Στη σιγαλιά του δειλινού,
σαν πάει ο ήλιος
χαμηλά στη θάλασσα να
δύσει,
ακούγονται γλυκά – γλυκά
να ηχούνε οι καμπάνες.
Από μεγάλες εκκλησιές
και μικρά εκκλησάκια,
μικρά λευκά στο γαλάζιο
του Αιγαίου,
όλες χτυπάνε αρμονικά
και μας καλούν να πάμε
στη χάρη Της ταπεινά
να πούμε τον καημό μας.
Να ψάλουμε την παράκληση
στο άγιο όνομά Της
και να της πούμε από
καρδιάς
ό,τι ο καθείς μας νιώθει,
κράζοντάς της βοήθησέ μας
Δέσποινα, Κυρά του Κόσμου,
Παναγιά.
3 σχόλια:
Καλησπέρα φίλε μου και χρόνια σου πολλά. Να ευχηθώ το καλύτερο με την καρδιά μου. Πολύ όμορφο το ποίημά σου.
Ελπίζω να έχεις όμορφες καλοκαιρινές στιγμές.
Στέλνω το νέο ποστ στο 2ο μπλογκ να το δεις και να το ακολουθείς εάν επιθυμείς.
https://artdesireshadows.wordpress.com/2026/08/14/%cf%86%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%ba%ce%bf%ce%b8%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%bd-%cf%80%ce%bb%cf%89-rough-seas-at-sea-mer-agitee-en-mer/
Το επισκέφθηκα φίλε μου. Χρόνια σου πολλά!
Σε ευχαριστώ, μία ακόμα φορά, Μιχάλη. Χρόνια πολλά, φίλε.
Δημοσίευση σχολίου