Ευχές

Author: Νυχτερινή Πένα /

Καλή Χρονιά σε όλους εύχομαι λίγα λεπτά πριν την αλλαγή και είθε το νέο έτος να φέρει σε όλους όσα επιθυμούμε και ονειρευόμαστε.

6 σχόλια

Λίγο Πριν Την Αλλαγή…

Author: Νυχτερινή Πένα /

… του έτους απλά συλλογιστείτε αυτά που κάνατε όλο το έτος και αυτά που ακόμα θέλετε να κάνετε και προγραμματίστε τα όλα να τα προσπαθήσετε αν όχι να τα πετύχετε μέσα στο νέο έτος.

0 σχόλια

Δ όπως Διάβασμα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Το διάβασμα είναι όπως έχω ήδη αναφέρει αποτελεί μια μεγάλη απόλαυση για’ μενα. Απόψε δεν θα αναφερθώ πάλι στην απόλαυση του διαβάσματος αλλά σε ένα πιο πρακτικό θέμα. Πόσα βιβλία διαβάσατε τη χρονιά που σε λιγότερο από δύο ώρες μας τελειώνει;
Εγώ διάβασα 48, είναι το καλύτερό μου αποτέλεσμα μετά τα 50 του 2011. Από αυτά φαντασίας είναι πέντε, οκτώ αστυνομικά, τέσσερα επιστημονικής φαντασίας, δώδεκα περιπέτειες, ένα ιστορικό και δεκαοκτώ για το βιβλίο που έγραψα πάνω στο αγιολόγιο. Μια πολύ καλή σοδειά λοιπόν, ελπίζω και στο 2015 να έχω μια από τα ίδια. Ελπίζω να διαβάσατε και’ σεις πολλά βιβλία και το 2015 ακόμα περισσότερα.

2 σχόλια

Το Ιστολόγιο του μήνα - Δεκέμβριος 2014

Author: Νυχτερινή Πένα /

Για τους περισσότερους ο άλλος άνθρωπος είναι ένας ξένος για τον οποίο δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα, ειδικά στις δύσκολες αυτές συνθήκες της σημερινής εποχής, για τον Άλλο Άνθρωπο όμως ο άνθρωπος είναι το κέντρο της προσοχής και κάθε ανθρωπιστική δράση άξια να τονίζεται και να ανακοινώνεται.
Τις παρακολουθεί και τις ανακοινώνει πριν την διεξαγωγή τους για να μπορεί όποιος επιθυμεί να συμμετάσχει και να βοηθήσει. Αν μοιράζεστε και εσείς το ενδιαφέρον αυτό μπορείτε να πάτε εδώ: http://oallosanthropos.blogspot.gr/

2 σχόλια

Rough Justice

Author: Νυχτερινή Πένα /

Ενώ βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο εκτιμώντας τη εύφλεκτη κατάσταση για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Μπλέηκ Τζόνσον γνωρίζει τον ταγματάρχη Χάρι Μίλερ, μέλος του Βρετανικού Υπουργικού Συμβουλίου που βρίσκεται εκεί κάνοντας την ίδια δουλειά για το Βρετανό Πρωθυπουργό. Όταν οι δυο τους θα μπλεχθούν σε μια ιστορία με Ρώσσους στρατιώτες έτοιμους να διαπράξουν μια φρικαλεότητα, ο Μίλερ θα κλείσει την ιστορία με μια σφαίρα στο μέτωπο του αρχηγού τους.
Η πράξη αυτή θα έχει τρομερές συνέπειες σε όλες τις βαθμίδες και των τριών εμπλεκομένων κυβερνήσεων μέχρι τους αρχηγούς τους. Ο θάνατος φέρνει θάνατο και η εκδίκηση οδηγεί μόνο σε εκδίκηση.
Άλλη μια δυνατή περιπέτεια από τον μετρ Τζακ Χίγκινς με γρήγορο ρυθμό, χαρακτήρες και περιγραφές που σε βάζουν μέσα στην ιστορία. Προτείνεται ανεπιφύλακτα, ειδικά για τους φίλους του Σον Ντίλον.

Σημείωση: άφησα τον τίτλο στα Αγγλικά επειδή το διάβασα στα Αγγλικά και δεν ξέρω με ποιον τίτλο κυκλοφορεί στην Ελλάδα.

0 σχόλια

Ανακοίνωση

Author: Νυχτερινή Πένα /

Με αφορμή έναν έλεγχο που έκανα στους συνδέσμους για τα βιβλία προς κατέβασμα, οι οποίοι λειτουργούν επί του παρόντος μια χαρά, να πω ότι αν κάποιος δοκιμάσει να κατεβάσει κάποιο και δεν λειτουργεί ο σύνδεσμος ας μου αφήσει ένα μήνυμα σαν σχόλιο ή ας μου στείλει ένα μέηλ στο williamtear@gmail.com και θα φροντίσω να φτιαχτεί.

0 σχόλια

Το Χόμπιτ – Η Μάχη Των Πέντε Στρατιών

Author: Νυχτερινή Πένα /

Το τρίτο μέρος της τριλογίας είναι αρκετά καλό και σίγουρα επικό με την φοβερή αυτή μάχη αλλά αποδεικνύει κιόλας ότι άνετα θα μπορούσε το βιβλίο να είχε γίνει δύο ταινίες και όχι τρεις. Ακολουθεί ωστόσο αρκετά πιστά το βιβλίο (πιο πιστά από τον Άρχοντα μάλιστα) και διατηρεί αρκετά το κλίμα του. Να τα πάρουμε με τη σειρά.
Η εφόρμηση του Νοσφιστή στη Λιμνούπολη είναι ότι θα περίμενε κανείς με τη βοήθεια των σύγχρονων εφέ. Ο δράκος ρημάζει την πόλη και πεθαίνει από το μαύρο βέλος όπως ακριβώς έπρεπε. Ο αφέντης της πόλης πεθαίνει εκεί (μια μικρή παρέκκλιση από το βιβλίο) αλλά δεδομένης της κατάστασης είναι ταιριαστό.
Οι επόμενες εξελίξεις είναι πιστές στο βιβλίο αν και η μετακίνηση όλων των ανθρώπων στην παλιά πόλη του Ντέηλ δεν περιλαμβάνεται, μόνο όσοι ήταν ικανοί να φέρουν όπλα πήγαν, γίνεται για δραματικό εφέ στην μετέπειτα μάχη. Ο βοηθός του άρχοντα χρησιμοποιείται για την πρόκληση γέλιου ( δεν θα έλεγα ότι μοιάζει με το Γκρίμα, είναι φιλάργυρος και κοιτάει το συμφέρον του αλλά δεν έχει την μοχθηρία και τα απώτερα κίνητρά του ).
Ερχόμαστε στο Θόριν και την αρρώστια του χρυσού. Έχει δοθεί υπερβολικά νομίζω, στο βιβλίο αναφέρεται η προσκόλληση στο θησαυρό – κάτι που σε γενικές γραμμές ισχύει για κάθε νάνο – αλλά αυτό που τον ενδιαφέρει κυρίως είναι η Ιερή Πέτρα γι’ αυτό και τελικώς για αυτήν διαπραγματεύεται. Η σκηνή στο τείχος είναι κατευθείαν από το βιβλίο και η επέμβαση του Γκάνταλφ (όπου ξαναβλέπουμε την δυναμωμένη μαγικά φωνή). Η σκηνή της μεταστροφής τραβάει πολύ και με άφησε με την αίσθηση ότι έγινε μόνο και μόνο για το εφέ που είχαν στη διάθεσή τους.
Να πω μια κουβέντα εδώ για τις ερμηνείες, νομίζω ότι είναι εντός χαρακτήρα από όλους τους ηθοποιούς με τους βετεράνους να ξεχωρίζουν. Αλλά και πάλι ο βασιλιάς των Ξωτικών ( του οποίου ολόκληρο Χόμπιτ δεν περιλαμβάνει το όνομα και αναφέρεται πρώτη φορά στο συμβούλιο του Ελρόντ όσον αφορά τα βιβλία ) μου φάνηκε κάπως υποτονικός αν και όχι τόσο όσο στη δεύτερη ταινία.
Η σύγκρουση στο Ντολ Γκολντούρ είναι επίσης στο κλίμα του βιβλίου. Αναφέρεται στον επίλογο αν και δεν περιγράφεται. Η δύναμη της Γκαλάντριελ δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει μιας και κατέχει το ένα από τα τρία δακτυλίδια ( το Nenya ) όπως λέει και ο μάγος βασιλιάς της Άγκμαρ. Η μεταμόρφωση δεν ήταν ό,τι καλύτερο, θέλανε μάλλον κάτι που να παραπέμπει σε εκείνη που βιώνει στο Λοθλόριεν αλλά δεν τους πέτυχε.
Το ταξίδι του Λέγκολας με την Τόριελ δεν πιστεύω ότι είχε να κάνει με το ερωτικό τρίγωνο. Πιο πολύ ήταν γέμισμα ανάμεσα στα επεισόδια της ιστορίας. Εδώ υπήρξε ένα δάνειο από άλλο χαρακτήρα, ήταν η γυναίκα του Ελρόντ που συνελήφθη από τα Ορκ και όταν την ελευθέρωσαν οι γιοι της έφυγε για τη Δύση.
Η έξοδος των Ορκ από το Γκούνταμπαντ ήταν όπως σωστά ειπώθηκε μια επανάληψη της Μίνας Μόργκουλ, ίσως επειδή έλειπε η στοιχειωμένη ατμόσφαιρα της καταραμένης πόλης ή ο μάγος βασιλιάς από πάνω δεν είχε την ίδια ατμόσφαιρα. Σεναριακά εξηγεί τον αιφνιδιασμό που θα προκαλέσουν τα Ορκ αλλά θα μπορούσε να λείπει.
Και ερχόμαστε στη μεγάλη μάχη που έδωσε το όνομά της στην ταινία. Κάποιοι τη βρήκαν χλιαρή αλλά εγώ νομίζω ότι ήταν όπως θα έπρεπε. Το testudo των νάνων ήταν φοβερή σκέψη και η επίθεση αιφνιδιασμός των ξωτικών. Η έξοδος των νάνων από το βουνό στη μάχη ήταν μέσα στο πνεύμα και η συσπείρωση των μαχητών γύρω τους. Είχαμε και κάποιες σκηνές αποσυμπίεσης της έντασης όπως τα δυο ξαδέρφια που πιάσανε κουβεντούλα μέσα στη μάχη και το τρολ που έριξε με το κεφάλι ένα κομμάτι τείχους και σωριάστηκε κάτω. Ο θάνατος του Φίλι και του Κίλι μπορεί να μην ήταν κυριολεκτικά υπερασπιζόμενοι τον Θόριν αλλά εντάξει πολεμούσαν μαζί του. Στο τέλος σκοτώθηκαν, αν και φοβήθηκα ότι δεν θα γινόταν για χάρη της ερωτικής ιστορίας.
Μιας και φτάσαμε σ’ αυτό το θέμα χαίρομαι που δεν είχαμε ένα χαρούμενο τέλος και πιστεύω ότι θα ήταν ακόμα πιο καλά κλεισμένο το θέμα αν είχε σκοτωθεί και η Τόριελ εκεί που την πέταξε στους βράχους ο Αζόγκ (  ο οποίος παραείχε τον απέθαντο πια ).
Οι προσωπικές μονομαχίες έχουν αρχίσει να με ενοχλούν και όχι μόνο στο Χόμπιτ, έχουν αρχίσει να γίνονται πολύ σαν τις ταινίες των πολεμικών τεχνών, όλο άλματα και χτυπήματα στον αέρα.
Η σκηνή του θανάτου του Θόριν είναι από το βιβλίο (όπου μάλιστα λέει ότι ο Μπίλμπο έκλαψε ως που βράχνιασε ) και δεν νομίζω ότι δεν τη δώσανε καλά, ο αποχαιρετισμός του Μπίλμπο με τους νάνους επίσης καλός αλλά εκεί η αμηχανία δε χρειαζόταν.
Το φινάλε ήταν πολύ σύντομο ίσως επειδή είχε γίνει κριτική στον Τζάκσον για το φινάλε στον άρχοντα που ήταν αρκετά μεγάλο. Η συζήτηση Λέγκολας Θάντουριλ ήταν περιττή και η μόνη χρησιμότητα για να μας θυμίσει άλλη μια φορά ότι συνδέεται με τον άρχοντα  και να δικαιολογήσει πως ο Λέγκολας και ο Άραγκορν έγιναν φίλοι κάτι που είναι εξήντα χρόνια αργότερα άρα δεν χρειαζόταν και δικαιολόγηση.
Ένα αρνητικό που πρέπει να επισημάνω είναι η χαλαρή σύνδεση με τις προηγούμενες ταινίες, ενώ στον άρχοντα είχαμε πολλές φορές φλας μπακ σε σκηνές από τα προηγούμενα, εδώ δεν έχουμε παρά μόνο στο σημείο που ο Μπίλμπο θυμάται την πέτρα.
Η τελευταία σκηνή ήταν απολύτως ταιριαστή και μάλιστα θα θυμάστε ότι τον χάρτη στο τελευταίο πλάνο τον κοιτάζει ο Γκάνταλφ στην αρχή του άρχοντα.

2 σχόλια

Χριστούγεννα

Author: Νυχτερινή Πένα /

Χριστούγεννα! Η σημασία της ημέρας είναι τέτοια που κάθε σχόλιο περιττεύει. Έτσι δεν θα πω τίποτα άλλο εγώ παρά μόνο καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους!

6 σχόλια

Ο Άρχων Της Σιωπής

Author: Νυχτερινή Πένα /

Η Αμέλια Πίμποντι και η οικογένειά της ταξιδεύουν όπως κάθε χρόνο για ανασκαφές στην Αίγυπτο, στην κοιλάδα των Βασιλέων. Αλλά όπως και στο παρελθόν δεν είναι μια απλή εξόρμηση αυτό το ταξίδι, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος μαίνεται και γρήγορα στο χώρο των ανασκαφών ανακαλύπτουν ένα πτώμα που δεν είναι αρχαίο!

Το δέκατο τρίτο μυθιστόρημα της Ελίζαμπεθ Πήτερς με ηρωίδα την ντεντέκτιβ αρχαιολόγο Αμέλια Πίμποντι είναι μια πληθωρική ιστορία με στοιχεία ιστορίας εποχής, μπόλικη αρχαιολογία και αιγυπτιολογία. Αν υπάρχει ένα αρνητικό είναι ότι προχωρεί αργά στην υπόθεση δίνοντας ακριβώς χώρο σε όλο αυτό το υλικό που το κάνει πληθωρικό.

0 σχόλια

Γ όπως Γράψιμο

Author: Νυχτερινή Πένα /

Η μεγαλύτερή μου απόλαυση είναι το γράψιμο. Για’ μένα δεν είναι απλά ένα χόμπι, είναι τρόπος ζωής. Τι σημαίνει αυτό; Μια σειρά από πράγματα. Όσο και να μου αρέσει η δουλειά μου και να δουλεύω πολλές ώρες αφήνω πάντα λίγο χρόνο να γράψω, έστω και λίγο. Όπως λέει και ο Οβίδιος ούτε μια μέρα χωρίς στίχο. Γραμμή στην περίπτωσή μου αλλά το καταλάβατε το νόημα.
Δεν ασχολούμαι με κοινωνικές υποχρεώσεις, κρατώ μόνο τις επαφές που είναι σημαντικές για μένα και τους ανθρώπους που αγαπώ, δεν σπαταλώ το χρόνο μου σε πάρτι ή εξόδους άνευ νοήματος.
Αξιοποιώ και αξιολογώ πολλές δραστηριότητες και εκφάνσεις της ζωής με συγγραφικό κριτήριο, με ενδιαφέρει αυτό το μέρος; Μπορεί αυτή η πληροφορία να μου φανεί χρήσιμη; Και αναλόγως πράττω, μπορεί να πάω σε μια εκδήλωση γιατί θα αποκομίσω κάτι χρήσιμο ή σε ένα ταξίδι γιατί θα δω κάτι που θα χρησιμοποιήσω σε ένα μυθιστόρημα.
Έτσι περιστρέφονται όλα γύρω από την συγγραφή και τη δημιουργία. Και δε νομίζω ότι βγήκα χαμένος, τίποτα δε συγκρίνεται με την αίσθηση αυτή της καινούριας αγεωγράφητης χώρας που είναι η νέα ιδέα που ξεκινάει η υλοποίηση της και με τίποτα δεν θα αλλάξω αυτή την απόλαυση. Ούτε την εξίσου μεγάλη ικανοποίηση να τη βλέπεις να παίρνει σάρκα και οστά λέξη με τη λέξη, σελίδα με σελίδα.

Υστερόγραφο, αναγνώστρια πρότεινε σε μέηλ μια άλλη επιλογή για το Γ σχετική με το σεξ ( εύκολο ποια λέξη είπε ) αλλά δεν συμφώνησα και όχι γιατί είμαι σεμνότυφος. Απλά δε θεωρώ σε καμία περίπτωση την ηδονή μιας σεξουαλικής πράξης ανώτερη από το γράψιμο. Και το άνοιγμα αυτό του ορίζοντα δεν έχει όμοιο του σε καμία ανθρώπινη επαφή.

2 σχόλια

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)