Νυχτερινή Πένα

Οι ντετέκτιβς του τμήματος ανθρωποκτονιών Κέβιν Μπερν και Τζέσικα Μπαλζάνο αναλαμβάνουν να βρουν έναν κατά συρροή δολοφόνο που ονομάζουν Ηθοποιό γιατί φαίνεται να εμπνέεται από τις ταινίες και καταγράφει τα εγκλήματά του σε βιντεοκασέτες πάνω σε γνωστές σκηνές κλασικών ταινιών.

Ποιος είναι; Θα προλάβουν να τον βρουν πριν αρχίσει να σπέρνει πτώματα στη διάβα του ή θα παρακολουθούν απλά την μακάβρια ταινιοθήκη του. Άλλη μια περιπέτεια του Μοντανάρι με τον Μπερνς και την Μπαλζάνο αρκεί να μη σας πειράζει το κάπως αργό τέμπο του συγκεκριμένου συγγραφέα και η σκοτεινή ψυχολογία των εγκλημάτων του.

Η Άντα της Οκλαχόμα είναι μια μικρή ήσυχη κωμόπολη από εκείνες που δεν συμβαίνει τίποτα, πόσο δεν ένα έγκλημα, ως που δολοφονείται η Ντέμπρα Σου Κάρτερ αφού έχει βιασθεί. Οι αποδείξεις λίγες και ελάχιστα στοιχεία προσφέρουν. Τελικά πέντε χρόνια αργότερα η αστυνομία θα συλλάβει τον Ρον Γουίλλιαμσον και τον φίλο του Ντένις Φριτς. Τα στοιχεία είναι περιστασιακά αλλά καταδικάζονται και τώρα αρχίζει ο αγώνας τους, να αποδειχθεί η κακοδικία για να αφεθούν ελεύθεροι.

Αυτή η δικαστική ιστορία του Γκρίσαμ βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Είναι μια ενδιαφέρουσα σπουδή στο πως μπορεί να συμβεί μια δικαστική πλάνη και πόσο δύσκολα ανατρέπεται. Συνιστάται κυρίως στους λάτρεις του είδους.

Ο Άλεξ Ντέλαγουερ είχε πριν από χρόνια σαν ασθενή την μικρή Τάνια Μπίγκελοου. Τώρα η Τάνια επιστρέφει για να του ζητήσει βοήθεια σε κάτι πολύ πιο δύσκολο από τα ψυχαναγκαστικά σύνδρομα ενός παιδιού. Πεθαίνοντας η θεία και θετή μητέρα της, της εκμυστηρεύθηκε ότι είχε κάνει έναν φόνο. Ο Ντέλαγουερ αναλαμβάνει να διαπιστώσει αν αυτό είναι αλήθεια μαζί με τον φίλο του επιθεωρητή Μάιλο Στέρτζις.

Ένα ακόμα κλασσικό αστυνομικό του Κέλλερμαν που είναι ωστόσο για τους φίλους του είδους καθώς έχει έναν στιβαρό αλλά κάπως αργό ρυθμό και βασίζεται κατά πολύ στην επιστήμη της ψυχολογίας από την οποία λαμβάνει στοιχεία που μπορεί να ξενίσουν ή να κουράσουν κάποιον. 

Ο Τζακ Ρήτσερ είναι ένας απόστρατος στρατιωτικός που ζει τη ζωή του μετακινούμενος από μια περιοχή σε μια άλλη χωρίς μόνιμη κατοικία, δεσμεύσεις ή κάποιο πρόγραμμα. Τυχαίνει στο Σικάγο και ενώ βοηθάει μια κοπέλα με δεκανίκι πέφτει θύμα απαγωγής μαζί της. Μαθαίνει γρήγορα ότι είναι μια πράκτορας του FBI αλλά κανείς δεν ξέρει το σκοπό της απαγωγής ή την ταυτότητα των απαγωγέων.

Μια περιπέτεια του Λη Τσάιλντ με τον πιο συνηθισμένο του ήρωα, είναι μια δυνατή ιστορία που διαβάζεται ευχάριστα και άνετα. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του είδους. 

Φτάσαμε στο τέλος του Απριλίου, αυτό σημαίνει ότι πέρασε πλέον το ένα τρίτο του έτους. Δεν με απασχολούν σκέψεις για το πέρασμα του χρόνου και το ότι γερνάω και άλλα τέτοια. Το μόνο που με απασχολεί σχετικά με το χρόνο είναι η πρόοδος μέσα σε αυτόν των έργων μου.

Έτσι φτάνοντας στο σημείο αυτό, είπα να κάνω μια ανασκόπηση και να δω πως τα πάω με τους συγγραφικούς μου στόχους, αυτούς που έθεσα στην αρχή της χρονιάς αυτής.

Οι στόχοι μου είναι οι εξής:                           

1. Μια περιπέτεια φαντασίας που θα μας μεταφέρει στην Έρεμορ και πάλι συνεχίζοντας τα Χρονικά. Γράφετε ήδη και έχει φτάσει στη μέση περίπου.

2. Μια περιπέτεια δράσης που θέλω να δημοσιεύσω σε συνέχειες. Αυτό άλλαξε σε μια περιπέτεια συνέχεια της Επιχείρησης Ιωνία που την ξεκίνησα τώρα το Πάσχα.

3. Την μετάφραση της ως άνω ιδέας.

4. Μια δικαστική περιπέτεια που θα ξεκινήσει από μια αγωγή σεξουαλικής παρενόχλησης και θα εξελιχθεί σε αδυσώπητη μάχη.

5. Την επιμέλεια του τρίτου βιβλίου των Χρονικών για να πάει για έκδοση. Είναι έτοιμο και πρέπει να επιλεγεί ο τίτλος για να γίνει το εξώφυλλο.

6. Την επιμέλεια της Επιχείρησης Ιωνία για να εκδοθεί. Εκδόθηκε, ανάρτηση περί αυτού προσεχώς.

7. Την επιμέλεια του πρώτου βιβλίου των Χρονικών στα Αγγλικά.

8. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα εποχής. Εδώ υπάρχει και η σκέψη για ένα μυθιστόρημα πάνω στην Μικρασιατική Καταστροφή ένεκα των 100 ετών αλλά μου λένε γενικά ότι δεν είναι κάτι που θα πιάσει. Σχεδιάστηκε μια πλοκή για το 1922 πάντως.

9. Να δοκιμάσω κάτι καινούριο γράφοντας ένα βιβλιοπαιχνίδι.

10. Μια μελέτη για τα ευρώ, ένεκα των 20 ετών, και να ολοκληρώσω τα περί νομισμάτων.

11. Μερικά Ποιητικά Έργα (γράφτηκαν ήδη κάποια).

Αυτή είναι η πρόοδος μου, λοιπόν. Αρκετά σταμάτησα, πάω να γράψω! 

Μπορεί το φανταστικό από πολλούς να αντιμετωπίζεται με ένα σήκωμα του φρυδιού και την περιφρονητική ετικέτα παραλογοτεχνία και τα δράσης και τα αστυνομικά λίγο καλύτερα, αλλά εγώ θεωρώ ότι εμείς που προτιμούμε αυτά τα είδη είμαστε φίλοι της λογοτεχνίας όσο και κάθε άλλος που διαβάζει.

Γιατί το θυμήθηκα τώρα αυτό; Βρήκα ένα ιστολόγιο με αυτόν ακριβώς τον τίτλο, Φίλοι της Λογοτεχνίας. Και αφού θεωρώ ότι όλοι όσοι διαβάζουν ανήκουν στην κατηγορία αυτή, το επισκέφθηκα. Τι βρήκα; Πολλές παρουσιάσεις και κριτικές σε βιβλία για όλα τα γούστα, μεγάλες περιγραφές και αναλύσεις σε βάθος που μπορούν να γνωρίσουν σε κάποιον συγγραφείς και έργα που δεν γνωρίζει και να τον κάνουν να ενδιαφερθεί.

Για τους φίλους της λογοτεχνίας λοιπόν, μια επίσκεψη εδώ: http://filoithslogotexnias.blogspot.com/ 

Ήταν ώρα έκτη της ημέρας, με τον τρόπο που μετρούσαν οι Ιουδαίοι το ημερονύκτιο, και στο Γολγοθά ο Κύριος της Δόξης βρισκόταν στο σταυρό για να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Ως Θεός χαιρόταν γιατί με αυτόν τον τρόπο θα επέστρεφε τον άνθρωπο στον χαμένο ως τότε Παράδεισο. Ως άνθρωπος υπέφερε και μαζί του υπέφερε με δέος όλη η κτίση βλέποντας τον Δημιουργό και Πλάστη να υποφέρει στα χέρια των ανθρώπων.

Οι ουράνιες δυνάμεις είχαν σαλευθεί, ούτε ήλιος, ούτε σελήνη, ούτε αστέρια φαίνονταν, σκότος είχε απλωθεί σε όλη τη γη και ας ήταν καταμεσήμερο. Η γη σειόταν ολόκληρη σαν να μην ήταν στεριά αλλά φουρτουνιασμένη θάλασσα. Το παραπέτασμα του ναού είχε σχισθεί στα δύο από πάνω ως κάτω, ο Θεός του Ισραήλ εγκατέλειπε τον μέχρι τότε περιούσιο λαό που τον αρνείτο, τάφοι είχαν ανοίξει. Όλα συνέπασχαν με τον εσταυρωμένο Θεάνθρωπο. Η κτίσις ολόκληρη συνέπασχε με τον Κτίσαντα.

Εκεί στα πόδια του σταυρού ένα μικρό ταπεινό λουλουδάκι στενοχωριόταν που έβλεπε το δημιουργό να υποφέρει αλλά εκείνο δεν μπορούσε να συμπάσχει, δεν είχε φως να κρύψει, δεν είχε όγκο να σειστεί, ήταν απλά ένα μικρό άσπρο λουλουδάκι.

Ο Κύριος όμως που τα ήξερε όλα και τα έβλεπε έσκυψε και το κοίταξε από το σταυρό και είπε στο λουλουδάκι:

-Μην στενοχωριέσαι μικρή παπαρούνα γιατί από σήμερα εσύ θα είσαι πάντα μάρτυρας και ενθύμιο του πάθους μου αλλά και της Ανάστασης και όποιος σε βλέπει θα τα θυμάται.

Μια σταγόνα από το χυνόμενο αίμα του Χριστού έπεσε τότε πάνω στο λουλουδάκι και από άσπρο έγινε άλικο κόκκινο. Και από εκείνη την ημέρα, μας λέει η παράδοση, η παπαρούνα βγαίνει πάντα το Πάσχα χαρούμενος μάρτυρας της Σταύρωσης και της Ανάστασης του Κυρίου. 

-Μηχανές στην αντίστροφη κίνηση, πηδάλιο όλο αριστερά!

Δευτερόλεπτα αφού είχε ακούσει την προειδοποίηση για ένα παγόβουνο στην πορεία του πλοίου, ο πρώτος αξιωματικός Γουίλλιαμ Μέρντοκ έδινε αυτές τις εντολές προσπαθώντας να το αποφύγει. Ήταν όμως αργά. Δευτερόλεπτα αργότερα συγκρούστηκε με το παγόβουνο.

Ήταν 23:39 της 14^ης Απριλίου 1912, ακριβώς πριν από 110 χρόνια. Στις 02:20 ο Τιτανικός δεν υπήρχε πια παίρνοντας μαζί του πάνω από 1500 ψυχές, ανάμεσά τους και τέσσερεις Έλληνες. Τα μέτρα ασφαλείας που υιοθετήθηκαν μετά κάνουν την απώλειά τους να μην έχει πάει χαμένη.

Ο χώρος του Ελληνικού φανταστικού έγινε φτωχότερος με την απώλεια πριν λίγες μέρες του Ντίνου Χατζηγιώργη μετά από επέμβαση καρδιάς. Προσωπικά δεν τον ήξερα αλλά είχαμε γνωριστεί μέσω του sff και είχα εκεί διαβάσει κείμενα και μικρά έργα του. Ήταν ακόμα νέος, αυτό που λέμε ότι έφυγε νωρίς.

Ο Θεός να τον αναπαύει και εμείς να τον θυμόμαστε.

Το δωμάτιο του ποιητή είδα, και είπα να ρίξω μια ματιά. Θεωρώ την ποίηση κάτι προσωπικό και προτιμώ τον πεζό λόγο αλλά δεν λέω ότι και σε αυτήν. Στο δωμάτιο του ποιητή ωστόσο δεν βρήκα μόνο ποίηση αλλά και μια γενική ροπή στην λογοτεχνία με κριτικές για κείμενα και βιβλία, πεζά αλλά και ποιητικά.

Ασχολείται με Ελληνικά έργα και κυρίως σύγχρονα και όποιος θέλει να επισκεφθεί το δωμάτιο μπορεί να το κάνει εδώ: http://thepoetsroom.blogspot.com/