Νυχτερινή Πένα

Ο Χάρι Μπέρεμ, ο νεότερος για να ξεχωρίζει από τον πατέρα του, δεν έμοιαζε καθόλου με τον αδερφό του και εν μέρει με τον πατέρα του. Ήταν εργασιομανής και τελειομανής αλλά πέρα από τις επιχειρήσεις δεν τον ενδιέφερε τίποτα άλλο. Ήταν τόσο προσηλωμένος στην διοίκηση των επιχειρήσεων που η έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων έφτανε να είναι αρνητικό χαρακτηριστικό του αφού τον τύφλωνε σε πιθανές λύσεις ή προοπτικές που θα βελτίωναν την κατάσταση του ομίλου.

Ήταν παντρεμένος αλλά αυτό αποτελούσε επίσης μια στρατηγική επιλογή, η γυναίκα του τον ενδιέφερε οριακά περισσότερο από άλλα θέματα που δεν άπτονταν των επαγγελματικών του ενδιαφερόντων. Ο λόγος που την είχε παντρευτεί ήταν η τεράστια περιουσία που συνόδευε το όνομα Μάργκαρετ Κάβενω.

Τώρα ήταν σκυμμένος από τα οικονομικά στοιχεία των ισολογισμών των επί μέρους τμημάτων και τους μελετούσε. Είχε απλώσει τα χαρτιά στο μεγάλο τραπέζι στην αίθουσα συμβουλίου και έκανε πράξεις ενώ υπαγόρευε σημειώσεις σε ένα μικρό ηλεκτρονικό καταγραφέα φωνής.

Η πόρτα της αίθουσας άνοιξε και μπήκε ο πατέρας του μαζί με τον αδερφό του.

-Καλημέρα μεγάλε αδερφέ, είπε ο Τζον, έπρεπε να έχεις μια γραμματέα για τη δουλειά αυτή.

-Δεν μου χρειάζεται, είπε ο Χάρι χωρίς να σηκώσει το βλέμμα του από τα χαρτιά μπροστά του. Μπορώ μόνος μου, οι γραμματείς κάνουν λάθη.

-Μα δεν τις έχουμε τις γραμματείς μόνο για να σημειώνουν και να γράφουν την αλληλογραφία μας! Ειδικά όταν έχουν τέλειο σώμα.

-Είμαι παντρεμένος, αντέδρασε θυμωμένα ο Χάρι.

-Και εγώ, είπε ο Τζον γελώντας αλλά αυτό δεν μου απαγορεύει να περνάω καλά.

Ο πατέρας τους γέλασε επίσης.

-Ο Νίκολας θα γίνει σαν εμένα, πάντως, είπε ο Τζον, τον είδα μια μέρα χεράκι - χεράκι με μια πιτσιρίκα.

Η καλή διάθεση του Χάρι πήγε περίπατο, συνοφρυώθηκε και πρόφερε μια βλαστήμια.

-Τι τρέχει; ρώτησε ο Τζον ξαφνιασμένος με την αντίδραση του πατέρα του ενώ τραβούσε μια πολυθρόνα για να καθίσει.

-Ο Νίκολας συμπαθεί πολύ τους ντόπιους και θα βρεθεί μπλεγμένος με καμιά τσούλα από τις δικές τους.

-Δεν θα είναι και τόσο τρομερό, είπε ο Τζον παίρνοντας τη θέση του.

Οι άλλοι δύο τον αγριοκοίταξαν.

-Θα ήταν φρικαλέο, είπε ο Χάρι ο νεότερος.

-Δεν έχω τον γιο μου και την περιουσία μου για τους μπάσταρδους εργάτες των χωραφιών.

-Ναι αλλά έχουν ωραία κορίτσια, είπε ο Τζον.

-Σοβαρέψου τέλος πάντων! είπε ο πατέρας τους. Έχουμε δουλειά να κάνουμε, πρέπει να κλείσουμε και εκείνη την συμφωνία για την προμήθεια στα Βαλκανικά κράτη.

-Εντάξει, δεν έχουμε πρόβλημα, η εταιρία εκεί πέρα έχει συμφωνήσει και δεν νομίζω ότι θα έχουμε κάποιο θέμα. Υπογράψανε και το προσύμφωνο.

-Αυτό είναι θετικό αλλά ποτέ μην προεξοφλείς μια συμφωνία αν δεν την έχεις υπογεγραμμένη. Και θέλω να ολοκληρώσουμε αυτήν την δουλειά πριν έρθει ο Κούπερ, είπε ο Χάρι.

-Δεν είναι να έρθει απόψε ο Κούπερ; ρώτησε ο Χάρι ο νεότερος.

-Ναι, δεν ξεχάσατε φαντάζομαι το δείπνο στο σπίτι, είπε ο Χάρι Μπέρεμ κοιτώντας σοβαρά τους γιους του. Είναι σημαντικό να κλείσουμε και τις δύο δουλειές.

-Δύο; ρώτησε ο Τζον. Ποια είναι η δεύτερη; Εγώ μόνο της μεταφορικής ξέρω. Δεν ενημερώθηκα για άλλη.

-Ούτε εγώ, είπε ο Χάρι ο νεότερος.

Ο πατέρας τους χαμογέλασε με το ύφος εκείνου που έχει τα πάντα υπό έλεγχο και που τίποτε δεν μπορεί να τον αιφνιδιάσει ή να τον ξαφνιάσει.

-Η δεύτερη αποσκοπεί στο να τον βάλει απόλυτα υπό τον έλεγχό μας, θα τον παντρέψω με την Ρόουζ.

Ο Χάρι έμεινε με το στόμα ανοιχτό αντίθετα ο Τζον ξέσπασε σε γέλια.

-Ήμουν σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα φτάναμε σε αυτό. Μόνο που άργησες λίγο.

-Τι εννοείς; ρώτησε ο Χάρι και τα μάτια του στένεψαν απειλητικά. Δεν έχει…

-Η αγάπη που έχει δεν είναι σε άνδρα, είπε ο Τζον, σου διέφυγε μάλλον αλλά το να πηγαίνει σχολείο στις καλόγριες δεν την κράτησε μόνο μακριά από πειρασμούς, είχε και άλλες επιπτώσεις. Δεν ξέρω αν πρόσεξες το ντύσιμό της και τη γενική της συμπεριφορά τελευταίως. Δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν η αδερφή μας με το που ενηλικιωθεί αποφασίσει να αφήσει τα εγκόσμια.

-Ανοησίες, είπε ο Χάρι. Ας ασχοληθούμε με την συμφωνία τώρα και θα το δούμε αυτό μετά.

Η παρατήρηση του γιου του είχε θορυβήσει τον Χάρι αλλά όχι τόσο που να θεωρήσει ότι χρειαζόταν να αναθεωρήσει τα σχέδια του. Είχε τον απόλυτο έλεγχο και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορεί να τον εμποδίσει.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή το κτίριο άρχισε να δονείται.

-Σεισμός! ακούστηκε μια κραυγή.

 

-Χαίρε Μαρία Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου.

Η Ρόουζ Μπέρεμ έβαλε το λευκό μαντήλι πάνω στο κεφάλι της και γονάτισε για να λάβει την μετάληψη στην μικρή εκκλησία της ιεραποστολής. Κοινώνησε και έσκυψε το κεφάλι πάλι για προσευχή.

Ένιωθε πιο άνετα εδώ παρά στα κοσμικά σαλόνια της Ρουσό ή στα κέντρα αισθητικής και τα σπα που αγαπούσε τόσο η μητέρα της. Αυτό μπορεί να οφειλόταν ότι βρισκόταν στο άνθος της ηλικίας της και δεν υπήρχε ανάγκη από ιδιαίτερη περιποίηση και καλλωπισμό μιας και είχε μια ομορφιά που ακτινοβολούσε και την έκανε ακόμα πιο έντονη η γλυκύτητα του χαρακτήρα της. Αλλά και τα μαγαζιά με τις ατελείωτες αγορές δεν την τραβούσαν τόσο.

Είχε φοιτήσει όλα τα χρόνια σε ένα καθολικό σχολείο και έτσι ήταν εξοικειωμένη και με τις μοναχές αλλά και με το τυπικό της καθολικής εκκλησίας. Σε συνδυασμό με την ήσυχη ατμόσφαιρα περισυλλογής που επικρατούσε στους χώρους, πέραν από εκείνους των παιδιών τουλάχιστον, της έφερναν μια γαλήνη που δεν έβρισκε αλλού.

Ίσως έφταιγε που δεν είχε κοντινή φίλη, ένα πρόσωπο που να μπορεί να εκμυστηρεύεται τα πάντα. Ήταν αγαπημένη με τα αδέρφια της αλλά ήταν η μόνη κόρη ανάμεσα σε τρεις γιους και το γεγονός ότι οι δύο πρώτοι ήταν πάνω από δέκα χρόνια μεγαλύτεροι της δεν βοηθούσε σε ένα στενό δέσιμο που να επιτρέπει εκμυστηρεύσεις. Το είχε εν μέρει με τον Νίκολας αλλά το γεγονός ότι ήταν και εκείνος άντρας επέτρεπε το δέσιμο μόνο μέχρι ενός σημείου.

Σηκώθηκε όρθια και πήρε την ευλογία του ιερέα καθώς εκείνος απέλυε την θεία λειτουργία. Μετά βγήκε στον περίβολο της μικρής εκκλησίας και κοίταξε το νεφοσκεπές όρος Γουάτ.

-Τώρα είναι ήσυχο, νωρίτερα δεν ήταν έτσι.

Η Ρόουζ γύρισε και αντίκρισε την αδερφή Μονίκ. Ήταν μια μοναχή λίγο πιο μεγάλη από την ίδια και η Ρόουζ είχε περάσει όμορφες ώρες με την παρέα της.

-Έβγαζε καπνό μου είπαν.

-Και στάχτη, είπε η μοναχή. Λένε πως ετοιμάζεται να εκραγεί.

-Δεν το έχει κάνει ποτέ, είπε η Ρόουζ.

-Ήσουν αγέννητη ή μωρό όταν το έκανε τελευταία φορά και εκείνη η έκρηξη δεν ήταν άσχημη. Περάσαμε χειρότερα με τον τυφώνα Έρικα.

-Και τι θα γίνει αν εκραγεί;

-Αν εκραγεί θα πρέπει να φύγουμε, είπε μια αντρική φωνή πίσω τους.

Ανήκε στον πατέρα Αλβίτο, τον γηραιό ιερέα της ιεραποστολής που είχε τελέσει την θεία λειτουργία.

-Την ευλογία σας πάτερ, είπε η αδερφή Μονίκ, και εκείνος απάντησε:

-Του Κυρίου.

-Λέτε να χρειαστεί να φύγετε; ρώτησε η Ρόουζ.

-Το φοβάμαι, είπε ο ιερέας. Πήγαμε με τη δόκτορα Αλέν στον πατέρα σου με την ελπίδα να επιτρέψει να απομακρυνθούν από τις φυτείες στην περιοχή.

-Και;

-Το αρνήθηκε.

-Φοβάμαι ότι δεν θα καταφέρετε τίποτα, είπε με έναν αναστεναγμό η κοπέλα, αν δεν είναι κρατική εντολή εκείνος δεν πρόκειται να κάνει κάτι που θα βλάψει τα κέρδη του.

-Τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί να λάβει κάποια μέτρα και έτσι ίσως τον πείσουμε, θα ξαναπάμε μαζί με την γιατρό.

-Εύχομαι να τα καταφέρετε, είπε η Ρόουζ, θέλετε να του μιλήσω και εγώ;

-Όχι, είπε ο Αλβίτο, το να σε ανακατέψουμε και εσένα είναι σαν να προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε τη γνωριμία σου και το ότι μας επισκέπτεσαι εδώ. Πιθανότατα θα εξαγρίωνε κιόλας τον πατέρα σου. Αν θέλεις να σε πάμε ωστόσο στο σπίτι.

-Α όχι, δεν χρειάζεται, θα μείνω λίγο ακόμα. Μου αρέσει αυτή η γαλήνη που υπάρχει εδώ πέρα.

-Εντάξει, είπε ο Αλβίτο, καλή σου ημέρα και ο Θεός να σε προσέχει σε κάθε βήμα σου.

-Ευχαριστώ πάτερ.

Ο ιερέας ευλόγησε και τις δύο γυναίκες και απομακρύνθηκε. Η αδερφή Μονίκ στράφηκε στην Ρόουζ.

-Θέλεις να έρθεις μαζί μου στον κήπο; Η γιατρός είπε να κάθομαι λίγο στον ήλιο το πρωί.

-Αλήθεια; Γιατί;

-Μου λείπει η βιταμίνη D και είναι ένας τρόπος πρόσληψης βιταμίνης η έκθεση στον ήλιο. Φυσικά μόνο πολύ πρωί στο δικό μας κλίμα. Μετά είναι πολύ ζεστός και επικίνδυνος.

Η Ρόουζ ακολούθησε την αδερφή Μονίκ στον κήπο, ήταν ένας χώρος που περικλειόταν από έναν πέτρινο τοίχο και περιλάμβανε πολλά δέντρα καρποφόρα αλλά και μια οργιώδη βλάστηση από αναρριχητικά φυτά που ήταν τόσο κοινά σε αυτό το κλίμα. Προχώρησαν στο κέντρο του κατάφυτου χώρου και κάθισαν σε έναν απλό ξύλινο πάγκο. Η μοναχή σήκωσε τα μανίκια της ως τον αγκώνα και μετά έλυσε το μαντήλι από το κεφάλι της αποκαλύπτοντας έναν πλούσιο χείμαρρο από στιλπνά, μαύρα μαλλιά. Στράφηκε με το πρόσωπο προς τον ήλιο. Όπως την έβλεπε η Ρόουζ έμοιαζε ακόμα πιο νεαρή και συνειδητοποίησε ότι ήταν πολλή όμορφη. Αναρωτήθηκε τι είχε σπρώξει αυτήν την όμορφη κοπέλα να αφήσει τόσο νωρίς τα εγκόσμια για να μονάσει. Ίσως η ησυχία που και η ίδια ένιωθε εδώ και την έβρισκε τόσο θελκτική.

Μια ησυχία που διακόπηκε ξαφνικά καθώς ένιωσε τον πάγκο να σείεται και είδε μπροστά της το χώμα να αναταράσσεται σαν να περνούσε από κάτω ένας στρατός από βιαστικά σκουλήκια.

-Σεισμός, είπε η Μονίκ ήσυχα, δεν υπάρχει κάτι να κάνουμε εκτός από το να περιμένουμε να περάσει.

 

Ο Νίκολας κράτησε την Βίνα στην αγκαλιά του ως που να περάσει ο σεισμός και μετά σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε στην πόρτα. Την άνοιξε, χωρίς να νοιαστεί που ήταν ολόγυμνος, και κοίταξε έξω. Δεν φαινόταν να έχουν γίνει ζημιές και δεν άκουγε θόρυβο, υπήρχαν κάποιες συζητήσεις αλλά δεν υπήρχε φόβος ή αναστάτωση σε αυτές.

Σίγουρος ότι όλα ήταν εντάξει έκλεισε την πόρτα και επέστρεψε κοντά στην αγαπημένη του. Εκείνη είχε ανακαθίσει και κοιτούσε το λίγο αίμα που είχε κυλίσει στον μηρό της. Καθώς επέστρεφε κοντά της τον κοίταξε με λαμπερό βλέμμα και του είπε:

-Ξέρεις οι παραδόσεις μας λένε ότι ο άνδρας που θα ονειρευτώ απόψε θα είναι εκείνος που θα παντρευτώ.

-Κανόνισε να δεις εμένα τότε, της είπε ο Νίκολας γελώντας, γιατί εγώ δε θα σε αφήσω να φύγεις από κοντά μου ούτως ή άλλως.

-Θα ήθελες να σε παντρευτώ δηλαδή; του είπε πειρακτικά.

Ο Νίκολας την αιφνιδίασε. Γονάτισε μπροστά της όπως ήταν καθισμένη στο κρεβάτι και είπε:

-Βίνα, θέλεις να γίνεις γυναίκα μου;

-Πάρα πολύ, του απάντησε και έσκυψε να τον φιλήσει. Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα μας αφήσουν.

-Θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να είσαι πάντα μαζί μου, είπε ο Νίκολας. Ακόμα και αν χρειαστεί να φύγουμε από εδώ.