Πτήση 178 - 12

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 11
12:01 – 12:30 GMT 17:01 – 17:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:01
Ο Άιαν μπήκε στο γραφείο μαζί με την Αμέλια. Βρήκαν τους τρεις άλλους σκυμμένους πάνω από τον ένα υπολογιστή, αμίλητοι και προσηλωμένοι παρακολουθούσαν το βίντεο αλλά χωρίς τον ήχο. Ο αρχηγός της ομάδας πήγε κοντά.
«Τι έγινε; Ανακαλύψατε κάτι;»
«Ο Πωλ μας έστειλε ένα μήνυμα από τον τάφο,» είπε ο Μαξιμίλιαν. «Ο Ρόμπερτ το βρήκε.»
«Τι λέει;»
«RPGH πρόλαβε να σχηματίσει πριν πάρει το λόγο ο Αλαμενί και τον εκτελέσει,» είπε ο Μάικ.
Η Αμέλια κούνησε το κεφάλι της.
«Είναι εκπληκτικό που σε μια τέτοια κατάσταση ενώ απήγγειλε αυτό που του είχαν πει οι Ισλαμιστές μπορούσε να διατηρεί τη διαύγεια και την ψυχραιμία να στείλει ένα μήνυμα,» είπε και πρόσθεσε, «κρίμα που δεν μπόρεσε να μας πει κάτι περισσότερο.»
«Ίσως μας είπε όσα χρειαζόμαστε,» είπε ο Ρόμπερτ.
«Με τέσσερα γράμματα;» απόρησε η Αμέλια.
«Δεν υπάρχει λέξη να αρχίζει με τα γράμματα αυτά,» είπε ο Μαξιμίλιαν που είχε αρχίσει να καταλαβαίνει που το πήγαινε ο αδερφός του.
«RPG, είναι τύπος εκτοξευτή ρουκετών,» εξήγησε ο Ρόμπερτ. «Υποθέτω ότι πήγαινε να συνεχίσει με το Χασίμ, που θα προσδιόριζε το μοντέλο. Είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο στη Μέση Ανατολή. Σκοπεύουν να χτυπήσουν το αεροπλάνο.»
«Μα γιατί;» ρώτησε η Αμέλια. «Δεν θέλουν να πάρουν τους αιχμαλώτους τους πίσω;»
«Όχι,» είπε βλοσυρός ο Άιαν, «θέλουν να σκορπίσουν το χάος και το θάνατο. Θέλουν όσο πιο πολλά θύματα γίνεται.»
«Και γιατί όχι με τη βόμβα;»
«Για την περίπτωση που θα είχαμε τον τρόπο να την αφοπλίσουμε και για μεγαλύτερη διασπορά συντριμμιών που θα χτυπήσουν στο έδαφος.»
Ο Άιαν ήταν σκεφτικός. Τελικά είπε:
«Μαξιμίλιαν, ενημέρωσε τον Σάικς, πες του ότι με την πρώτη ευκαιρία τον χρειαζόμαστε εδώ. Μάικ, ψάξε στην περιοχή για ακίνητα που έχει εδώ κοντά το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών.»
«Έγινε,» είπε ο Μαξιμίλιαν και βγήκε ενώ ο Μάικ επέστρεφε στη λίστα με τα ακίνητα που είχε πιο πριν ερευνήσει για το διαμέρισμα όπου είχε ετοιμασθεί το βίντεο των Ισλαμιστών.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:05
Είκοσι εννιά παιδιά υπήρχαν στο αεροπλάνο. Συνοδεύονταν από σαράντα τέσσερις ενήλικες. Κάποια είχαν μόνο έναν ενήλικα μαζί, κάποια άλλα ήταν μαζί ολόκληρη η οικογένεια. Στο σύνολο είχε εβδομήντα τρεις επιβάτες έξω από τους υπόπτους του. Καλό αυτό. Του έμεναν ακόμα εκατόν εβδομήντα δύο. Ποιον άλλο μπορούσε να αποκλείσει;
Στη μικρή βόλτα που είχε κάνει μέσα στο αεροπλάνο είχε μετρήσει πάνω από σαράντα άτομα με το κινητό εμφανώς κοντά τους και ήταν σίγουρος πως άλλοι τόσοι θα το είχαν κάπου πάνω τους, σε τσέπη ή θήκη. Έριξε μια ματιά γύρω, έπρεπε να βρει τον τρομοκράτη. Ο χρόνος περνούσε και πλησίαζαν την ώρα της προσγείωσης και της πιθανής πυροδότησης.
Αναρωτήθηκε τι άλλο ξεχώριζε έναν μουσουλμάνο; Το σαρίκι αν ήταν Σιχ και η γενειάδα αλλά δεν περίμενε να δει κάποιο τέτοιο εξωτερικό χαρακτηριστικό εδώ. Θυμήθηκε από την καριέρα του σαν κυβερνήτης μια σχετική πληροφορία. Οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό και δεν πίνουν οινοπνευματώδη, θυμόταν ότι το φρόντιζαν ειδικά αν είχαν ανάμεσα στο πλήρωμα άνδρες αυτής της θρησκείας. Αλλά θα ήταν δυνατόν να θυμούνται οι κοπέλες του πληρώματος ποιος είχε φάει και ποιος όχι; Και αν κάποιος δεν είχε φάει θα ήταν απαραίτητα μουσουλμάνος; Μπορεί να μην του άρεσε το φιλέτο ή να ήταν χορτοφάγος.
Κούνησε το κεφάλι του, έπρεπε να βρει κάτι. Έναν τρόπο να εντοπίσει τον άνθρωπο που ζητούσαν.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
17:07
Ο Άιαν με την Αμέλια και τον Ρόμπερτ κατέβηκαν στο υπόγειο στην αποθήκη που κρατείτο ο Αλαμενί. Έξω από την πόρτα στεκόταν ένας βλοσυρός αστυνομικός.
«Όλα εντάξει;» τον ρώτησε η Αμέλια καθώς την χαιρετούσε και εκείνος ένευσε καταφατικά καθώς εκείνη του ανταπέδιδε το χαιρετισμό.
«Μάλιστα,» είπε ο αστυνομικός. «Μόνο που με απείλησε ότι έχω λιγότερο από δύο ώρες ζωής και ότι θα βρέξει φωτιά αν είμαι ακόμη εδώ. Θα έλεγα ότι παραληρεί αλλά μιλούσε με σταθερή φωνή, πιο πιθανόν είναι να πρόκειται για το γνωστό θρησκευτικό τους φανατισμό.»
«Πράγματι,» συμφώνησε η Αμέλια «και το μακιαβελικό τους σχέδιο. Άνοιξε την πόρτα.»
Ο αστυνομικός το έκανε και μπήκαν στην αποθήκη όπου ανάμεσα σε κούτες με υλικά και πακέτα εντύπων βρισκόταν ο Ισλαμιστής τρομοκράτης δεμένος σε μια καρέκλα με τα χέρια στην πλάτη. Τους κοίταξε με απροκάλυπτο μίσος ενώ το πρόσωπό του ήταν μελανιασμένος από το χτύπημα που του είχε καταφέρει ο Ρόμπερτ κατά τη σύλληψή του. Το τραύμα του ήταν δεμένο για την αιμορραγία αλλά όχι για να μην πονάει κάτι που ήταν επίσης φανερό ότι συνέβαινε.
«Πες μας ποιο είναι το σχέδιο και που βρίσκονται οι συνεργοί σου και θα πας σε νοσοκομείο,» είπε ο Άιαν.
«Μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε, άπιστοι, δεν θα γλιτώσετε την οργή του Αλλάχ. Έρχεται η τιμωρία σας,» ήταν η απάντηση του Αλαμενί.
«Εσύ δεν θα ζήσεις για να την δεις πάντως καθίκι,» είπε ο Ρόμπερτ και ύψωσε το χέρι με το οποίο κρατούσε το όπλο του.
«Εγώ θα ανταμειφθώ από τον Αλλάχ κοντά στον προφήτη και τους εκλεκτούς του γιατί πολέμησα για αυτόν,» είπε με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο ο Αλαμενί.
Ο Άιαν δεν ήταν υπέρ των βασανισμών των αιχμαλώτων αλλά στην προκειμένη περίπτωση θα έκανε μια εξαίρεση αν πίστευε ότι θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα. Όμως ήξερε ότι τέτοιου είδους φανατικοί θα υπέμεναν κάθε είδους μαρτύριο για τον ιερό τους αγώνα. Αναρωτήθηκε αν κάποιος διαφορετικός τρόπος να πιέσει τον Αλαμενί για να μιλήσει.
Τον κοίταξε και ο Άραβας ανταπέδωσε το βλέμμα. Ήταν πιο σφιγμένος ωστόσο και από το πρόσωπό του έτρεχε ιδρώτας. Δεν είχαν πολύ χρόνο, σε λίγο θα έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως σε νοσοκομείο αν ήθελαν να ζήσει και να δικαστεί. Έπρεπε να μιλήσει τώρα.
«Ξέρουμε για τις ρουκέτες, γιατί δε μας λες και τα υπόλοιπα να τελειώνουμε;» είπε ο Ρόμπερτ. «Μετά μπορείς να πας στον Αλλάχ σου σαν ήρωας, σκότωσες έναν φίλο μας, δεν έχουμε καμία συμπόνοια για να μη σου τινάξουμε τα μυαλά στον αέρα.»
«Αμέλια,» είπε ο Άιαν που είχε θυμηθεί κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση για του Ισλαμιστές μαχητές της Τζιχάντ. «Δεν πρόκειται να μιλήσει, σαν αστυνομικός μπορείς να τον πάρεις.»
Η Αμέλια στράφηκε προς το μέρος του έτοιμη να πει κάτι αλλά δεν της έδωσε το χρόνο.
«Φυσικά δεν χρειάζεται να φτάσει ζωντανός στη Γιαρντ, όταν θα είστε μόνοι φύτεψέ του μια στο κεφάλι. Δεν χρειάζονται δίκη τέτοια καθίκια.»
Η Αμέλια μπήκε στο κόλπο, με μια υποψία χαμόγελου και ένα κλείσιμο του ματιού στράφηκε στον Αλαμενί.
«Θα έρθεις μαζί μου,» είπε και ο Ρόμπερτ έπιασε τις χειροπέδες του για να τις λύσει ώστε να μπορέσει να σηκωθεί από την καρέκλα. Ο Αλαμενί είχε ωστόσο χάσει την σιγουριά του.
«Σκότωσέ με,» μούγκρισε, «αλλά όχι η γυναίκα.»
«Μίλα, πες μας τι σχεδιάζετε και θα σε σκοτώσει ο Μαξιμίλιαν πολύ ευχαρίστως.»
«Έχουμε ένα RPG Χασίμ,» είπε ο Αλαμενί. «Θα χτυπήσουμε, το αεροπλάνο όταν θα είναι στην κάθοδο για το διάδρομο περίπου δύο μίλια από το αεροδρόμιο. Είναι ήδη εκεί μαζί με τους υπόλοιπους, δεν θα τους σταματήσετε.»
Ο Άιαν άκουσε να επιβεβαιώνονται οι υποψίες τους με βλοσυρή έκφραση.
«Που είναι;»
«Δεν ξέρω,» απάντησε ο Αλαμενί «εγώ θα έμενα να παρακολουθώ το διαμέρισμα μέχρι την πτώση του αεροπλάνου οπότε θα έφευγα για το αρχηγείο για να γιορτάσουμε τη νίκη μας.»
Ο Άιαν ένευσε στους υπόλοιπους να τον ακολουθήσουν έξω.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:17
Ο Λαέρτης είχε μετρήσει ξανά, σαράντα ένας επιβάτες και των δύο φύλλων και δέκα διαφορετικών εθνοτήτων απ’ όσο μπορούσε να πει. Είχε επίσης καταφέρει να αποκλείσει ακόμα δυο ντουζίνες επιβάτες που δεν θα μπορούσαν εμφανώς να είναι τρομοκράτες, όπως η άρρωστη κοπέλα στην διακεκριμένη θέση ή ένας άνδρας που κοιμόταν βαθιά λίγο πιο πίσω.
Είχε ωστόσο μια ιδέα για να φτάσει σε εκείνον που έψαχναν. Θα χρειαζόταν την βοήθεια του πληρώματος αλλά μπορούσε να πετύχει. Κατευθύνθηκε προς το πιλοτήριο.

Λονδίνο
17:19
«Δεν φανταζόμουν ότι το κόλπο του καλού και του κακού μπάτσου πιάνει και στους φανατικούς της ISIS,» σχολίασε η Αμέλια.
«Όχι,» είπε ο Άιαν. «Ή μάλλον όχι ακριβώς. Θυμήθηκα κάτι που είχε πει ο Μάικ σε μια ενημέρωση της υπηρεσίας, αυτοί οι φανατικοί θεωρούν όνειδος να σκοτωθούν από χέρι γυναίκας, και προσπάθησα να το εκμεταλλευτώ.»
«Έπιασε,» είπε ο Ρόμπερτ καθώς επέστρεφαν στον πύργο ελέγχου. «Και ξέρουμε τώρα ότι είμαστε στο σωστό δρόμο.»

Ο Μαξιμίλιαν επέστρεψε με τον Σάικς. Ο υπεύθυνος του βάρδιας του πύργου ελέγχου ήταν αρκετά καταβεβλημένος από την κατάσταση που αντιμετώπιζαν, και της οποίας το βάρος έφερε μόνος εκείνος από το προσωπικό του πύργου, σε συνδυασμό με την συνηθισμένη κόπωση της δουλειάς. Μπήκε στο γραφείο και κοίταξε τον Άιαν περιμένοντας προφανώς άσχημα νέα.
Ο αρχηγός της ομάδας τον απογοήτευσε, δεν ήταν όλα τα νέα που είχε να του μεταφέρει άσχημα παρότι η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και το σχέδιο των τρομοκρατών περισσότερο επικίνδυνο από ό,τι υπολόγιζαν ως τώρα. Ένευσε στον Σάικς να καθίσει και μετά στον Μαξιμίλιαν να τον ενημερώσει για το ποια ήταν η κατάσταση.
«Όπως ξέρουμε ήδη οι τρομοκράτες έχουν ένα δορυφορικό τηλέφωνο στο αεροπλάνο έτοιμο να δεχθεί την κλήση που θα πυροδοτήσει την βόμβα. Ξέρουμε ότι βρίσκεται στο αεροπλάνο πιθανότατα ένας δικός τους έτοιμος να προκαλέσει την έκρηξη αν θεωρήσουν πως κινδυνεύουν τα σχέδιά τους. Αλλά τώρα ξέρουμε ακόμα περισσότερα για το τι έχουν σκοπό να κάνουν. Θα ανατινάξουν το αεροπλάνο πάνω από το Λονδίνο για να σκορπίσουν τον όλεθρο. Αν το κάνουν με τον εκτοξευτή ρουκετών θα γίνει από κάποιο σημείο στην τελική προσέγγιση.»
Ο Μάικ άνοιξε έναν χάρτη του Λονδίνου στον υπολογιστή και μεγέθυνε την περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο. Ύστερα πρόβαλλε πάνω του την πορεία προσέγγισης που θα ακολουθούσε το 777.
«Είσαι ο ειδικός για τα αεροπλάνα,» είπε ο Μαξιμίλιαν, «που θα έβαζες έναν σκοπευτή για να χτυπήσει το αεροπλάνο θέλοντας να εκμηδενίσεις τις πιθανότητες επιβίωσης;»
Ο Σάικς κοίταξε την οθόνη σκεφτικός. Αυτό που προσπαθούσε να κάνει πήγαινε ενάντια σε όσα είχε εκπαιδευθεί να κάνει, να κάνει τα πάντα για να προσγειωθεί ένα αεροπλάνο με τους επιβάτες του σώο, όχι να τους καταδικάσει σε θάνατο. Αλλά καταλάβαινε πολύ καλά πόσο ζωτικό ήταν να βοηθήσει σε αυτό που του ζητούσαν.
Παρότι το αεροδρόμιο ήταν έξω από την πυκνοκατοικημένη περιοχή του Λονδίνου δεν έπαυαν να υπάρχουν γύρω του εκατοντάδες κτήρια και πιθανές θέσεις βολής προς το αεροπλάνο που θα προσέγγιζε το αεροδρόμιο. Έπρεπε να τους βοηθήσει να προσδιορίσουν το που θα έψαχναν, δεν ήταν δυνατόν να ερευνήσουν όλη την περιοχή που συνόρευε με το αεροδρόμιο ειδικά στο χρόνο που τους απέμενε ως την άφιξη της πτήσης από τη Νέα Υόρκη.

Πάνω από τον Ατλαντικό
17:26
Ο Λαέρτης κάθισε στην ίδια θέση όπως και πριν και κοίταξε τους δύο πιλότους. Το στρες φαινόταν καθαρά στο χλωμό πρόσωπο του Πάτρικ και στην κουρασμένη έκφραση του Μαρκ. Ειδικά ο φίλος του έδειχνε στα όρια της εξάντλησης όπως είχε πανιάσει, το πουκάμισο της στολής του είχε καλύτερο χρώμα.
«Πως πάτε;» ρώτησε.
«Έχουμε υπάρξει και καλύτερα,» απάντησε ο Μαρκ. «Πλησιάζουμε στο σημείο που θα πρέπει να αρχίσουμε την κάθοδο. Να δούμε τι θα πει και ο πύργος ελέγχου.»
«Φαντάζομαι να αρχίσουμε την κάθοδο,» είπε ο Πάτρικ και έτριψε τα μάτια του. Ακόμα και αν εκραγεί η βόμβα, καλύτερα χαμηλά.»
«Εντάξει, τότε θα πρέπει να κλείσουν τα κινητά;»
«Ή να μπουν στην λειτουργία πτήσεως.»
Ο Λαέρτης χαμογέλασε, αυτό ακριβώς είχε υπολογίσει και ο ίδιος. Και σε αυτό βασιζόταν η ιδέα του για να μειώσει τους υπόπτους του. Την εξήγησε στους δύο πιλότους και ο Πάτρικ κούνησε το κεφάλι του.
«Ναι, θα μπορούσε να πιάσει.»

«Μα για όνομα του Θεού! Δεν είχαν ακουστά τα CGI;» αναφώνησε η Σόφι κάνοντας τον Άλεξ να γελάσει.
Είχαν βάλει να παρακολουθήσουν μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ήταν από τις γνωστές αλλά παλιές του χώρου και δεν είχε γεράσει με χάρη. Τα εφέ της έδειχναν ότι ήταν ψεύτικα και αυτό ήταν που είχε προκαλέσει το σχόλιο της Σόφι. Είχαν φάει βλέποντας την ταινία και κάνοντας διάφορα ευφάνταστα σχόλια.
Κάποια στιγμή η Σόφι είχε ακουμπήσει το χέρι πάνω στο δικό του, ο Άλεξ δεν είχε αντιδράσει περιμένοντας να δει τι σκεφτόταν η κοπέλα και εκείνη το είχε αφήσει έτσι.
Στην οθόνη μια γυναίκα με αραχνοΰφαντο χιτώνα είχε πλησιάσει τον πρωταγωνιστή και ο Άλεξ σχολίασε:
«Ωραίο ρούχο αυτό.»
Δαγκώθηκε, δεν ήταν με τα φιλαράκια του, ήταν με μια κοπέλα και εκείνη μπορεί να είχε άλλη αντιμετώπιση σε τέτοια σχόλια. Ευτυχώς η Σόφι δεν έδωσε σημασία.
«Δεν την κολακεύει καθόλου,» είπε.
«Ε δεν είναι και όμορφη,» είπε ο Άλεξ και δεν έλεγε ψέματα. Δεν του άρεσαν οι γυναίκες με τα τεράστια στήθη και τους πληθωρικούς γοφούς. «Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη!»

«Αλήθεια;» Η φωνή της ακούστηκε απαλή δίπλα στο αυτί του. Γύρισε να την αντικρίσει και είδε τα πανέμορφα μάτια της να τον κοιτάνε, το πρόσωπό της σε απόσταση αναπνοής, τα χείλη της μισάνοιχτα.

0 σχόλια

Πτήση 178 - 11

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 10
11:31 – 12:00 GMT 16:31 – 17:00

Λονδίνο
16:31
Ανέβηκαν στο δεύτερο όροφο, πρώτα έφτασε η Αμέλια και δευτερόλεπτα μετά έφτασε ο Άιαν και προχώρησαν στο διάδρομο. Η Αμέλια πίεσε το κουδούνι και ο ήχος ενός ωδικού πτηνού ακούστηκε. Πριν σβήσει καλά - καλά μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα. Ήταν προς το ψηλό, με καλλίγραμμο σώμα, μακριά ως τον ώμο μαύρα μαλλιά και πρόσωπο με γλυκιά έκφραση. Τα μαύρα μάτια της δέσποζαν σε αυτό. Φορούσε ένα πουλόβερ φαρδύ μακρύ σχεδόν ως τα γόνατα και ένα παντελόνι. Δύσκολα θα μπορούσε να τη συνδέσει ο Άιαν με την περιγραφή που είχε κάνει ο νεαρός γκρουμ στο ξενοδοχείο.
«Η κυρία Σαντόκ;» ρώτησε η Αμέλια.
«Η ίδια,» απάντησε η γυναίκα. «Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω;»
«Θα θέλαμε να μιλήσουμε για τον Σάμιουελ Κρέην,» είπε η Αμέλια και συστήθηκε συστήνοντας και τον Άιαν.
«Πέθανε, έτσι;» είπε η γυναίκα και πισωπάτησε με μια έκφραση οδύνης στο πρόσωπό της.
Αν ο Άιαν δεν ήξερε ότι ο μηχανικός είχε δολοφονηθεί θα μπορούσε να πιστέψει αυτήν την επίδειξη θλίψης. Η Σάρα ανέκτησε την ψυχραιμία της και τους έκανε νόημα να την ακολουθήσουν. Το διαμέρισμά της ήταν μικρό και λιτό αλλά επιπλωμένο με γούστο. Τους οδήγησε σε ένα μικρό σαλονάκι, κάθισε σε μια πολυθρόνα και εκείνοι κάθισαν απέναντί της.
«Ο Σάμιουελ έπαθε καρδιακό επεισόδιο,» είπε η Σάρα. «Έλπιζα ότι θα τα καταφέρει.»
«Ήσασταν μαζί του όταν έπαθε το καρδιακό;»
«Ναι,» είπε η γυναίκα, «αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για εκείνον.»
«Πως έγινε;»
Η Σάρα Σαντόκ χαμήλωσε το βλέμμα. Φάνηκε να έρχεται σε δύσκολη θέση αλλά τελικά είπε:
«Έπαθε καρδιακό ενώ κάναμε έρωτα. Εγώ φώναξα για βοήθεια.»
«Αλλά μετά εξαφανιστήκατε,» είπε δηκτικά η Αμέλια.
«Έπρεπε,» απάντησε χαμηλόφωνα η Σάρα σαν να μετάνιωνε για κάτι. Σήκωσε το βλέμμα της και κοίταξε την Αμέλια. «Είσαστε παντρεμένη επιθεωρήτρια;»
Το τσίμπημα του πόνου ήταν απτό σαν σωματικό και έκανε την Αμέλια να δαγκωθεί. Ακόμα και τόσα χρόνια μετά η αναφορά στο γάμο την πονούσε.
«Είμαι χήρα,» απάντησε κοφτά.
«Πως θα βλέπατε την ερωμένη του συζύγου σας; Θα την ανεχόσασταν; Θα την ταπεινώνατε; Γι’ αυτό έφυγα από το ξενοδοχείο, για να μην δημιουργήσω πρόβλημα με την οικογένεια του Σάμιουελ. Αλλά αμφιβάλλω αν τον αγαπούσαν όπως εγώ.»
Ο Άιαν και η Αμέλια αντάλλαξαν ένα βλέμμα. Μετά η αστυνομικός σηκώθηκε.
«Μπορώ να χρησιμοποιήσω λίγο την τουαλέτα σας;»
«Ναι, παρακαλώ,» είπε η Σάρα.
Η Αμέλια πήγε στο μπάνιο που της υπέδειξε η Σάρα ενώ ο Άιαν ανέλαβε να συνεχίσει τις ερωτήσεις.
«Είχατε πολύ καιρό σχέση με τον Σάμιουελ Κρέην;»
«Μερικούς μήνες.»
«Είχατε συζητήσει ποτέ την περίπτωση γάμου;»
«Όχι, ποτέ» είπε η Σάρα. «δεν είμαι ανόητη κύριε Γκόρντον. Ξέρω ότι πολύ δύσκολα ένας παντρεμένος θα αφήσει την οικογένειά του για μια σχέση.»
Ο Άιαν κοίταξε την γυναίκα σκεφτικός. Είχε προετοιμασθεί για την επίσκεψή τους παρότι είχε προσπαθήσει να την αποφύγει. Δύσκολα θα μπορούσε να αποδειχθεί οτιδήποτε εναντίον της εκτός και αν κατάφερναν να την κάνουν να ομολογήσει. Θα δοκίμαζε να την αιφνιδιάσει με κάτι που ως τώρα δεν είχαν αναφέρει ότι ήξεραν.
«Κυρία Σάντοκ ο θάνατος του Σάμιουελ Κρέην δεν ήταν από φυσικά αίτια.»
«Εννοείτε ότι δεν θα πέθαινε αν δεν ήταν μαζί μου; Ότι πέθανε επειδή κάναμε έρωτα;»
«Όχι,» είπε ψυχρά ο Άιαν. «Πέθανε επειδή δηλητηριάστηκε με ακόνιτο.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:36
Ο Πάτρικ έγλειψε τα ξεραμένα χείλη του. Ένιωθε σαν να είχε πυρετό και δεν ήταν παράξενο, αυτό που ξαφνικά αντιμετώπιζαν τον είχε ξαφνιάσει δυσάρεστα και ακόμα δεν μπορούσε να συνέλθει από το ξάφνιασμα αυτό. Δεν ήθελε να πεθάνει και μάλιστα με έναν τέτοιο τρόπο. Σήκωσε το χέρι του στο διακόπτη που ρύθμιζε τον κλιματισμό του πιλοτηρίου και τον δυνάμωσε. Κοίταξε το χέρι του πάνω στο διακόπτη, δεν ήταν τόσο σταθερό όσο λίγη ώρα πριν.
«Όλοι ταραχτήκαμε,» είπε ο Μαρκ σαν να διάβαζε τις σκέψεις του.
Τον κοίταξε, και ο συμπιλότος του έδειχνε αρκετά καταβεβλημένος από το γεγονός. Έκλεισε τα μάτια του και πήρε μια πολύ βαθιά ανάσα. Σε άλλες εποχές θα έπινε ένα ποτό και θα ηρεμούσε κάπως αλλά τώρα αυτό δεν ήταν δυνατό. Προσπαθούσε να μην καταφεύγει σε αυτό και να μην το σκέφτεται όταν ένιωθε πιεσμένος.
«Πιο εύκολα το λες παρά το κάνεις,» μουρμούρισε.
«Τι;» έκανε ο Μαρκ γυρνώντας προς το μέρος του.
«Σκεφτόμουν πως μπλέξαμε,» είπε ο Πάτρικ στο φίλο και συνάδερφό του. «Καταραμένοι τζιχαντιστές.»
«Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορούν να σκοτώνουν στο όνομα του Θεού,» είπε ο Μαρκ. «Υποτίθεται ότι η πίστη μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.»
«Όχι κάθε πίστη,» είπε ο Πάτρικ, «και αυτοί οι τρελοί βάλανε στόχο εμάς. Και κινδυνεύουμε να σκοτωθούμε επειδή η κυβέρνησή μας δεν τους αφήνει να σφάζονται ανενόχλητοι. Κατάρα.»
«Μην χάνεις το θάρρος σου, θα τα καταφέρουμε, θα τη βρουν τη λύση αυτοί οι τύποι στο Λονδίνο πριν φτάσουμε εκεί.»
Ο Πάτρικ ένευσε, είχε και εκείνος εμπιστοσύνη στην αντιτρομοκρατική αλλά ανάθεμα πόσο θα ήθελε ένα ποτό τώρα!

Λονδίνο
16:40
Η Αμέλια δεν πρόσεχε τι έλεγε ο Άιαν στην Σάρα Σάντοκ, είχε εστιάσει την προσοχή της στα ενδότερα του σπιτιού. Η μικρή κουζίνα δεν πρόσφερε τίποτα και το φαρμακείο περιείχε τα αναμενόμενα, απλά φάρμακα, παυσίπονα και αντιβιοτικά, και μερικά αντισυλληπτικά.
Κινήθηκε στην κρεβατοκάμαρα του διαμερίσματος και έψαξε γρήγορα σε ντουλάπια και συρτάρια χωρίς να βρει τίποτα άλλο από ρούχα. Τα ρούχα έμοιαζαν σαν να ανήκαν σε δύο διαφορετικές προσωπικότητες, από τη μια μεριά υπήρχαν προκλητικά εσώρουχα που δεν θα ανήκαν απλά σε μια νέα σεξουαλικά ενεργή γυναίκα αλλά σε μια εσκεμμένα πρόστυχη, και από την άλλη κλασσικά μουσουλμανικά τσαντόρ. Αποδείκνυε ωστόσο την πίστη της και την προσήλωσή της στο σκοπό του Ισλάμ.

16:41
Η Σάρα προσπάθησε να κρατήσει την ψυχραιμία της αλλά το πρόσωπό της την πρόδωσε. Δεν περίμενε ότι θα έβρισκαν την αιτία θανάτου του Σάμιουελ Κρέην. Πάγωσε. Και ξαφνικά η μάσκα έπεσε, η θλιμμένη ερωτευμένη εξαφανίστηκε. Στο πρόσωπό της εμφανίστηκε μια απόλυτα ψύχραιμη έκφραση γεμάτη μίσος.
«Πράγματι είναι νεκρός, είναι κρίμα που δεν έμαθε τι καταστροφή θα κάνουν όσα μου είπε εμπιστευτικά στο κρεβάτι. Ο ανόητος. Η νίκη μας θα είναι ολοκληρωτική στο όνομα του Αλλάχ.»
Ο Άιαν τινάχθηκε όρθιος έτοιμος να τη συλλάβει.
«Δεν θα μπορέσετε να τους σώσετε.»
«Θα βρούμε τον τρόπο,» είπε, «φέρε τα χέρια σου μπροστά, χωρίς απότομες κινήσεις.»
«Δεν θα μπορέσετε να απενεργοποιήσετε τις βόμβες!» είπε με μια έκφραση απόλυτης κακίας στο πρόσωπό της. Ύστερα έκανε μια περίεργη κίνηση σαν να δάγκωνε το εσωτερικό του στόματός της. Ο Άιαν όρμησε μπροστά να την σταματήσει αλλά δεν πρόλαβε. Η φανατική μουσουλμάνα έβγαλε αφρούς από το στόμα ενώ το σώμα της συσπάτο σε έναν βίαιο σπασμό. Μια πικρή οσμή διαχύθηκε στο χώρο, είχε τοποθετημένη κάποια θήκη στο στόμα της, πάνω σε κάποιο δόντι πιθανότατα, με ένα δηλητήριο μέσα που μπορούσε να απελευθερωθεί με ένα σκληρό δάγκωμα. Η Σάρα Σάντοκ είχε προτιμήσει να αυτοκτονήσει παρά να συλληφθεί.

Αεροδρόμιο Χήθροου
16:44
Οι δύο αδερφοί Μόντακιου μπήκαν στο γραφείο που είχε γίνει το αρχηγείο τους στο αεροδρόμιο και βρήκαν τον Μάικ να μελετάει μια κατάσταση στον υπολογιστή. Πλησίασαν να δουν και δεν άργησαν να καταλάβουν ότι επρόκειτο για μια κατάσταση μετακίνησης χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό.
«Βρήκες κάτι ενδιαφέρον;» ρώτησε ο Μαξιμίλιαν.
«Πολύ πιθανόν,» απάντησε ο Μάικ χωρίς να πάρει το βλέμμα του από την οθόνη. «Όταν με ενημερώσατε για τον ελεύθερο σκοπευτή που συλλάβατε έψαξα λίγο για το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών. Φαίνεται σαν να είναι ένα απόλυτα νόμιμο ίδρυμα με το αντικείμενο που λέει ο τίτλος του και μάλιστα έχει κάποιο καταπίστευμα που του επιτρέπει να φέρνει νεαρούς Μουσουλμάνους από τη Μέση Ανατολή για να σπουδάσουν εδώ.»
«Θα μπορούσε να είναι απλά βιτρίνα,» σχολίασε ο Ρόμπερτ ενώ έπαιρνε θέση απέναντι από τον Μάικ.
«Το πιο πιθανό,» είπε εκείνος. «το ίδρυμα έχει νοικιάσει το σπίτι που έγινε η μαγνητοσκόπηση του βίντεο με το μήνυμα και η εκτέλεση του Πωλ και ακόμα βρήκα μια μεταφορά χρημάτων στο λογαριασμό τους μέσω των νησιών Κέημαν.»
«Οδηγεί κάπου αυτό;»
«Ναι αν η πηγή των χρημάτων είναι η Δαμασκός,» είπε ο Μάικ. «Νομίζω ότι πρέπει να ρίξουμε μια ματιά εκεί πέρα.»
«Ας ενημερώσουμε τον Άιαν,» είπε  ο Ρόμπερτ βγάζοντας από την τσέπη του το κινητό του.

16:47
Ο Άιαν και η Αμέλια είχαν μόλις μπει στο αυτοκίνητο της δεύτερης έχοντας αφήσει την κατάσταση στο διαμέρισμα της Σαντόκ στα χέρια της αστυνομίας, όταν χτύπησε το τηλέφωνο του Άιαν. Εκείνος το σήκωσε και άκουσε τα νέα.
«Πολύ ωραία, ερχόμαστε εκεί. Θα δούμε τι θα κάνουμε.»
Η Αμέλια έβαλε μπρος και ξεκίνησαν να επιστρέψουν στο αεροδρόμιο που δεν ήταν μακριά.

16:48
Ο Ρόμπερτ έκλεισε το τηλέφωνο και μετέφερε την απάντηση του Άιαν στους δύο φίλους και συνεργάτες του. Ο Μαξιμίλιαν κάθισε και αυτός σε μια καρέκλα αλλά χωρίς υπολογιστή μπροστά του. Ο Μάικ σήκωσε το βλέμμα από την οθόνη μπροστά του και ρώτησε:
«Ο αιχμάλωτός σας;»
«Δεμένος και ακόμα αναίσθητος σε μια αποθήκη κάτω στο χώρο που δεν έχει πρόσβαση το κοινό και φρουρείται από δύο αστυνομικούς.»
«Θα πρέπει να τον ανακρίνουμε.»
«Φυσικά,» είπε ο Μαξιμίλιαν «και αλίμονό του αν αποδειχθεί ότι σκότωσε τον Πωλ.»
«Μάικ, μπορούμε να δούμε το βίντεο πάλι; Τώρα που έχουμε δει τον Αλαμενί ίσως πιστοποιήσουμε αν είναι εκείνος στο βίντεο που εκτελεί τον Πωλ.»
Ο Μάικ μετακινήθηκε στον υπολογιστή που καθόταν ο Ρόμπερτ και πίεσε μερικά πλήκτρα. Ο Ρόμπερτ κοίταξε την οθόνη και ο Μαξιμίλιαν ήρθε δίπλα του.

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:50
245 επιβάτες, 30 στη διακεκριμένη, όλοι ύποπτοι.
Ο Λαέρτης σκεπτόταν διαρκώς τους συνεπιβάτες του και προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο για να ανακαλύψει ποιος ήταν ο τρομοκράτης με την αποστολή αυτοκτονίας. Ποιους θα μπορούσε να αποκλείσει; Τις γυναίκες; Όχι, αυτοί οι τύποι ήταν τόσο φανατικοί που δεν αποκλειόταν να χρησιμοποιήσουν μια γυναίκα  σε αποστολή αυτοκτονίας. Τι άλλο κριτήριο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει;
Κοίταξε έξω, ο Ατλαντικός ωκεανός λαμπύριζε 37000 πόδια πιο κάτω στο φως του ήλιου. Ήταν μια περιοχή τελείως άδεια, δεν φαινόταν κανένα πλοίο ούτε και άλλο αεροπλάνο πουθενά ως που η θάλασσα και ο ουρανός γίνονταν ένα στον ορίζοντα που από εδώ ψηλά μαρτυρούσε ότι η γη ήταν στρογγυλή.
Επέστρεψε το βλέμμα του στο εσωτερικό του αεροσκάφους. Πιο μπροστά η Λίντα είχε σηκωθεί όρθια στη θέση της. Τον είδε και του χαμογέλασε κάνοντας ένα νόημα. Χαμογέλασε και ο ίδιος στην άτυχη μικρούλα που δε μιλούσε και τότε το σκέφθηκε.
Παιδιά! Άνθρωποι που ταξίδευαν με παιδιά ήταν απίθανο να είναι τρομοκράτες. Σηκώθηκε όρθιος για να βάλει αμέσως την ιδέα του σε εφαρμογή. Προχώρησε προς το πιλοτήριο και όταν έφτασε στην Λίντα κοντοστάθηκε και χάιδεψε τα μαλλιά της. Έριξε μια ματιά γύρω μετρώντας και κρατώντας σημειώσεις νοερά.

11:51
«Δεν ξέρω με τι θα ασχοληθώ μετά το κολλέγιο, σπουδάζω αρχιτεκτονική και εσωτερική διακόσμηση αλλά δεν ξέρω αν θέλω να περάσω μια ζωή φτιάχνοντας τα σπίτια των άλλων,» είπε η Σόφι πίνοντας λίγη από τη σαμπάνια της. «Εσύ; Τι θες να κάνεις;»
Ο Άλεξ την άκουγε με προσοχή. Η σαμπάνια είχε λύσει την γλώσσα της και την είχε κάνει πιο προσιτή και ανθρώπινη. Βλέποντας να σερβίρουν, ο Άλεξ είχε μια φαεινή ιδέα. Είχε ζητήσει σαμπάνια για τους δύο τους. Το παρουσιαστικό του είχε ξεγελάσει την συνοδό αέρος και τους είχε σερβίρει. Η κίνησή του είχε εντυπωσιάσει την Σόφι που είχε ξεκινήσει μια συζήτηση μαζί του. Είτε τα όσα είχαν πει μια ώρα τώρα είτε η σαμπάνια την είχαν κάνει να ανοιχθεί μαζί του.
«Έχω σκεφθεί τον αθλητισμό αλλά είναι μια σύντομη καριέρα και κινδυνεύεις από τραυματισμούς,» της είπε κοιτώντας τη στα μάτια. «Εναλλακτικά σκέφτομαι τη θάλασσα. Θα μου άρεσε να γίνω πλοίαρχος.»
«Σου αρέσουν τα ταξίδια;»
«Πολύ, εσένα;»
«Ναι,» είπε με έναν αργόσυρτο τρόπο η Σόφι, ο Άλεξ δεν μπορούσε να πει αν έφταιγε η σαμπάνια ή αν το μυαλό της ταξίδευε μακριά.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
16:55
«Ναι,» είπε ο Μαξιμίλιαν, «το κάθαρμα είναι σίγουρα ο ίδιος άνθρωπος που πυροβόλησε τον Πωλ στο βίντεο.»
Δεν υπήρχε θρίαμβος στη φωνή του, μόνο μια διαπίστωση. Παρότι ήταν σκληροτράχηλος στρατιώτης που είχε δει πολλά στη θητεία του με τις ειδικές δυνάμεις και τη SAS και ακόμα περισσότερα με την τωρινή του ιδιότητα, δεν ήταν εύκολο να χάνει φίλους στη γραμμή του καθήκοντος.
«Ελπίζω το ότι μπορούμε να του χρεώσουμε το φόνο και να τον στείλουμε στην κόλαση να τον κάνει να μιλήσει,» συνέχισε.
Γύρισε να κοιτάξει τον Ρόμπερτ και είδε ότι ο αδερφός του συνέχιζε να κοιτάζει την οθόνη με προσοχή.
«Ρόμπερτ;»
Ο Ρόμπερτ δεν πήρε το βλέμμα του από την οθόνη.
«Νομίζω ότι ο Πωλ πήρε την εκδίκησή του από τον τάφο,» είπε. «Μας έχει αφήσει ένα μήνυμα.»
«Μήνυμα;» ρώτησε ο Μάικ και σηκώθηκε από τη θέση του. Μαζί με τον Μαξιμίλιαν πήγαν κοντά στον Ρόμπερτ και κοίταξαν πάνω από τον ώμο του την οθόνη. Εκείνος έφερε το βίντεο πίσω στην αρχή όταν ο Πωλ μετέφερε το μήνυμα του αρχηγού των φανατικών τρομοκρατών. Πάτησε το πλήκτρο που ξεκινούσε την αναπαραγωγή και μετά είπε:
«Παρακολουθείστε τα δάκτυλά του στο αριστερό χέρι. Κάνει κάποια σήματα.»
«Μορς,» είπε ο Μάικ.
«Ναι,» είπε ο Ρόμπερτ. «Προσπάθησε να μας πει κάτι, κάτι που άκουσε και θα είχε μεγάλη σημασία. Μπορείς να καταλάβεις τι;»
Ο Μάικ ένευσε. Έριξε μια ματιά στο ρολόι του πριν γυρίσει πίσω το βίντεο και επικεντρωθεί στο μήνυμα που ο νεκρός πια συνεργάτης τους προσπαθούσε να στείλει πριν την εκτέλεσή του.

17:00.

0 σχόλια

Πτήση 178 - 10

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 9
11:01 – 11:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
16:01
«Στο αεροπλάνο φορτώθηκε ένα δορυφορικό τηλέφωνο, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι φορτώθηκε ανοιχτό. Στο υψόμετρό σας μπορεί να λάβει κλήση. Η κλήση στο τηλέφωνο θα πυροδοτήσει τη βόμβα που είναι ρυθμισμένη με πυροκροτητή συντονισμένο στο ίδιο κύμα του τηλεφώνου. Η κλήση θα γίνει πιθανότατα από κάποιον εδώ αλλά σαν δικλείδα ασφαλείας θα υπάρχει και κάποιος επιβάτης με την ίδια αποστολή. Γι’ αυτό πρέπει να είστε σε επιφυλακή για κάποιον που θα έχει από κοντά το κινητό του και θα θελήσει να μην το απενεργοποιήσει όταν θα πλησιάζετε στην προσγείωση.»
Ο Μάικ Κάμπελ μιλούσε αργά και ήρεμα προσπαθώντας να μεταδώσει στους πιλότους την βεβαιότητα ότι όλα είναι υπό έλεγχο και ότι όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχήν. Μια βεβαιότητα που ο ίδιος δεν ένιωθε αλλά έπρεπε οπωσδήποτε να περάσει στους πιλότους για να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους στη δύσκολη περίσταση που καλούνταν να αντιμετωπίσουν.
«Θα προσπαθήσουμε να τον εντοπίσουμε.»
«Εντάξει, αν τον εντοπίσετε ενημερώστε, αποφύγετε κάποια βιαστική κίνηση. Θα είμαστε σε επαφή. Διατηρείστε την συχνότητα αυτή.»
Ο Μάικ Κάμπελ έβγαλε τα ακουστικά και ακολούθησε τον Άιαν και την Αμέλια στην σκάλα για το προσωρινό τους αρχηγείο. Μπαίνοντας στο γραφείο του Σάικς η επιθεωρήτρια στράφηκε στον Άιαν.
«Κάναμε ένα βήμα αλλά είμαστε πολύ μακριά από το να φέρουμε σε πέρας την υπόθεση αυτή και να είναι ασφαλείς όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο αεροπλάνο.»
«Σίγουρα,» είπε εκείνος, «πρέπει να βρούμε τους άνδρες της ISIS εδώ και δυστυχώς ως τώρα έχουν κρύψει τα ίχνη τους πολύ καλά. ελπίζω όχι τόσο καλά ώστε να μην βρει κάτι η σήμανση.»
Ο Μάικ είχε ξαναγυρίσει στη δουλειά του στο λάπτοπ του Κρέην και ανακοίνωσε:
«Είμαι μέσα.»
«Ψάξε για επαφές, τηλέφωνα, κάποια ένδειξη αυξημένων επαφών με κάποιο άτομο,» πρότεινε ο Άιαν.

16:06
Ο Μαξιμίλιαν και ο Ρόμπερτ Μόντακιου παρακολουθούσαν την ομάδα της σήμανσης να αναζητεί στοιχεία και ίχνη μέσα στο διαμέρισμα. Οι ίδιοι είχαν για το τυπικό αναγνωρίσει το πτώμα πριν το πάρει ο ιατροδικαστής και περίμεναν να δουν αν θα υπήρχαν κάποια άμεσα αποτελέσματα.
Μια κοπέλα της σήμανσης τους πλησίασε.
«Η χειροβομβίδα με την οποία ήταν παγιδευμένη η πόρτα του διαμερίσματος ανήκει στον ιρακινό στρατό, ανήκε θα έπρεπε να πω μιας και ήταν μέρος του οπλισμού που έχει πέσει στα χέρια της ISIS.»
«Άλλη μια απόδειξη προς τη μεριά τους,» παρατήρησε ο Μαξιμίλιαν, «αλλά δυστυχώς τίποτα να μας οδηγήσει σε αυτούς. Τίποτα άλλο;»
«Σχετικό με την ISIS;»
«Και με τα δύο.»
«Δυστυχώς τίποτα,» κούνησε το κεφάλι της η κοπέλα, «δυστυχώς δεν βρήκαμε ακόμα τίποτα άλλο που να συνδέει αυτό το μέρος με την τρομοκρατία και τα λίγα δακτυλικά αποτυπώματα που υπάρχουν ακόμα δεν ταυτοποιήθηκαν.»
Οι δύο αδερφοί αντάλλαξαν ένα βλέμμα  και ο Μαξιμίλιαν ξανακοίταξε την κοπέλα ενώ της έδινε την κάρτα του.
«Ενημερώστε μας αν υπάρξει κάτι.»
«Βεβαίως, αμέσως μόλις υπάρξει κάτι για την οργάνωση ή κάποιο στοιχείο.»
Την ευχαρίστησαν και άφησαν το διαμέρισμα. Στον ανελκυστήρα ο Μαξιμίλιαν ξέσπασε χτυπώντας το χέρι του στο τοίχωμα του θαλαμίσκου που αντήχησε σαν κανονιά.
«Τίποτα! Να πάρει! Δεν μπορούμε να τα πιάσουμε τα καθάρματα;»
Ο Ρόμπερτ ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του αδερφού του κατευναστικά.
«Δεν υπάρχει το τέλειο έγκλημα, θα τους βρούμε και θα την τελειώσουμε αυτήν την ιστορία.»
Βγήκαν από το ισόγειο του κτιρίου και προχώρησαν προς το αυτοκίνητό τους. Ο Μαξιμίλιαν ήταν ακόμα βλοσυρός, επηρεασμένος από την αργή τους πρόοδο. Γύρισε να πει κάτι στον Ρόμπερτ και είδε ένα κόκκινο σημάδι από φως να εμφανίζεται ανάμεσα στα μάτια του αδερφού του. Δεν χρειαζόταν σοφία για να καταλάβει τι ήταν αυτό. Έπεσε στο έδαφος τραβώντας τον μαζί του. Την επόμενη στιγμή μια σφαίρα περνούσε  πάνω από το κεφάλι τους.

16:11
«Σάρα Σαντόκ.»
Ο Άιαν και η Αμέλια στράφηκαν προς τον Μάικ που είχε προφέρει το άγνωστο όνομα. Εκείνος χαμογέλασε και εξήγησε:
«Η Σάρα Σαντόκ είναι το άτομο που ζητάμε υποψιάζομαι. Εκτός από την οικογένειά του είναι το μόνο άλλο άτομο που δεν είναι επαγγελματική γνωριμία και έχει καταχωρημένα πλήρη στοιχεία επικοινωνίας.»
«Έχεις και διεύθυνση;»
«Ναι και έχω και το πειστήριο,» είπε ο Μάικ και γύρισε το λάπτοπ έτσι ώστε να μπορούν να δουν την οθόνη όπου μια χυμώδης ολόγυμνη γυναίκα έστελνε ένα φιλί στην κάμερα που την αποθανάτιζε.
«Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μια επίσκεψη στην κυρία Σαντόκ,» είπε ο Άιαν.

Λονδίνο
16:13
Ο Μαξιμίλιαν έψαξε με το βλέμμα για τον ελεύθερο σκοπευτή πριν διακινδυνεύσει την οποιαδήποτε κίνηση. Δίπλα του ο Ρόμπερτ έκανε το ίδιο ατάραχος από το πόσο κοντά είχε έρθει σε μια εν ψυχρώ εκτέλεση. Είχαν και οι δυο οπλιστεί πριν βγουν από το αυτοκίνητο για να πάνε στο διαμέρισμα αλλά είχαν και οι δυο από ένα πιστόλι Μπράουνινγκ 45, δεν είχε την εμβέλεια ενός τυφεκίου.
«Φαίνεται πως μέσα στο σχέδιό τους είναι και η εξόντωσή μας,» είπε ο Ρόμπερτ. «Μας την έχουν στημένη.»
«Από πού όμως;»
Ο Ρόμπερτ ανασηκώθηκε και καλύφθηκε αμέσως. Μια σφαίρα καρφώθηκε στο στον κορμό ενός λιανού δένδρου ούτε ένα μέτρο πιο πέρα. Αυτή τη φορά ο Μαξιμίλιαν εντόπισε τον ελεύθερο σκοπευτή. Έβαλε από ένα παράθυρο της εκκλησίας στη γωνία του δρόμου. Από εκεί είχε καλή και απρόσκοπτη θέα ενώ η σκιά του αψιδωτού παραθύρου τον κρατούσε αρκετά καλυμμένο. Το μετέφερε και στον Ρόμπερτ.
«Πρέπει να δοκιμάσουμε να φτάσουμε στο αυτοκίνητο,» είπε εκείνος, «μας χρειάζεται κάτι πιο δυνατό από τα πιστόλια μας.»
Ο Μαξιμίλιαν έγνευσε. Δεν ήταν εύκολο να φανταστούν ότι θα χρειάζονταν όπλο με μεγαλύτερη εμβέλεια στο κέντρο του Λονδίνου, ούτε και ήταν δυνατόν να κυκλοφορούν με κάτι τέτοιο. Αλλά στη γρήγορη ετοιμασία τους για την αποστολή αυτή είχαν εφοδιαστεί και με άλλα όπλα που βρίσκονταν στο χώρο των αποσκευών του χάμβι του Μαξιμίλιαν. Έπρεπε να βρουν τρόπο να φτάσουν εκεί όμως. Το αυτοκίνητο δεν ήταν μακριά αλλά τα τελευταία μέτρα ήταν άδεια και δεν προσέφεραν καμία κάλυψη. Οι δυο αδερφοί συνεννοήθηκαν με το βλέμμα. Ετοιμάσθηκαν και τινάχθηκαν όρθιοι τρέχοντας προς το αυτοκίνητο ο Μαξιμίλιαν πάνω στο οδόστρωμα, ο Ρόμπερτ από το πεζοδρόμιο.
Το παρμπρίζ ενός αυτοκινήτου θρυμματίσθηκε πυροδοτώντας το ουρλιαχτό του συναγερμού. Ο Μαξιμίλιαν εν κινήσει έβγαλε από την τσέπη του τα κλειδιά του και πίεσε το κουμπί που ξεκλείδωνε το αυτοκίνητο με τηλεχειρισμό. Τα πίσω φώτα αναβόσβησαν σημάδι ότι είχε γίνει και ο Μαξιμίλιαν άνοιξε το χώρο των αποσκευών. Ένας κρότος πίσω του σηματοδότησε το σκάσιμο ενός λάστιχου από σφαίρα και ενώ ο Ρόμπερτ είχε μόλις προλάβει να πέσει στο οδόστρωμα.
Ο Μαξιμίλαν πήρε από το ανοιχτό χώρο των αποσκευών ένα Μ16 Α1 με διόπτρα ελεύθερου σκοπευτή. Σηκώθηκε όρθιος και σημάδευσε. Πυροβόλησε τινάζοντας ένα σύννεφο γκρίζας σκόνης από τον τοίχο δεξιά από τον επίδοξο δολοφόνο τους που κατάλαβε ότι οι συνθήκες είχαν αλλάξει και τραβήχτηκε από το παράθυρο. Ο Ρόμπερτ σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να τον καταδιώκει. Ο Μαξιμίλιαν ακολούθησε με το πιστόλι ανά χείρας έχοντας αφήσει το τυφέκιο στο αυτοκίνητο.
Ο Ρόμπερτ που προηγούνταν κόντευε να φτάσει στην εκκλησία όταν άνοιξε η πόρτα και ένας άνδρας τινάχτηκε έξω. Είδε τον διώκτη του να πλησιάζει και κρατώντας το όπλο στο ύψος της μέσης άνοιξε πυρ. Ο Ρόμπερτ αναγκάστηκε να κάνει άλλη μια βουτιά στο έδαφος για να σωθεί και προσγειώθηκε στο οδόστρωμα της οδού της Γέφυρας Γουέστμινστερ στη διασταύρωση με την Κένσιγκτον προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση στην οδική κυκλοφορία που είχε ήδη διαταράξει ορμώντας στο δρόμο.
Η παύση του αντιπάλου τους για να πυροβολήσει εναντίον του αδερφού του έδωσε στον Μαξιμίλιαν την ευκαιρία να σημαδέψει με μεγαλύτερη άνεση και να μην αστοχήσει αυτή τη φορά. Ο ελεύθερος σκοπευτής τινάχθηκε πίσω και έπεσε μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας του Ιησού Χριστού. Ο Ρόμπερτ σηκώθηκε από το δρόμο και έτρεξε κοντά στον πεσμένο άνδρα.
Κλότσησε μακριά το όπλο που προσπαθούσε να φτάσει ο χτυπημένος και άρχισε να τον ψάχνει γρήγορα για άλλα που μπορεί να είχε πάνω του, κάποιο πιστόλι ή μαχαίρι. Ο αντίπαλός τους ήταν ανήμπορος να αντισταθεί, η σφαίρα του Μαξιμίλιαν τον είχε βρει ψηλά στο στέρνο προς τον δεξί ώμο αχρηστεύοντας το χέρι και καθηλώνοντάς τον από τον πόνο. Ο Ρόμπερτ του έριξε μια γροθιά θέτοντάς τον εκτός μάχης.

16:22
Ο Άιαν και η Αμέλια είχαν πάρει το αυτοκίνητο της δεύτερης για την μικρή απόσταση ως το σπίτι της οικογένειας Κρέην. Ήταν ένα μικρό ισόγειο σπίτι με έναν μικρό κήπο, μια ζώνη πράσινου ουσιαστικά γύρω από το σπίτι, και με την πίσω πλευρά του κολλητή με τον περιφερειακό φράκτη του αεροδρομίου. Ταιριαστό σημείο για έναν μηχανικό αεροσκαφών. Η Αμέλια πάρκαρε μπροστά στην πόρτα του σπιτιού και μαζί με τον Άιαν προχώρησαν στην είσοδο του σπιτιού που ήταν δυο σκαλοπάτια πιο ψηλά από τον κήπο. Η επιθεωρήτρια χτύπησε το κουδούνι.
Μια γυναίκα με μαύρη μπλούζα και μαύρη φούστα άνοιξε. Τους κοίταξε εξεταστικά.
«Θα θέλαμε να μιλήσουμε με την κυρία Κρέην,» είπε ήσυχα με τον υπηρεσιακό της τρόπο.
«Δεν μπορεί να περιμένει λίγο;» ρώτησε η γυναίκα. «Μόλις πληροφορήθηκαν τη δολοφονία του κακομοίρη του Σάμιουελ.»
«Λυπάμαι,» είπε ο Άιαν, «πρόκειται για ένα εξαιρετικά επείγον θέμα εθνικής ασφαλείας για το οποίο πιστεύουμε ότι δολοφονήθηκε ο Σάμιουελ Κρέην.»
Η γυναίκα παραμέρισε για να περάσουν. Βρέθηκαν σε ένα μικρό χωλ με ένα τηλέφωνο σε ένα τραπεζάκι και μια θήκη για ομπρέλες δίπλα σε μια κρεμάστρα. Η γυναίκα έδειξε μια πόρτα στα δεξιά τους που περίμενε ανοιχτή.
«Η Σαμάνθα είναι στο σαλόνι, τα νέα την τσάκισαν. Είμαι η αδερφή της.»
Πέρασαν στο σαλόνι όπου μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα καθόταν σε μια πολυθρόνα με μια κορνιζαρισμένη φωτογραφία στα χέρια της. Δεν ακουγόταν τίποτα αλλά οι ώμοι της τραντάζονταν προδίδοντας βουβό θρήνο. Η αδερφή της την πλησίασε και κάθισε δίπλα της σε στην άκρη ενός καναπέ.
«Σαμάνθα,» είπε μαλακά ή γυναίκα. «Έχουμε επισκέπτες καλή μου, θέλουν να ρωτήσουν κάποια πράγματα για τον Σαμ.»
Η γυναίκα ύψωσε το βλέμμα της. Ακόμα και η οδύνη δεν μπορούσε να κρύψει ότι ήταν μια όμορφη γυναίκα ακόμη και σε αυτήν την ηλικία που δεν ήταν πια νέα. Σκούπισε τα δάκρυα της και κοίταξε τον Άιαν και μετά την Αμέλια.
«Παρακαλώ καθήστε,» είπε με φωνή που έτρεμε. «Η αστυνομία με ενημέρωσε ότι ο σύζυγός μου απεβίωσε σε ένα ξενοδοχείο από οξύ καρδιακό επεισόδιο. Τι του συνέβη; Δεν είχε προβλήματα καρδιάς και έφυγε το πρωί να πάει σε κάποιο συνέδριο στο ξενοδοχείο προφανώς που πέθανε.»
Ήταν προφανές πως η κυρία Κρέην δεν ήξερε και δεν υποψιαζόταν καν ότι ο σύζυγός της την απατούσε και ο Άιαν αναρωτήθηκε αν θα έπρεπε πια να το μάθει, αν είχε καμία σημασία ή αν θα την βοηθούσε να αντιμετωπίσει το πένθος. Αποφάσισε ότι δεν ήταν δική του μια τέτοια απόφαση και συνέχισε με αυτό που ήταν δουλειά του.
«Ο σύζυγός σας πέθανε από καρδιακό επεισόδιο αλλά δεν ήταν ατύχημα. Δολοφονήθηκε.»
«Από…. ποιον; Ποιος θα ήθελε να σκοτώσει τον Σαμ; Ήταν ένας καλός σύζυγος και πατέρας.»
«Από τρομοκράτες,» είπε ο Άιαν. «Δεν είχε τύχει να σας αναφέρει σε τι εργαζόταν; Εννοώ πιο ειδικά.»
«Όχι,» απάντησε η Σαμάνθα. «Ήταν πάντα εχέμυθος με το θέμα αυτό. Δεν μας είχε πει κάτι αλλά δε φαινόταν και απασχολημένος ή λυπημένος.»
«Έχετε παιδιά;»
«Μάλιστα, μια κόρη που την υπεραγαπάμε. Σπουδάζει για μαθηματικός, έχει πάει με φίλους στο Μπράιτον, θα επιστρέψει την Δευτέρα να κάνουμε μαζί Χριστούγεννα... Να κάναμε έπρεπε να πω...»
Ο Άιαν και η Αμέλια αντάλλαξαν ένα γρήγορο βλέμμα. Ήταν φανερό ότι όπως δεν ήξερε για την ερωτική σχέση που διατηρούσε ο σύζυγός της έτσι δεν ήξερε πολλά και για τη δουλειά του. Δεν θα μάθαιναν κάτι περισσότερο εδώ. Ο Άιαν συλλυπήθηκε την χήρα και είπε:
«Ξέρω ότι δεν είναι παρηγοριά και δεν θα ελαφρύνει τον πόνο σας αλλά σας υπόσχομαι ότι οι ένοχοι θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν.»

16:25
Ο Ρόμπερτ πέρασε χειροπέδες στον αναίσθητο ακόμα ελεύθερο σκοπευτή για παν ενδεχόμενο και βάλθηκε να ψάχνει τις τσέπες του. Δεν είχε και πολλά πράγματα πάνω του, ένα πορτοφόλι με λιγότερες από πέντε λίρες, ένα Συριακό διαβατήριο και μια ταυτότητα μέλους του ιδρύματος Μεσανατολικών Σπουδών, τα δύο τελευταία στο όνομα Χασάν Αλαμενί.
Ο Μαξιμίλιαν ήρθε και στάθηκε δίπλα του. Ο Ρόμπερτ του έδωσε το διαβατήριο.
«Αυτό επιβεβαιώνει όλες τις υποψίες μας,» είπε.
«Ας πούμε τα νέα στον Άιαν,» απάντησε ο Μαξιμίλιαν.

16:26
Ο Άιαν είχε μόλις καθίσει στη θέση του συνοδηγού δίπλα στην Αμέλια όταν χτύπησε το κινητό του. Απάντησε και ο Μαξιμίλιαν τον ενημέρωσε για τα ευρήματα στο διαμέρισμα και την επίθεση του ελεύθερου σκοπευτή που τώρα βρισκόταν στα χέρια τους. Ο Άιαν τους επαίνεσε για την δράση τους και έδωσε οδηγίες για τις επόμενες κινήσεις.
«Μεταφέρετέ τον στο αεροδρόμιο και ζητείστε από τον Σάικς να παραχωρήσει ένα χώρο για κρατητήριο. Θα τον ανακρίνουμε μόλις επιστρέψουμε. Πείτε στον Μάικ να δει τι μπορεί να βρει για τον Αλαμενί και το ίδρυμα.»
Έκλεισε το τηλέφωνο και στράφηκε στην Αμέλια. Καθώς εκείνη οδηγούσε για το σπίτι της Σάρας Σάντοκ της μετέφερε τα νέα.
«Επιτέλους!» έκανε η επιθεωρήτρια, «έχουμε έναν στα χέρια μας, κάναμε ένα βήμα.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:28
Ο Λαέρτης βγήκε από το πιλοτήριο και στάθηκε. Τα νέα τον είχαν ταράξει, και ας μην το έδειχνε. Δεν ήταν αυτό ακριβώς που θα περίμενε από το ταξίδι του στην πατρίδα. Βρισκόταν ξαφνικά σε θανάσιμο κίνδυνο όχι μόνο να μην ξαναδεί την πατρίδα του αλλά να πεθάνει μέσα στις επόμενες ώρες.
Πήρε βαθιά ανάσα και έριξε μια ματιά γύρω. Δεν ήταν η πρώτη φορά που κινδύνευε η ζωή του παρότι ήταν η πρώτη που αυτό θα γινόταν από την τρομοκρατική απειλή και την ανθρώπινη μισαλλοδοξία. Είχε βρεθεί σε τροπικές καταιγίδες και τυφώνες, είχε δει τον άνεμο να σηκώνει κύματα σαν βουνά πιο ψηλά από τις αντένες του πλοίου του, είχε αντιμετωπίσει κάθε είδους καιρό. Αυτή η εξοικείωση με τον κίνδυνο του είχε χαρίσει μια ευπρόσδεκτη αυτή τη στιγμή ψυχραιμία. Είχε μόνος του προτείνει να ψάξει στους επιβάτες για κάτι ύποπτο. Οι πιλότοι είχαν δεχτεί και είχαν συμφωνήσει να τους ενημερώσει μόλις θα έβρισκε κάτι.
Αριστερά του η κοπέλα του πληρώματος με τα ασιατικά χαρακτηριστικά που τον είχε συνοδεύσει εδώ χαμογέλασε.
«Όλα καλά;»
«Μια χαρά,» είπε ο παλαίμαχος ναυτικός και προχώρησε στον χώρο της διακεκριμένης θέσης.
Του είχαν πει ότι το αεροπλάνο είχε 245 επιβάτες. 245 ύποπτοι. Μείον ένας, σκέφθηκε και χαμογέλασε, αφού στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβανόταν και ο ίδιος. Αλλά ποιον άλλο θα μπορούσε να αφαιρέσει από τους υπόπτους; Σίγουρα αυτήν την κοπέλα στην πρώτη θέση που τώρα κοιμόταν ακουμπισμένη στο τοίχωμα της ατράκτου, ήταν φανερό πως ήταν άρρωστη. Ποιον άλλο;
Άρχισε να περπατάει αργά προς τη θέση του. Οικογένειες από και προς διακοπές, επιχειρηματίες σε βιαστικές δουλειές. Πολλοί με λάπτοπ. Κινητά; Θυμήθηκε τι είχαν πει από το Λονδίνο, κάποιος που θα είχε κοντά του το κινητό. Αλλά θα ήταν λίγοι αυτοί που θα το είχαν;

Λονδίνο
16:30
Η Αμέλια πάρκαρε και βγήκαν με τον Άιαν από το αυτοκίνητο. Η Σάρα Σαντόκ έμενε σε ένα διαμέρισμα μιας συνηθισμένης πολυκατοικίας. Πλησίασαν την είσοδο και είδαν πως είχε στο κουδούνι το όνομά της. Η Αμέλια το πίεσε και περίμεναν λίγο ως που μια γυναικεία φωνή ακούστηκε από το θυροτηλέφωνο.
«Ποιος είναι;»
«Αστυνομία κυρία Σαντόκ. Ανοίξτε παρακαλώ.»
Ακολούθησε ένας μικρός δισταγμός και ύστερα ο βόμβος της κλειδαριάς. Ο Άιαν έσπρωξε την πόρτα και μπήκαν σε ένα μικρό τετράγωνο χολ με μόνη διακόσμηση μια μεγάλη γλάστρα με κάποιο καλλωπιστικό φυτό. Η Αμέλια κάλεσε τον ανελκυστήρα και ο Άιαν προχώρησε προς τη σκάλα.

«Για την περίπτωση που μπει στον πειρασμό να αποδράσει,» είπε με ένα χαμόγελο. 

0 σχόλια

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)