή είναι ο φίκος απέναντι. Αυτό το φυτό είναι πραγματικά αθάνατο, έχει την ηλικία μου πράγμα που σημαίνει ότι έχει περάσει προ πολλού το προσδόκιμο ζωής του, και ενώ πάγωσε από το χιόνι το 2002 και απέμεινε ένα κούτσουρο, ξανάγινε ολόκληρο δέντρο που φιλοξενεί και φωλιές πουλιών, εξ ου και οι ιπτάμενοι μικροί επισκέπτες.

Η Φιλίντα προσκαλείται σε ένα δείπνο από την κυρία Ρόλινμπροκ που υποψιάζεται τον σύζυγό της ότι την απατά με την Τζινέβρα Μπλάστγουικ. Στο δείπνο η Φιλίντα παρατηρεί την διψασμένη για προσοχή Τζινέβρα και την αδελφή της, την ντροπαλή Έθελ. Η Τζινέβρα τους καλεί να παίξουν ένα παιχνίδι που λέγεται Δυο Αλήθειες Και Ένας Ψέμα όπου ο καθένας κάνει τρεις δηλώσεις και οι υπόλοιποι πρέπει να βρουν το Ψέμα. Η Τζινέβρα λέει ότι είναι μάρτυρας σε φόνο και επιμένει ότι δεν είναι αυτό το ψέμα. Όταν το ίδιο βράδυ ένα αυτοκίνητο παρασέρνει την Έθελ, η Φιλίντα πιστεύει ότι ο στόχος ήταν η Τζινέβρα και κάποιος από τους καλεσμένους έχει διαπράξει φόνο και φοβάται ότι η Τζινέβρα είναι μάρτυρας.

Η κριτική μου για τη συγγραφέα παραμένει η ίδια. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα στα ίχνη της μεγάλης συγγραφέα που έζησε μια ζωή πολύπλοκη και ενδιαφέρουσα σαν τα έργα της. Μια καλή αστυνομική ιστορία με λίγο αργό ρυθμό.

Ιρλανδία, μέσα εβδόμου αιώνα. Ο σεβάσμιος Ντάνκαν είναι ένας επιφανής ιερωμένος και λόγιος της Κελτικής εκκλησίας δολοφονείται στο αβαείο του Ρος Άλχιρ. Το ότι ο φόνος είναι αποτρόπαιος είναι το λιγότερο. Ο Ντάνκαν ήταν από το βασίλειο του Λάγκιν και δολοφονήθηκε σε έδαφος του βασιλείου του Μούμαν, που έχει εχθρικές σχέσεις με αυτό του Λάγκιν, και τώρα απειλείται το ξέσπασμα πολέμου. Η αδελφή Φιντέλμα, μοναχή αλλά και ανώτερη δικαστικός και αδελφή του βασιλιά του Μούμαν, πρέπει να λύσει το μυστήριο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

Είναι μια καλή ιστορική περιπέτεια συνδυασμένη με αστυνομικό μυστήριο, καλογραμμένη και με ανατροπές. Στα συν του βιβλίου και η ζωντανή περιγραφή της μεσαιωνικής Ιρλανδίας με τα ήθη και τα έθιμα κι τους διαφορετικούς νόμους.

Φτάσαμε στο ένα τρίτο του έτους, είναι ένα σημαντικό κομμάτι και αρκετό για να κάνουμε μια ανασκόπηση και να δούμε πως πάνε οι συγγραφικοί στόχοι και τα σχέδια για τη χρονιά αυτή. Είχα λοιπόν στην αρχή της χρονιάς βάλει τους εξής στόχους:

1. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας φαντασίας που γράφω. (γράφεται και είναι στις 320 σελίδες αυτή τη στιγμή)

2. Την έκδοση του δεύτερου βιβλίου των Χρονικών της Έρεμορ. (στην φάση της επιμέλειας)

3. Την έκδοση του τρίτου βιβλίου της εν λόγω σειράς.

4. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας της Ανεξάρτητης Μεραρχίας (γράφεται αν και έκανα κάποιες αλλαγές στην πλοκή)

5. Την έκδοση της Επιχείρησης Ιωνία στα Γαλλικά (έγινε)

6. Ένα Βιβλιοπαιχνίδι.

7. Μια περιπέτεια εποχής – τέλη δεκάτου ενάτου αιώνα ή ίσως λίγο πιο νωρίς στο Μαρόκο. (σχεδιάζεται)

8. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα στο Βυζάντιο. (σχεδιάζεται)

9. Την ολοκλήρωση μιας περιπέτειας που γράφω (γράφεται)

10. Μια περιπέτεια σε έναν εξαιρετικά βαρύ χειμώνα. (σχεδιάζεται)

11. Τέσσερεις – πέντε μικρές ιστορίες, γύρω στις 20 – 25 σελίδες η κάθε μια.

12. Μερικά ποιητικά έργα (γράφτηκαν κάποια)

13. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα. (γράφτηκε)

14. Μια συλλογή από κείμενα. (γράφονται)

15. Το ιστολόγιο που γράφω. (το οποίο είναι 4003 λέξεις αυτή τη στιγμή)

Καλά πάμε, συνεχίζουμε φυσικά! Τριήμερο εμπρός τι καλύτερο από το γράψιμο;

Αν υπήρχε ένα βραβείο ευγενικού μπλόγκερ (μήπως να θεσπίσουμε ένα;) θα το έπαιρνε σίγουρα ένας και μάλιστα μακράν πέρα από κάθε συναγωνισμό. Ο ένας αυτός θα ήταν ο φίλος Ο SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS Ο JKOK. Ξεχωρίζει για τη θετική του σκέψη και την αισιοδοξία του όπως και για την ευγένεια που ήδη ανέφερα. Δεν παραλείπει να περνάει από τα ιστολόγια και να μας αφήνει ευχές για καλό μήνα ή καλή βδομάδα ή στις γιορτές και πάντα έχει έναν καλό λόγο να πει για όλους και για όσα γράφουμε.

Ξεκίνησε το ιστολόγιό του στις 26 Δεκεμβρίου του 2008, έχει δηλαδή κάτι παραπάνω από δεκαεπτά έτη και πολύ χαρακτηριστικά ξεκίνησε με ευχές για το νέο έτος, ακριβώς αυτό που θα περίμενε κάποιος από έναν τόσο αισιόδοξο και χαρούμενο άνθρωπο. Έμβλημά του όχι μόνο στον τίτλο μα και σε άλλα σημεία, όπως το ρολόι, είναι ένας από τους γνωστότερους χαρακτήρες του Disney, ο Σκρουτζ, το πάμπλουτο αλλά και τσιγκούνικο παπί.

Σίγουρα του ταιριάζει το παπί αυτό, προσφέρει και εκείνος με το ιστολόγιό του άφθονο γέλιο αφού στα χρόνια που περάσανε έχει αναρτήσει πάμπολλα ανέκδοτα και σκίτσα ή αστείες φωτογραφίες. Ανάμεσά τους και κάποια άλλα κείμενα πάντα ενδιαφέροντα και πάντα με κατάθεση ψυχής.

Για μια γενναία δόση καλής διάθεσης και χιούμορ μπορείτε να τον επισκεφτείτε εδώ: http://scroodgejkok.blogspot.com/