Νυχτερινή Πένα

Βλέπετε όνειρα; Ναι, πολλά, μερικές φορές, όχι, θα μου πείτε. Στην πραγματικότητα όλοι ονειρευόμαστε άλλο αν δεν τα θυμόμαστε πολλές φορές όταν ξυπνάμε. Με λίγη εκπαίδευση είναι πιο εύκολο να μπορείς να ανακαλείς τα όνειρά σου.

Τα δικά μου όνειρα είναι συνήθως μάχες, έχω δει αμέτρητες μάχες, συνήθως εκ του σύνεγγυς με αγχέμαχα όπλα αλλά μερικές φορές και με τηλεβόλα ακόμα και με λέηζερ. Τα πρώτα υπερτερούν και μετουσιώνονται σε μάχες και μονομαχίες που βρίσκονται στα φάντασι κυρίως έργα μου. Αυτό κάνει τον ύπνο μου (μαζί με το άγχος) πολύ ελαφρύ, σχεδόν σαν να είμαι ξύπνιος.

Μερικές φορές βλέπω και πλοκές στον ύπνο μου και έχω ξυπνήσει κάμποσες φορές από αυτές συγχυσμένος γιατί δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η ιδέα ή γιατί έχασα κάποιο σημαντικό κομμάτι. Ωστόσο όπως και να έχει είναι μια ανεκτίμητη βοήθεια στο έργο μου.

Εσείς τι όνειρα βλέπετε;

Έλεγα ότι πια οδεύοντας προς την συμπλήρωση της πέμπτης δεκαετίας της ζωής μου τα έχω δει όλα. Αμ, δε! έχω προφανώς ακόμα να ανακαλύψω βάθη της ανθρώπινης ανοησίας. Συνάντησα έναν τύπο, αν και όχι κυριολεκτικά μιας και ήταν στα μονοπάτια του ίντερνετ, που υποστήριζε το οφθαλμόλουτρο, όπως το έθεσε, σαν προσόν και υποχρέωση των πρωινών εκπομπών να το προσφέρουν στο κοινό!

Φυσικά μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και φυσικά του είπα τις σκέψεις μου. Αν κάποιος θέλει να δει μια κοπέλα γυμνή ή ημίγυμνη ας το ζητήσει από την κοπέλα του. Αν είναι πάλι διεστραμμένος, ας πάρει ένα από τα περιοδικά του είδους. Το γυναικείο σώμα δεν είναι εμπόρευμα και κάποια πράγματα είναι, και πρέπει να παραμείνουν, ίδιο των ζευγαριών.

Εσείς τι λέτε;

Νότες δεν ξέρω να διαβάζω, θα το ήθελα να πω την αλήθεια. Θα μου άρεσε πολύ να μπορούσα να συνθέσω μουσική για να συνοδεύει τα έργα μου. Μιας και αυτό δεν είναι δυνατό, κατέφυγα στην μουσική που ήδη υπάρχει. Η παραδοσιακή μουσική δεν μου αρέσει και η σύγχρονη στο μεγαλύτερο μέρος της αλλά και αυτή που μου αρέσει είναι ακατάλληλη για να συνοδεύει τη συγγραφή.

Βρήκα τη λύση στη μουσική από ταινίες, τα soundtracks όπως συνήθως τα λέμε, που αποδείκτηκαν κατάλληλη συντροφιά ακόμα και πηγή έμπνευσης. Από τα αγαπημένα του Άρχοντα των Δακτυλιδιών, του Τιτανικού, του Βράχου (που ακούω αυτή τη στιγμή μάλιστα) και συνθέτες όπως ο Γουίλλιαμς, ο Χόρνερ και ο συγχωρεμένος ο Γκόλντσμιθ.

Εσείς τι είδους μουσική προτιμάτε; 

Αναμενόμενο ε; Για τι άλλο θα μιλούσα στο Μ; Παρά το τι θα περίμενε κανείς δεν αποτελείται όλη η εργογραφία μου από μυθιστορήματα. Έχω γράψει πεζά κάθε μεγέθους, από διηγήματα μερικών σελίδων έως και τις 1290 που είναι το αναθεωρημένο Δάκρυ του Ουρανού στο χειρόγραφο, ποίηση και θεατρικά, δοκίμια και βιβλία πάνω σε επιστημονικά θέματα, οικονομικά κυρίως.

Αυτή τη στιγμή μετρώ 1171 έργα και τρία από αυτά είναι εν εξελίξει, δύο μυθιστορήματα, ένα μυθιστόρημα που θα γίνει πολύ μεγάλο και θα είναι το πρώτο μιας τριλογίας. Φυσικά με τόσα έργα είμαι απασχολημένος με το γράψιμο σε βαθμό που ξεχνώ τον κόσμο για ώρες, ειδικά τις μέρες που δε δουλεύω. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση αυτή της δημιουργίας και σίγουρα δεν θα την αντάλλασσα με τίποτα. Και τώρα τέρμα το διάλειμμα επιστροφή στο έργο μου, πρέπει να επιστρέψω στην Έρεμορ.

Οι λέξεις είναι το δομικό εργαλείο του συγγραφέα, με αυτές πλάθει τις ιστορίες του, με αυτές τις εκφράζει, τις ζωντανεύει και τις μεταφέρει στο κοινό του. Είναι το DNA του γραπτού λόγου, οι λίθοι που τον οικοδομούν. Είναι κάτι που με γοητεύει να το δουλεύω και λυπάμαι πολύ όταν συναντώ ανθρώπους που δεν μπορούν να εκφραστούν με παραπάνω από καμιά εκατοστή λέξεις που είναι οι πιο καθημερινές και τετριμμένες.

Έχετε προσέξει πόσο φτωχό είναι το λεξιλόγιο πολλών ανθρώπων; Που οφείλεται αυτό; Στο ότι αντί να αγαπάνε τα βιβλία, λατρεύουν την τηλεόραση, αντί να διαβάσουν, να ανοίξουν τους ορίζοντές τους, προτιμούν να τους κλείσουν κι άλλο με τις δήθεν ψυχαγωγικές εκπομπές.

Ανήκω στην τελευταία γενιά που μεγάλωσε χωρίς ηλεκτρονικό υπολογιστή. Πρωτοείδα στο πανεπιστήμιο και για να αποκαλύψω πόσο παλιά ήταν αρκεί να πω ότι είχαμε ακόμα περιβάλλον DOS και τα πασίγνωστα τώρα Windows, ήταν μόνο ένα πρόγραμμα.

Έμαθα να χρησιμοποιώ υπολογιστή για τα βασικά, τη δουλειά, μουσική, γράφω κιόλας πλέον σε υπολογιστή, αλλά δεν έμαθα πολλά από το τεχνικό μέρος. Ακόμα βέβαια γράφω πιο αργά από ό,τι θα έκανα με το χειρόγραφο αλλά είναι το τίμημα για εύκολες διορθώσεις και τη δυνατότητα να δημοσιεύω.

Η δική σας σχέση με την τεχνολογία ποια είναι;

Πάνω από είκοσι χρόνια πριν όταν ξεκίνησα να δουλεύω την ιδέα που είναι τώρα η Έρεμορ, σκέφθηκα και την Ιπποσύνη. Από τότε έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα. Όσο έγραφα και σκεφτόμουν τα όσα την αφορούσαν, από την εκπαίδευση και τις στολές ως τα ήθη και τα έθιμα, και το ρόλο στην ιστορία της Έρεμορ αλλά και την πλοκή, την αγαπούσα και πιο πολύ. Χρησιμοποιώ ακόμα και σαν μότο το μότο των Ιπποτών μου. Υπηρετώντας ο Ένας τον Άλλο γινόμαστε ελεύθεροι.

Αναρωτήθηκα κάποτε γιατί τελικά αγάπησα τόσο την Ιπποσύνη (πέρα του προφανούς λογοτεχνικού λόγου) και κατέληξα στο ότι είναι επειδή ενστερνίζομαι πολλά από τα ιδεώδη της. Το να έχεις ιδανικά και να μάχεσαι για αυτά, να είσαι πιστός φίλος και γενναιόδωρος, μεγαλόψυχος ακόμα και με τους εχθρούς, Να επιζητάς να βελτιώνεσαι και να αγαθοεργείς όπου είναι δυνατόν, να αγαπάς χωρίς να ποθείς, να είναι τα συναισθήματά σου αγνά και δυνατά.

Ναι μου ταιριάζει η Ιπποσύνη και μακάρι να ενστερνίζονταν πολλοί άνθρωποι ακόμα τα ιδανικά της, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος.

Οι τακτικοί αναγνώστες μου θα έχουν ίσως παρατηρήσει ότι σχεδόν όποτε αναφέρομαι στον καιρό, σε κείμενο ή σε μυθιστόρημα δεν είναι αυτό που λέμε χαρά Θεού. Συνήθως είναι από κακός έως και πολύ κακός. Θυελλώδης το πιο σύνηθες.

Εκτός από τον πρακτικό μυθιστορηματικό λόγο, έχει πιο ενδιαφέρον αλλά και σασπένς να έχεις και τον καιρό να δυσκολεύει τους ήρωες σε ό,τι είναι αυτό που πρέπει να καταφέρουν, είναι και η δική μου προτίμηση. Ως γαλανομάτης αντιπαθώ το έντονο φως και δε μου αρέσει και η ζέστη. Προτιμώ βροχή ακόμα και αν ταξιδεύω ενώ αν γράφω τίποτα καλύτερο από αστραπόβροντα, με βροχή και θυελλώδη άνεμο ή χιόνι. Τότε νιώθω ακόμα πιο μεγάλη τη μαγεία αυτού που γράφω και μπαίνω πιο μέσα στην ιδέα, την ιστορία.

Αυτή τη στιγμή ο καιρός μου κάνει το χατίρι, βρέχει καταρρακτωδώς. Εσείς τι καιρό προτιμάτε; Έχετε έναν καλό λόγο γι' αυτό πέρα από τη συνήθεια;

Είχα πάντα στενή σχέση με το ημερολόγιο, άρχισα να κρατώ ημερολόγιο από το 1986, ήμουν τότε λίγους μήνες μετά τα δέκα. Στην αρχή είχα έναν πολύ κλασσικό τρόπο, κρατούσα ημερολόγιο κάθε μέρα, ακόμα και αν ήταν μια γραμμή. Αυτό βέβαια δεν ήταν ιδιαίτερα πρακτικό ή ενδιαφέρον και έτσι όταν έπιασα το 1992 να το καθαρογράψω κράτησα μόνο ότι είχε ενδιαφέρον και από τότε και μετά έγραφα μόνο όταν ήθελα να κρατήσω κάτι στην μνήμη μου (και είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πλέον πράγματα που τα θυμάμαι γιατί είναι γραμμένα στο ημερολόγιο).

Τα θέματα που με απασχολούσαν, οι εμπειρίες και τα γεγονότα ακολουθούσαν τη ροή της ζωής μου, πρώτα σαν μαθητής, έπειτα σαν φοιτητής και στρατιώτης. Όσο τακτοποιούνταν ένα - ένα τα θέματα, σπουδές, δουλειά, θέματα υγείας (όσα λύνονταν τέλος πάντων) έμεινε μόνο το γράψιμο να αποτελεί κύριο θέμα και εκεί βρίσκονται πολλά που σκέφτομαι και με απασχολούν για το θέμα αυτό. Κάποια βρίσκουν το δρόμο τους και για εδώ στο ημερολόγιο συγγραφέα.

Για τους σχολαστικούς να πω ότι έχω γεμίσει είκοσι ημερολόγια και τώρα είμαι στο εικοστό πρώτο. Το πρώτο ήταν από την 1 Οκτωβρίου 1986 που άρχισα ως τις 11 Φεβρουαρίου 1992 που ολοκλήρωσα την μεταφορά που ανέφερα, το δεύτερο πήρε το υπόλοιπο 1992, το τρίτο το 1993 και μετά πήρα πιο μεγάλα. Έτσι το τέταρτο πήρε τα έτη 1994 – 1997, το πέμπτο τα έτη 1998 – 2002, το έκτο τα έτη 2003 – 2005, το έβδομο τα έτη 2006 – 2008, το όγδοο το 2009 (ήταν μεγάλη χρονιά το 2009 με επεμβάσεις, με την αρχή του ιστολογίου και άλλα), το ένατο το 2010, το δέκατο το 2011 (το οποίο υπήρξε επίσης μια χρονιά με πολλά γεγονότα), το ενδέκατο τα έτη 2012 – 2013, το δωδέκατο το 2014 και το 2015 ως τις 11 Ιουλίου, το δέκατο τρίτο από τις 12 Ιουλίου 2015 ως τις 30 Απριλίου 2016, το δέκατο τέταρτο το υπόλοιπο 2016, το δέκατο πέμπτο το 2017, το δέκατο έκτο τα έτη 2018 – 2019, το δέκατο έβδομο την περίοδο 1 Ιανουαρίου ως 11 Ιουλίου 2020, το δέκατο όγδοο κάλυψε το υπόλοιπο 2020 και το 2021, το δέκατο ένατο κάλυψε το διάστημα 1 Ιανουαρίου 2022 ως και τις 31 Ιουλίου του 2023 ενώ το 2023 ολοκλήρωσε το 2023. Το 2024 και το 2025 βρίσκονται στο παρόν εικοστό πρώτο ημερολόγιο.

Εσείς κρατάτε ημερολόγιο ή το βρίσκετε περιττό;

Πολλοί δεν θα αναγνώρισαν την λέξη στον τίτλο. Όχι δεν πρόκειται για κάποιο χημικό στοιχείο, είναι μια άλλη ονομασία για το γνωστότερο παιχνίδι στον κόσμο, το σκάκι.

Προσωπικά είμαι μανιώδης σκακιστής, παίζω από την παιδική μου ηλικία, τόσο παλιά που δε θυμάμαι πόσο ήμουν όταν άρχισα. Παίζοντας σε κάθε ευκαιρία και με οποιονδήποτε αντίπαλο έγινα αρκετά καλός και στη συνέχεια βελτιώθηκα ακόμα περισσότερο παίζοντας με όποιον έβρισκα. Όσο ήμουν φοιτητής και μετά στο στρατό κανένας δεν κατάφερε να με νικήσει ενώ τώρα παίζοντας στο ίντερνετ είναι πιο πολλές οι φορές που κερδίζω από εκείνες που χάνω.

Επειδή λατρεύω τόσο πολύ το σκάκι έχει κάνει την εμφάνισή του σε πολλά έργα μου. Από το Δάκρυ όπου ο Λιουέλλιν κερδίζει το Κάστρο σε μια παρτίδα σκάκι και τον Μάικ με τον Ραμίρ που είναι θρυλικοί για τις παρτίδες του ως το Ένας Φόνος Μέσα Στη Νύχτα όπου στις διακοπές ο Μακ Γκρέγκορ παίζει σκάκι. Είναι το πιο σύνηθες να εμφανιστεί σε μια ανάπαυλα ηρώων μου μιας και είναι το πιο σύνηθες και για’ μένα, αποτελεί εδώ που τα λέμε την μεγαλύτερή μου απόλαυση μετά το γράψιμο και το διάβασμα, ίσως επειδή έχει ένα κοινό με το γράψιμο, οι δυνατότητες είναι πραγματικά άπειρες. 

Εσείς παίζετε;