Νυχτερινή Πένα

   Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και αυτήν την στιγμή στην καρδιά και της νύχτας. Τι θα ταίριαζε περισσότερο από ένα όνειρο; Αλλά όχι ένα όποιοδήποτε όνειρο, ένα όνειρο χειμερινής νυχτός.

   Winter' s Night Dream λοιπόν, το ιστολόγιο της φίλης μου της Ginny. Ξεκίνησε πριν από κάτι περισσότερο από έναν χρόνο, στα μέσα του Νοεμβρίου του 2009. Αντίθετα με άλλα ιστολόγια δεν ξεκίνησε με ένα κείμενο σύστασης, όπου να μας γνωρίζει λίγο τον εαυτό της πριν μας χαρίσει τα κείμενά της. Ξεκίνησε αμέσως με ένα ρομαντικό αν και μελαγχολικό κείμενο. Και φυσικά συνέχισε. Με πολλά καλογραμμένα όμορφα κείμενα με πολύ συναίσθημα. Τα κείμενά της αγγίζουν πολύ γιατί ακριβώς ξεκινούν από το συναίσθημα και αυτό είναι η κινητήρια δύναμή τους.

   Φυσικά ο παραλληλισμός με τον Σαίξπηρ, που κάνει αμέσως όποιος διαβάσει τον τίτλο, δεν είναι καθόλου τυχαίος. Όπως και το έργο του μεγάλου δραματουργού, η Ginny ( δεν είναι το όνομά της, εκείνο μου έχει απαγορεύσει και να το σκέφτομαι! ) έχει χιούμορ, πολλά και έντονα συναισθήματα και είναι πολλές φορές ονειροπόλα, μια εκκολαπτόμενη συγγραφέας. Ακόμα αγαπάει το χειμώνα - γι' αυτό άλλαξε εποχή στο όνειρο - και λατρεύει τα Χριστούγεννα.

   Τη Ginny και το χειμερινό της όνειρο θα το βρείτε εδώ:

   http://ginny-winternightsdream.blogspot.com/

   Απόψε δεν είναι μια νύχτα σαν τις άλλες. Δεν είναι η γλυκιά βραδιά που την ξεχωρίζει, αν δεν ήξερα τι μέρα είναι θα μπορούσα να πιστέψω ότι είναι ένα κρύο ανοιξιάτικο βράδυ, ούτε το σχεδόν γεμάτο φεγγάρι με τα πολλά αστέρια στον καθαρό ουρανό. Είναι μια γιορτινή νύχτα. Όλοι γιορτάζουν, ακόμα και εκείνοι που δεν έχουν εορτάζοντες με ονομαστική εορτή, ακόμα και εκείνοι που είναι λιγότερο τυχεροί στη ζωή τους.

   Και εγω; πρέπει να γιορτάζω;

   Σίγουρα υπήρξαν εποχές που ήμουν σε καλύτερη υγεία και οι δυνάμεις μου κατά πολύ ακμαιότερες ήμουν όμως ποτέ πιο ευτυχισμένος; Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη αυτό. Όχι. Δεν ήμουν ποτέ.

   Έχω τώρα όλα όσα θα ήθελα να έχω. Δεν αναφέρομαι σε υλικά αγαθά, όχι ότι μου λείπει κάτι σε αυτά, αλλά στα όσα έχω θελήσει να κάνω και σε όσα πραγματικά είναι σημαντικά για' μενα. Είμαι ευτυχής να ασχολούμε με αυτά. Διαβάζω βιβλία, πολλά βιβλία για να είμαι ακριβής, και γράφω τα δικά μου. Έφτασα στο σημείο σχεδόν που ήθελα γράφοντας βιβλία και ιστορίες και είμαι ενθουσιασμένος με την προοπτική του επομένου βήματος που θα είναι από μόνο του μια μεγάλη περιπέτεια. Και ακόμα πέρα από όλα μου τα επιτεύγματα είμαι ευλογημένος με την παρουσία εκείνης στη ζωή μου. Εκείνης που έχει κερδίσει την αγάπη μου με τη γλυκιά παρουσία της στη ζωή μου, εκείνης που είναι η πριγκίπισσά μου. Εκείνης που πριν λίγο αποχαιρέτησα για να κοιμηθεί.

   Τα έχω όλα λοιπόν, τι άλλο θα έπρεπε να ζητήσω; Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος και αυτή είναι μια πολλή όμορφη διαπίστωση να κάνει κάποιος μια νύχτα σαν αυτή.

   Αυτή είναι μια ιδιότυπη συνέντευξη, με κάλεσε να την δώσω η Ρεγγίνα (http://anemondixtia.blogspot.com/) αλλά οι ερωτήσεις ανήκουν στην pink dreamer ( http://apinkdreamer.blogspot.com/ ). Αρχίζω λοιπόν.

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Το γράψιμο και η ύπαρξη της αγαπημένης μου στη ζωή μου.

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Πέρα από τις ανάγκες της καθημερινότητας; Μάλλον ναι ε; Η ανυπομονησία να συνεχίσω τις ιστορίες μου.

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Δεν θυμάμαι.

4. Το βασικό σας γνώρισμα στο χαρακτήρα είναι;

Είμαι αξιόπιστος και άτομο εμπιστοσύνης.

5. Το βασικό σας ελάττωμα σας;

Είμαι σκληρός πολλές φορές.

6. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Έχω πολλούς ήρωες με τόσα που γράφω, ινδάλματα όμως όχι.

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με πολλές μεσαιωνικές, το Ριχάρδο το Λεοντόκαρδο ας πούμε.

8. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε αυτά που γίνονται χωρίς τη θέληση του άλλου.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Θέλω να πάω στην Αγγλία και τη Γαλλία ( είπαμε έχω μια ιδιαίτερη αγάπη στον Μεσαίωνα και έχουν πολλά τέτοια μνημεία εκεί ) αλλά προηγείται ένα ταξίδι μέχρι τα Ιωάννινα.

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Πολλοί αλλά θα αναφέρω μόνο τους Margaret Weiss και Tracy Hickman δημιουργούς της αγαπημένης σειράς Dragolance και του κόσμου του Κριν.

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;

Την ειλικρίνεια και την κατανόηση.

12. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

Την ειλικρίνεια επίσης.

13. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Δεν θα έλεγα κάποιο συγκεκριμένο, ήταν πολλά που επιδράσανε πάνω μου, κυρίως στο πως θα εξελιχθώ σαν συγγραφέας.

14. Αγαπημένος σας συνθέτης;

Johm Williams, James Horner, Jerry Goldsmith, Hans Zimmer, για να αναφέρω τους κυριότερους.

15. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντουζ;

Δεν το κάνω, τι φταίνε οι γείτονες;

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Δεν θα έλεγα πως υπάρχει μια τέτοια.

17. Αγαπημένος σας ζωγράφος;

Δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση.

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Το κόκκινο και το μπλε.

19. Ποια θεωρείται ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Δεν έχει έρθει ακόμα, όταν γίνει θα το πω.

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Δεν πίνω οπότε μένουν μόνο τα αναψυκτικά, οι χυμοί, ο καφές φίλτρου και η ζεστη σοκολάτα.

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Για την προσοχή που έδειξα σε πρόσωπα που δεν άξιζαν και το χρόνο που περνά χωρίς να τον αξιοποιώ.

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;

Την υποκρισία. Έχω πάρει γερές δόσεις από πολλούς.

23. Όταν δεν γραφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Και αν δεν μιλάω με την πριγκίπισσά μου των ρόδων; Να διαβάζω βιβλία.

24. Ο μεγαλύτερος σας φόβος;

Ότι θα χάσω την αγαπημένη μου, μετά ότι θα πεθάνω.

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέμματα;

Όταν αυτό θα γίνει για να μην πληγώσει κάποιον.

26. Ποιο είναι το μότο σας;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο.

27. Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Έχοντας φέρει σε πέρας όσα θέλω και έχοντας αποθέσει τα φορτία της ψυχής μου.

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Τέκνον αφέωνταί σου αι αμαρτίες.

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτήν την στιγμή;

Απόλυτης ηρεμίας και ευτυχίας.

   Σχεδόν τόσο όσο το γράψιμο μου αρέσει και το διάβασμα. Έτσι είμαι πολύ τακτικός επισκέπτης των βιβλιοπωλείων. Μου αρέσει να περνάω ώρες διαβάζοντας τους τίτλους στα ράφια και τις υποθέσεις στα οπισθόφυλλα εκείνων που τραβούν την προσοχή μου. Μου αρέσει πολύ και το άρωμα από το τυπογραφικό μελάνι. Είναι λοιπόν μια ευχαρίστηση να βρίσκομαι σε βιβλιοπωλείο και πάντα φεύγω με την καλύτερη διάθεση. Αλλά στην τελευταία μου επίσκεψη έφυγα με χαμόγελο εξ' αιτίας ενός μικρού κοριτσιού που δεν ήξερα καν.

   Στεκόμουν στα ράφια με τα βιβλία και κοίταζα τι καινούριο κυκλοφορεί, ειδικά στα βιβλία φαντασίας των οποίων είμαι λάτρης, όταν πλησίασε μια κυρία με ένα κοριτσάκι από το χέρι. Η κυρία ήταν λίγο πιο μικρή από μένα και το κοριτσάκι προφανώς η κόρη της. Μοιαζανε πολύ παρότι εκείνη ήταν γαλανομάτα ενώ το κοριτσάκι είχε δυο σπινθιροβόλα καστανά μάτια. Έκανα στο πλάι για να περάσουν και πρόσεξα ότι το κοριτσάκι κρατούσε ένα βιβλίο που μόλις είχε αγοράσει, τη συμπάθησα λοιπόν τη μικρούλα, μου αρέσουν τα παιδιά που διαβάζουν βιβλία.

   Στο τέλος του διαδρόμου υπήρχε ένας μικρός πάγκος με διαφόρων ειδών αυτοκόλλητα απ' αυτά που τα πιτσιρίκια συνηθίζουν να κολλάνε στα τετράδια και τα βιβλία τους. Η μικρή στάθηκε αμέσως και διάλεξε αυτά που της αρέσανε και φυσικά ζήτησε από τη μητέρα της να της τα αγοράσει. Εκείνη άρχισε να της εξηγεί πως δεν μπορούσαν να πάρουν και αυτοκόλλητα γιατί δεν επαρκούν τα χρήματα οπότε γυρίζει και η μικρή και απαντάει με την συνηθισμένη παιδική ευθύτητα:

   -Καιρός να πάρουμε νταντά για την Φοίβη και εσύ να δουλέψεις.

   Γύρισα από την άλλη για να μη με δει η μαμά ότι γελούσα με την απάντηση της μικρής και δεν ξέρω αν της τα πήρε τα αυτοκόλλητα αλλά νομίζω πως όχι. Όταν βγήκα από το βιβλιοπωλείο χαμογελούσα ακόμη και σκεφτόμουν την ατάκα της μικρής. Πανέξυπνη, δύσκολα θα την κουμαντάρουν στο σπίτι και στο σχολείο.

   Αυτό είναι ένα μικρό παιχνίδι των μπλόγκερς, δεν ξέρω αν ο εμπνευστής του το σκέφθηκε βλέποντας την Αμελί μιας και δεν ξέρω ποιος είναι. Ως συνήθως εγώ δεν το είχα υπ' όψιν μου ως που με κάλεσε η Ρεγγίνα ( http://anemondixtia.blogspot.com/ ). Πρέπει να αναφέρω λοιπόν πέντε πράγματα που μου αρέσουν και ισάριθμα που δεν μου αρέσουν στο μπλόγκινγκ. Τέλος θα πρέπει να καλέω πέντε άλλους μπλόγκερς να συμμετάσχουν.

   Ας αρχίσουμε με αυτά που μου αρέσουν:

   1. Μου αρέσει που μπορώ να μοιραστώ τα όσα γράφω με ένα ακόμα πιο ευρύ κοινό, μου αρέσει να λέω ιστορίες και να τις μοιράζομαι.

   2. Μου αρέσει που μπορώ να γράφω κείμενα για όσα με απασχολούν όπως και κείμενα για την αγαπημένη μου πριγκίπισσα.

   3. Μου αρέσει που έχω την ευκαιρία να διαβάσω όμορφα κείμενα γραμμένα από τόσους άλλους ανθρώπους εκεί έξω.

   4. Μου αρέσει που χάρη στα ιστολόγια γνώρισα ανθρώπους που δεν θα είχα ποτέ αλλιώς γνωρίσει.

   5. Μου αρέσει που μπορώ να μαθαίνω πράγματα τα οποία ποτέ δεν θα είχα τύχει να μάθω αλλιώς.

   Και τα πέντε που δεν μου αρέσουν:

   1. Δεν μου αρέσει που υπάρχουν μπλογκ που προωθούν ακραίες ιδέες και συμπεριφορές ή προβάλλουν πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να είναι ιδιωτικής φύσεως.

   2. Δεν μου αρέσει που υπάρχουν μπλογκ μόνο και μόνο για να προβάλλουν διαφημίσεις.

   3. Δεν μου αρέσει που έχω βρεθεί σε διασταυρωμένα πυρά, που δημιουργούνται παρεξηγήσεις και μεταφέρονται και σε αυτόν τον χώρο.

   4. Δεν μου αρέσει που υπάρχουν ιστολόγια εγκαταλελειμένα, με κάνει να αναρωτιέμαι τι συνέβει σε εκείνους που τα είχαν και έγραφαν σε αυτά.

   5. Δεν μου αρέσει που - όπως και στην καθημερινή ζωή - με το μπλόγκινγκ εκτός από αξιόλογους ανθρώπους γνώρισα και άτομα που δεν αξίζανε τον κόπο και απλά δαπάνησα το χρόνο μου.

   Οι πέντε μου καλεσμένοι να παίξουν:

   1. meanan http://apotoxamogelostogelio.blogspot.com/

   2. Ginny http://ginny-winternightsdream.blogspot.com/

   3. Libertas http://neverland09.blogspot.com/

   4. Estella http://estellasoneirologio.blogspot.com/

   5. Νατάσσα http://bookeater-bookeater.blogspot.com/

   Υπάρχουν μερικές εικόνες που έχουν παγκόσμια απήχηση σαν όμορφες και ξεχωριστές, κάποιες από αυτές μάλιστα έχουν επιδράσει στην τέχνη. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το σεληνόφως, μια εικόνα με παγκόσμια απήχηση και επίδραση στην τέχνη ακόμα και όταν μιλάμε για μη οπτικές τέχνες, ποιος δεν ξέρει τη Σονάτα υπό το Σεληνόφως. Και φυσικά σαν εικόνα έχει συνδεθεί απόλυτα με το ρομαντισμό.

   Γι' αυτό επιλέχθηκε και σαν όνομα για το ιστολόγιο για το οποίο μιλάμε σήμερα, το Moonlight.

   Αντίθετα με τα περισσότερα ιστολόγια αυτό δεν είναι ατομικό, ανήκει σε δυο άτομα, σε δυο φίλες, τη Βαγγ και τη Στέλλα. Την πρώτη δεν την ξέρω αλλά η δεύτερη είναι μια γεμάτη ζωντάνια έφηβη και αυτό ακριβώς βγαίνει και στο ιστολόγιό της.

   Έτσι στο Moonlight θα βρείτε κείμενα βγαλμένα μέσα από την εφηβική ψυχή, κείμενα με ρομαντισμό και συναίσθημα που αφορούν τις σκέψεις τους και όσα αισθάνονται, ακόμα και τα πρώτα καρδιοχτύπια.  
   Για μια βόλτα λοιπόν κάτω από υο ασημένιο σεληνόφως επισκεφθείτε τες: http://vag-ctella-moonlight.blogspot.com/

   Όσοι με ξέρετε αρκετό καιρό θα έχετε προσέξει ότι το ιστολόγιο αυτό ασχολείται μόνο με κείμενα που γράφω, είτε πρόκειται για ιστορίες είτε για τα μικρά κείμενα που αφιερώνω σε εκείνη που είναι το φως της ψυχής μου. Η πραγματικότητα δεν καταφέρνει να αποσπάσει την προσοχή μου για να την παρατηρήσω πόσο δε για να τη σχολιάσω γραπτώς.
    Τα κατάφερε ωστόσο μια μικρή παράμετρος της γυναικείας συμπεριφοράς που παρατήρησα πρόσφατα έχοντας βρεθεί με κόσμο. Και με εκνεύρισε. Η συμπεριφορά αυτή είναι τα νάζια.
    Φυσικά υπάρχουν πολλά είδη ναζιών και δεν με ενοχλούν όλα. Δεν με πειράζουν τα παιδικά νάζια ας πούμε. Έχω τρεις ανηψιές και η μεσαία είναι πολύ ναζιάρα. Πιο μικρή μάλιστα έκανε τόσα νάζια που σχεδόν δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Ε αυτό το νάζι δεν με ενοχλεί, είναι λογικό να το κάνει και είναι όμορφο.
   Δεν με ενοχλεί ακόμα το νάζι από μια γλυκιά μελωδική φωνή, αυτή της πριγκίπισσάς μου. Αυτό μου αρέσει, αλλά εκτός από την υπέροχη φωνή σοπράνο που διαθέτει είναι και ο γλυκός τρόπος που το κάνει.
   Όμως υπάρχει και το νάζι που δεν μου αρέσει και είναι το πιο συχνό. Όταν κάθεσαι σε ένα σαλόνι και η άλλη, μια γυναίκα μιας άλφα ηλικίας, κάνει ναζιάρικα στο σύζυγό της: αγαπούλα.... με μια φωνή σαν ναούρισμα ή μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τσα! Μετά μου τη δίνουν τα υποκοριστικά, όταν μια κοτζάμ γυναίκα σου λέει τα ποδαράκια μου ή τα δακτυλάκια μου, είναι γελοίο.
   Έτσι έχουν τα πράγματα με τα νάζια. Ελπίζω να μην το ακούσω ξανά αυτό το φρικαλέο νιαούρισμα, ας το αφήσουν οι κυρίες σε εκείνες τις ομόφυλλές τους που το κάνουν με γούστο.
   Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο στην αγαπημένη μου πριγκίπισσα των ρόδων που δεν είναι καλά. Ελπίζω να γελάσεις μ' αυτό και να νιώσεις καλύτερα.

   Με καληνύχτισες και τώρα υποθέτω πως κοιμάσαι αγκαλιά με το αρκουδάκι σου. Εύχομαι τίποτα να μην ταράξει τον ύπνο σου και γλυκά όνειρα να σε ταξιδέψουν ως το πρωί.

   Εγώ όμως δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ακόμα και όταν τα πάντα ησυχάζουν και η σιγαλιά πέφτει σαν αόρατος μανδύας πάνω στην πλάση δεν υπάρχει ηρεμία για' μενα. Το μυαλό μου τρέχει σαν αφηνιασμένο άτι προς πολλές κατευθύνσεις. Ιστορίες μικρές σαν παιδικά παραμύθια, ιστορίες σαν διηγήματα και μεγάλες ιστορίες για να καλύψουν πολλά βιβλία, βιβλία που διαβάζω ή θέλω να βρω.

   Απόψε δεν υπάρχει ησυχία ούτως ή άλλως, μια καταιγίδα μαίνεται, οι αστραπές και οι βροντές προσθέτουν έναν τρομερό ορυμαγδό εικόνας και ήχου. Και με τη συντροφιά τους εγώ σκέφτομαι και γράφω. Σκηνές από την καθημερινή ζωή ως επικές μάχες μεταξύ πολεμιστών σε έναν άλλο κόσμο υλοποιούνται από την πένα μου.

   Καθώς γράφω το μυαλό μου ξεστρατίζει σε ένα άλλο αγαπημένο προορισμό, εσένα. Σκέφτομαι την αντίδρασή σου όταν θα διαβάσεις την επόμενη ιστορία, το χαμόγελό σου, την γνώμη που θα εκφράσεις, μαντεύω τι θα σου αρέσει από αυτά που γράφω.

   Η βροχή έχει αλλάξει, τώρα δεν πέφτει άγρια σαν θυμωμένη, οι αστραπές και οι βροντές έχουν σταματήσει. Το νερό ακούγεται μόνο με έναν γλυκό, απαλό ρυθμό. Με γεμίζει νοσταλγία αυτό το μελωδικό μουρμούρισμα του νερού, μου θυμίζει εσένα.

   Κοιτάζω τη φωτογραφία σου, το γλυκό πρόσωπό σου, τον χείμαρρο των μεταξένιων σου μαλλιών, τα χείλη σου. το αψεγάδιαστο δέρμα σου. Είσαι τόσο όμορφη και όμως αυτή η ομορφιά σου δεν συγκρίνεται με την ψυχική σου λαμπρότητα. Μπορώ να σε κοιτώ και να αναπολώ για ώρες μα η νύχτα προχωρεί και αποφασίζω να παραδοθώ και' γω στο Μορφέα που με πολιορκεί, ελπίζω να με μεταφέρει κοντά σου. Ξαπλώνω με το όνομά σου στα χείλη μου και τη σκέψη σου στο μυαλό μου.

   Γλυκιά μου πριγκίπισσα των ρόδων καληνύχτα.