Νυχτερινή Πένα

Πριν από είκοσι εννιά χρόνια τέτοιο καιρό είχα μια ιδέα για μυθιστόρημα. Ήταν ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Θυμάμαι ότι άκουγα το Δία από τους Πλανήτες του Γκουστάβ Χολτζ. Αλλά δεν μπορούσα να βρω το πλαίσιο που ήθελα στην Μεσαιωνική ιστορία και μη θέλοντας να αλλάξω την ιστορία κατέληξα στο να φτιάξω έναν δικό μου κόσμο, την Έρεμορ. Αυτό ήταν είχα μπει στο χώρο του φανταστικού. Έφτιαξα χάρτη, λαούς για να την κατοικήσουν και σχεδίασα σιγά σιγά την ιστορία της. Η ως τότε επαφή μου τον χώρο του φανταστικού ήταν τα βιβλιοπαιχνίδια της σειράς του Μοναχικού Λύκου που επέδρασσαν πολύ στην δημιουργία του κόσμου μου.

Και αυτό που ξεκίνησε σαν μια περιπέτεια εποχής έγινε μια μεγάλη επική ιστορία. Αφού έφτιαξα δικό μου κόσμο, έβαλα και φανταστικά όντα, πανίσχυρα αντικείμενα, μάγους και δυνάμεις. Στα επόμενα χρόνια δημιούργησα τόσα για τον κόσμο που οι σημειώσεις είναι ένα βιβλίο μόνες τους. Δέκα χρόνια αργότερα άρχιζα το πρώτο βιβλίο και από τότε δεν έπαψα να επισκέπτομαι την Έρεμορ.

Πλανόδιον; Το διάβασα καλά; Ναι το είχα διαβάσει και μάλιστα είχε την λέξη νέον μπροστά. Και τι σημαίνει νέον πλανόδιον; Μπορεί να μην βρέθηκα πιο κοντά στην απάντηση αυτής της ερώτησης αλλά βρήκα ένα ιστολόγιο με μια πληθώρα άρθρων και ποιημάτων, με αφιερώματα και κάποιες αναλύσεις.

Ο αριθμός τους είναι μεγάλος και ο κάθε αναγνώστης θα βρει κάτι που του αρέσει και τον ενδιαφέρει. Για να διαβάσετε δεν έχετε παρά να πάτε εδώ: https://neoplanodion.gr/ 

Και δεν αναφέρομαι στην All Fools Day της Μεσαιωνικής δυτικής Ευρώπης από την οποία προήλθε η πρωταπριλιά (Fools Of April) αλλά στην υποτιθέμενη σήμερα μέρα των ερωτευμένων. Δεν έχει καμία σχέση με την αγάπη η μέρα. Απλά εμπορική ευκαιρία είναι. Όποιος αγαπάει ή νιώθει κάτι δεν χρειάζεται να περιμένει μια μέρα για να το εκφράσει ούτε πρέπει να είναι με καρδούλες κόκκινες. Και τέλος πάντων και εμένα μου αρέσει το κόκκινο αλλά αυτό παραπάει.

A year has passed since our hero’s triumphant escape from Gazad Helkona, and a new mission calls him again to leave his homeland. This time, his destination is the kingdom of Bor. This vast mountain range is uninhabited on the surface, but beneath the peaks live the people of the Drondarin. And it is they who need help now. An ancient evil has returned, threatening to conquer Bor. And if that happens, no one in Magnamund will be safe.

The twenty-sixth book in the series is a fast-paced adventure, a race against time. It’s one of my favourite stories because Bor is a world unlike anything we’ve seen before. The sense of urgency permeates the narrative, and the journey is filled with enemies and dangers.

Ένας χρόνος έχει περάσει από την θριαμβευτική απόδραση του ήρωά μας από την Γκαζάντ Χελκόνα και μια νέα αποστολή τον καλεί να αφήσει και πάλι την πατρίδα του. Αυτή τη φορά προορισμός του είναι το βασίλειο του Μπορ. Η μεγάλη αυτή ορεινή μάζα είναι ακατοίκητη στην επιφάνεια αλλά κάτω από τα βουνά ζει ο λαός των Ντρόνταριν. Και είναι αυτός που χρειάζεται την βοήθεια αυτή τη στιγμή. Ένα αρχαίο κακό έχει επιστρέψει και απειλεί να κατακτήσει το Μπορ. Και αν συμβεί αυτό, κανείς στην Μάγκναμουντ δεν θα είναι ασφαλής.

Το εικοστό έκτο βιβλίο της σειράς είναι μια γρήγορη περιπέτεια, ένας αγώνας ενάντια στο χρόνο. Είναι από τις αγαπημένες μου περιπέτειες γιατί το Μπορ είναι ένας κόσμος πολύ διαφορετικός από ό,τι έχουμε συνηθίσει. Η αίσθηση του επείγοντος είναι διάχυτη στην ιστορία και η διαδρομή γεμάτη εχθρούς και κινδύνους.

Ο Άλεξ Κρος σημειώνει μια μεγάλη επιτυχία συλλαμβάνοντας δύο μεγαλόσχημους που επιδίδονται σε παράνομες συνευρέσεις με ανήλικες κοπέλες αλλά αμέσως μετά βρίσκεται σε μια δίνη άσχημων υποθέσεων, δύο δολοφόνοι που σκοτώνουν κατά συρροή σαν να παίζουν ένα παιχνίδι μεταξύ τους και ένας τρίτος που σκοτώνει κοπέλες που μόλις έχουν γεννήσει. Και εκεί που θα πίστευε κανείς ότι τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα, ένας δημοσιογράφος φαίνεται να ζητά εκδίκηση από τον Κρος για μια ιστορία του παρελθόντος.

Ακόμα ένα αστυνομικό από τον Πάτερσον με το γνωστό γρήγορο στυλ και τις ανατροπές που συνηθίζει. Προτείνεται στους φίλους των αστυνομικών.

Γράφω αφοσιωμένος στα έργα μου. Ειδικά σε μια μέρα σαν σήμερα που δεν εργάζομαι δεν χαίρομαι τίποτα περισσότερο από το να αφοσιώνομαι σε αυτά που γράφω. Τηλεόραση κλειστή, κινητό στο πλάι μην χτυπήσει, μουσική από ταινίες να με συνοδεύει και ασχολούμαι με κάτι που έχει σημασία. Γύρω μου σημειώσεις και πληροφορίες, μπλοκ και βιβλία, περιμένουν για να χρησιμοποιηθούν εκεί που χρειάζονται.

Και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι έχουμε πρωτομηνιά, πέρασε κιόλας ένας μήνας του νέου έτους. Ώρα για μια μικρή ανασκόπηση στους στόχους και τι έχω κάνει ως τώρα.

1. Η ολοκλήρωση του 1100 έργου μου το οποίο ευελπιστώ να είναι μια ιστορία που θα εκδοθεί σε συνέχειες. (γράφεται)

2. Μετάφραση του ως άνω έργου στα Αγγλικά (ναι το επιχειρώ και αυτό μόνος μου) (γράφεται)

3. Ένα μυθιστόρημα εποχής που θα εξελίσσεται στο 1260 περίπου και θα έχει να κάνει με μια Βυζαντινή διπλωματική αποστολή και την εισβολή των Μογγόλων στην Ευρώπη. (το σχεδίασα και αύριο θα το αρχίσω κιόλας)

4. Μια περιπέτεια δράσης, συνέχεια στη σειρά του Επιχείρηση Ιωνία.

5. Μια καινούρια περιπέτεια φάντασι. (σχεδιάζεται)

6. Μια σειρά από ποιητικά έργα. (κάποια γράφονται και ολοκλήρωσα το πρώτο σήμερα)

7. Μερικά διηγήματα (μικρές ιστορίες ίσως να είναι πιο ακριβές μιας και είναι κάπου 25 σελίδες το καθένα) (σχεδιάζεται η πρώτη)

8. Μια περιπέτεια που θα έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Μεραρχία και τον άθλο της τον Αύγουστο του 1922

9. Το ιστολόγιο, μιας και είναι αρκετή δουλειά και αυτό.

10. Ένα βιβλιοπαιχνίδι.

Ένα μυθιστόρημα εναλλακτικής ιστορίας θα το λέγαμε, αν και όταν γράφτηκε το διάστημα του μεσοπολέμου δεν ήταν ιστορία, ήταν το παρόν. Στις ΗΠΑ λίγο μετά το κραχ και ενώ η χώρα προσπαθεί να ανακάμψει, ένας ακραίος δημαγωγός κυνηγάει την προεδρία με μια ακραία πολιτική ατζέντα που υπόσχεται να προασπίσει την Αμερική από τους εξωτερικούς κινδύνους, τους κομμουνιστές και τη διαφθορά. Και όταν ανεβαίνει στην εξουσία ένα καθεστώς τρόμου αγκαλιάζει την κάποτε γη της ελευθερίας.

Θα μπορούσε να είναι ένα δυνατό πολιτικό θρίλερ αλλά είναι μια πολιτική σάτιρα με ένα ανάλαφρο γράψιμο με χιούμορ, οπότε δεν το ευχαριστήθηκα.

Αυτή τη φορά ο Ρίτσερ πάει γυρεύοντας. Μπλέκει κυριολεκτικά χωρίς να τον ενοχλήσει κανείς ή να τον αφορά το θέμα. Αμέσως μετά τις 61 Ώρες ο Ρίτσερ, που υποφέρει ακόμα από τις συνέπειες εκείνης της περιπέτειας, σταματάει στη μέση του πουθενά και ενώ πίνει τον καφέ του (αυτός ο καφές τον έχει βάλει σε πολλούς μπελάδες!) αποφασίζει ότι πρέπει να διδάξει σε έναν σύζυγο να μην ξαναχτυπήσει τη σύζυγό του. Μόνο που αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου και βρίσκεται μπλεγμένος με μια οικογένεια που όλοι φοβούνται, τους Ντάνκαν. Ένας εναντίον όλων αλλά πότε άφησε αυτό το γεγονός να τον επηρεάσει;

Μια ακόμα περιπέτεια του Ρίτσερ με μυστικά, κρυμμένα κίνητρα και πολύ ξύλο. Ο Ρίτσερ είναι πάντα ένας οδοστρωτήρας που χρησιμοποιεί τόσο την φυσική του δύναμη όσο και την τετράγωνη λογική του. Στα μείον του βιβλίου ο ρυθμός της ιστορίας, θα μπορούσε να είναι λίγο μικρότερη χωρίς να χάσει κάτι από την ποιότητά της και κάποιες βολικές συμπτώσεις που διευκολύνουν τον Ρίτσερ.

Η πρόσκληση – πρόκληση των καθηγητών, με ανοιχτά βιβλία ήταν μια παγίδα μιας και τα θέματα ήταν πάντα πιο δύσκολα και εξεζητημένα. Αλλά εδώ μην ανησυχείτε για κάτι τέτοιο. Τα ανοιχτά βιβλία που θα δούμε σήμερα δεν είναι για να σας δυσκολέψουν.

Αντιθέτως τα ανοιχτά βιβλία είναι ανοιχτά για διάβασμα και την ίδια στιγμή είναι οι ανοιχτές πόρτες για άλλα πολλά βιβλία και κείμενα. Στο ιστολόγιο θα βρείτε βιβλιοπαρουσιάσεις, κείμενα και αποσπάσματα. Έχει πλούσιο περιεχόμενο και θα βρουν όλοι κάτι που να τους ενδιαφέρει. Ανοίγουμε τα βιβλία εδώ: http://meanoihtavivlia.blogspot.com/