Πτήση 178 - 10

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 9
11:01 – 11:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
16:01
«Στο αεροπλάνο φορτώθηκε ένα δορυφορικό τηλέφωνο, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι φορτώθηκε ανοιχτό. Στο υψόμετρό σας μπορεί να λάβει κλήση. Η κλήση στο τηλέφωνο θα πυροδοτήσει τη βόμβα που είναι ρυθμισμένη με πυροκροτητή συντονισμένο στο ίδιο κύμα του τηλεφώνου. Η κλήση θα γίνει πιθανότατα από κάποιον εδώ αλλά σαν δικλείδα ασφαλείας θα υπάρχει και κάποιος επιβάτης με την ίδια αποστολή. Γι’ αυτό πρέπει να είστε σε επιφυλακή για κάποιον που θα έχει από κοντά το κινητό του και θα θελήσει να μην το απενεργοποιήσει όταν θα πλησιάζετε στην προσγείωση.»
Ο Μάικ Κάμπελ μιλούσε αργά και ήρεμα προσπαθώντας να μεταδώσει στους πιλότους την βεβαιότητα ότι όλα είναι υπό έλεγχο και ότι όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχήν. Μια βεβαιότητα που ο ίδιος δεν ένιωθε αλλά έπρεπε οπωσδήποτε να περάσει στους πιλότους για να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους στη δύσκολη περίσταση που καλούνταν να αντιμετωπίσουν.
«Θα προσπαθήσουμε να τον εντοπίσουμε.»
«Εντάξει, αν τον εντοπίσετε ενημερώστε, αποφύγετε κάποια βιαστική κίνηση. Θα είμαστε σε επαφή. Διατηρείστε την συχνότητα αυτή.»
Ο Μάικ Κάμπελ έβγαλε τα ακουστικά και ακολούθησε τον Άιαν και την Αμέλια στην σκάλα για το προσωρινό τους αρχηγείο. Μπαίνοντας στο γραφείο του Σάικς η επιθεωρήτρια στράφηκε στον Άιαν.
«Κάναμε ένα βήμα αλλά είμαστε πολύ μακριά από το να φέρουμε σε πέρας την υπόθεση αυτή και να είναι ασφαλείς όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο αεροπλάνο.»
«Σίγουρα,» είπε εκείνος, «πρέπει να βρούμε τους άνδρες της ISIS εδώ και δυστυχώς ως τώρα έχουν κρύψει τα ίχνη τους πολύ καλά. ελπίζω όχι τόσο καλά ώστε να μην βρει κάτι η σήμανση.»
Ο Μάικ είχε ξαναγυρίσει στη δουλειά του στο λάπτοπ του Κρέην και ανακοίνωσε:
«Είμαι μέσα.»
«Ψάξε για επαφές, τηλέφωνα, κάποια ένδειξη αυξημένων επαφών με κάποιο άτομο,» πρότεινε ο Άιαν.

16:06
Ο Μαξιμίλιαν και ο Ρόμπερτ Μόντακιου παρακολουθούσαν την ομάδα της σήμανσης να αναζητεί στοιχεία και ίχνη μέσα στο διαμέρισμα. Οι ίδιοι είχαν για το τυπικό αναγνωρίσει το πτώμα πριν το πάρει ο ιατροδικαστής και περίμεναν να δουν αν θα υπήρχαν κάποια άμεσα αποτελέσματα.
Μια κοπέλα της σήμανσης τους πλησίασε.
«Η χειροβομβίδα με την οποία ήταν παγιδευμένη η πόρτα του διαμερίσματος ανήκει στον ιρακινό στρατό, ανήκε θα έπρεπε να πω μιας και ήταν μέρος του οπλισμού που έχει πέσει στα χέρια της ISIS.»
«Άλλη μια απόδειξη προς τη μεριά τους,» παρατήρησε ο Μαξιμίλιαν, «αλλά δυστυχώς τίποτα να μας οδηγήσει σε αυτούς. Τίποτα άλλο;»
«Σχετικό με την ISIS;»
«Και με τα δύο.»
«Δυστυχώς τίποτα,» κούνησε το κεφάλι της η κοπέλα, «δυστυχώς δεν βρήκαμε ακόμα τίποτα άλλο που να συνδέει αυτό το μέρος με την τρομοκρατία και τα λίγα δακτυλικά αποτυπώματα που υπάρχουν ακόμα δεν ταυτοποιήθηκαν.»
Οι δύο αδερφοί αντάλλαξαν ένα βλέμμα  και ο Μαξιμίλιαν ξανακοίταξε την κοπέλα ενώ της έδινε την κάρτα του.
«Ενημερώστε μας αν υπάρξει κάτι.»
«Βεβαίως, αμέσως μόλις υπάρξει κάτι για την οργάνωση ή κάποιο στοιχείο.»
Την ευχαρίστησαν και άφησαν το διαμέρισμα. Στον ανελκυστήρα ο Μαξιμίλιαν ξέσπασε χτυπώντας το χέρι του στο τοίχωμα του θαλαμίσκου που αντήχησε σαν κανονιά.
«Τίποτα! Να πάρει! Δεν μπορούμε να τα πιάσουμε τα καθάρματα;»
Ο Ρόμπερτ ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του αδερφού του κατευναστικά.
«Δεν υπάρχει το τέλειο έγκλημα, θα τους βρούμε και θα την τελειώσουμε αυτήν την ιστορία.»
Βγήκαν από το ισόγειο του κτιρίου και προχώρησαν προς το αυτοκίνητό τους. Ο Μαξιμίλιαν ήταν ακόμα βλοσυρός, επηρεασμένος από την αργή τους πρόοδο. Γύρισε να πει κάτι στον Ρόμπερτ και είδε ένα κόκκινο σημάδι από φως να εμφανίζεται ανάμεσα στα μάτια του αδερφού του. Δεν χρειαζόταν σοφία για να καταλάβει τι ήταν αυτό. Έπεσε στο έδαφος τραβώντας τον μαζί του. Την επόμενη στιγμή μια σφαίρα περνούσε  πάνω από το κεφάλι τους.

16:11
«Σάρα Σαντόκ.»
Ο Άιαν και η Αμέλια στράφηκαν προς τον Μάικ που είχε προφέρει το άγνωστο όνομα. Εκείνος χαμογέλασε και εξήγησε:
«Η Σάρα Σαντόκ είναι το άτομο που ζητάμε υποψιάζομαι. Εκτός από την οικογένειά του είναι το μόνο άλλο άτομο που δεν είναι επαγγελματική γνωριμία και έχει καταχωρημένα πλήρη στοιχεία επικοινωνίας.»
«Έχεις και διεύθυνση;»
«Ναι και έχω και το πειστήριο,» είπε ο Μάικ και γύρισε το λάπτοπ έτσι ώστε να μπορούν να δουν την οθόνη όπου μια χυμώδης ολόγυμνη γυναίκα έστελνε ένα φιλί στην κάμερα που την αποθανάτιζε.
«Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μια επίσκεψη στην κυρία Σαντόκ,» είπε ο Άιαν.

Λονδίνο
16:13
Ο Μαξιμίλιαν έψαξε με το βλέμμα για τον ελεύθερο σκοπευτή πριν διακινδυνεύσει την οποιαδήποτε κίνηση. Δίπλα του ο Ρόμπερτ έκανε το ίδιο ατάραχος από το πόσο κοντά είχε έρθει σε μια εν ψυχρώ εκτέλεση. Είχαν και οι δυο οπλιστεί πριν βγουν από το αυτοκίνητο για να πάνε στο διαμέρισμα αλλά είχαν και οι δυο από ένα πιστόλι Μπράουνινγκ 45, δεν είχε την εμβέλεια ενός τυφεκίου.
«Φαίνεται πως μέσα στο σχέδιό τους είναι και η εξόντωσή μας,» είπε ο Ρόμπερτ. «Μας την έχουν στημένη.»
«Από πού όμως;»
Ο Ρόμπερτ ανασηκώθηκε και καλύφθηκε αμέσως. Μια σφαίρα καρφώθηκε στο στον κορμό ενός λιανού δένδρου ούτε ένα μέτρο πιο πέρα. Αυτή τη φορά ο Μαξιμίλιαν εντόπισε τον ελεύθερο σκοπευτή. Έβαλε από ένα παράθυρο της εκκλησίας στη γωνία του δρόμου. Από εκεί είχε καλή και απρόσκοπτη θέα ενώ η σκιά του αψιδωτού παραθύρου τον κρατούσε αρκετά καλυμμένο. Το μετέφερε και στον Ρόμπερτ.
«Πρέπει να δοκιμάσουμε να φτάσουμε στο αυτοκίνητο,» είπε εκείνος, «μας χρειάζεται κάτι πιο δυνατό από τα πιστόλια μας.»
Ο Μαξιμίλιαν έγνευσε. Δεν ήταν εύκολο να φανταστούν ότι θα χρειάζονταν όπλο με μεγαλύτερη εμβέλεια στο κέντρο του Λονδίνου, ούτε και ήταν δυνατόν να κυκλοφορούν με κάτι τέτοιο. Αλλά στη γρήγορη ετοιμασία τους για την αποστολή αυτή είχαν εφοδιαστεί και με άλλα όπλα που βρίσκονταν στο χώρο των αποσκευών του χάμβι του Μαξιμίλιαν. Έπρεπε να βρουν τρόπο να φτάσουν εκεί όμως. Το αυτοκίνητο δεν ήταν μακριά αλλά τα τελευταία μέτρα ήταν άδεια και δεν προσέφεραν καμία κάλυψη. Οι δυο αδερφοί συνεννοήθηκαν με το βλέμμα. Ετοιμάσθηκαν και τινάχθηκαν όρθιοι τρέχοντας προς το αυτοκίνητο ο Μαξιμίλιαν πάνω στο οδόστρωμα, ο Ρόμπερτ από το πεζοδρόμιο.
Το παρμπρίζ ενός αυτοκινήτου θρυμματίσθηκε πυροδοτώντας το ουρλιαχτό του συναγερμού. Ο Μαξιμίλιαν εν κινήσει έβγαλε από την τσέπη του τα κλειδιά του και πίεσε το κουμπί που ξεκλείδωνε το αυτοκίνητο με τηλεχειρισμό. Τα πίσω φώτα αναβόσβησαν σημάδι ότι είχε γίνει και ο Μαξιμίλιαν άνοιξε το χώρο των αποσκευών. Ένας κρότος πίσω του σηματοδότησε το σκάσιμο ενός λάστιχου από σφαίρα και ενώ ο Ρόμπερτ είχε μόλις προλάβει να πέσει στο οδόστρωμα.
Ο Μαξιμίλαν πήρε από το ανοιχτό χώρο των αποσκευών ένα Μ16 Α1 με διόπτρα ελεύθερου σκοπευτή. Σηκώθηκε όρθιος και σημάδευσε. Πυροβόλησε τινάζοντας ένα σύννεφο γκρίζας σκόνης από τον τοίχο δεξιά από τον επίδοξο δολοφόνο τους που κατάλαβε ότι οι συνθήκες είχαν αλλάξει και τραβήχτηκε από το παράθυρο. Ο Ρόμπερτ σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να τον καταδιώκει. Ο Μαξιμίλιαν ακολούθησε με το πιστόλι ανά χείρας έχοντας αφήσει το τυφέκιο στο αυτοκίνητο.
Ο Ρόμπερτ που προηγούνταν κόντευε να φτάσει στην εκκλησία όταν άνοιξε η πόρτα και ένας άνδρας τινάχτηκε έξω. Είδε τον διώκτη του να πλησιάζει και κρατώντας το όπλο στο ύψος της μέσης άνοιξε πυρ. Ο Ρόμπερτ αναγκάστηκε να κάνει άλλη μια βουτιά στο έδαφος για να σωθεί και προσγειώθηκε στο οδόστρωμα της οδού της Γέφυρας Γουέστμινστερ στη διασταύρωση με την Κένσιγκτον προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση στην οδική κυκλοφορία που είχε ήδη διαταράξει ορμώντας στο δρόμο.
Η παύση του αντιπάλου τους για να πυροβολήσει εναντίον του αδερφού του έδωσε στον Μαξιμίλιαν την ευκαιρία να σημαδέψει με μεγαλύτερη άνεση και να μην αστοχήσει αυτή τη φορά. Ο ελεύθερος σκοπευτής τινάχθηκε πίσω και έπεσε μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας του Ιησού Χριστού. Ο Ρόμπερτ σηκώθηκε από το δρόμο και έτρεξε κοντά στον πεσμένο άνδρα.
Κλότσησε μακριά το όπλο που προσπαθούσε να φτάσει ο χτυπημένος και άρχισε να τον ψάχνει γρήγορα για άλλα που μπορεί να είχε πάνω του, κάποιο πιστόλι ή μαχαίρι. Ο αντίπαλός τους ήταν ανήμπορος να αντισταθεί, η σφαίρα του Μαξιμίλιαν τον είχε βρει ψηλά στο στέρνο προς τον δεξί ώμο αχρηστεύοντας το χέρι και καθηλώνοντάς τον από τον πόνο. Ο Ρόμπερτ του έριξε μια γροθιά θέτοντάς τον εκτός μάχης.

16:22
Ο Άιαν και η Αμέλια είχαν πάρει το αυτοκίνητο της δεύτερης για την μικρή απόσταση ως το σπίτι της οικογένειας Κρέην. Ήταν ένα μικρό ισόγειο σπίτι με έναν μικρό κήπο, μια ζώνη πράσινου ουσιαστικά γύρω από το σπίτι, και με την πίσω πλευρά του κολλητή με τον περιφερειακό φράκτη του αεροδρομίου. Ταιριαστό σημείο για έναν μηχανικό αεροσκαφών. Η Αμέλια πάρκαρε μπροστά στην πόρτα του σπιτιού και μαζί με τον Άιαν προχώρησαν στην είσοδο του σπιτιού που ήταν δυο σκαλοπάτια πιο ψηλά από τον κήπο. Η επιθεωρήτρια χτύπησε το κουδούνι.
Μια γυναίκα με μαύρη μπλούζα και μαύρη φούστα άνοιξε. Τους κοίταξε εξεταστικά.
«Θα θέλαμε να μιλήσουμε με την κυρία Κρέην,» είπε ήσυχα με τον υπηρεσιακό της τρόπο.
«Δεν μπορεί να περιμένει λίγο;» ρώτησε η γυναίκα. «Μόλις πληροφορήθηκαν τη δολοφονία του κακομοίρη του Σάμιουελ.»
«Λυπάμαι,» είπε ο Άιαν, «πρόκειται για ένα εξαιρετικά επείγον θέμα εθνικής ασφαλείας για το οποίο πιστεύουμε ότι δολοφονήθηκε ο Σάμιουελ Κρέην.»
Η γυναίκα παραμέρισε για να περάσουν. Βρέθηκαν σε ένα μικρό χωλ με ένα τηλέφωνο σε ένα τραπεζάκι και μια θήκη για ομπρέλες δίπλα σε μια κρεμάστρα. Η γυναίκα έδειξε μια πόρτα στα δεξιά τους που περίμενε ανοιχτή.
«Η Σαμάνθα είναι στο σαλόνι, τα νέα την τσάκισαν. Είμαι η αδερφή της.»
Πέρασαν στο σαλόνι όπου μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα καθόταν σε μια πολυθρόνα με μια κορνιζαρισμένη φωτογραφία στα χέρια της. Δεν ακουγόταν τίποτα αλλά οι ώμοι της τραντάζονταν προδίδοντας βουβό θρήνο. Η αδερφή της την πλησίασε και κάθισε δίπλα της σε στην άκρη ενός καναπέ.
«Σαμάνθα,» είπε μαλακά ή γυναίκα. «Έχουμε επισκέπτες καλή μου, θέλουν να ρωτήσουν κάποια πράγματα για τον Σαμ.»
Η γυναίκα ύψωσε το βλέμμα της. Ακόμα και η οδύνη δεν μπορούσε να κρύψει ότι ήταν μια όμορφη γυναίκα ακόμη και σε αυτήν την ηλικία που δεν ήταν πια νέα. Σκούπισε τα δάκρυα της και κοίταξε τον Άιαν και μετά την Αμέλια.
«Παρακαλώ καθήστε,» είπε με φωνή που έτρεμε. «Η αστυνομία με ενημέρωσε ότι ο σύζυγός μου απεβίωσε σε ένα ξενοδοχείο από οξύ καρδιακό επεισόδιο. Τι του συνέβη; Δεν είχε προβλήματα καρδιάς και έφυγε το πρωί να πάει σε κάποιο συνέδριο στο ξενοδοχείο προφανώς που πέθανε.»
Ήταν προφανές πως η κυρία Κρέην δεν ήξερε και δεν υποψιαζόταν καν ότι ο σύζυγός της την απατούσε και ο Άιαν αναρωτήθηκε αν θα έπρεπε πια να το μάθει, αν είχε καμία σημασία ή αν θα την βοηθούσε να αντιμετωπίσει το πένθος. Αποφάσισε ότι δεν ήταν δική του μια τέτοια απόφαση και συνέχισε με αυτό που ήταν δουλειά του.
«Ο σύζυγός σας πέθανε από καρδιακό επεισόδιο αλλά δεν ήταν ατύχημα. Δολοφονήθηκε.»
«Από…. ποιον; Ποιος θα ήθελε να σκοτώσει τον Σαμ; Ήταν ένας καλός σύζυγος και πατέρας.»
«Από τρομοκράτες,» είπε ο Άιαν. «Δεν είχε τύχει να σας αναφέρει σε τι εργαζόταν; Εννοώ πιο ειδικά.»
«Όχι,» απάντησε η Σαμάνθα. «Ήταν πάντα εχέμυθος με το θέμα αυτό. Δεν μας είχε πει κάτι αλλά δε φαινόταν και απασχολημένος ή λυπημένος.»
«Έχετε παιδιά;»
«Μάλιστα, μια κόρη που την υπεραγαπάμε. Σπουδάζει για μαθηματικός, έχει πάει με φίλους στο Μπράιτον, θα επιστρέψει την Δευτέρα να κάνουμε μαζί Χριστούγεννα... Να κάναμε έπρεπε να πω...»
Ο Άιαν και η Αμέλια αντάλλαξαν ένα γρήγορο βλέμμα. Ήταν φανερό ότι όπως δεν ήξερε για την ερωτική σχέση που διατηρούσε ο σύζυγός της έτσι δεν ήξερε πολλά και για τη δουλειά του. Δεν θα μάθαιναν κάτι περισσότερο εδώ. Ο Άιαν συλλυπήθηκε την χήρα και είπε:
«Ξέρω ότι δεν είναι παρηγοριά και δεν θα ελαφρύνει τον πόνο σας αλλά σας υπόσχομαι ότι οι ένοχοι θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν.»

16:25
Ο Ρόμπερτ πέρασε χειροπέδες στον αναίσθητο ακόμα ελεύθερο σκοπευτή για παν ενδεχόμενο και βάλθηκε να ψάχνει τις τσέπες του. Δεν είχε και πολλά πράγματα πάνω του, ένα πορτοφόλι με λιγότερες από πέντε λίρες, ένα Συριακό διαβατήριο και μια ταυτότητα μέλους του ιδρύματος Μεσανατολικών Σπουδών, τα δύο τελευταία στο όνομα Χασάν Αλαμενί.
Ο Μαξιμίλιαν ήρθε και στάθηκε δίπλα του. Ο Ρόμπερτ του έδωσε το διαβατήριο.
«Αυτό επιβεβαιώνει όλες τις υποψίες μας,» είπε.
«Ας πούμε τα νέα στον Άιαν,» απάντησε ο Μαξιμίλιαν.

16:26
Ο Άιαν είχε μόλις καθίσει στη θέση του συνοδηγού δίπλα στην Αμέλια όταν χτύπησε το κινητό του. Απάντησε και ο Μαξιμίλιαν τον ενημέρωσε για τα ευρήματα στο διαμέρισμα και την επίθεση του ελεύθερου σκοπευτή που τώρα βρισκόταν στα χέρια τους. Ο Άιαν τους επαίνεσε για την δράση τους και έδωσε οδηγίες για τις επόμενες κινήσεις.
«Μεταφέρετέ τον στο αεροδρόμιο και ζητείστε από τον Σάικς να παραχωρήσει ένα χώρο για κρατητήριο. Θα τον ανακρίνουμε μόλις επιστρέψουμε. Πείτε στον Μάικ να δει τι μπορεί να βρει για τον Αλαμενί και το ίδρυμα.»
Έκλεισε το τηλέφωνο και στράφηκε στην Αμέλια. Καθώς εκείνη οδηγούσε για το σπίτι της Σάρας Σάντοκ της μετέφερε τα νέα.
«Επιτέλους!» έκανε η επιθεωρήτρια, «έχουμε έναν στα χέρια μας, κάναμε ένα βήμα.»

Πάνω από τον Ατλαντικό
11:28
Ο Λαέρτης βγήκε από το πιλοτήριο και στάθηκε. Τα νέα τον είχαν ταράξει, και ας μην το έδειχνε. Δεν ήταν αυτό ακριβώς που θα περίμενε από το ταξίδι του στην πατρίδα. Βρισκόταν ξαφνικά σε θανάσιμο κίνδυνο όχι μόνο να μην ξαναδεί την πατρίδα του αλλά να πεθάνει μέσα στις επόμενες ώρες.
Πήρε βαθιά ανάσα και έριξε μια ματιά γύρω. Δεν ήταν η πρώτη φορά που κινδύνευε η ζωή του παρότι ήταν η πρώτη που αυτό θα γινόταν από την τρομοκρατική απειλή και την ανθρώπινη μισαλλοδοξία. Είχε βρεθεί σε τροπικές καταιγίδες και τυφώνες, είχε δει τον άνεμο να σηκώνει κύματα σαν βουνά πιο ψηλά από τις αντένες του πλοίου του, είχε αντιμετωπίσει κάθε είδους καιρό. Αυτή η εξοικείωση με τον κίνδυνο του είχε χαρίσει μια ευπρόσδεκτη αυτή τη στιγμή ψυχραιμία. Είχε μόνος του προτείνει να ψάξει στους επιβάτες για κάτι ύποπτο. Οι πιλότοι είχαν δεχτεί και είχαν συμφωνήσει να τους ενημερώσει μόλις θα έβρισκε κάτι.
Αριστερά του η κοπέλα του πληρώματος με τα ασιατικά χαρακτηριστικά που τον είχε συνοδεύσει εδώ χαμογέλασε.
«Όλα καλά;»
«Μια χαρά,» είπε ο παλαίμαχος ναυτικός και προχώρησε στον χώρο της διακεκριμένης θέσης.
Του είχαν πει ότι το αεροπλάνο είχε 245 επιβάτες. 245 ύποπτοι. Μείον ένας, σκέφθηκε και χαμογέλασε, αφού στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβανόταν και ο ίδιος. Αλλά ποιον άλλο θα μπορούσε να αφαιρέσει από τους υπόπτους; Σίγουρα αυτήν την κοπέλα στην πρώτη θέση που τώρα κοιμόταν ακουμπισμένη στο τοίχωμα της ατράκτου, ήταν φανερό πως ήταν άρρωστη. Ποιον άλλο;
Άρχισε να περπατάει αργά προς τη θέση του. Οικογένειες από και προς διακοπές, επιχειρηματίες σε βιαστικές δουλειές. Πολλοί με λάπτοπ. Κινητά; Θυμήθηκε τι είχαν πει από το Λονδίνο, κάποιος που θα είχε κοντά του το κινητό. Αλλά θα ήταν λίγοι αυτοί που θα το είχαν;

Λονδίνο
16:30
Η Αμέλια πάρκαρε και βγήκαν με τον Άιαν από το αυτοκίνητο. Η Σάρα Σαντόκ έμενε σε ένα διαμέρισμα μιας συνηθισμένης πολυκατοικίας. Πλησίασαν την είσοδο και είδαν πως είχε στο κουδούνι το όνομά της. Η Αμέλια το πίεσε και περίμεναν λίγο ως που μια γυναικεία φωνή ακούστηκε από το θυροτηλέφωνο.
«Ποιος είναι;»
«Αστυνομία κυρία Σαντόκ. Ανοίξτε παρακαλώ.»
Ακολούθησε ένας μικρός δισταγμός και ύστερα ο βόμβος της κλειδαριάς. Ο Άιαν έσπρωξε την πόρτα και μπήκαν σε ένα μικρό τετράγωνο χολ με μόνη διακόσμηση μια μεγάλη γλάστρα με κάποιο καλλωπιστικό φυτό. Η Αμέλια κάλεσε τον ανελκυστήρα και ο Άιαν προχώρησε προς τη σκάλα.

«Για την περίπτωση που μπει στον πειρασμό να αποδράσει,» είπε με ένα χαμόγελο. 

0 σχόλια

Στο Μάτι Του Κυκλώνα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Ιανουάριος του 1991, οι συμμαχικές δυνάμεις έχουν μόλις αρχίσει να βομβαρδίζουν το Ιράκ για να εξαναγκάσουν τον Σαντάμ Χουσεΐν να αποχωρήσει από το Κουβέιτ στο οποίο είχε εισβάλλει τον προηγούμενο Αύγουστο. Εκείνος για να δείξει τη δύναμή του αποφασίζει ένα χτύπημα στην Μεγάλη Βρετανία, ένας αφοσιωμένος οπαδός του κανονίζει το χτύπημα να γίνει από έναν επαγγελματία εκτελεστή, τον Σον Ντίλον. Πρώην μέλος του IRA και τώρα μισθοφόρος ο Ντίλον δεν έχει συλληφθεί ποτέ και είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Μόνος που ίσως μπορεί να τον αντιμετωπίσει είναι ο παλιός του συμπολεμιστής Μάρτιν Μπρόσναν και ένα θανάσιμο παιχνίδι μυστικών υπηρεσιών και διωκτικών αρχών αρχίζει.

Ένα δυνατό μυθιστόρημα από τον Τζακ Χίγκινς που όπως και στο πλέον γνωστό έργο του, το Ο Αετός Άγγιξε Τη Γη, παίρνει ένα ιστορικό γεγονός και δίνει μια υπέροχη ιστορία με αυτό. Συνιστάται για τους λάτρεις της περιπέτειας και ειδικά για εκείνους του συγγραφέα.

0 σχόλια

Πτήση 178 - 9

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 8
10:31 - 11:00

Λονδίνο
15:33
Ο Μαξιμίλιαν και ο Ρόμπερτ δεν δυσκολεύθηκαν να βρουν το σημείο προορισμού τους σύμφωνα με τις εντολές του Άιαν. Πάρκαραν το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και προχώρησαν στο κτίριο που βρισκόταν το διαμέρισμα που είχε εντοπίσει ο Μάικ Κάμπελ στις μεταβιβάσεις. Το διαμέρισμα βρισκόταν στον τρίτο όροφο και οι δύο αδερφοί πήραν τον ανελκυστήρα για να ανέβουν. Τώρα είχαν ένα μικρό σακίδιο μαζί τους.
Βγαίνοντας από τον ανελκυστήρα βρέθηκαν σε ένα διάδρομο με τέσσερις πόρτες και παράθυρα στον τοίχο απ’ όπου έμπαινε ακόμα το φως του ήλιου αν και λιγότερο από το πρωί που είχαν δει στο βίντεο. Ο Μαξιμίλιαν στράφηκε στον αδερφό του.
«Δεξιά ή αριστερά;»
Ο Ρόμπερτ απάντησε πηγαίνοντας αριστερά προς την πλευρά που υπήρχαν δύο πόρτες, Ο Μαξιμίλιαν πήρε την αντίθετη κατεύθυνση που βρισκόταν μια πόρτα ακόμα πέρα από το διαμέρισμα που τους ενδιέφερε.
Ο Ρόμπερτ χτύπησε ένα κουδούνι αλλά κανένας δεν άνοιξε. Επανέλαβε την κίνηση χωρίς καμία ανταπόκριση και μετά προχώρησε στην άλλη όπου του άνοιξε μια ηλικιωμένη γυναίκα. Ήταν μικρόσωμη με κατάλευκα μαλλιά πιασμένα σε έναν σφιχτό κότσο ντυμένη με μια φούστα και μια μπλούζα και με μια ζακέτα από πάνω.
«Καλημέρα, είπε ευγενικά ο Ρόμπερτ, θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις;»
«Αστυνομικός είσαι;» ρώτησε η γριούλα κοιτώντας τον με δέος καθώς έφτανε ίσα μέχρι το στέρνο του στη γραμμή που θα σταύρωνε τα μπράτσα του.
«Περίπου,» απάντησε εκείνος, «ήθελα να ρωτήσω για εκείνο το διαμέρισμα. Ξέρετε ποιος το έχει;»
«Το αγόρασε κάποιος πριν λίγο καιρό, κάτι μήνες θα’ ναι, αλλά δεν τον είδαμε ποτέ. Το αγόρασε μέσω αντιπροσώπου, μεσίτη πως το λένε. Μένουν κάτι τύποι, ξένοι πρέπει να είναι. Τους έχω δει μερικές φορές.»
«Μπορείτε να μου πείτε κάτι γι’ αυτούς;»
«Πέρα από το ότι είναι Άραβες; Όχι. Αχ, έχει γεμίσει αυτή η χώρα με κάθε καρυδιάς καρύδι, πρέπει να μην μπορεί να έρχεται όποιος θέλει να μείνει εδώ.»
«Εντάξει, ευχαριστώ, συγνώμη για την ενόχληση.»
Η γιαγιά μπήκε πάλι μέσα και ο Ρόμπερτ γύρισε να δει τι έκανε ο αδερφός του. Ο Μαξιμίλιαν είχε χτυπήσει στην άλλη πόρτα και είχε ανοίξει μια γυναίκα γύρω στην ηλικία του ντυμένη με μια αραχνοΰφαντη ρόμπα.
«Δεν έχω χρόνο!» είπε απότομα και έκανε να κλείσει την πόρτα αλλά ο Μαξιμίλιαν την κράτησε με την ευκολία που ένα μικρό παιδί κρατάει μια κούκλα.
«Αντιτρομοκρατική υπηρεσία κυρία μου,» είπε κοφτά. «Θέλω να μου πείτε για το διαμέρισμα δίπλα σας. Έχετε παρατηρήσει τίποτα ύποπτο ή περίεργο;»
«Όχι,» είπε ξινισμένα, «κάτι ξένοι μένουν μέσα και ελάχιστα τους έχω δει. Αλλά με κοιτάνε πάντα απότομα, απαξιωτικά. Σαν να είμαι κάτι το απεχθές.»
Ο Μαξιμίλιαν κρατήθηκε να μην χαμογελάσει. Αν το ντύσιμό της ήταν ανάλογο αυτού που έβλεπε τώρα και οι άνδρες αυτοί που έψαχναν, μάλλον να την λιθοβολήσουν ήθελαν.
«Τίποτα άλλο;»
«Τίποτα.»
Ο Μαξιμίλιαν άφησε την πόρτα ενώ από το εσωτερικό του σπιτιού ακουγόταν μια αντρική φωνή να την καλεί. Πριν κλείσει τελείως η πόρτα την είδε να πετάει την ρόμπα από πάνω της. Ο Μαξιμίλιαν έστρεψε την προσοχή του στην πόρτα του διαμερίσματος που τους ενδιέφερε. Δεν ακουγόταν τίποτα και η πόρτα κουνήθηκε λίγο καθώς διέτρεχε τις ακμές της με τα ακροδάχτυλά του. Ο Ρόμπερτ ήρθε δίπλα του.
«Ησυχία,» παρατήρησε. «Μπαίνουμε;»
«Η πόρτα είναι ξεκλείδωτη,» είπε ο Μαξιμίλιαν. «Την έχουν παγιδεύσει πιθανότατα.»

Αεροδρόμιο Χήθροου
15:39
Ένας αστυνομικός με στολή παρέδωσε τα αντικείμενα του νεκρού στην Αμέλια που υπέγραψε το σχετικό έγγραφο. Δεν ήταν και πολλά, ένα πορτοφόλι, ένα μπρελόκ με κλειδιά και ένας χαρτοφύλακας ο οποίος περιείχε χαρτιά της δουλειάς και ένα λάπτοπ. Τα χαρτιά ήταν γεμάτα μηχανολογικά σχέδια και υπολογισμούς, κάτι απόλυτα αναμενόμενο λόγω επαγγέλματος και ο Μάικ Κάμπελ ανέλαβε το λάπτοπ. Το ενεργοποίησε και μελέτησε την αρχική οθόνη.
«Είναι κλειδωμένο με κωδικό αλλά θα μου πάρει λίγα λεπτά να τον σπάσω και θα δούμε αν περιέχει τίποτα χρήσιμο,» είπε.
«Δεν μπορεί να μην είχε κινητό,» παρατήρησε η Αμέλια, «θα το πήρε η γυναίκα που ήταν μαζί του. Πιθανότατα για να κρύψει τα ίχνη της.»
Ο Άιαν συμφώνησε με έναν νεύμα αλλά δεν πρόλαβε να πει κάτι γιατί τον πρόλαβε ο ήχος του κινητού του. Το πήρε από το γραφείο και πάτησε το πλήκτρο για να απαντήσει.
«Γκόρντον.»
«Μέρντοκ εδώ, ήρθε η απάντηση. Μάθαμε μερικά πράγματα αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν θα βοηθήσουν και πολύ. Ο Ρίτσαρντ Χαφς είναι διοικητικό στέλεχος μιας εταιρίας στο Όρεγκον, ταξιδεύει πολύ προφανώς και για να είναι σε επαφή με την εταιρία ήθελε το τηλέφωνο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην Αλαμπάμα. Η διεύθυνση και το τηλέφωνο που έδωσε ο Λέστερ Λήμαν είναι ανύπαρκτα. Δεν βρήκαμε τίποτα σχετικό. Υπάρχει ένας Λέστερ Λήμαν στο Τέξας και δύο στο Κάνσας αλλά δεν έχουν καμία σχέση. Οι  δύο τελευταίοι δεν έχουν φύγει ποτέ από κει.»
«Μάλιστα», είπε ο Άιαν. «Δεν είμασταν τυχεροί από αυτήν την πλευρά.»
«Σας ευχόμαστε καλή τύχη, αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε ενημερώστε μας.»
Ο Άιαν έκλεισε το τηλέφωνο και κατευθύνθηκε προς την πόρτα, εκεί κοντοστάθηκε.
«Θα ενημερώσω τον Σάικς για την κατάσταση και θα μιλήσουμε με τους πιλότους. Καλύτερα να έρθετε μαζί μου.»

15:41
Ο Ρόμπερτ έβγαλε από το σακίδιο ένα μακρύ εύκαμπτο σωλήνα με διάμετρο ούτε ένα εκατοστό, κάτι σαν τα ειδικά ιατρικά εργαλεία ενδοσκοπήσεων, και γονατίζοντας πέρασε κάτω από την πόρτα την ελεύθερη άκρη ενώ στην άλλη προσάρμοζε μια μικρή οθόνη όχι μεγαλύτερη από ένα τάμπλετ. Κοίταξε την εικόνα που του έδωσε η μικροκάμερα που βρισκόταν μέσα στο σωλήνα καθώς τον έστρεφε. Εντόπισε το μικρό σύρμα ακριβώς πίσω από την κλειδαριά της πόρτας να περνάει κατά πλάτος της πόρτας και να καταλήγει σε μια χειροβομβίδα δίπλα της.
«Η πόρτα είναι παγιδευμένη, είχες δίκιο. Αλλά μπορούμε να το ξεπεράσουμε.»
Ο Ρόμπερτ πέρασε κάτω από την πόρτα ένα δεύτερο σωλήνα, αυτός αντί για κάμερα είχε μια αιχμηρή κοπτική άκρη, και τον πλησίασε στο σύρμα κοντά στη χειροβομβίδα, με αυτόν τον σωλήνα μπορούσε να κόψει το σύρμα. Πλησίασε με προσοχή να μην κουνήσει την χειροβομβίδα για την περίπτωση που η περόνη είχε τραβηχτεί και ήταν έτοιμη να εκραγεί με το απλό άγγιγμα. Έκοψε το σύρμα και έκανε νόημα στον αδερφό του να μπει. Ο Μαξιμίλιαν με ένα ειδικό εργαλείο διαρρήξεων σαν κλειδί άνοιξε την πόρτα τόσο όσο να χωρέσει να περάσει και έσπευσε να πάρει την χειροβομβίδα από κάτω λύνοντας το σύρμα.
«Εντάξει!»
Ο Ρόμπερτ μπήκε στο σπίτι και έριξε μια ματιά. Στέκονταν σε ένα μικρό χολ που ανοιγόταν σε μια κουζίνα και δεξιά τους υπήρχε ένας διάδρομος που οδηγούσε σε ένα δωμάτιο. Στα μισά του διαδρόμου υπήρχε μια πόρτα που άνοιγε όπως διαπίστωσαν αμέσως σε ένα στενό μπάνιο.
Στο χολ υπήρχαν τέσσερα στρώματα και στην κουζίνα βρέθηκαν μερικά μαγειρικά σκεύη και πιάτα με ποτήρια. Κάποιοι είχαν μείνει εδώ πρόχειρα για ένα διάστημα. Προχώρησαν στο δωμάτιο όπου τους περίμενε ένα αναμενόμενο θέαμα αν και όχι λιγότερο εξοργιστικό γι’ αυτό. Στο πάτωμα δίπλα στην καρέκλα που καθόταν όταν μετέδιδε το μήνυμα της ISIS βρισκόταν ο νεκρός Πωλ Γουέηλερ ακριβώς εκεί που είχε πέσει πυροβολημένος.
Και σε αυτό το δωμάτιο βρίσκονταν στρώματα, τα είχαν τραβήξει στην άκρη για να στηθεί το σκηνικό του μηνύματος. Λίγο πιο πέρα δίπλα σε ένα στρώμα είχε κατρακυλήσει ο κάλυκας από την εν ψυχρώ εκτέλεση του πράκτορα. Ο Μαξιμίλιαν το σημείωσε νοερά για να το υποδείξει στην σήμανση και μετά τηλεφώνησε στον Άιαν ενώ το βλέμμα του δεν έφευγε από το νεκρό.

Πύργος Ελέγχου
15:48
Ο Σάικς ήρθε να τους συναντήσει βλέποντάς τους να μπαίνουν και χαμηλόφωνα ζήτησε να μάθει πως είχαν τα πράγματα. Ο Άιαν του εξήγησε τι είχαν ανακαλύψει και ποια ήταν η κατάσταση. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο και ο Άιαν απάντησε. Ο Μαξιμίλιαν και ο Ρόμπερτ του μετέφεραν όσα είχαν ανακαλύψει στο διαμέρισμα. Ο Άιαν στράφηκε στην Αμέλια:
«Μπορούμε να έχουμε μια ομάδα της σήμανσης στο διαμέρισμα;»
«Ναι,» απάντησε εκείνη, «θα το φροντίσω αμέσως.»
Έβγαλε το τηλέφωνό της και κάλεσε το αρχηγείο της Σκότλαντ Γιάρντ όπου μίλησε με τον αξιωματικό υπηρεσίας. Έκανε ένα νεύμα στον Άιαν που μετέφερε στους αδερφούς Μόντακιου:
«Θα έρθει μια ομάδα της σήμανσης. Περιμένετε ως την άφιξή της και θα ξαναμιλήσουμε.»
Ο Άιαν έκλεισε το τηλέφωνο και στράφηκε στον Σάικς. Ο επικεφαλής της βάρδιας ήταν εμφανώς καταβεβλημένος από τα όσα είχαν γίνει στην δική του εποπτεία και τα όσα πολύ τρομερότερα φαίνονταν στον ορίζοντα. Δεν ήταν θέμα ευθύνης και κυρώσεων, είχε ενεργήσει όπως έπρεπε και δεν είχε παραλείψει τίποτα. Σκεφτόταν τις ανθρώπινες ζωές που θα χάνονταν αν το αεροπλάνο ανατιναζόταν ή συντριβόταν.
«Πρέπει να επικοινωνήσουμε με το 777,» είπε ο Άιαν.
Ο Σάικς ένευσε και πήγαν σε έναν από τους ελεγκτές. Ο Σάικς του είπε να επικοινωνήσει με την πτήση 178 της Brittish. Εκείνος το έκανε.

Πάνω από τον Ατλαντικό
10:50
Ο Άλεξ ήταν προβληματισμένος.
Μέχρι τώρα δεν είχε κυνηγήσει ποτέ κορίτσι, δεν είχε βρεθεί κάποια που να του προξενεί κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον και έτσι δεν είχε ποτέ δοκιμάσει να κερδίσει μια κοπέλα. Από την άλλη πλευρά υπήρχαν πολλές κοπέλες που ήθελαν να είναι μαζί του, δεν ήταν μόνο το χιούμορ του και η δημοτικότητά του εξαιτίας της ενασχόλησης με τον αθλητισμό, ήταν το γεγονός ότι ξεχώριζε από τους συνομήλικούς του για τον ευγενικό και ιπποτικό τρόπο του με το άλλο φύλλο, κάτι που του είχε ενσταλάξει ο πατέρας του και η μητέρα του ενέκρινε ενώ του είχε εκμυστηρευθεί ότι αρέσει στα κορίτσια.
Έτσι είχε βγει κάποια ραντεβού, είχε ακόμα και φιλήσει μια κοπέλα μια φορά αλλά δεν είχε ποτέ επιδιώξει να κερδίσει ένα κορίτσι. Μέχρι σήμερα δηλαδή. Σήμερα προσπαθούσε να κερδίσει την Σόφι Φέρμεν.
Η όμορφη κοπέλα που είχε μαγνητίσει το βλέμμα και τραβήξει τόσο πολύ την προσοχή του είχε αποδειχθεί δύσκολη στην προσέγγιση όσο οι βουνοκορυφές των Ιμαλαΐων, του είχε πει το όνομά της και ότι πήγαινε στην Ευρώπη για να βρει τους γονείς της που είχαν ήδη πάει δέκα μέρες νωρίτερα, αλλά πέρα από αυτά δεν είχε μάθει πολλά… και το ήθελε τόσο.
«Ναι, αλλά πως;» έκανε στον εαυτό του, «εδώ σε θέλω!»
Η Σόφι ήταν πολυταξιδεμένη και έδειχνε μια ελαφρά δυσαρέσκεια της ανωτερότητος. Τα είχε κάνει και τα είχε δει όλα. Σε ένα τέτοιο άτομο τι λες για να μπορέσεις να το προσεγγίσεις;
Είδε μια κοπέλα του πληρώματος να σερβίρει έναν ευτραφή άνδρα και την ακόμα πιο ευτραφή γυναίκα δίπλα του. Αυτό ήταν.
«Ναι!» μουρμούρισε και τα μάτια του έλαμψαν.

10:55
Γνωρίζοντας τον Πάτρικ από τόσα χρόνια ο Δημήτρης Λαέρτης ήξερε ότι κάνανε διασκεδαστική παρέα. Αυτό που δεν ήξερε ήταν ότι ο Μαρκ θα ταίριαζε τόσο πολύ σε αυτή. Καθώς το αεροπλάνο πετούσε στο ίδιο υψόμετρό και χρειάζονταν μόνο μικρές διορθώσεις στην πορεία, συχνά μόλις μίας μοίρας, τις οποίες πραγματοποιούσε ο αυτόματος πιλότος με βάση το σχέδιο πτήσης που είχε καταχωρηθεί στον υπολογιστή, οι πιλότοι ήταν χαλαροί και η παρουσία του παλαίμαχου ναυτικού ήταν μια ευχάριστη αλλαγή στην ρουτίνα της δουλειάς τους.
Η μια ώρα είχε περάσει χωρίς να την καταλάβουν ειδικά με ιστορίες που έλεγαν από κοινού ο Πάτρικ και ο Λαέρτης στον Μαρκ.
«Θυμάσαι εκείνον τον τύπο από την Καλιφόρνια που έπρεπε να έρθει στο καράβι και φοβόταν τόσο πολύ την πτήση που ήπιε ένα μπουκάλι ουίσκι; Το έφερνα για’ σένα δώρο!»
«Α ναι, τον θυμάμαι, και μετά δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του στο πλοίο και έλεγε ότι δεν έπρεπε να έρθετε σε φουρτούνα.»
«Και δεν μπορούσε να συνέλθει…» έλεγε ο Πάτρικ τη στιγμή που από τον ασύρματο ακούστηκε μια κλήση:
«Αεροδρόμιο Χήθροου προς Speedbird 178.»
Οι δύο πιλότοι κοιτάχτηκαν έκπληκτοι. Ήταν πολύ νωρίς να επικοινωνήσει το Λονδίνο μαζί τους.
«Speedbird 178, ακούμε,» απάντησε ο Πάτρικ.
«Γυρίστε στη συχνότητα 111.10.»
Οι δύο πιλότοι αντάλλαξαν ένα ακόμα σαστισμένο βλέμμα. Αυτή η οδηγία ήταν τελείως αναπάντεχη, γιατί να αλλάξουν συχνότητα και να μην τους πουν ότι ήταν σε αυτή που επικοινωνούσαν και με τον έλεγχο; Γιατί να περάσουν σε συχνότητα εκτάκτου ανάγκης; Ο Πάτρικ ωστόσο έκανε την αλλαγή και ανακοίνωσε:
«Speedbird 178 εδώ.»
«Πύργος ελέγχου του Χήθροου εδώ. Πρέπει να σας ενημερώσουμε για μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που έχει διαμορφωθεί με το αεροσκάφος σας.»
«Δηλαδή;»
«Υπάρχει μία ή και περισσότερες βόμβες στο αεροπλάνο.»
Ο Πάτρικ κοίταξε αποσβολωμένος τον Μαρκ. Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου δεν υπήρχε πιλότος που να μην είχε σκεφθεί τι θα μπορούσε να είχε κάνει εκείνος αν είχε βρεθεί στην θέση των συναδέρφων του των μοιραίων πτήσεων και πολύ περισσότερο που δεν το είχε στο μυαλό του τις επόμενες μέρες και εβδομάδες. Ακόμα και τώρα με την τρομοκρατία να εξακολουθεί να είναι σε έξαρση ήταν στο πίσω μέρος του μυαλού τους σαν πιθανότητα.
Και τώρα γινόταν μια τρομακτική πραγματικότητα.
«Τι πρέπει να κάνουμε;» ρώτησε μουδιασμένα.

Λονδίνο
15:57
Ο Σάικς στράφηκε στον Άιαν που πήρε τα ακουστικά και τα φόρεσε. Ρύθμισε το στέλεχος και είπε:
«Είμαι ο ταγματάρχης Άιαν Γκόρντον, πρώην SAS και νυν στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Έχω αναλάβει την κατάσταση αυτή και σας διαβεβαιώνω ότι θα κάνουμε τα πάντα για να σταματήσουμε τους τρομοκράτες. Είναι άκρως σημαντικό να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να μην κάνετε κάτι βιαστικό. Η βόμβα ή οι βόμβες βρίσκονται σε μέρος που δεν έχετε πρόσβαση εν πτήση. Θα φροντίσουμε εμείς για την εξουδετέρωση. Αυτό που χρειαζόμαστε από εσάς είναι να έχετε την προσοχή σας στους επιβάτες, είναι πολύ πιθανόν να βρίσκεται συνεργάτης των τρομοκρατών στο αεροπλάνο, να έχετε το νου σας για οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση.»
«Ξέρουμε κάτι για αυτόν;»
«Είναι άνδρας και ενδεχομένως δείχνει σαν ένας επιχειρηματίας σε επαγγελματικό ταξίδι, με τον τρόπο αυτό παρουσιάστηκε όταν φόρτωσε στο αεροπλάνο ένα δορυφορικό τηλέφωνο.»
Δίπλα στον Άιαν ο Μάικ Κάμπελ κοίταξε το ρολόι του πριν φορέσει και εκείνος ακουστικά για να μιλήσει με τους πιλότους:

16:00

0 σχόλια

Πτήση 178 - 8

Author: Νυχτερινή Πένα /

Κεφάλαιο 7
10:01 – 10:30

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
10:01
Η Αμέλια μελετούσε το χάρτη και έκανε νοερούς υπολογισμούς βοηθούμενη από την εμπειρία της από τον καιρό που ήταν στις περιπολίες σαν αστυνομικός. Τις σκέψεις της διέκοψε το τηλέφωνο που χτύπησε. Το έβγαλε από την τσέπη της και κοίταξε την οθόνη υγρών κρυστάλλων. Αναγνώρισε τον αριθμό και στράφηκε στον Άιαν.
«Από το αρχηγείο, ας ελπίσουμε ότι θα έχουν κάτι χρήσιμο.»
«Ναι,» είπε προχωρώντας και βγαίνοντας από το γραφείο.
«Γεια σου κούκλα!» ήρθε μέσα από το ακουστικό η κελαριστή φωνή της Βαλέρια. «Είδα ότι δεν πήρες και είπα να σε προλάβω.»
«Τι έμαθες;»
«Κατ’ αρχάς να μου τον γνωρίσεις, ωραίος άνδρας και του πάει πολύ η στολή. Λοιπόν, είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση. Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1974. Αποφοίτησε το 1996 από το Σάνχερστ πρώτος και πρωταθλητής στην ξιφασκία. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Σώμα Πεζοναυτών έξι χρόνια και μετά την Καταιγίδα της Ερήμου, όταν επέστρεψε από το Ιράκ…»
Με την αναφορά στο Ιράκ η Αμέλια ένιωσε ένα τσίμπημα στην καρδιά. Στο Ιράκ είχε σκοτωθεί ο σύζυγός της, ο Γουίλλιαμ Χάρντελ. Έσφιξε το τηλέφωνο στο χέρι της καθώς η Βαλέρια συνέχιζε την αναφορά για τον Άιαν.
«…μετατέθηκε στη SAS. Εκεί μπορούν να πάνε εθελοντικά άνδρες από κάθε κλάδο αφού έχουν τουλάχιστον τρία χρόνια στις ένοπλες δυνάμεις και παίρνουν μόνο τους καλύτερους. Υπηρέτησε εκεί για τα επόμενα οκτώ χρόνια και διακρίθηκε σε πολλές αποστολές. Στον πόλεμο του Ιράκ αυτός και η ομάδα του γίνανε πρωταγωνιστές ενός από τα πιο ζωντανά και επικά επεισόδια ολόκληρου του πολέμου. Πριν από κάτι παραπάνω από δύο χρόνια μετατέθηκε στην στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών. Υπηρετεί στο αρχηγείο. Αυτά μπόρεσα να μάθω, όλα τα υπόλοιπα είναι απόρρητα.»
«Προφανώς, και από την κατάσταση τώρα συνάγεται ότι δεν κάνει δουλειά γραφείου με την υπηρεσία αυτή,» σχολίασε η Αμέλια. «Ας είναι, τουλάχιστον ξέρουμε ότι είναι καλός στη δουλειά του και άξιος εμπιστοσύνης. Ευχαριστώ Βαλέρια.»
Η Αμέλια έκλεισε το τηλέφωνο και μπήκε στο γραφείο όπου βρήκε τον Άιαν να κάνει ακριβώς το ίδιο.
«Κάποιο νέο;» ρώτησε ο Άιαν.
«Όχι,» είπε η Αμέλια, «εσύ;»
«Λίγα πράγματα, μόλις μίλησα με Νέα Υόρκη.»
Ο Άιαν είπε στην Αμέλια τι είχαν μάθει οι πράκτορες του FBI στο αεροδρόμιο και ότι πήγαιναν στην εταιρία μήπως κατάφερναν να ακολουθήσουν τα ίχνη της συσκευής στον αγοραστή που είχε μπει σε τόσο κόπο για την προσεγμένη μεταφορά της.
Ο Μάικ Κάμπελ που άκουγε προσεκτικά ήταν σκεφτικός. Το βλέμμα του ήταν προσηλωμένο στην οθόνη μπροστά του αλλά ήταν φανερό ότι κάτι άλλο τον απασχολούσε.
«Μάικ;» έκανε ο Άιαν με ένα ερωτηματικό σήκωμα του φρυδιού.
«Αφού πέρασε από τον έλεγχο δεν είναι η βόμβα,» είπε ο Κάμπελ με το βλέμμα ακόμα στην οθόνη. «Είμαι σίγουρος ότι σχετίζεται με την βόμβα όμως. Σίγουρα θα μπορούσε να είναι μέρος της διαδικασίας πυροδότησης.»
«Πως;» ρώτησε η Αμέλια.
«Αυτό είναι που προσπαθώ να βρω. Ωστόσο, αν είναι έτσι, αυτή η εξέλιξη σημαίνει ότι ο θάνατος του Σάμιουελ Κρέην σχετίζεται με την υπόθεσή μας.»
«Χρειάζονταν την βοήθεια ειδικού και την είχαν και όταν δεν τον χρειάζονταν πλέον τον δολοφόνησαν,» μπήκε στο νόημα ο Άιαν. «Είναι πολύ πιθανό.»
Ο Άιαν κοίταξε το ρολόι του. Ο χρόνος περνούσε, κάθε λεπτό έφερνε πιο κοντά στο Λονδίνο το 777. Είχαν κάποια ίχνη αλλά ακόμα τίποτα σίγουρο στα χέρια τους. Έπρεπε να βιαστούν και ταυτόχρονα να ακολουθήσουν όλα τα ίχνη που είχαν. Δεν υπήρχε τρόπος να ξέρουν ποια θα τους οδηγούσαν στους τρομοκράτες.
Στράφηκε και κοίταξε πάλι την Αμέλια. Η επιθεωρήτρια είχε επιστρέψει στη μελέτη του χάρτη και τώρα σημείωνε κάτι βιαστικά σε ένα μπλοκ. Πήγε κοντά της.
«Η περιοχή που πιστεύω ότι βρίσκεται το διαμέρισμα που τραβήχτηκε το βίντεο. Θα ζητήσω από το αρχηγείο ενημέρωση για την περιοχή και να ρίξουν μια διακριτική ματιά.»
«Εντάξει, ίσως βρούμε κάτι εκεί. Δώσε και στον Μάικ τα όρια. Μάικ ψάξε να βρεις αν κάποια μεταβίβαση ή εκμίσθωση ακινήτου στην περιοχή έχει κάποια σημασία. Κάποιος ιδιοκτήτης ή ενοικιαστής με ύποπτες διασυνδέσεις, όχι απαραίτητα με την ISIS αλλά γενικά με τον χώρο του Ισλαμικού φονταμενταλισμού.»
«Έγινε,» είπε ο Μάικ Κάμπελ και άρχισε να πληκτρολογεί.

Ξενοδοχείο Λόντον Κάραβελ
15:07
Όπως αποδείχθηκε τον νεκρό τον είχε βρει ένας γκρουμ που άκουσε τα ουρλιαχτά της γυναίκας και έτρεξε. Ήταν πολύ νεαρός, μόλις είχε βγει από την εφηβεία, λεπτός με ελαφρά κυρτή πλάτη όπως οι άνθρωποι που έχουν πάρει απότομα ύψος. Η κοπέλα στην υποδοχή τον κάλεσε και εκείνος ήρθε στο χώρο. Ο Μαξιμίλιαν του έδειξε την ταυτότητά του και τον πήρε παράμερα με τον Ρόμπερτ. Εκείνος τους κοίταξε νευρικά με το βλέμμα του να πηγαίνει από τον ένα στον άλλο.
«Πως σε λένε παλικάρι;» ρώτησε με τη βαθιά φωνή του.
«Τζάρεντ Τζένκινς,» απάντησε διστακτικά το αγόρι.
«Δουλεύεις καιρό εδώ;»
«Έξι μήνες.»
«Σου αρέσει;» πήρε το λόγο ο Ρόμπερτ.
«Ναι, είναι καλά τα λεφτά και δεν κουράζομαι και τόσο. Βγάζω και κάτι ακόμα από τα φιλοδωρήματα.»
Ο νεαρός άρχισε να ηρεμεί λίγο μιλώντας για τη δουλειά του και τα λεφτά, πράγματα οικεία. Οι δυο αδερφοί αντάλλαξαν μια ματιά συνεννόησης και μετά ο Ρόμπερτ είπε ήρεμα:
«Ωραία Τζάρεντ, πες μας τι έγινε σήμερα.»
«Άκουσα το ουρλιαχτό και έτρεξα στο δωμάτιο. Χτύπησα αλλά δεν μου απάντησε και έτσι άνοιξα. Ευτυχώς δεν είχαν κλειδώσει. Τη βρήκα να στέκεται όρθια δίπλα στο κρεβάτι και να ουρλιάζει. Ήταν ολόγυμνη και τα μαλλιά έπεφταν στο πρόσωπό της ενώ ωρυόταν. Έτρεξα να φέρω βοήθεια. Όταν επέστρεψα ήταν ντυμένη, κάτι άσπρο, δεν θυμάμαι τι. Κατέφτασαν και άλλοι, μέλη του προσωπικού και ένοικοι και κάπου εκεί μέσα στον κόσμο ξεγλίστρησε και έφυγε. Η αστυνομία θεώρησε το θάνατο ατύχημα και πιστεύουν ότι είναι κάποια πεταλουδίτσα της νύχτας που έφυγε για να μην μπλέξει με την αστυνομία.»
«Εσύ; Τι νομίζεις Τζάρεντ;»
«Δεν ξέρω, αλλά δε μου φάνηκε σαν τα κορίτσια στα σπίτια, ξέρετε είναι αλλιώς εκείνες. δεν την είδα στο πρόσωπο αλλά το σώμα...» είπε ο Τζάρεντ έχοντας κοκκινήσει αλλά συνέχισε. «Πιστεύω ότι ήταν παράνομος δεσμός και ότι πέθανε πάνω στο σεξ.»
«Είχες πάει καθόλου στο δωμάτιο νωρίτερα;»
«Ναι, τους πήγα πρωινό. Εκείνος ήταν στο μπάνιο. Μου άνοιξε εκείνη. Φορούσε μια ρόμπα ανοιχτή μπροστά και εγώ έβλεπα τα στήθη της και δεν πρόσεξα τίποτα άλλο. Πλήρωσε και έφυγα και μετά σκεφτόμουν μια κοπελιά κάτω στο Σόχο που έχει τέτοια στήθη.»
«Τίποτα άλλο; ρώτησε ο Μαξιμίλιαν.
Ο Τζάρεντ δεν είχε να πει κάτι άλλο και τον αφήσανε να πάει στη δουλειά του. Επιστρέψανε στην υποδοχή. Είχαν ήδη μάθει ότι το δωμάτιο ήταν κρατημένο στο όνομα του νεκρού και είχε εξοφληθεί μετρητά.

Αεροδρόμιο Χήθροου
15:13
«Εκατόν επτά μισθώσεις και τέσσερις μεταβιβάσεις,» ανακοίνωσε ο  Μάικ, «τρεις είναι από εταιρίες σε ιδιώτες, όλες οι άλλες του δήμου του Λονδίνου σε ιδιώτες και επιχειρήσεις.»
«Συνέχισε το ψάξιμο Μάικ.»
Ο Άιαν πήγε κοντά και κοίταξε την οθόνη που δούλευε ο φίλος του.
«Λογικά θα είναι ένα νοικιασμένο,» είπε η Αμέλια. «Δεν θα είχε νόημα να το αγοράσουν.»
«Εκτός και αν είναι τόσο σίγουροι ότι θα πετύχουν σήμερα και θα έχουν την άνεση να καθαρίσουν τα ίχνη τους και να εξαφανίσουν το σώμα του Πωλ» είπε ο Άιαν.
«Τον ξέρεις;» εκπλάγηκε η Αμέλια
«Ναι,» απάντησε ο Άιαν βλοσυρά. «Όλοι μας τον ξέρουμε. Τον ξέραμε πρέπει να πω πια, ήταν δικός μας, της ΜΙ6. Πιλότος ελικοπτέρου.»
«Γι’ αυτό και η αντίδραση του Μαξιμίλιαν,» είπε η Αμέλια κατανοώντας τώρα το ξέσπασμα του μεγαλόσωμου άνδρα.
«Ο Πωλ ήταν μέλος της επιχείρησης αιχμαλωσίας του Αλ Μαλουί. Η ISIS κάπως το έμαθε αυτό. Αλλά είναι ένα θέμα που χρειάζεται μια έρευνα στην υπηρεσία που θα γίνει μόλις τελειώσουμε αυτήν την υπόθεση.»

Ξενοδοχείο Λόντον Κάραβελ
15:15
Η αστυνομία είχε κρίνει ότι ήταν ατύχημα και είχε επιτρέψει τη χρήση του δωματίου από το ξενοδοχείο. Από εκείνη την ώρα το δωμάτιο είχε σκουπιστεί και καθαριστεί ενώ πετσέτες και σεντόνια είχαν αλλαχθεί. Δεν υπήρχε πια πιθανότητα να βρεθεί κανένα στοιχείο στο δωμάτιο ή στα αντικείμενα σε αυτό.
Ο Μαξιμίλιαν και ο Ρόμπερτ μάθανε από την κοπέλα στην υποδοχή το όνομα του αξιωματικού της αστυνομίας που είχε διεξάγει την έρευνα και είχε τα προσωπικά αντικείμενα του νεκρού και ξεκίνησαν να φύγουν. Πέρασαν δίπλα από τον πορτιέρη που είχε καταπιεί το θυμό του διαπιστώνοντας ότι πρόκειται για αστυνομική έρευνα και μπήκαν στο αυτοκίνητο.
Ενώ ο Μαξιμίλιαν έβαζε τη μηχανή σε λειτουργία ο Ρόμπερτ τηλεφώνησε στον Άιαν να αναφέρει τι είχαν μάθει.

Νέα Υόρκη
Αντιπροσωπεία Μιτσουμπίσι
10:19
Οι ειδικοί πράκτορες Μέρντοκ και Λήτον πέρασαν την αυτόματη συρόμενη πόρτα και μπήκαν στο μεγάλο φουαγιέ του κτιρίου της αντιπροσωπείας της εταιρίας στο «Μεγάλο Μήλο» και προχώρησαν προς ένα γκισέ με την ένδειξη γραφείο πληροφοριών όπου μια νεαρή αφροαμερικανή τακτοποιούσε κάποια διαφημιστικά έντυπα.
Στο κέντρο του τεράστιου χώρου υπήρχε ένα από τα πιο ψηλά Χριστουγεννιάτικα δένδρα που είχαν δει ποτέ οι δύο πράκτορες ενώ υπήρχε αυξημένη κίνηση από πελάτες αλλά και προσωπικό. Φτάνοντας στην  κοπέλα στο μαρμάρινο γκισέ έδειξαν τα σήματά τους και ο Μέρντοκ της είπε:
«Μπορούμε να μιλήσουμε με κάποιον υπεύθυνο από το τμήμα των πωλήσεων;»
«Μισό λεπτό, θα καλέσω κάποιον,» είπε η κοπέλα και πήρε ένα τηλέφωνο.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
15:20
Ο Άιαν άκουσε την αναφορά του Ρόμπερτ προσεκτικά και μετά είπε:
«Θα φροντίσουμε να πάρουμε τα πράγματα του νεκρού και να δούμε αν θα βρεθεί και από’ κει τίποτα. Πάντως αρχίζω να πιστεύω ότι ο θάνατος αυτός δεν είναι τόσο τυχαίος. Παρότι θα μπορούσαν να είχαν συμβεί έτσι τα πράγματα όπως δείχνουν, πιστεύω ότι ήταν σχεδιασμένα. Πηγαίνετε για το κέντρο και θα σας πω ακριβώς που ως που να φτάσετε.»
Ο Άιαν έκλεισε το τηλέφωνο και μετέφερε γρήγορα τα νέα στον Μάικ και την Αμέλια. Η επιθεωρήτρια ανέλαβε αμέσως να τακτοποιήσει το θέμα της μεταφοράς των στοιχείων, τηλεφώνησε στο τμήμα και ζήτησε τον αρμόδιο αστυνόμο. Μόλις το έκλεισε, ο Άιαν στράφηκε στον Μάικ.
«Μπορείς να περιορίσεις τον αριθμό τον ακινήτων που πρέπει να εξετάσουμε με την ημερομηνία,» πρότεινε και συνέχισε: «Ξεκίνα από τις 16 Ιουνίου, νωρίτερα δεν θα μπορούσαν να είχαν αποκτήσει το ακίνητο. Εκτός και αν ήταν στο πρόγραμμα πέρα από το τωρινό τους σχέδιο.»
Η Αμέλια τους κοίταξε μπερδεμένη. Ο Μάικ ανέλαβε να της εξηγήσει.
«Συλλάβαμε τον Αλ Μαλουί στις 13 Ιουνίου. Ακόμα και αν ξεκίνησαν να σχεδιάζουν την εκδίκησή τους αμέσως την άλλη μέρα δεν θα προλάβαιναν να βρουν το ακίνητο πριν από κάποια στιγμή στις 15 του μήνα άρα η πράξη κτήσης ή ενοικίασης έγινε στις 16. Πολύ αργότερα λογικά. Δεν θα ήξεραν που βρίσκεται ως που απαγγέλθηκαν επίσημα οι κατηγορίες.»
«Εκτός και υπάρχει διαρροή από την υπηρεσία. Πόσα μας μένουν;» ρώτησε ο Άιαν.
«Από τις 16 Ιουνίου ως και χθες είχαμε πενήντα οκτώ μισθώσεις και τρείς μεταβιβάσεις.»
«Ξεκίνα από τις μεταβιβάσεις,» είπε ο Άιαν.

Νέα Υόρκη
Αντιπροσωπεία Μιτσουμπίσι
10:22
Αποδείχθηκε ότι χρειαζόταν παραπάνω από δύο λεπτά για να έρθει ένας από τους υπεύθυνους πώλησης. Όταν κατέφτασε ήταν ένας νεαρός με σκούρο μπλε κουστούμι και φακίδες στο ολοστρόγγυλο πρόσωπό του. Χαιρέτησε τους δύο πράκτορες του FBI εγκάρδια και αφού συστήθηκε ως Ρούμπενς, ζήτησε να μάθει τις τους απασχολούσε.
Ο Μέρντοκ του εξήγησε τι έψαχναν αν και όχι το γιατί, περιορίστηκε να πει απλά ότι ήταν ένα στοιχείο της υποθέσεως που δούλευαν. Ο Ρούμπενς τον άκουσε προσεκτικά και μόλις ο πράκτορας ολοκλήρωσε είπε:
«Αυτό είναι κάτι που μπορώ να σας βοηθήσω πράκτορα Μέρντοκ.»
Πέρασε πίσω από τον μαρμάρινο γκισέ και είπε στην κοπέλα:
«Θα χρειαστώ λίγο τον υπολογιστή σου Μέλανι.»
Πληκτρολόγησε μερικές εντολές και παρακολούθησε τα δεδομένα στην οθόνη του.
«Λοιπόν….. Πουλήσαμε ένα τέτοιο τηλέφωνο στις 26 Απριλίου και ένα στις 26 Αυγούστου. Θέλετε να κοιτάξω και για πιο πίσω;»
«Όχι, έχουμε ονόματα αγοραστών;»
«Μισό λεπτό… Λοιπόν, στις 26 Απριλίου το αγόρασε ένας κύριος ονόματι Ρίτσαρντ Χαφς και στις 26 Αυγούστου ένας Λέστερ Λήμαν. Διευθύνσεις και τηλέφωνα…»
Ο Ρούμπενς τους τα είπε. Ο Μέρντοκ έβγαλε αμέσως το κινητό του να μεταφέρει τα νέα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Λονδίνο
Αεροδρόμιο Χήθροου
15:25
Ο Άιαν απάντησε αμέσως στην κλήση και άκουσε όσα είπε ο Μέρντοκ. Το πρώτο τηλέφωνο είχε αγοραστεί πολύ νωρίς για να συνδέεται με την υπόθεσή τους αλλά το δεύτερο ήταν σε μια λογική ημερομηνία που η ISIS να είχε αρχίσει το σχεδιασμό της αντεπίθεσής της. Μετέφερε ωστόσο και τα δύο ονόματα στον Μάικ που τα πέρασε στον υπολογιστή.
«Κανένα από τα δύο ονόματα δεν εμφανίζεται στη λίστα επιβατών,» ανακοίνωσε κοιτώντας την οθόνη μπροστά του.
Ο Άιαν μετέφερε την ανακάλυψή του στους πράκτορες του FBI και πρόσθεσε:
«Μπορείτε να μάθετε για τους άνδρες αυτούς; Ίσως δεν δώσανε εκεί το αληθινό τους όνομα ή ταξιδεύουν με άλλο όνομα. Μπορούμε να έχουμε κάποια περιγραφή;»
Το τηλέφωνο της Αμέλια άρχισε να χτυπάει και εκείνη το απάντησε αμέσως βγαίνοντας από το γραφείο για να μην εμποδίζει τον Άιαν στη δική του συνομιλία.
«Γεια σου φιλενάδα!» άκουσε την φωνή της Βαλέρια. «Αυτός ο όμορφος είναι ακόμη εκεί γύρω;»
«Βαλέρια!»
«Καλά, καλά. Οι αναφορές από όλα τα περιπολικά στην περιοχή λένε ότι όλα καλά. Δεν παρατηρήθηκε τίποτα το τρομερό. Το σοβαρότερο περιστατικό που αναφέρθηκε ήταν μια όχληση από ένα διαμέρισμα με πολύ θόρυβο κάπου στην οδό Ολντ Πάι.»
«Αυτοί που ψάχνουμε θα αποφεύγανε να τραβήξουν την προσοχή κάνοντας θόρυβο και είναι και στη λάθος πλευρά. Ευχαριστώ Βαλ, κράτα με ενήμερη αν παρουσιαστεί κάτι.»
Επέστρεψε στο γραφείο όπου βρήκε τον Άιαν να κοιτάζει πάνω από τον ώμο του Μάικ την οθόνη ενός από τους υπολογιστές.
«Βρήκαμε κάτι;» ρώτησε.
«Πιθανότατα ναι,» απάντησε ο Άιαν γυρίζοντας προς το μέρος της. «Ένα διαμέρισμα που νοικιάστηκε στις 6 Αυγούστου από το Ίδρυμα Μεσανατολικών Σπουδών. Η ημερομηνία ταιριάζει με τους υπολογισμούς μας για την οργάνωση της επιχείρησης, είναι στην περιοχή που θέλουμε και το ίδρυμα μπορεί κάλλιστα να είναι μια νομιμοφανής κάλυψη, έχει ξαναγίνει.»
«Που είναι;»
«Στην οδό Μπέηλυς,» είπε ο Μάικ, «κοντά στην διασταύρωση με την Ουέστμίνστερ Μπριτζ Ρόουντ.»
«Στο σωστό σημείο,» είπε η Αμέλια αφού το σκέφθηκε μια στιγμή. Ο Άιαν πήρε το κινητό του και κάλεσε τον αριθμό του Μαξιμίλιαν. Τους έδωσε την διεύθυνση για να πάνε να ρίξουν μια ματιά και αφού το έκλεισε η Αμέλια ρώτησε:
«Δεν θα έπρεπε να ενημερώσουμε τους ανθρώπους στο αεροπλάνο σε τι κίνδυνο βρίσκονται; Και αν όχι όλους για την αποφυγή πανικού τουλάχιστον τους πιλότους;»
«Θα γίνει και αυτό, περιμένω να δω τι θα ανακαλύψουν οι πράκτορες του FBI για τον αγοραστή του τηλεφώνου. Δεν έχουμε όνομα αλλά ίσως έχουμε περιγραφή. Είναι σημαντικό να έχουν το νου τους για κάποιον που συνεργάζεται με τους τρομοκράτες.»
«Ειδικά αν μπορεί να πυροδοτήσει τη βόμβα,» είπε ο Μάικ Κάμπελ και καθώς και οι δύο στράφηκαν να τον αντικρίσουν πρόσθεσε «έχω μια αρκετά σαφή εικόνα του πως έχουν παγιδεύσει το αεροπλάνο.»
Το τηλέφωνο που χτύπησε διέκοψε τον Μάικ και ο Άλαν το σήκωσε λέγοντας τυπικά:
«Γκόρντον εδώ.»
«Ταγματάρχα είμαι ο δόκτωρ Σόλομον από το νοσοκομείο του Έηλινγκ. Μου είπε να σας τηλεφωνήσω ο κύριος Μόντακιου. Ολοκληρώθηκε η νεκροψία του Σάμιουελ Κρέην.»
Ο Άιαν έσφιξε ασυναίσθητα το τηλέφωνο στο χέρι του. Τώρα θα μάθαιναν αν είχαν κινηθεί σωστά ή αν είχαν χάσει χρόνο, πολύτιμο χρόνο, κυνηγώντας χίμαιρες.
«Δυστυχώς, είχατε δίκιο,» συνέχισε ο γιατρός. «Ο θάνατος του προήλθε από καρδιακή διαστολή και αρρυθμία αλλά γι’ αυτό δεν ευθυνόταν η κατάσταση της καρδιάς του που ήταν άριστη αλλά ένα όχι πολύ γνωστό δηλητήριο, το ακόνιτο.»
«Το έχω ακουστά, είναι φυτικής προέλευσης και θανάσιμο ακόμα και σε απλή επαφή με το δέρμα, έτσι δεν είναι;»
«Σωστά, το άγγιγμα του φυτού με γυμνό χέρι αρκεί για να επιφέρει το θάνατο.»
«Θα μπορούσε να είχε έρθει σε επαφή με το φυτό από ατύχημα και να τον δηλητηρίασε;» ρώτησε ο Άιαν.
«Όχι ταγματάρχα, το είχε καταναλώσει, με κάποια τροφή ή ποτό πολύ πρόσφατα, βρήκαμε υπολείμματα στο στομάχι. Εξάλλου είναι ένα πολύ γρήγορο δηλητήριο.»
«Ευχαριστώ δόκτωρ Σόλομον, η βοήθειά σας ήταν πολύτιμη. Κανονίστε σας παρακαλώ τα διαδικαστικά για να πάρει η οικογένεια το σώμα.»
Έκλεισε το τηλέφωνο και μετέφερε στον Μάικ και την Αμέλια τα νέα.
«Πράγμα που μας επιβεβαιώνει ότι τον σκότωσαν όταν δεν τον χρειάζονταν άλλο,» κατέληξε. «Και πιθανότατα τους καθοδήγησε στη κατάλληλη παγίδευση του αεροπλάνου. Είπες ότι το έχεις κάποια ιδέα;»

«Ναι, νομίζω ότι ξέρω τι κάνανε με το δορυφορικό τηλέφωνο.»

0 σχόλια

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)