Νυχτερινή Πένα

Οι διακοπές του υπολοχαγού Μακ Γκρέγκορ στην Αγγλία, μετά από μια θητεία στο Αφγανιστάν, διαταράσσονται καθώς μια πρόσκληση σε μια δεξίωση γίνεται αφετηρία μιας αστυνομικής έρευνας όταν γίνεται μια απόπειρα φόνου κατά της οικοδέσποινας.

Μια μικρή αστυνομική ιστορία έτοιμη για ανάγνωση ή για κατέβασμα. Την βρίσκετε στα δεξιά στην ενότητα βιβλία. 

Στο Λονδίνο ένας ηλικιωμένος επιζών του Άουσβιτς δολοφονείται και οι δολοφόνοι φεύγουν με ένα φρικαλέο τρόπαιο, το κομμένο χέρι του άνδρα. Την ίδια ώρα ένας βανδαλισμός σημειώνεται σε μια συναγωγή στην Πράγα και ένας πίνακας άνευ αξίας εξαφανίζεται. Πως συνδέονται αυτά τα δύο γεγονότα μεταξύ τους και πως με την εξαφάνιση μιας συσκευής Αίνιγμα από το μουσείο της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας; Αυτό μυστήριο καλείται να λύσει ο Τομ Κερκ σε έναν αγώνα με το χρόνο και αδίστακτους αντιπάλους.

Μια περιπέτεια του Τζέημς Τουάινινγκ, με γρήγορο ρυθμό και πολλά μυστήρια που κρατάει το ενδιαφέρον ως το τέλος όπου έρχεται και μια μεγάλη ανατροπή. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα. 

Ο Γουίλ Τρέινορ είναι ο νέος ιδιοκτήτης και αρχισυντάκτης της τοπικής εφημερίδας του Κλάντον του Μισισιπή. Σαν για να τον βοηθήσει στο ξεκίνημά του η επικαιρότητα παίρνει φωτιά με το βιασμό και το φόνο μιας γυναίκας μπροστά στα ανήλικα μικρά παιδιά της. Ο δολοφόνος δικάζεται και καταδικάζεται αλλά πριν τον πάρουν για την φυλακή ορκίζεται ότι θα ξεκάνει τους ενόρκους έναν προς έναν. Εννιά χρόνια αργότερα αποφυλακίζεται πρόωρα και ένας ένορκος δολοφονείται…

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία του Γκρίσαμ με αστυνομικά και δικαστικά στοιχεία. Στα αδύνατα σημεία του βιβλίου το κάπως ανάλαφρο ύφος της διήγησης που δεν ταιριάζει σε όλες τις στιγμές του. 

Ο Κέβιν Μπερν και η Τζέσικα Μπλαζάνο είναι επιθεωρητές του τμήματος ανθρωποκτονιών της αστυνομίας της Φιλαδέλφεια και έχουν να αντιμετωπίσουν έναν μακάβριο μανιακό. Βρίσκουν ένα πτώμα κατακρεουργημένο και σαν να μην φτάνει αυτό ανακαλύπτουν ότι το έγκλημα σχετίζεται με ένα άλλο οκτώ χρόνια πριν που είχε μείνει ανεξιχνίαστο. Γρήγορα ακολουθεί και άλλος φόνος και συνειδητοποιούν ότι ο δολοφόνος τους μιμείται παλιότερα άλυτα εγκλήματα κάτι που κάνει την αποκάλυψή του ακόμα πιο δύσκολη. 

Είναι μια καλή ιστορία αλλά έχει λίγο αργό τέμπο και είναι κάπως βαριά από πλευράς ψυχολογικών θεμάτων. Οι λάτρεις του είδους θα περάσουν καλά πάντως.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε γίνει μάρτυρες κάθε είδους βίας, λεκτικής – βγες πέντε λεπτά στο δρόμο και το συνειδητοποιείς αμέσως, ενδοοικογενειακής βίας που ξεκινάει από καυγάδες και φτάνει σε κακοποίηση και φόνους, σεξουαλικής βίας, ρατσιστικής βίας, βίας κατά του πιο αδύνατου ή σε μειονεκτική θέση ευρισκόμενου, το λεγόμενο bullying, βία ανάμεσα σε οργανωμένους οπαδούς που θυμίζει οργανωμένα χτυπήματα μαφιόζων. Πνιγόμαστε στη βία. Υπάρχει τέλος σε αυτό ή μήπως ο γερο-Καραμανλής είχε περισσότερο δίκιο από όσο φανταζόταν όταν έλεγε ότι η Ελλάς είναι ένα απέραντο φρενοκομείο;

ΥΓ: Τις τελευταίες μέρες έχουμε και πολεμική βία μεταξύ κρατών αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία και εδώ που τα λέμε δεν εξαρτάται από τον απλό καθημερινό άνθρωπο.

Αυτή τη φορά ο τίτλος ήταν σαφέστατος. Σελίδες τέχνης, και αφού μιλάμε για σελίδες μιλάμε για την αγαπημένη μου τέχνη, αυτή που απολαμβάνω αλλά και υπηρετώ. Έτσι το επισκέφθηκα, ήταν σαν να μπήκα σε μια βιβλιοθήκη. Βρήκα εκεί αναφορές σε βιβλία και συγγραφείς που καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος σύγχρονης λογοτεχνίας. Αν θέλετε και εσείς να επισκεφθείτε αυτές τις σελίδες, εδώ είναι η διεύθυνση: https://selidestexnis.blogspot.com/

Αυτή η ανακοίνωση αφορά όσους θέλουν να κατεβάσουν κάποιο από τα έργα μου που είναι έτοιμα προς ανάγνωση, κάτω από την κεφαλίδα Βιβλία. Μου είπε κάποιος τεχνικός πρόσφατα ότι μερικές φορές οι σύνδεσμοι του dropbox ατονούν. Αν λοιπόν κάποιος πάει να κατεβάσει κάποιο από τα έργα μου και δεν μπορεί ας αφήσει ένα σχόλιο στην πιο πρόσφατη ανάρτηση για να το φτιάξω ή ας μου στείλει ένα μέηλ στο williamtear@gmail.com. 

Η λέξη στροφές φέρνει στο μυαλό διαφόρων ανθρώπων διαφορετικά πράγματα με πρώτο συνήθως το οδικό δίκτυο και τα χάλια του. Ωστόσο σε ανθρώπους που έχουν σχέση με την τέχνη η λέξη παραπέμπει στην ποίηση. Έτσι βλέποντας τον τίτλο του ιστολογίου περίμενα να βρω ποίηση και δεν απογοητεύθηκα.

Βρήκα ποίηση αλλά όχι μόνο, είχε αποσπάσματα και διηγήματα επίσης, διαφόρων συγγραφέων, Ελλήνων και ξένων. Υπάρχει ένα αρκετά πλούσιο αρχείο και κάτι για να διαβάσουν όλοι. Από Παπαδιαμάντη μέχρι Άλντους Χάξλεϊ διαθέτει. Όποιος λοιπόν θέλει να ρίξει μια ματιά δεν έχει πάρα να πάει εδώ: https://strophess.blogspot.com/ 

Μια φίλη με ρώτησε τι συμβουλές θα έδινα σε άλλους που γράφουν μετά από τόσα χρόνια συγγραφής. Το σκέφθηκα και κατέληξα σε αυτές τις συμβουλές, κυρίως για τους πιο νέους μιας και εκείνοι που γράφουν χρόνια έχουν τις απαντήσεις πια σε αυτά τα θέματα που θίγω. Οι συμβουλές μου λοιπόν:

1. Το πρώτο, και αυτονόητο θα έλεγα, που πρέπει να έχει ένας συγγραφέας είναι να αγαπά το γράψιμο. Να γράφει γιατί το θέλει, το έχει ανάγκη και όχι γιατί θα ήθελε να είναι συγγραφέας με τα όσα αυτό φέρει σαν πρεστίζ ή φήμη ή ό,τι άλλο (να ρίχνεις γκόμενες μου είπε κάποιος που δεν είχε ιδέα πώς να γράψει το όνομά του όχι μυθιστόρημα). Να του αρέσει όλη αυτή η ενασχόληση με τις λέξεις και η προσπάθεια να πει μια ιστορία μεταφέροντας τον αναγνώστη μέσα σε αυτή.

2. Γράφε αυτό που ξέρεις. Φυσικά δεν σημαίνει να περιοριστείς στα όσα έχεις ζήσει και έχεις πείρα από αυτά. Αλίμονο! Οι συγγραφείς θα είχαν έναν πολύ μεγάλο βραχνά να περιορίζει την έμπνευσή τους. Μπορείς να γράψεις όποια ιστορία θες αλλά θα πρέπει να μάθεις για το θέμα που ξέρεις, πράγμα που μας φέρνει στο επόμενο.

3. Κάνε έρευνα για όσα θες να γράψεις. Ακόμα και αν λίγα από αυτήν την έρευνα φαίνονται σε ένα έργο σου, περνάει στο γράψιμό σου το ότι ξέρεις τι λες και δεν γράφεις στην τύχη. Θα μου πεις στο φάντασι τι έρευνα θα κάνεις; Εγώ έχω μαζέψει με τα χρόνια πολλά βιβλία για βοήθεια, ένα με κάστρα ας πούμε ή ένα με όπλα. Ακόμα και όταν ο κόσμος είναι ένας άλλος από τον δικό μας έχει μια ιστορική αντιστοιχία με το δικό μας από την οποία μπορεί να αντλήσει κανείς στοιχεία. Ακόμα και το google maps είναι χρήσιμο. Γράφεις για ένα ορεινό βασίλειο; Δες πως είναι τα μονοπάτια του Νεπάλ να πάρεις ιδέες. Για την Έρεμορ εγώ πήρα σαν παράδειγμα τον ύστερο Μεσαίωνα. Αυτό σημαίνει βασιλείς και Ιππότες για την Αραγκόν ή τη Μέρκια αλλά και ένα ιεραρχικό σύστημα για το Οριέντο που μοιάζει με το σογκουνάτο της Ιαπωνίας της ίδιας εποχής.

4. Χρησιμοποίησε τις εμπειρίες σου. Είπαμε ότι δεν γράφεις μόνο για όσα ξέρεις από προσωπική πείρα αλλά την όποια πείρα έχεις μπορείς να την χρησιμοποιήσεις και αυτό όσο το εξασκείς θα γίνεται πιο εύκολο και εσύ πιο δημιουργικός με αυτό. Για παράδειγμα, πριν από είκοσι χρόνια έκανα εγχείρηση σκωληκοειδοεκτομής, εξαιτίας κάποιων περιπλοκών κατέληξα με μια επώδυνη τομή δεκαοκτώ εκατοστών. Όταν ένα χρόνο αργότερα χρειάστηκε να αποδώσω πως ένιωθε ένας ήρωάς μου που τον είχε διαπεράσει ξίφος, άντλησα έμπνευση από την εμπειρία μου αυτή.

5. Διάβαζε βιβλία και βλέπε ταινίες του είδους που γράφεις για να σε κρατάνε ενθουσιώδη, να σε βάζουν στο κλίμα και ακόμα να σε εμπνέουν.

Είναι συμβουλές που τις εφαρμόζω και εγώ, απλά πράγματα που βοηθάνε την έμπνευση αλλά και την διαδικασία του γραψίματος.

Καλό γράψιμο! 

Σε προηγούμενες αναρτήσεις έχοντας αναφέρει το sff είχα υποσχεθεί να μιλήσω και εκτενέστερα για’ αυτό. Ήρθε η ώρα να κρατήσω αυτήν την υπόσχεση.

Το sff λοιπόν είναι ένα φόρουμ αλλά διαφέρει από τα συνηθισμένα φόρουμ που κυκλοφορούν εκεί έξω και αυτό όχι μόνο γιατί είναι αφιερωμένο στο φανταστικό (φαντασία, επιστημονική φαντασία και τρόμο) αλλά γιατί πέρα από μια μεγάλη θεματολογία πάνω σε βιβλία και σε ταινίες αυτών των ειδών προσφέρει βήμα σε συγγραφείς που γράφουν αυτά τα είδη.

Στο πρώτο από τα υποφόρουμ δίνεται ακριβώς η δυνατότητα σε συγγραφείς να συζητήσουν για θέματα συγγραφής, προβληματισμούς, θέματα που τους απασχολούν στην συγγραφική τους τέχνη ή τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου έργου. Ακόμα μπορούν να ανεβάσουν δείγματα της δουλειάς τους και να πάρουν μέρος σε συγγραφικά παιχνίδια και διαγωνισμούς.

Υπάρχουν ακόμα συζητήσεις για τις εκδόσεις και τους εκδοτικούς οίκους, πρακτικές συμβουλές για αυτούς που θέλουν να δοκιμάσουν ένα έργο για έκδοση ή αυτούς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο.

Υπάρχουν επίσης εκπαιδευτικά θέματα πάνω στη συγγραφή, σημεία που πρέπει κάποιος να προσέξει, στην πλοκή στους χαρακτήρες, σε θέματα και μοτίβα, σε εκφράσεις και κλισέ. Υπάρχουν συγγραφικές ασκήσεις για όποιον θέλει να ακονίσει την πένα του και να βελτιώσει το όποιο σημείο θεωρεί ότι υστερεί στην τέχνη του.

Τέλος έχει κλειστά υποφόρουμ για το νανο, την ετήσια προσπάθεια συγγραφής 50000 λέξεων σε ένα μήνα και το οποίο δεν είναι ορατό στους υπόλοιπους πράγμα που να εξυπηρετεί κάποιον που δε θέλει κάποιο κείμενό του να είναι άμεσα προσιτό στο ίντερνετ. Αντίστοιχο υπάρχει και για την καλοκαιρινή εκδήλωση και το κλίμα είναι φοβερό σε αμφότερες.

Όσοι γράφουν γνωρίζουν πόσο ξεκουράζει, βοηθάει και εμψυχώνει το να υπάρχει κάποιος να μιλήσουν για τα συγγραφικές τους ανησυχίες και αναζητήσεις και για τις ιδέες που έχουν ή τα επόμενα συγγραφικά τους σχέδια. Ειδικά αν, όπως ο γράφων, δεν έχουν στο άμεσο περιβάλλον τους κάποιον που επίσης ασχολείται με το γράψιμο, είναι διπλά πολύτιμο το να μπορεί να βρει μια παρέα από ομοϊδεάτες.

Για περισσότερα ελάτε να το επισκεφθείτε μόνοι σας εδώ: http://community.sff.gr/ και αν είστε συγγραφείς που δε γράφετε κανένα από τα τρία είδη πάλι μπορείτε να ωφεληθείτε από το sff και τα όσα μπορείτε να μάθετε εκεί. Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι.