Νυχτερινή Πένα

Πολλοί δεν θα αναγνώρισαν την λέξη στον τίτλο. Όχι δεν πρόκειται για κάποιο χημικό στοιχείο, είναι μια άλλη ονομασία για το γνωστότερο παιχνίδι στον κόσμο, το σκάκι.

Προσωπικά είμαι μανιώδης σκακιστής, παίζω από την παιδική μου ηλικία, τόσο παλιά που δε θυμάμαι πόσο ήμουν όταν άρχισα. Παίζοντας σε κάθε ευκαιρία και με οποιονδήποτε αντίπαλο έγινα αρκετά καλός και στη συνέχεια βελτιώθηκα ακόμα περισσότερο παίζοντας με όποιον έβρισκα. Όσο ήμουν φοιτητής και μετά στο στρατό κανένας δεν κατάφερε να με νικήσει ενώ τώρα παίζοντας στο ίντερνετ είναι πιο πολλές οι φορές που κερδίζω από εκείνες που χάνω.

Επειδή λατρεύω τόσο πολύ το σκάκι έχει κάνει την εμφάνισή του σε πολλά έργα μου. Από το Δάκρυ όπου ο Λιουέλλιν κερδίζει το Κάστρο σε μια παρτίδα σκάκι και τον Μάικ με τον Ραμίρ που είναι θρυλικοί για τις παρτίδες του ως το Ένας Φόνος Μέσα Στη Νύχτα όπου στις διακοπές ο Μακ Γκρέγκορ παίζει σκάκι. Είναι το πιο σύνηθες να εμφανιστεί σε μια ανάπαυλα ηρώων μου μιας και είναι το πιο σύνηθες και για’ μένα, αποτελεί εδώ που τα λέμε την μεγαλύτερή μου απόλαυση μετά το γράψιμο και το διάβασμα, ίσως επειδή έχει ένα κοινό με το γράψιμο, οι δυνατότητες είναι πραγματικά άπειρες. Εσείς παίζετε; 

Έρωτας. Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα στην ανθρώπινη ζωή και ένα που έχει απασχολήσει κάθε τομέα της τέχνης, φυσικά και την λογοτεχνία. Ένα μέρος της ζωής που λίγους ανθρώπους αφήνει αδιάφορους. Ομολογώ ότι ανήκω σε αυτούς, έξω από τα έργα μου τουλάχιστον. Οι εποχές του πάθους έχουν περάσει για εμένα ανεπιστρεπτί. Το πιο αβρό ρομαντικό συναίσθημα το νοσταλγώ καμιά φορά αλλά είναι και αυτό πια στα χρόνια πίσω μου και όχι σε αυτά που έχω μπροστά μου.

Ίσως αυτό να προβληματίσει περιστασιακούς αναγνώστες αλλά οι παλιότεροι που θα θυμούνται την όμορφη εποχή που μιλούσα για την πριγκίπισσά μου, θα θυμούνται επίσης ότι έγραψα για το χωρισμό μας. Στα χρόνια που πέρασαν δεν με άγγιξε ξανά αυτό το συναίσθημα, και δεν αναμένω να γίνει ξανά. Αλλά αυτό είναι βέβαια μια προσωπική απόφαση και κάτι που απορρέει από το δικό μου τρόπο ζωής.

Εσείς πως αντιμετωπίζετε τον έρωτα; Είναι κάτι που ζείτε αυτή τη στιγμή; Είναι κάτι που κυριαρχεί στη ζωή σας;

Μετά το γράψιμο το διάβασμα είναι η μεγαλύτερή μου απόλαυση και σε αυτό καταφεύγω όταν δεν μπορώ να γράψω, όταν είμαι σε μια αναμονή σε κάποια υπηρεσία ή σε γιατρό (αν και κάποια ποιητικά έχουν γραφεί έτσι), ή ταξιδεύω με μέσον που δεν επιτρέπει το γράψιμο. Πάντα υπάρχει ένα βιβλίο που διαβάζω και μερικά σε σειρά αναμονής.

Διαβάζω περίπου 50 βιβλία το χρόνο. Περίπου γιατί μπορεί να είναι 44 όπως το 2012 ή  48 όπως το 2014 αλλά και 52 όπως το 2016. Το δε 2017 έκανα ρεκόρ φτάνοντας τα 60. Φέτος είμαι στα 37 πράγμα που σημαίνει ότι θα καταλήξω κάπου κοντά στα 40. Δεν είναι όλα μυθιστορήματα – αυτά συνήθως περνάνε και από δω με τις βιβλιοκριτικές που γράφω – διαβάζω και ιστορία πολύ αλλά και κάποια άλλα θέματα που με ενδιαφέρουν, πολλές φορές συγκεντρώνοντας υλικό για κάποιο έργο μου.

Όλα αυτά σημαίνουν έναν τεράστιο αριθμό από βιβλία. Και δημιουργούν ένα πρόβλημα χώρου. Έχω διαμορφώσει μια αποθήκη σε αναγνωστήριο με βιβλιοθήκες στις τρεις μεριές και έφτιαξα και μια στο δωμάτιό μου αλλά και πάλι δεν χωράνε όλα. Οπότε ότι δεν θέλω να κρατήσω, κρατώ πολύ αγαπημένα μυθιστορήματα ή βιβλία με πληροφορίες που θα μου χρειαστούν, το χαρίζω. Εσείς διαβάζετε; Και τι κάνετε μετά τα βιβλία;

Η μεγαλύτερή μου απόλαυση είναι το γράψιμο. Για’ μένα δεν είναι απλά ένα χόμπι, είναι τρόπος ζωής. Τι σημαίνει αυτό; Μια σειρά από πράγματα. Όσο και να μου αρέσει η δουλειά μου και να δουλεύω πολλές ώρες αφήνω πάντα λίγο χρόνο να γράψω, έστω και λίγο. Όπως λέει και ο Οβίδιος ούτε μια μέρα χωρίς στίχο. Γραμμή στην περίπτωσή μου αλλά το καταλάβατε το νόημα.

Δεν ασχολούμαι με κοινωνικές υποχρεώσεις, κρατώ μόνο τις επαφές που είναι σημαντικές για μένα και τους ανθρώπους που αγαπώ, δεν σπαταλώ το χρόνο μου σε πάρτι ή εξόδους άνευ νοήματος.

Αξιοποιώ και αξιολογώ πολλές δραστηριότητες και εκφάνσεις της ζωής με συγγραφικό κριτήριο, με ενδιαφέρει αυτό το μέρος; Μπορεί αυτή η πληροφορία να μου φανεί χρήσιμη; Και αναλόγως πράττω, μπορεί να πάω σε μια εκδήλωση γιατί θα αποκομίσω κάτι χρήσιμο ή σε ένα ταξίδι γιατί θα δω κάτι που θα χρησιμοποιήσω σε ένα μυθιστόρημα.

Έτσι περιστρέφονται όλα γύρω από την συγγραφή και τη δημιουργία. Και δε νομίζω ότι βγήκα χαμένος, τίποτα δε συγκρίνεται με την αίσθηση αυτή της καινούριας αγεωγράφητης χώρας που είναι η νέα ιδέα που ξεκινάει η υλοποίηση της και με τίποτα δεν θα αλλάξω αυτή την απόλαυση. Ούτε την εξίσου μεγάλη ικανοποίηση να τη βλέπεις να παίρνει σάρκα και οστά λέξη με τη λέξη, σελίδα με σελίδα.

Τα βιβλία είναι για εμένα ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον κόσμο. Όχι μόνο για τους γνωστούς και προφανείς λόγους που όλοι ξέρουν και μπορούν να φανταστούν αλλά γιατί για εμένα αποτελούν συνιστώσα στις μεγαλύτερές μου απολαύσεις, τη συγγραφή και το διάβασμα. Το να γράφω βιβλία είναι η μεγαλύτερή μου απόλαυση, το γιατί το έχω εξηγήσει πολλές φορές.

Το να διαβάζω βιβλία είναι η απόλαυση που έρχεται δεύτερη ακριβώς μετά τη συγγραφή. Το γιατί είναι πολύ απλό, όπως μου αρέσει να λέω ιστορίες μου αρέσει να ταξιδεύω με ιστορίες που έχουν γράψει άλλοι. Γι’ αυτό και μοιράζομαι τα βιβλία που διαβάζω εδώ με όλους που με διαβάζουν προτείνοντάς τα για να τα διαβάσουν κι άλλοι ενώ τα βιβλία αυτά καθαυτά τα χαρίζω και σε άλλους για να τα διαβάσουν (εγώ δεν διαβάζω ποτέ δεύτερη φορά καθώς τα θυμάμαι, εκτός από τα πολύ αγαπημένα).

Α και για την περίπτωση που κάποιος απορεί τι απολαμβάνω μετά τα βιβλία να πω ότι είναι κάτι διαφορετικό, εμφανίζεται πολλές φορές σε ιστορίες μου και θα το βρούμε λίγο πιο κάτω στην αλφάβητο. Το επόμενο γράμμα είναι το Γ και όλοι ξέρουμε τι αρχίζει με το γράμμα αυτό έτσι;

 Αναγνώστες λέμε όσους διαβάζουν χρησιμοποιώντας κυριολεκτικά την λέξη αλλά κυρίως αυτούς που εντρυφούν στα βιβλία. Τελευταία μας προέκυψαν και οι ηλεκτρονικοί για την ανάγνωση ηλεκτρονικών βιβλίων.

Αναγνώστες όμως έχουν στην σημερινή σύγχρονη εποχή και τα ιστολόγια. Έτσι η Νυχτερινή Πένα έχει και αυτή αναγνώστες, 152 εγγεγραμμένους και αρκετούς ακόμη που δεν είναι στη λίστα αλλά με παρακολουθούν και σχολιάζουν ανώνυμα όταν το κάνουν. Σας ευχαριστώ όλους που είστε εκεί έξω και με διαβάζετε. Είναι σπουδαίο πράγμα να γράφεις και να μοιράζεσαι με ανθρώπους που μπορεί να είναι οπουδήποτε στην χώρα ή τον κόσμο.

Μετά από παράκληση του φίλου μου του Γιάννη, τον οποίον αν δεν έχετε επισκεφθεί στο τεχνόσπιτό του είστε αδικαιολόγητοι και να το κάνετε αμέσως (https://popsicleshandcrafts.blogspot.com/) , είπα να συνοψίσω ποια έργα μου έχουν δει ως τώρα το φως της δημοσιότητος και που μπορούν να βρεθούν. Αρχίζοντας από το πλέον πρόσφατο δεύτερο βιβλίο της Έρεμορ να σας τα παραθέσω.

Στην πλατφόρμα smashwords έχουν ως τώρα εκδοθεί δύο βιβλία μου, Οι Ιππότες του Όρκου και το Δάκρυ του Ουρανού, πρώτο και δεύτερο αντίστοιχα των Χρονικών της Έρεμορ.

Στο παρόν ιστολόγιο έχω αναρτήσει σε συνέχειες αλλά και ολοκληρωμένα έτοιμα για να μπορεί κάποιος να τα κατεβάσει για ανάγνωση τα εξής βιβλία: Δάκρυα, Όλοι Οι Δρόμοι Οδηγούν Στην Αγάπη (δυο αισθηματικές ρομαντικές περιπέτειες), Επικίνδυνο Ταξίδι, Στην Άκρη Του Κόσμου (δύο περιπέτειες με περισσότερη δράση), Ο Πρώτος Ένορκος (δικαστική περιπέτεια και μυστηρίου), Η Σκιά Του Σκότους, Οι Ταξιδιώτες Των Κόσμων (δύο περιπέτειες φαντασίας που αφορούν την Έρεμορ αλλά και τον δικό μας κόσμο όταν ο πόλεμος καλού και κακού μεταφέρεται εδώ), Τα Χρονικά Της Εσπέρια (φαντασίας επίσης αλλά όχι στην Έρεμορ) και τέλος το Στις Θάλασσες Του Κόσμου (μια ιστορική περιπέτεια στην εποχή των Ναπολεόντειων πολέμων).

Θα με βρείτε και στην πλατφόρμα του wattpad όπου έχω επίσης ανεβάσει έργα μου. Εκεί θα βρείτε κάποια που ήδη αναφέρθηκαν αλλά και κάποια ακόμα όπως την Επιχείρηση Προμηθέας, (περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας) αλλά και τις περιπέτειες δράσης Πτήση 178 και Επικίνδυνο Νησί.

Εύχομαι να βρείτε ανάμεσα σε όλα αυτά ιστορίες που θα σας αρέσουν και θα τις αγαπήσετε.

Πριν από ενάμισι χρόνο εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο στα Χρονικά της Έρεμορ και το ταξίδι συνεχίζεται. Ήδη κυκλοφορεί στο smashwords το δεύτερό μου βιβλίο, το Δάκρυ του Ουρανού. Συνεχίζει την ιστορία του Γουίλλιαμ και των συντρόφων του από εκεί που τους άφησε το πρώτο βιβλίο.

Η Αυτοκρατορία έχει πλέον ξεκινήσει ανοιχτό πόλεμο με σκοπό να κατακτήσει τα ελεύθερα έθνη της Έρεμορ. Ο Γουίλλιαμ και οι σύντροφοί του βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων και θα επωμιστούν μια ζωτική αποστολή για την πατρίδα τους αλλά και τον ίδιο τον κόσμο.

Μια κριτική για το βιβλίο από αναγνώστρια (δεν θα ήταν σωστό να κάνω εγώ την κριτική μιας και είναι δικό μου): Το δεύτερο βιβλίο είναι πιο συναρπαστικό από το πρώτο. Έχει δύο επικές πολιορκίες, μιας και η διαβολική αυτοκρατορία επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα. και τα βασίλεια της Έρεμορ πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Φανταστικά πλάσματα, τέρατα, μαγικά σπαθιά, η σωστή συνταγή για έναν οπαδό του fantasy. Προσωπικά, λάτρεψα τις πολιορκίες.

Να και το εξώφυλλο:

Ήταν Κυριακή 5 Νοεμβρίου 1989, ολόκληρη η χώρα περίμενε τα αποτελέσματα των δεύτερων εκλογών για τη χρονιά (θα χρειαζόταν και τρίτη αναμέτρηση για τελικό αποτέλεσμα) και μόνο ένας έφηβος δεκατριών ετών είχε αφιερωθεί στο σχεδιασμό και το ξεκίνημα του πρώτου του μυθιστορήματος.

Περάσανε τριάντα δύο ολόκληρα, το ένα μυθιστόρημα έγινε πολλά, από το ένα έργο έφτασα στα 949 και συνεχίζω να γράφω. Τριάντα δύο χρόνια το απόλαυσα και ελπίζω να το απολαύσω ακόμα πολλά, γράφοντας ιστορίες, εξερευνώντας νέους κόσμους, πλάθοντας χαρακτήρες.

Αυτό το ιστολόγιο είναι ένα ιστολόγιο που είναι όνομα και πράγμα. Ονομάζεται νομπελίστες της λογοτεχνίας και αυτό ακριβώς πραγματεύεται. Μιλάει για τον κάθε έναν κατά έτος νικητή του νόμπελ λογοτεχνίας, παραθέτοντας και κάποια δείγματα της γραφής του.

Αν είναι κάτι που σας ενδιαφέρει, τότε δεν έχετε παρά να το επισκεφθείτε εδώ: http://nobellogotexnias.blogspot.com/